Soms kom je nog wel eens iets tegen in de krant waarvan je zegt : knap gedaan. Zo was er het interview dat werd afgenomen van Jan Toye ( 63 jaar ) eigenaar van het biermerk Palm, captain of industry die leerstoelen financiert over het welzijn van jongeren en de risico's van hoogbegaafdheid. Zijn zoon kreeg volgens hem geen vat op het leven en op deze wereld. Het interview is ingetogen, respectvol en vooral hoopgevend voor zij die zich terugvinden in bepaalde ' levenswijsheden en ervaringen ' van deze man. Ik haal er zelf volgende belangrijke passages uit, wat niet wil zeggen dat de andere minder belangrijk zijn... Maar deze vielen bij mij het meeste op en spraken mij het meeste aan.

1. Mijn zoon had een aantal jezuïtenvrienden waarmee hij tot oa volgende conclusies kwam : Het consumentisme van de westerse wereld is de nieuwe slavernij. Waarbij de slaven die slavernij zelfs aanbidden. Als je de mensen geeft wat ze vragen, heb je ze in je greep. Ze worden uitgebuit en beseffen het niet. De westerse mens wordt geëxploiteerd en er is roofbouw op consumenten en op de natuur. Dat soort onrecht kon mijn zoon niet aan...

2. Door de dood van mijn zoon ben ik een compleet ander mens geworden, een andere zakenman ook. Ik was zelf ook een slachtoffer van de greediness, de hebzucht van de wereld. Altijd meer willen hebben, meer aanzien, meer respect, meer erkenning als ondernemer. Kortom, zelfrealisatie zonder emoties te tonen. Ik wilde geen loser zijn maar een winner : geld, status, aanzien... Maar aan een lijkwagen hangt geen trekhaak en niemand neemt zijn opgebouwde vermogen mee.

3. Vanaf nu wil ik meewerken aan een samenleving waarin het individu centraal staat, zonder egoïsme en hebzucht. Waarin de kwetsbaarheid van de wereld centraal staat, de empathische maatschappij van de Amerikaanse econoom Jeremy Rifkin. Ik wil een indignado zijn, een verontwaardigde die deelneemt aan een revolutie die zich op gang trekt. Want het huidig kapitalistisch systeem heeft zijn grenzen bereikt. Niet presteren moet centraal staan, maar de zorg voor onze kinderen, voor elkaar en voor onze blauwe planeet. Een wereld waarin onze kinderen kunnen opgroeien zonder druk, stilaan hun eigen talenten ontdekkend en waarin we rekening houden met elkaars kwetsbaarheid.

4. Onze maatschappij is nu een Icarus en de zon nadert snel...

Hvandeker : Is er iets mooier dan iemand die tot inzicht komt en er ook over wil praten ?      

Uittreksels uit diverse publicaties en colloquia omtrent Bomen in woonsites toegepast voor Vlaanderen

( prof. Andersson-Ifpra congres Kopenhagen, Jorn Copijn, Tony Aerts et al

Bron :  

Hvandeker : Update van 2002 en vroeger en nog altijd even actueel, meer zelfs... actueler dan ooit.

* 1. De eerste reden is van ecologische aard: streekeigen ‘wilde’ soorten bieden een enorme habitat aan leven, in tegenstelling tot de soorten van vreemde komaf. (Voorbeeld: zomereik biedt leven aan een 450-tal species, in tegenstelling tot de exoot Amerikaanse eik die een 10-tal species gerieft.)

* 2. De tweede reden is de uiteindelijke grootte van deze bomen: ze moeten veel hoger kunnen worden dan de daken (een stadsbeeld is omgekeerd, daar domineert bebouwing de ‘sierboompjes’). In tegenstelling tot het recente verleden (zeventiger jaren) toen men zich nogal eens vergaloppeerde met zgn. “bescheiden en vooral niet hinderende” kleine sierboompjes, wint het inzicht veld dat woonsten die lager zijn dan en geborgen zijn door omringende boomkruinen, een veel aangenamer psychisch woonklimaat kennen. Dit heeft te maken met de oud-instinctieve beschutting zoekende aard van de mens. [De reclamewereld weet zulks maar al te goed en gebruikt het efficiënt]. Bovendien bieden die kleintjes niet – en de groten wel – de natuurlijke klimaatregeling: zon doorlaten in de winter en schaduw bieden in de zomerhitte, windbreking en beschutting bij guur weer.

* 3. De derde reden betreft de kwalitatieve eigenheid van es en vooral linde en zomereik. Es maar vooral beide laatste zijn recordhouders wat betreft ouderdom (gemakkelijk meerdere eeuwen) en wat betreft sterkte (veiligheid inzake takbreuk of ontworteling). Daarmee samenhangend constateert men dat in de lange lijst geklasseerde bomen in België het voor twee derde eik of linde betreft. Als het dan om vele eeuwen oude exemplaren gaat, betreft het (op een Taxus na) steeds één van beide soorten.

• * 4. De Europese bosbestandscriteria zijn geschraagd door enkele wezenlijke principes. Die komen niet alleen uit de ecologische hoek (natuurwaarden), uit de agrarische hoek (terugdringen landbouwareaal met 15% op Europees niveau wegens duur te compenseren overproductie), of uit de economische hoek (bosbouw, erosie- en waterbeheersing), maar ook uit de hoek van de volksgezondheid op grond van luchtkwaliteit, zuurstofproductie, fixatie van kooldioxide-exces (conferentie van Rio, nadien Kioto), en in de buurt van woongebieden vooral op grond van de beruchte stof-binding. Vanuit die laatste hoek, de volksgezondheid, is de impuls ontstaan naar toename van parken, dreven, stadsrandbossen,… in en tegen woongebieden, bij ons vanuit aanbevelingen (o.m. geformuleerd in het RSV), in Duitsland vastgelegd in stringente normen. De exacte redenen:

  • Een groenbestand doorheen of rond woongebieden geeft ter plaatse systematisch een gunstiger microklimaat. Volgens metingen blijkt een groep zwaardere bomen in een woongebied uit te lokken dat een kille oktobernacht tot 2° minder koud zal zijn en een hete julidag tot 3° minder heet dan enkele straten verder waar geen grote bomen zijn. Daar hangt allicht ook het reeds vermeld gevoel van beschutting mee samen.
  • De kwaliteit van de in te ademen lucht wordt medebepaald door het vlakbij aanwezig zijn van massieve blokken bladgroen. Bladgroen heeft immers door adhesie een uniek filtervermogen voor ultrafijne stofdeeltjes, net die deeltjes welke de neustrilhaartjes ongehinderd passeren. Ondertussen wordt duidelijk dat de steeds “schonere” dieselmotoren een niet bedoelde keerzijde hebben, ze produceren een procentueel hoger aandeel ‘ultrafijne’ roetdeeltjes, met een vermoed effect op het ontstaan van kankers. Die superfijne stofdeeltjes o.m. (naast vele andere deeltjes) worden via vermelde adhesie aan blad- en naaldgroen gebonden. Onderzoek heeft aangetoond dat een honderd jaar oude zware boom 1,3 ton ultrafijn stof absorbeert, tot het er af slibt bij de eerstvolgende regenbui, de grond of gracht in verdwijnt, en de boom aan zijn volgende 1,3 ton kan beginnen… Daardoor is de ingeademde lucht vlak bij groenmassieven heel wat vrijer van schadelijke en soms kankerverwekkende stoffen.

  * 5. De vijfde reden is de semantisch-culturele plaats die eik, linde, es in onze oud-Germaanse komaf toebedeeld kregen. Historisch zijn de mannelijke Eik (bij de Romeinen de behuizing voor Jupiter, de machtige god van donder en bliksem, wat zijn redenen had, zie verder), de vrouwelijke Linde die vruchtbaarheid, vrede en verdraagzaamheid brengt (linde = oud Duits voor ‘zacht’), de werelddragende Es (= Yggdrasil, al-drager en ik-drager, eenheid tussen ik en kosmos tonend, waar onze historisch-Germaanse “Adam en Eva” vòòr de kerstening eigenlijk As en Embla waren, zijnde Es en Olm), het zijn allemaal bomen die vanouds een rijke wisselwerking met menselijke zingeving hadden en bij talloze rituelen van grote betekenis waren. Die bomen waren verbonden met ‘geesten’, ze droegen machten die te vrezen waren en werden dan ook met respect benaderd. Oude bomen waren steeds heilige bomen, in elke cultuur overigens.

* 6. Zomereik als laan- of pleinboom heeft meerdere pluspunten:

• Het is een zeer getalenteerde boom qua genetische diversiteit en aanpassingsvermogen.
• Ecologisch is zijn aanwezigheid uiterst interessant, gezien het hoge aantal levensvormen dat hij ondersteunt (in directe zin minstens een 450-tal).
• Als schaduwleverende boom heeft hij een behoorlijke transparantie, dus zonder een te zware slagschaduw zoals bij beuk die naastliggende tuinplanten kan verdrukken.
• Hij is bijzonder sterk, met dus weinig gevaar voor takbreuk of ontworteling.
• Hij kan uiterst oud worden, wat voor onze kinderen interessant is, en wat voor ons prettig aanvoelt (omvat immers vele generaties).
• Hij is in ons cultuurerfgoed vanouds een onmisbare gezel, met faam als heilige boom en als “dingboom” waar recht onder werd gesproken, en veroordeelden werden opgehangen.
• Een oude onweerspreuk: “Eicken moet je wijken, boecken moet je zoeken”. Hiermee wordt gedoeld op het gehalte bast- en schorsvocht dat in eiken zoveel hoger is dan in beuken, waardoor een eik veel vaker door bliksem wordt getroffen. Maar… andersom wil dit wel zeggen dat een woning vlakbij een grote eik beschermd was tegen blikseminslag (op de boom en dus niet op het huis). Dit is de reden waarom Kempense heideboerderijen steeds tussen zware eiken stonden.
• Zomereik heeft een gesteltak-ontwikkeling die spot met de zwaartekracht. Op oudere leeftijd kunnen zware gesteltakken naar believen horizontaal, klimmend, dalend, en terug klimmend zijn, o.m.. door deze krachtuitstraling is hij gekend als een bij uitstek mannelijke boom, daar waar de linde bij uitstek vrouwelijk is. Zulke symbolische connotaties maken nog altijd dat eiken en linden zeer gewaardeerde laanbomen zijn, wanneer ze een al wat hogere ouderdom bereikt hebben.

• * 7. De zevende reden, van uiterst groot belang in ons seculier tijdsklimaat, is de onvervangbare invloed die zware oud wordende bomen hebben op ons in-der-Welt-sein, zegge het sociaal-psychologisch belang:

  • Geur, kleur en contrasten vinden we prettig.
  • We zijn 'beschut' door groen en door beleving van natuurelementen, het ons-goed-voelen wordt er in hoge mate door beïnvloed; bomen vertolken deze functie hoogst efficiënt.
  • Onderzoek toont dat bomen in ons perspectief of gezichtsveld een ontspannen gevoel bewerken.
  • De eeuwen die door oud wordende bomen overspannen worden, binden ons met vóórouders én met nàgeslacht, ze geven aldus concreet vorm aan ons eeuwigheidsverlangen.
  • Dieptepsychologisch blijkt “Paradijselijkheid” samen te hangen met een plaats van hoog opgaand, overvloedig, vitaal en vruchtbaar groen, in casu zoals bij zware rijpe volgroeide bomen. Er zweemt blijkbaar een weldadige sacraliteit rond bomen (“paradise-lost symboliek”).
  • In laatste instantie kan de wereld qua leefbaarheid voor het mensdom alleen bestaan als “oord van leven” – dit is het oase-aspect van een oord vol hoogtewinnend groen, zijnde bomen. Mensen blijken bomen nodig te hebben als vertolkers van zulke ‘levende wereldoase’.
  • Last but not least! In elke cultuur blijkt de kwaliteit van humanisering weerspiegeld te worden in haar relatie met bomen. Menselijke wijsheid en schroomvolle eerbied voor bomen blijken recht evenredig gecorreleerd te zijn.

• * 8. De achtste reden, uiteraard met al het voorgaande samenhangend, om voldoende en forse oud wordende bomen te voorzien in woonsites, is de zoveel sterkere impact van zulke bomen op het belangrijke dagelijkse fenomeen “direct ervaren van concrete ruimtelijke kwaliteiten”:

  • Verpozing.
  • Nabij contact met of nabije beleving van seizoenen.
  • Skyline-charme.
  • Boeiender beleefde speelomgeving voor buurtkinderen.
  • Wandelattractiviteit.
  • Horen en zien van vogels.
  • Geurcharme (lente, herfst).
  • Geluid: geritsel van bladeren in wind.
  • Inkleding der visuele omgeving via spanning tussen verhulling en onthulling.

  * 9. De negende reden is van indirecte aard, maar is een typevoorbeeld van het belang van synergetisch en holistisch denken rond menselijke ingrepen. Een wijk met veel groen, zware knoestige stammen en massieve boomkruinen, noopt als vanzelf tot woonerf allure: hier wordt koning auto gedoogd, de chauffeur ondergaat al gauw een psychologisch rempedaaltje, met alle voordelen.
  Dergelijke werking van een bomenrijke woonbuurt heeft wel ondersteuning van diverse andere optische en psychologische snelheidsremmers nodig, het is een samenspel (bijv. rooilijnbreedte van 20m, 3-lijnsdreef met open grachten en wadi's, diepe dwarsinritten naar woonsten, veel heesters, open vlekken met grazige ruigten. De wegverharding is hoogstens 4,50m (!) breed, waarbij middellage (0,80m) haagjes op slechts 0,30m van de wegverharding de groene restbreedtes moeten afzomen (optisch knijpen...). De chauffeur beleeft zulke weg onverbiddellijk als kruip-spoor. En zo hebben spelende kinderen de spannende buitenwereld terug voor zich.
  De rol van omhullende bomen in het scenario "psychologisch rempedaal" is essentieel.

• * 10. Ten slotte is er een zeer pragmatische reden: stevige openbare groenaanleg met zwaardere bomen is een toekomstbelegging met even stevige financiële opbrengst! Een sterke openbare bomenomgeving en groeninkleding kleurt immers de (onbewuste) perceptie en lokt meerwaarden uit. Reeds één generatie na de aanleg, als de bomen een ruim formaat krijgen, is de aantrekkingskracht van woningen in de buurt van bomenrijke pleinen en groene dreven een feit. Het residentiële cachet is gegeerd, reële meerwaarden voor die eigendommen ontstaan. Men bedenke dat de investering bij aanplant geheel verwaarloosbaar is in verhouding tot die latere meerwaarden.

• http://users.telenet.be/sf15400/bomen-en-wonen.html

• en

• http://users.skynet.be/tony.aerts/sterrenstof.html

•  

   

•  

Steeds meer virtuele marktplaatsen zien het licht, omdat er blijkbaar nood aan is. Ladders, fietsen , spelconsoles, boeken,dvd's ruilen , het wordt ook collaboratieve ruilhandel genoemd, is niet meer het exclusieve terrein van een handvol idealisten. Auto's delen, een sofa bestellen om te overnachten zelfs geld lenen zonder bank behoren tot de mogelijkheden.

Ouderwetse businessmodellen worden definitief naar de prullenbak verwezen en maken een sprong naar een duurzamer systeem. Internet en sociale netwerken maken dit allemaal mogelijk de dag van vandaag. Volgens trendwatchers verdwijnt het ' ik ' en verschijnt het ' wij '. Zonder het te beseffen zoeken we oplossingen voor de economische, maatschappelijke en ecologische problemen van vandaag.

Ruil- en deelsites, nieuw en succesvol voor :
Parkeerplaatsen
Auto's
Woningen
Boeken, spelgoed, cd's en dvd's.
Kleding
Logies
Boormachines, ladders, gereedschappen
Tuinen
Fietsen
Muziek

Bron : Artikel in DM dd 14-02-12 ' Consudelen, wat van mij is , is van jou  : hoe samen consumeren onze toekomst gaat bepalen.

Hvandeker : Transitie Ekeren, een beweging die dit soort activiteiten wil promoten, is ook op die weg. Het kan een antwoord zijn en inspelen op wat er bij heel wat mensen begint te leven. Zoals mensen zoeken tuinen en tuinen zoeken mensen.    

Voedselteams, zelfpluktuinen en andere initiatieven die de keten producent>consument sterk verkorten zijn aan de orde van de dag, meer zelfs er zijn al wachtlijsten omdat er meer vraag is dan aanbod. Je hebt natuurlijk iemand nodig die zijn kost verdient met groenten te telen. En zij die er mee bezig zijn, tonen zich tevreden over dit systeem dat hen een zeker inkomen garandeert. Ook de consument heeft steeds minder vertrouwen in de voedingsindustrie wegens verhalen over dioxine, hormonen, verspilling. Niet altijd terecht maar niet altijd ten onrechte. Toch moet mij iets van het hart, namelijk het kosten - en opbrengstenplaatje. Reken even mee:

Een landbouwer uit Rillaar zegt dat hij maximum 60 cent ontvangt van de veiling voor een kilo biotomaten.
De consument betaalt ongeveer 2 Euro  en 30 cent in het grootwarenhuis.
Met dit systeem ontvang ik 1 Euro 80 voor diezelfde kilo...
Bron : DM van 3 februari 2012.

De boer ontvangt dus 3 x meer en de consument betaalt 50 cent minder.
Iedereen tevreden ? Zeker de boer en ook de consument.
Het grootwarenhuis uiteraard niet.

De vraag daarbij is :
1. Tussenpersonen verhogen de prijs bijna met factor 4. Hoe komt dat ?
2. Ook bij de boer betaalt m.i. de consument te veel, mogelijk veel te veel. Hoe komt dat ?  

Ik ben helemaal voor het systeem, maar het financiële plaatje klopt niet, zoals in dit artikel gebruikt....

DM 2-2-2012 Buzz tegen bijenmoord. Olyslaegers  graaft dieper.

Heel lang reeds is er ongerustheid over de dalende bijenpopulaties in ons land, de buurlanden en nog verder. Einstein zei ooit dat als de bijen sterven er nog weinig tijd overblijft voor de mens. En niet omwille van de honig...

Olyslaegers is wat dieper gaan graven en heeft de kat de bel aangebonden : Bayer zou verantwoordelijk zijn met een aantal van de produkten in hun portfolio : De pesticide Imidacloprid, in België verkocht als Confidor. De Nederlandse documentaire op Youtube ' Moord op de honingbij ' dient daarbij als achtergrond. De man kroop in de pen, gebruikte Facebook als doorgeefluik en kon in een mum van tijd een massa mensen mobiliseren.

Hvandeker :   Het moet nog aangetoond worden, dat wel, maar mocht dit waar zijn dan zijn de gevolgen niet te overzien. In Frankrijk is het product gelukkig al een tijdje verboden, in Nederland en België niet. Hallo Europa , wat doen we aan onze bijenvolkeren ? 

Er zijn quotes die je onverschillig laten en andere die je raken.

Deze vond ik in een opiniestuk van DM van 3 februari 2012 en vond 'm geweldig :

' Never depend on governments or institutions tot solve any problem, all social change comes from the passions of individuals ! ' van Margaret Mead

' Laat je, voor het oplossen van om het even welk probleem, niet leiden door regeringen of instellingen. Want alle sociale veranderingen komen voort uit de passie van enkelingen '.

Zo waar, wat vind je ?   

In de spiksplinternieuwe De Morgen van vandaag 24 januari 2012 ventileert Els De Pauw een mening, haar mening uiteraard en ze zit er redelijk dicht bij.

Met als grappige titel ' De tuinen volgen de trend der schaamheuvels , kaal is beter ' behandelt zij een niet zo grappig onderwerp om aan te tonen dat onze huidige levenloze straten van een nooit geziene zuurtegraad getuigen. Mensen lijken zich voor te bereiden op een bunkerleven, ver van de gezellige buurtfeestjes van weleer. Dat komt ook tot uiting bij de aanleg van de tuin, afgesloten met een kwaliteitsvolle draad en schuiftralies. Wat de tuinoppervlakte zelf betreft is het nog erger : het grasveld regeert, soms zelfs in kunststof ( weinig onderhoud ) en bomen zijn nog amper te vinden. Je vangt daar geen subsidies mee en het is nog eens lastig om levend groen te voeden en te verzorgen. En al die regels over de afstand van de boom tot de buur, lastig. Een potboom hier en daar, wat eenzame struiken en bloemen. En dat is het, de rest groeit ook veel te traag en daar heb ik nu niks aan.

Hvandeker : de trend om zich op te sluiten achter anonieme muren en de buitenomgeving steriel te houden is onmiskenbaar , maar er is gelukkig ook een grote groep mensen die het anders willen aanpakken.  

Deze keer niet op houtstoven ( zie mijn posting van 20-12-11 ' Joke op houtstovenjacht, titel voor een Jommekesstrip') maar op vossen die op minder dan 500 meter van een kippenhok worden opgemerkt. Daarom een nieuwe titel voor een Jommekesstrip ' Joke zet het vizier op scherp '. Dat wetenschappers deze aanpak onzin vinden, vindt ze naar alle waarschijnlijkheid niet echt belangrijk. Bden je minister of ben je het niet en een minister moet beslissen en knopen doorhakken. ' Joke hakt knopen door ', of nog ' Uitzetten en afknallen', ook een goede...  

Wetende dat 1,5 miljoen Belgen armoede lijden stoot het fenomeen van de voedselverspilling mij nog steeds tegen de borst en vraag ik mij af of er geen ( begin van ) oplossingen zijn , voedselbanken niet te na gesproken. De reportage gisteren op Eén ' Koppen XL ' liet weer niets aan duidelijkheid over : voedsel wegwerpen , dus verspillen, is nog steeds aan de orde van de dag. Zoals steeds kan er tijdens de veel te korte zendtijd niet al te veel verteld en getoond worden maar uit al dat fragmentarische en anekdotische is toch wel iets op te pikken :

* Ergens in een Frans ' instituut ' ( school, universiteit ) werd voedsel verschaft tijdens de middag : in totaal ging het over 900 kg, waarvan 200 kg werd weggesmeten. Meer dan 20 % werd naar de vuilcontainers verwezen omdat de jongelui hun bord vol laden waarvan ze zeker waren lang niet alles tot zich te kunnen nemen. Als hen dan gevraagd werd naar het waarom, dan wisten ze echt niets zinnig te zeggen. Mentaliteit...

* Supermarkten organiseren vooraleer de winkel open gaat, een rondje wegwerpen van voedsel dat in een aantal gevallen nog 4 tot 5 dagen looptijd had tot de houdbaarheidsdatum. Erger nog, deze producten werden in een aantal gevallen overgoten met javel om ze niet langer consumeerbaar te houden ( Muffinman!). Procedures...

* Sommige winkels van een een keten hadden teveel besteld en normaliter zouden zij dat kunnen doorgeven aan een andere collega-winkel die mogelijk . Maar dat kost te veel. Geld... 

* Een fabrikant werpt containers meloenen weg omdat ze te klein zijn. Mensen verwachten een grote meloen voor 1 Euro, geen kleine. De smaak was daarbij geen element. Absurde kieskeurigheid van de consument...

* Iemand legde de vinger op de wonde door te zeggen dat ons voedselsysteem ziek is. Zowel fabrikanten, distributeurs en consumenten zijn daar samen voor verantwoordelijk. En er is nog geen begin van oplossing in het zicht. Voedselbanken verrichten goed werk maar zij zijn roepende in de woestijn. Lokaal voedsel zonder tussenstations is een andere voorlopig beperkte mogelijkheid.

Alarmberichten over de tanende bijenpopulatie hebben er blijkbaar voor gezorgd dat er werd gereageerd. Dat is te lezen in DM van 14/01/2012 waar geschreven staat dat het aantal imkers in België opnieuw met 15 % is toegenomen van 2010 naar 2011. En dat het vooral jongeren zijn die zorgen voor dat succes. Zij hebben wel een ander profiel dan hun oudere collega's. Deze laatsten zijn vooral geïnteresseerd in de honing, terwijl de jongeren eerder als imker beginnen uit idealisme, uit milieubewustzijn en niet voor de opbrengst in eerste instantie. De jongeren werken eerder kleinschalig, maar toch mag je de inspanning en de kost niet te veel onderschatten : een kast kost tussen de 60 en 110 Euro en aangepaste kledij enkele tientallen Euro's.

Geen reden toch om er niet mee te beginnen, wetende dat je, vanaf mei, enkele uren per week nodig hebt om enkele kasten te verzorgen.      

Soms lees je dingen die, alhoewel we dagelijks leren om niet alles klakkeloos aan te nemen, er lekker ingaan. Zo was er nog een stukje in WE Knack nr 1 waar een redelijk ideaal beeld werd opgehangen van een mogelijke toekomst. De genaamde Juliet Schor, vroeger professor economie, vandaag professor sociologie in de VS, die op 14 januari 2012om 19 uur  een lezing zal geven in verband met haar nieuwste boek over overvloed, voorspoed en welzijn in de Orangeri van de Botanique te Brussel ( meer info www.oikos.be ).  

Uit het interview haal ik volgende voor mij belangrijke fragmenten :

- De rijke aarde die we erfden geven we door aan onze kinderen en kleinkinderen als een uitgeperste citroen. Het feest is voorbij. Tenminste dat is het gevoel dat bij een grote groep mensen leeft. Maar zo hoeft het niet te zijn. Er zijn steeds meer mensen die zeggen dat het ook anders kan en anders moet : academici, opiniemakers, bedrijfsleiders en zelfs economen.

- Wat is leven in voorspoed : Steeds harder werken met steeds meer stress of meer tijd maken voor jezelf en je omgeving ? Je energie- en voedselvoorziening uitbesteden aan multinationals of zelf kunnen voorzien in ( delen van ) je behoeften ? Steeds meer consumeren of ons omringen met een beperkt aantal betekenisvolle producten en mensen ? Is onmiddellijk comfort belangrijk of streven we naar een gezonder milieu en meer levenskwaliteit ?

- De business as usual economie is ondertussen compleet disfunctioneel geworden, maar wat er in de plaats moet komen is nog enigszins onzeker. De toekomstige economische ontwikkelingen die oa een gevolg zijn van foute politieke keuzen uit het verleden zijn niet onvermijdelijk. Zeker in Europa waar vandaag een soberheidspolitiek gevoerd wordt als gevolg van het redden van de ' financiële instellingen ' waardoor de lasten van de crisis afgewenteld worden op de gewonen mensen en niet op de veroorzakers ervan. Landen en regeringen zijn in de greep van andere landen en regeringen, multinationals en grote financiële groepen.

- We moeten de productiviteitsgroei compenseren door minder te werken. Om de uitstoot te verminderen moeten we minder produceren, de groei doen verminderen of zelfs stoppen en dat doen we dus vooral door minder te werken. Globaal produceer je dezelfde hoeveelheden met minder werkuren ( productiviteitsgroei). Enkele procenten uitstoot per jaar minder betekent een significante vermindering in 20 jaar.  De extra vrije tijd kunnen mensen dan gebruiken voor eigen productie ( buiten de klassieke marktsystemen) of voor meer vrije tijd, meer sociale contacten, meer creativiteit ook. Mensen zullen blijer zijn en genieten van de autonomie die ze hebben en het voelt bovendien goed om een deel van de oplossing te zijn in plaats van een deel van het probleem.

- De bestaande systemen vertrekken vanuit een verkeerde economische basis want ze betalen niet voor de ware kosten die ze veroorzaken waardoor ze er productiever uitzien dan ze in werkelijkheid zijn. De klassieke grootschalige landbouw vervuilt, vernietigt de bodem en hebben een grote opbrengst maar op langere termijn, als het ecosysteem in elkaar klapt, ben je alles kwijt. Ook fossiele brandstoffen lijken nog goedkoop als je alle nadelige gevolgen van het gebruik ervann de milieukost,  niet in rekening brengt.  Grootschalig is dus niet goedkoper en zeker niet beter voor het milieu en dit tijdperk loopt stilaan op zijn einde.

- Groei komt steeds meer van redelijk kleine, innovatieve, bedrijven. Ze leggen het vuur aan de schenen van de grote jongers die vaal alleen overleven door de jonge en dynamische bedrijven gewoon over te kopen.   

- Ik heb de laatste jaren veel tijd doorgebracht in Duitsland : ik zag daar een hele boel innovaties, zoals veel kleinschalige organische voedselproductie, aanleg van publieke boomgaarden tot nieuwe vormen van wonen met veel minder milieu-impact.

- In de VS hadden veel mensen hun job verloren en dus trokken ze niet meer naar de supermarkt om dingen te kopen maar begonnen ze zelf met dingen te maken. Hoe langer die crisis duurt, hoe meer deze beweging zal doorzetten.

- We moeten ons verenigen en verandering eisen want onze regeringen zijn gegijzeld en gecorrumpeerd door financiële belangen die ons allen naar een doodlopende straat leiden.

Hvandeker : Gewoon interessante lektuur, voor mij toch. En heel dicht bij iets wat ze al jaren ' de omslag, de groene bigbang ' noemen. Ook nu lichtjes anders geformuleerd en benoemd maar in wezen hetzelfde : verandering , terechte verontwaardiging, etc. Er is hoop aan de ( verre ) horizon : de toekomst zal zuiniger, groener en properder zijn.

Meer info ? www.newdream.org en www.julietschor.org   

Een artikel in Weekend Knack nr 1 van 2012, met als titel ' Over 30 jaar zijn wolkenkrabbers ouderwets ' , een uitspraak van de Duitse architecte Anna Heringer , heeft mijn volle aandacht gekregen. Dat komt tot uiting in volgende opvallende uitspraken :

1. Binnenkort bouwen we alternatiever , liefst met lokale grondstoffen zoals leem, stro en hout.
2. Veel hedendaagse bouwprojecten houden nauwelijks rekening met de toekomstige gebruikers, de bewoners en de veranderingen in de leefgewoonten.
3. Architecten zouden een tijd op de bouwwerf moeten werken, liefst ook met hun handen.  
4. Ik denk dat het goed is dat Europa wat verarmt en versobert , op die manier worden mensen weer vindingrijker om te overleven.
5. We zij allemaal teveel consument, waardoor we de voeling met de productie zijn verloren.
6. We leven in een tijd dat we overspoeld worden met informatie, terwijl het vakmanschap bijna volledig is teloorgegaan en ook niet of nauwelijks wordt gewaardeerd.
7. Onlangs reed ik in Brussel met een elektrische fiets. De mensen applaudisseerden... als je vroeger met een Porsche door de straat scheurde keek iedereen met bewondering en nu kijken ze boos en roepen wauw naar een elektrische fiets. Het beweegt stilaan tussen de oren...
8. Ik denk dat er een maatschappelijke evolutie aan de gang is : mijn vader, een landschapsarchitect, is  nu volledig overgeschakeld op het kweken van groenten.

Hvandeker : Transitie richt zich ook op hoe en waar mensen in de toekomst willen leven en dus willen wonen. En sommige architecten houden voeling met die realiteit.

Hvandeker : Gezond leven ,dat is wat ik eenieder wens voor dit nieuwe jaar. Omdat iedereen ook gezond verstand heeft maar niet altijd gebruikt. Ik ook niet, dus ga ik er extra op letten. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn : minder auto rijden, minder vlees eten, minder afjagen, minder laten opjagen, dit blad zou snel gevuld zijn maar beter is het om zelf creatief te zijn en het eigen gezond verstand te gebruiken....  En dat men niet afkomt met het argument dat gezond leven ook saai is. Succes alleszins en tot weldra. Al goede ideeën en nieuwe voornemens ? Deel ze hier aub.

Bron : Artikel ' Hennep maakt gezonder ' in Koop Zo ( van de Gezinsbond ) door Chris Dutry...

is een waardevol, kort maar veelzeggend werkstukje. Het gaat hier uiteraard niet over drugplantversie maar wel over familie hiervan met erg gezonde eigenschappen. Hennepzaad en hennepolie zijn ingrediënten van allerlei hoogwaardige voedingsproducten.

Hennepzaad bestaat uit volwaardige proteïnen, onverzadigde vetzuren en licht verteerbare vezels. Ze kunnen getoast en gezouten worden of gemalen tot bloem voor de aanmaak van hennepkoekjes of hennepburgers.
Ook olijfgroene hennepolie bestaat uit de goede verhouding van 3 op 1 ,omega6 en omega3 vetzuren, voldoende antioxidanten en mineralen en wordt daarom meestal gebruikt als smaakversterker in veel gerechten.

Hvandeker : Er is geen enkele reden om deze plant niet onder de aandacht te krijgen, meer zelfs : steeds meer landbouwers ontdekken dat hennep een interessante wisselteelt is.

Meer weten ?
www.hempoilcan.com
www.wervel.be/hennep

1. In de krant DM van 22/11/11 stond dit berichtje dat 100 woorden (!) in 4 zinnen (!) bevatte : In 2010 was er een record aan broeikasgassen in de atmosfeer.

Hvandeker : Dit lijkt nog amper nieuwswaarde te hebben vandaag. Vreemd en vooral beangstigend.

2. In dezelfde krant op dezelfde dag stond dat de Vlaamse lucht naar verwachting altijd maar smeriger wordt : fijn stof zorgt ervoor dat als je naast de snelweg woont even ongezond is dan 17 sigaretten roken per dag. Kinderen naast de snelweg roken dus al flink mee. Hoe meer economische activiteit, industrie en vervoer hoe meer medische risico's zoals verminderde longfunctie, COPD, toenemende klachten aan de luchtwegen, hart- en vaatziekten.

Hvandeker : Vlaanderen, logistieke draaischijf van Europa ? Waarom wil men in Antwerpen het doorgaand verkeer rond de stad ? Wat is de maatschappelijke kost voor Vlaanderen ? Lager dan de opbrengsten, dan doen we toch gewoon verder . Het is duidelijk dat er nog steeds geen draagvlak in Vlaanderen is om, zoals in andere landen, de nefaste effecten van deze vervuiling aan banden te leggen.   

3. Een jaar na de vorige overstromingen van november 2010, werd gisteren op TV teruggekeken naar de oorzaken ervan en volgens de reportagemakers is het nu voor eenieder duidelijk wat de belangrijkste oorzaken waren maar dat niemand de verantwoordelijkheid voor het foutlopen wil opnemen : de pot verwijt de ketel. Veranderingen werden na 1 jaar nauwelijks opgemerkt. Als er niets gebeurt stijgen de kansen dat zich nieuwe overstromingen voordoen op bepaalde plaatsen met 20 %. Anderen nemen het cijfer 30-60 % in de mond.

Hvandeker : Flauwe regelgeving op gebied van ruimtelijke ordening ( met weinig sluitende regels en dus controle ) zorgt ervoor dat de situatie niet ten gronde wordt aangepakt en dat er nog steeds 1000 interpretaties mogelijk zijn, met alle gevolgen van dien. Wat we zelf doen , doen we beter ?

4. Visie 18/11/2011 : Je moet de wereld niet willen redden, je kan beter anders naar de wereld leren kijken. Dat is de mening van Rudy Dhont, duurzaamheidsonderzoeker en docent bedrijfsethiek aan de KHLeuven. En dit door het versterken van de veerkracht. De veerkracht stelt de mens, de natuur, de bedrijven en de maatschappij in staat om schokken te boven te komen, je aan te passen en zo nodig te veranderen.

Hvandeker : Er is niets mis mee dat je de wereld een heel klein beetje wil veranderen, maar veerkracht helpt je daarbij een handje. Een en/en verhaal eerder....

5. Stellingen in datzelfde artikel : Verder groeien is ecologische  horror, niet verder groeien is sociale horror. En ook : We zouden het sturende principe van ' geld ' kunnen vervangen door ' rijkdom ' aan talent, water, lucht, cultuur, buren en je sociale netwerken.

Hvandeker : Niet gemakkelijk.   

Hvandeker :

In DM Magazine van dit weekend van 19-20 nov 2011 stonden interviews met ouders over hun voorspellingen met betrekking tot de toekomst van hun (klein)kinderen. Zoals altijd haal ik er die uitspraken uit welke er voor mij enigszins ' uitsprongen '. 

1. Sofie Poppe ( 37 jaar )
* Onze kinderen gaan de pineut zijn en het kind van vele ' rekeningen ' : vergrijzing, milieu, financiële en economische crisis.
* De komende afnemende welvaart is relatief : we worden er misschien niet echt armer op, maar wel minder rijk dan de rest van de wereld.
* Politici staan hoe langer hoe machtelozer tegenover onze geglobaliseerde wereld. Ze zullen niet de moed hebben om te doen wat nodig is met name ons kapitalistisch systeem fundamenteel in vraag stellen.
* Vooral de ecologische crisis bezwaart voor mij de toekomst van mijn kind. Omdat ik er in mijn naïviteit van uitga dat deze financiële crisis nog wel kan opgelost worden. De kans dat de klimaatopwarming snel zal opgelost worden is veel kleiner. Of de dreigende waterschaarste en bijhorende migratiestromen. Die ecologische crisis kan potentieel de hele wereld ontwrichten. 

2. Dennis Lagast ( 29 jaar )
* Weinig dingen zullen in prijs dalen. Ik betaal 400 Euro kinderopvang per maan en een Nederlandse collega 700 Euro. Die laatste evolutie komt er ook bij ons aan. De welvaart die onze ouders hebben gekend, krimpt.
* Onze kinderen zullen steeds dichter bij elkaar moeten wonen in kleinere wooneenheden.
* Zelfs vandaag heb je al een MBA of bijkomende competenties nodig om een verschil te maken op de markt.
* Toevallig heb je nu in België vanwege de notionele interest heel veel finanieringsvehikels. Als die regeling verdwijnt kan mijn specifieke sector snel inkrimpen. Onzekerheid troef dus, zelfs al voor mij die werkt op de group treasury van een holding.

3. Hilde Hoste ( 43 )
* Het is net of onze westerse wereld op hol is geslagen. Het lijkt erop dat die wereld best wel eens ten onder zou kunnen gaan aan onze drang naar steeds meer.
* We zitten in een transitie naar een ander systeem. Dit is een kantelmoment in de westerse geschiedenis.
* Als mijn dochters vragen of we dit weekend gaan shoppen, stel ik dat in vraag. Om hen voor te bereiden op de toekomst, moet je hen geen depressie aanpraten maar wel de waarde van de dingen bijbengen. Ze willen een nieuwe GSM maar hebben er een die werkt. Punt.
* Dat mijn ouders met veel minder materiële rijkdom ook gelukkig waren, sterkt mijn vertrouwen dat mijn kinderen niet per se ongelukkig zullen worden als ze het met minder moeten stellen.
* Wat verontrust mij nog meer dan de huidige crisis : de klimaatopwarming omdat ze nog veel minder controleerbaar is. Het gaat de slechte kant uit.

4. Valerie Pattyn ( 32 jaar )
* Ik geloof in mijn kinderen, ze zullen het wel redden. Optimisme is een morele plicht. Ik maak mij zeker zorgen, maar je laten meesleuren door angstgevoelens is het slechtste wat je nu kan doen.
* Het is stilaan zeker dat we door een materieel pijnlijke periode moeten met de vinger op de knip. Maar misschien leren wij en onze kinderen daardoor ook net wer wat echt belangrijk is in het leven.
* We staan als universitair geschoold koppel te kijken dat we hooguit een rijhuisje kunnen betalen.
* Wat mij zorgen baart, is dat de huidige competitie tussen de mensen vooral draait om geld, zelden om kwaliteit en zorg voor elkaar.
* Wie vandaag niet mee is in deze flitsende maatschappij heeft pech.

Hvandeker : er is veel hoop met zoveel ' wijze ' ouders. Realistisch, maar niet fatalistisch. Ik sta er van te kijken dat zij in deze redelijk moeilijke tijden toch meestal het hoofd koel houden en ernstig nadenken over de ' echte kwaliteit van het leven ' 

Ik kan er mij iets bij voorstellen. Maar de definitie die ik vandaag 9-11-11 gelezen heb in DM en die blijkbaar afkomstig is van onze Vlaamse regering deed me even naar adem happen. Maak vast die veiligheidsgordels...

Een belevingswinkel is :

' Een winkel waar het beleven van een ervaring - plezier, geestelijke of intellectuele verrijking, een gevoel van betrokkenheid, het prikkelen van zintuigen, een emotie - wordt nagestreefd door middel van elementen zoals authenticiteit, actieve klantenparticipatie, try and buy formules, het design van de winkel, de geleverde services, waardoor dit belevingsaspect centraal staat in verhouding tot het louter fysiek verkopen van het product '.

Ziezo, eenvoudig toch ? Als je een winkel wil houden welke voldoet aan deze definitie, mag je 'm onderdak proberen te krijgen bij UPLACE.
Een potentiële bakker(in) zal zich echter eerst moeten buigen over volgende vragen :

Zal mijn pistolet plezier verschaffen ?
Zal mijn brood leiden tot geestelijke of intellectuele verrijking ? 
Zal mijn klant zich betrokken voelen bij het bakken van de sandwiches ?
Prikkelen mijn koffiekoeken voldoende de zintuigen ?
Vindt de klant mijn Tom Poezen voldoende authentiek ?
Welke actieve participatie kan ik mijn klanten geven bij het voorbakken ?
Mogen mijn klanten eerst een sneetje rozijnenbrood proeven en nadien beslissen of ze dat brood kopen ?
Vinden ze de opstelling van de broodsnijmachine, de toog, de rekken OK ?
Zijn we voldoende beleefd en sluiten we de deur als de klant het pand verlaat ?

Of verkopen we gewoon lekker brood, krakende pistolets, geurige koffiekoeken, smakelijke patékes zoals vroeger ?
Als we voor dit laatste kiezen, komen we er lekker niet in... in UPLACE en dan moeten we maar een plaatsje zoeken in een of ander obscuur winkelstraatje in de buurt, in Vilvoorde of Leuven, waar weinig of niets te beleven is volgens de Vlaamse regering.

En de consument kan een Euro maar één keer uitgeven. Zal zij/hij iets willen beleven, met de wagen ( stilstaan in de file bijvoorbeeld, of dure brandstof verbruiken ) of wil zij/hij niets beleven en gewoon zijn pistolekes kopen achter de hoek, een babbeltje doen met de buren, in de watten gelegd worden door de bakker(in) ?

Hvandeker :  Try and buy, uplace, emoties... waar halen ze het en wie begrijpt en gelooft die mensen nog ? Ik dacht even , bij het lezen van de definitie, dat het over een gewoon hoerenkot ging.

1.DM 5/10/11 : Europese Unie zegt neen tegen vervuilende teerzandolie. Omdat de als milieuvriendelijke alternatieve aangekondigde energiebron in feite vervuilend is. Canada en de VS lobbyden vergeefs maar de vervuilingswaarde van teerzandolie bleek uiteindelijk veel te hoog. Het winnen ervan vervuilt de rivieren, pompt giftige stoffen en co² in de lucht en maat van bossen vervuild en dor land. 
Hvandeker : Oef, maar we weten dat lobbymachines nooit stil vallen.

2. DM 4/10/11: De VN denken eraan om naast genocide ook ecocide te bestraffen als internationale misdaad. Er was een testproces in London waarin 2 oliebaronnen veroordeeld werden voor de vernietiging van het milieu en de natuur door het winnen van teerzandolie in Canada en het vervuilen in de Golf van Mexico. Ecocide wordt dan gedefinieerd als ' de uitgebreide schade aan of vernietiging of verlies van ecosystemen in een bepaald gebied , door menselijke activiteit of andere oorzaken met een dusdanige reikwijdte dat het vreedzame gebruik van het gebied door de inwoners flink is verminderd '. Beslissing om ecocide te erkennen als internationale misdaad wordt verwacht in 2012.
Hvandeker : Een extra juridische mogelijkheid op hoog niveau van het principe dat de vervuilers moeten boeten en betalen. Maar ook sensibilizering en de druk van de klanten om ' proper ' bezig te zijn, zijn mogelijkheden die erg belangrijk zijn en blijven.

3. DM 5/10/11: Elektrowinkels in Europa moeten oude elektro ( e-waste ) terugnemen, ook al doet de klant geen nieuwe aankoop. Dat staat in de nieuwe Europese richtlijnen om te voorkomen dat dit afval op een lokale of een buitenlandse , meestal in een ontwikkelingsland ) vuilnisbelt terechtkomt wat een snel groeiende vorm van misdaad in Europa aan het worden is.
Hvandeker : Regelgeving is dringend, maar zonder controle nutteloos en niet effectief.

4. DM 3/10/11 : Binnen een jaar moeten 3.000 electrische huurauto's beschikbaar zijn op 1.000 halteplaatsen in Parijs.  Investering 1,5 miljard Euro's, een max km/uur van 130 en een radius van 250 km met als laadtijd 4 uur. De wagens hebben autoradio en GPS, alsook een systeem die vrije ' haltes ' aangeeft en reserveerbaar maken.
Hvandeker : Alle baten helpen een beetje.

5. DM 4/10/11 : Denemarken voert een ' vettaks ' in en maakt ongezonde producten duurder. Die taks zou kunnen dienen om gezond voedsel goedkoper te maken zodat de taks niet kan gezien worden als vulling van de staatskas maar een middel om te sturen. Nederland overweegt dan weer een ' vleestaks ' in te voeren. Ook hier is het de bedoeling om aan mensen te vertellen dat de consumptie van vlees het milieu belast.
Hvandeker : ik zie in dit soort maatregelen geen enkel probleem, integendeel.   

Bron : Weekend Knack over Wonen, 28 september 2011

Wetende dat een ideaal iets is om na te streven, maar in wezen in zijn volledigheid onbereikbaar is, kan het toch wel nuttig zijn om te weten wat de doorsnee Vlaming een ' ideale leefomgeving ' vindt. Resultaten van een recente enquête uitgevoerd in opdracht van minister Muyters, ter voorbereiding van een nieuw beleidsontwerp ruimte.

1. Beter openbaar vervoer en autoluwe binnensteden.

2. Terugdringen van het autoverkeer door te zorgen van meer ' nabijheid ', waarbij de afstand tussen werken, wonen en winkels kleiner wordt.

3. Betaalbaar wonen is belangrijk alsook het groene karakter van de leefomgeving.

4. Mede zorg dragen voor het behoud van open ruimte, niet alleen in de stad maar ook op het platteland, door efficiënter en creatiever om te gaan met de beperkte ruimte die we in Vlaanderen hebben.

5. We benadrukken het belang van ruimte voor water, we willen geen bouwvergunningen meer in potentieel overstromingsgebied  en groene energie.

Meer info op : www.beleidsplanruimte.be voor het volledige rapport ( zou moeten beschikbaar zijn einde september)

Hvandeker : hopelijk leest minister Muyters zelf de resultaten van deze enquête en houdt er, als politicus van de 21ste eeuw, echt rekening mee. In afwachting kunnen we een en ander zelf in het oog houden, druk zetten en zelf, lokaal, vele kleinschalige dingen proberen aan te pakken. We mogen niet alles verwachten van  ' de politiek ' en zeker niet als ze beginnen te rekenen... verkiezingen, stemmen, budgetten, overschotten en vooral tekorten. 

Er is niet altijd veel nieuw nieuws onder de zon, maar soms worden er dingen opnieuw en zo mooi geformuleerd dat ze voor mij nog wat duidelijker worden. En dat heeft soms vooral te maken met de auteur ... Enkele voorbeelden.
 

1. Bron : Knack weekend special, dag van de Architectuur op zondag 9.10.11
www.dagvandearchitectuur.be

a. De stad is de meest duurzame vorm van samenleven, zegt Antwerps stadsbouwmeester Kristiaan Borrel.
- We zitten momenteel, door regelgeving, subsidies en fiscale mechanismen, in een situatie waarbij men de bouw van een passiefhuis - villa aan de rand van de stad ( met 2 auto's voor de deur die dagelijks moeten uitrukken om op het werk te geraken ) - naar energieverbruik beter beloond dan bv het vernieuwen van een gewoon rijhuis in Borgerhout waarbij heel de week de auto niet wordt gebruikt.
- Er duiken meer en meer particuliere initiatieven op waarbij oude fabriekspanden, grote herenhuizen en binnengebieden, worden omgevormd tot collectieve woonfaciliteiten. De moderne Antwerpenaar wil weg van het ' huisje, tuintje in de stad ' idee.
- Participatie is meer dan communicatie. Ik pleit voor nog meer inspraak, maar op een vroeger moment. Er moet van bij het voortraject, dus nog voor er ook maar iets op papier staat, naar de mening van de toekomstige gebruikers gevraagd worden.

b. Participatie : architectuur met iedereen, Kristiaan Borrel.
- De participatiegedachte staat voor het inzetten van de directe en indirecte gebruikers om een actieve rol te spelen in het ontwerpproces.  Zo krijgt de bevolking , de toekomstige gebruikers, meer inspraak in het stedebouwkundige beleid van haar stad of gemeente. Dikwijls wordt bij die laatste vorm van participatie gewerkt met zogenaamde projectgroepen. Deze bestaan uit vertegenwoordigers van verschillende openbare sectoren, die elk de belangen van hun domein zullen verdedigen. Een goed voorbeeld was Park Spoor Noord waar heel regelmatig inspraak van de omwonenden werd gevraagd.
- Als voorbeeld van indirecte gebruikers zijn er de geplande ontwikkelingen aan de Scheldekaaien, waar de enquête ook door zeer veel niet-Antwerpenaren werd ingevuld.

c. Studentenstad 2.0, Kristine Verachtert, hoofd Ruimtelijke Planning van de stad Leuven.
- De tijd van open en halfopen bebouwingen is voorgoed voorbij. We moeten gaan naar compacte woonvormen die aan de behoeften van verschillende doelgroepen voldoen, zonder dat we hierbij iedereen een kavel met vrijstaande bebouwing kunnen bieden.
- De ontwikkelaars en architecten gaan extreem ver in zuinig energieverbruik. Voor het project Tweewaters gaat men zoeken naar eigen energieproductie en daarbij denkt men oa aan warmtekrachtkoppeling die niet alleen voor de site zelf maar ook voor de aangrenzende wijken zal kunnen dienen.
- De vraag naar kleine woonunits ligt zeer hoog, ook omwille van de groeiende populatie aan studenten en andere alleenstaanden.
- Om de groei aan alleenstaande jongeren en medioren op te vangen is het nodig om, zonder te knagen aan de prachtige landschappen die onze stad omgeven, nog meer de kaart van de inbreiding te trekken.

d. Gezocht, trendbreuk voor collectief wonen, Christophe Grafe, directeur Vlaams Architectuurinstituut.
- Groepswoningbouw wint aan belang, mede door veranderende gezinssituaties en vooral door de steeds duurdere grondprijzen.
- Bij collectief wonen wordt er nog teveel gefocust op de objecten zelf en te weinig op de woonomgeving. Teveel op typologie en teweinig op planologie.
- Het Zuid-Europese model, waar de middenklasse gewend is te wonen in stadsappartementen met vaak mooi vormgegeven buitenruimten en waar collectieve ruimten , zoals een gedeelde daktuin, deel uitmaken van het wonen.   

Nog gewichtiger luidt het ' procureur des Konings  ' en die heeft in Brussel zomaar de omstreden renovatiewerken in de Brusselse Havenlaan stilgelegd, na klacht van buurtbewoners die het niet nemen dat ze daar 300 gezonde platanen gaan neerleggen. Motivatie : de bouwvergunningen zijn onvoldoende gemotiveerd en daar nog eens bovenop zijn ze illegaal. Wist de Brusselse regering dat dan niet of waren ze dat even vergeten toen ze de plannen groen licht gaven ? Eigenlijk moest de pdK de machines verzegelen, maar ze waren er ( nog ) niet. Mogelijk wist men van wanten en ook dat de pdK zou langskomen ? Maar de pdK is dus belangrijk , ten minste als de machines die hij/zij moest verzegelen aanwezig zouden geweest zijn. Niet dus...

Waar zat de pdK eigenlijk op 19 augustus 2011 in de Bruynlaan te Antwerpen. Daar waren wel machines en die werden niet verzegeld, omdat er geen pdK in velden te bespeuren viel. RIP De Stadsboom schrijft Stijn Tormans in de Knack van 31 augustus 2011 en wie schrijft er eens iets over de districtsbossen, de districtsboom want Antwerpen is geen stad maar een verzameling van districten, op een paar bestuurlijke details na. De Bruynlaan, op de grens van de districten Hoboken, Wilrijk en Antwerpen, is nu plots geen groene laan meer maar een grijze straat. Zoals steeds meer lanen in straten worden vervormd, vooral op die locaties ver van het schoon verdiep, door de bestuurders gemakshalve de districten genoemd. Zoals je weet doen honden hun piske meestal en liefst tegen een boom... En nu ? En de mensen die gewoon waren aan het aangename, frisse en rustbrengende groen lopen helemaal tegen de muren op. Een boom kost geld, staat in de weg van plannenmakers, voor feesten en grote evenementen, niet waar ? Laat ons grote, boomloze vlakten maken met hier en daar enkele designers- en tekentafelbomen van 20 cm ( hoogte ) , een beetje zoals alle winkelstraten copy paste zijn overal te lande. Weg met fouten uit het verleden : ze werden slecht geplant, op de foute plaats, de foute soort, te dicht bij de kabels en bij de auto's en bovendien slecht onderhouden en soms ziek gesnoeid en dat gaan wij, de nieuwe verantwoordelijke bestuurders, nu moeten corrigeren. Maar het groen wordt steeds meer ondergeschikt gemaakt aan de architectuur, weg met de nostalgie, weg met de dromers, de dichters en zeker met de gevoelige zielen... zij die ontroerd geraken door een openbarstende bladknop of een vallend blad . Waarvoor kiezen we : parkeerplaatsen of bomen ? Vraag dat maar eens aan de Ekerenaars als je het woord Kristus Koningplein laat vallen. Sommigen zouden tot in de winkel willen rijden voor hun boodschappen en dan gaat het niet om gehandicapten of langdurig zieken. Alleen nog wat ' dwerggroen ' wordt getolereerd en dan houdt het op. En onder het mom van ziekten worden veel gezonde bomen een kopje kleiner gemaakt, zomaar. En de communicatie dient om te bewijzen wat men wil bewijzen : de bomen verdwijnen wel, maar er komen er andere. Lees de bomen ( zowel inheemse als uitheemse ) die ons zoveel diensten leveren moeten wijken voor kleinere prutsexemplaren die maar een fractie van diezelfde diensten leveren. En sommige milieuverenigingen zingen datzelfde liedje mee : het is wit of zwart, grijs is te moeilijk. Creatief en voorzichtig omspringen met de natuur, dat gaat blijkbaar moeilijk. Omdat er volgens velen geen enkel overtuigend wetenschappelijk bewijs is voor de exotentheorie. Zeker in een stad, waar mensen snakken naar de voordelen van alle grote bomen.    

Bron : DM 6-9 en Knack 31-8-2011

Onder de titel ' de toekomst van de consument ' in de reeks De vliegende auto van De Morgen werd op 11.8.2011 een trendwatcher aan het woord gelaten en wat ze ( Andrea Wiegman ) vertelde kreeg mijn volle aandacht. Wat waren haar kernopmerkingen ?

1.  Ooit hobbelde de consument braaf aan achter wat je hem/haar voorhield, tegenwoordig wapent hij/zij zich met Twitter en Facebook en trekt zijn eigen plan, vaak tot ontzetting van de industrie.
2. Er is een serieuze omslag ( chaos, revolutie ) aan de gang in hoe we denken, handelen en vooral consumeren. Waar we vroeger konden terugvallen op allerlei vaste stramienen van een overzichtelijk aantal, heb je nu voor iedere beslissing duizenden keuzemogelijkheden en ieder gaat dat op zijn/haar eigen manier te lijf. Opletten dus voor de keuzestress...
3. Iedereen die zich bezighoudt met trends, zit momenteel heel erg op duurzaamheid en op social. We zien dat mensen iets anders willen dan consumentisme, zoals we dat tot nu toe kennen. Ze willen ' iets ' anders dan altijd maar meer,meer, veel meer.   
4. Bedrijven zijn daar mee bezig : in de jaren 80 en 90 was alles gericht op meer winst. Vandaag zijn een flink aantal bedrijven bezig met : ' Hoe zorgen we er voor dat ons bedrijf er binnen 10 jaar nog is ? '. Als antwoord op het feit dat consumenten zoveel vrijer is, meer keuzemogelijkheden heeft. Er is dus al veel veranderd.
5. Onze maatschappij vandaag is veel ' softer ' . Als je tegenwoordig zegt ' ik heb het zo druk ' dan krijg je mogelijk als repliek ' dat je dan zeker iets niet goed doet '. Ook dat is een omslag die kan tellen.
6. Er zijn steeds meer signalen dat het economisch systeem tegen zijn grenzen aanloopt. Als je op een zalig strand zit en er spoelt regelmatig plastiek aan , dan word je toch bewust over het feit dat er iets niet meer klopt. Als er in de kindercreche geen ramen meer open mogen, wegens de luchtvervuiling, dan kan je dat toch niet meer negeren ?
7. En tenslotte is er het aanstormende fenomeen van de 3D-printers die objecten van kunststof of ander sneldrogend materiaal laagje voor laagje tevoorschijn tovert. Sieraden, elektronika, kleding en zelfs huizen.. het zou allemaal kunnen. De maakindustrie komt naar ons toe en wij zouden steeds minder naar de ( grote ) winkels moeten.  Men voorziet kleine labs, garageproducties, lokale ondernemers die zelf produkten maken, uitprinten en online verkopen. Kleine winkels zullen overleven, grote fabriek zulle problemen hebben. Ook de transportbranche zal het moeilijk krijgen en we moeten voor de produkties niet meer naar China en zo.

Hvandeker : dit klinkt voor sommigen als muziek in de oren, maar dat is meestal het geval bij uitspraken van  trendwatchers, toekomstvoorspellers, ed. Soms krijgen ze gelijk, soms ook niet. Afwachten dus, zeker wat die 3D-printers betreft. Ook over het feit dat de 2.0 consument zoveel sterker is geworden, heb ik mijn twijfels. Soms denk ik dat ze nog meer dan vroeger achter de rattenvangers van de industrie en hun marketingapparaten aanlopen. Hier en daar zie je wel een kentering, maar deze initiatieven moeten zeer sterke argumenten en dito organisatie aanbieden ( bv de samenaankoop van energie ). En er is en minderheid van mensen die lokale veerkracht boven het pure consumentisme  verkiezen. Er zijn inderdaad kleine omslagen waarneembaar, maar prematuur.....   

In Vlaanderen is de oppervlakte aan bos de afgelopen jaren afgenomen, terwijl ze in de rest van Europa toegenomen is. Dat zegt de milieugroep "Vereniging voor Bos in Vlaanderen" naar aanleiding van het rapport van de ministeriële conferentie voor de bescherming van het bos.