hvandeker

Duitsland wil elk jaar 300.000 huizen renoveren: strijd tegen klimaatverandering schept werk

Moeten we welvaart en werk scheppen zodanig dat de aarde verder opwarmt? Of moet het in toom houden van de uitstoot van broeikasgassen ertoe leiden dat het bergaf gaat met het voortbrengen van de welvaart die de wereld nodig heeft. Moeten we m.a.w. kiezen tussen sociale of ecologische doelstellingen?

Bij het Europees Vakverbond wilden ze wel weten of ze inderdaad opgesloten zitten in dat dilemma. En dus begonnen ze aan een studie over het verband tussen klimaatverandering en werkgelegenheid.
Er zal zeker duidelijk een effect zijn op economische sectoren zoals toerisme, landbouw of de verzekeringssector. Anderzijds, een economisch beleid dat de volgende decennia de uitstoot van broeikasgassen stevig terugdringt leidt niet tot jobverlies maar integendeel tot anderhalf procent meer werkgelegenheid in 2030. Wel zullen het soort jobs veranderen, vooral binnen sectoren. Dat spreekt vanzelf voor wie zich realiseert dat we bv. altijd een zekere hoeveelheid energie zullen nodig hebben maar dat die heel anders zal worden opgewekt, van fossiele brandstoffen en kernenergie richting zonne-energie en de afgeleiden ervan.

Heel interessant is bv. wat Duitsland met zijn programma ‘Alliantie voor jobs en milieu' nu al laat zien. Eind 2000 stelt het land zich volgende doelen: 300.000 huizen per jaar renoveren (vooral isolatie), 200.000 jobs creëren, vermindering van 2 miljoen ton CO2 uitstoot en vermindering van de energierekening voor huurders en eigenaars. In 2004 zijn de resultaten al indrukwekkend: men haalt 200.000 huizen, 1 miljoen ton CO2 reductie en 25.000 bijkomende jobs. Bij dat laatste moeten eigenlijk 116.000 jobs worden bijgeteld die anders verloren zouden zijn gegaan en zijn gered door dit programma.

.

Websites

Klik hier voor Studie over klimaatverandering en werkgelegenheid (Engels of Frans)

Klik hier voor Verklaring over klimaatverandering en werkgelegenheid van Europees Vakverbond

Klik hier voor interview met IAO directeur-generaal Juan Somavia over ‘Green Jobs Initiative'

Klik hier voor Europese Unie en klimaatverandering

Klik hier voor Europese Unie en klimaatverandering 2

Bron : Nieuwsbrief PALA nr 48 dd 11 maart 2008

Hvandeker : Klimaatambitie en klimaatopportunisme, daar is niets mis mee en dat moet in ons kleine landje ook nog flink beginnen groeien. En er zijn dus voorbeelden van, niet ver hier vandaan, waar grote resultaten werden geboekt. Nu reeds. Zoals reeds eerder gezegd : groene zaken zijn ook  zaken. Goed en gezond.    

Hvandeker : wanneer de groenen zeggen dat ze geloven in hun eigen programma, hun eigen inzet, hun eigen aanpak van de uitdagingen dan is dat niet echt verrassend nieuws. Ze geloven er gewoon rotsvast in. Het wordt pas merkwaardig en nog interessanter wanneer personen, vertegenwoordigers van organisaties welke niets met de groene partij te maken hebben, met het wierookvat gaan zwaaien . Zo'n objectivering van de groene plannen is leerrijk en verfrissend, die steun doet deugd.

Zo waren er de volgende reacties op ( zie Kompas mei 2007  ) :

 " Het programma en het Klimaatboek/Klimaatplan van Groen.

a. Vlaamse Jeugdraad : Het beleid is niet gelukt, we hebben zelfs het gevoel dat de verschillende generaties tegen elkaar worden opgezet.

 

 

 

 

 

 

b. Gezinsbond : Veel van onze bekommernissen vinden wij terug in het programma van Groen.

 

 

c. Okra : We vinden het dan ook belangrijk dat Groen er een programmapunt van maakt om ouderen om advies vragen. En ik vind het ecologisch programma van Groen! sowieso interessant voor ouderen.  

 

 

 

 

 

 

 

d. Bond Beter Leefmilieu : Ik vind het formidabel dat Groen! een klimaatboek heeft uitgebracht. Groen hoort dan ook thuis in een regering die een revolutionair klimaatbeleid voert.

 

 

 

 

 

e. Gaia : Een CD&V er als minister voor dierenwelkzijn is het ergste wat de dieren kan overkomen. Steeds Njet, op alle vragen.

 

 

 

f. 11.11.11 : Ik heb de Groen! partijpunten gelezenen ik denk dat jullie ons programma gewoon hebben overgeschreven.

 

 

 

g. Greenpeace : Het klimaatplan dat Groen! ontplooit, komt in grote lijnen overeen met de eisen van Greenpeace. Het concreet stappenplan charmeert ons .

 

 

h. ACW : Het milieu- en klimaatprobleem wordt in het Klimaatboek van Els Keytsman en Peter Tom Jones terecht gezien als een ethisch, sociaal en politiek probleem.

 

 

i. Prof. Jean-Pascale Van Ypersele : De auteurs geven eerst een wetenschappelijke stand van zaken mbt de klimaatcrisis. Dan bepleiten ze concrete maatregelen en een voorstel tot beleidsplan. Het gaat niet om losse flodders maar over een integrale visie op een ecologische economie. WANT DE VEREISTE ECOLOGISCHE OMSLAG IS EEN POSITIEF VERHAAL MET NIEUWE KANSEN VOOR WERKGELEGENHEID EN ECHTE LEVENSKWALITEIT.   

 

 

  

 

 

" We kopen veel goedkope en trendy spullen en gooien ze erg snel weg en dat is zeer slecht voor het milieu " zegt een Brits rapport dat de ecologische impact van de kledingindustrie onderzocht. " Ze zorgt voor 10 x meer impact op het milieu dan de glasindustrie en gebruikt erg veel toxische stoffen, pesticiden en chemicaliën. Door de - snelle mode - tendens is er een toename van 33 % tussen 2001 en 2005. Maar de werkgelegenheid in deze sector stijgt echter niet. Integendeel : in 1990 werkten wereldwijd nog 34 mio mensen en in 2000 nog slechts 26,5 mio in de textielsector. Vooral in China, dat is algemeen geweten.

De laatste jaren heeft consumentendruk ervoor gezorgd dat meer aandacht werd besteed aan lokale werkomstandigheden en hogere lonen, maar dit zou ook moeten gebeuren om de milieu-impact in te perken. Via onderzoek is men er achter gekomen dat consumenten ook 10 % meer willen betalen voor kleren welke op een gegarandeerde sociaal en ecologische manier werden gemaakt.  

Hoe kunnen milieubewuste consumenten daar een bijdrage toe lenen ? Enkele tips.

* Minder kleren wassen en op lagere temperatuur en met eco waspoeder.

* Koop zoveel mogelijk tweedehandskleren en deponeer oude spullen bij een instantie die recycleert.

* Gooi je droogkast buiten, als het kan en hoezeer dat uw comfort ook verminderrt.

* Huur kleren voor eenmalige gelegenheden ipv ze te kopen.

* Laat kleren herstellen of herstel ze zelf.

* Koop minder maar kwalitatief betere spullen die U jarenlang kunt dragen .

* Let bij de aanschaffing van uw wasmachine op de energie-efficiëntie.

* Strijk zo weinig mogelijk "

Hvandeker : Deze tekst uit de Morgen van 26 januari 2007 geeft wat achtergrond en een aantal overwegingen om na te denken over de aanschaf en het onderhoud van onze kleding. Uiteraard moet men eea interpreteren en zeker wat de tips betreft is selectief zijn de boodschap. Echter hoe meer tips men volgt hoe beter voor het milieu, toch ?

 

" Het lijkt er op dat de chemie-industrie en haar lobby de EU  Reach Verordening met betrekking tot controle en evaluatie van chemische stoffen flink heeft kunnen naar haar hand zetten, zeg maar redelijk ombuigen in haar voordeel. Bart Staes noemt het resultaat " een fles zonder bodem". Dit uitermate " technische dossier " vraagt een grote kennis van zaken en Bart heeft reeds 23 jaar ervaring met het Europees Parlement. Maar zo erg heeft zelfs hij het nog nooit meegemaakt. Er is zes ( 6 ! ) jaar aan gewerkt en gedurende die periode heeft ( commissie ) milieu steeds meer moeten inleveren in het voordeel van de ( commissie ) industrie. Vooral de EVP is voortdurend op de rem gaan staan. Twee derde van de stoffen ( kleine productiehoeveelheden ) ontsnappen aan controle en evaluatie en veel milieuorganisaties zijn dus razend dat heel wat stoffen welke kankers, geboorteafwijkingen, ed kunnen veroorzaken nog verder mogen gebruikt worden, ook al zijn er gezondere alternatieven voorhanden. Het zijn dus opnieuw de economische argumenten alleen die hebben gespeeld. " 

Hvandeker : Commentaar van Bart Staes op de Reach verordening in Knack dd 13/12/2006. 't Is misschien minder dan verhoopt , maar toch meer dan vroeger ? Misschien lagen verwachtingen onrealistisch hoog ? Blijven vechten Bart, je hebt de steun van een groot aantal weldenkende mensen die nadenken over de relatie economie en werkgelegenheid enerzijds en ecologie anderzijds. Vroeg of laat moeten zij enigszins te verzoenen zijn, toch ?