29-02-08
Voorzitter KWB Koen Steel : waarom is er geen geld voor sociale correcties ?
Natuurlijk is er geen geld !
|
Het zal u misschien verbazen, maar ik heb grote bewondering voor het VBO, het Verbond van Belgische Ondernemingen en voor zijn Vlaamse variant VOKA. Hoogconjunctuur of laagconjunctuur, faillissement of superwinst: de kern van de VBO-Voka-boodschap blijft dezelfde. Al 30 jaar lang. Die boodschap luidt dat belastingen een kwalijke zaak zijn waar alleen iets goeds over te zeggen valt als ze ‘drastisch verlagen’. Het straffe is dat die hardnekkigheid helpt. De belastingstarieven voor vennootschappen en grote kapitalen zijn op een historisch dieptepunt beland. In 1980 was het tarief van de vennootschapsbelasting nog 48%. In 2002 was het al verlaagd tot 34%. Dank zij allerlei aftrekken, vrijstellingen en achterpoorten-zo-groot-als-een-huis is het effectief tarief intussen gedaald tot ongeveer 24%. Voor VBO en Voka een reden om met nog meer ijver op dezelfde nagel te kloppen: de notionele belastingaftrek kan nog veel soepeler en lang leve de politici die een verdere verlaging van het vennootschapstarief bepleiten in de richting van het Ierse droomtarief van 12%.Het VBO-gedachtengoed wint veld. Heeft u de laatste jaren nog een toppoliticus gehoord die voor belastingverhoging pleit? Natuurlijk niet: die jongens en meisjes moeten straks opnieuw verkozen worden en het mantra van de belastingverlaging is diep in alle poriën van de samenleving doorgedrongen. Ook in die van ieder van ons. En dat is nu net zo cynisch: de belastingtarieven waarmee de meeste loon- en weddetrekkenden geconfronteerd worden zijn zo hoog omdat de tarieven op bedrijfswinsten en op inkomens uit vermogen (intresten, meerwaarden,dividenden,…) zo laag zijn. Vanaf de eerste inkomensschijf worden werknemers al belast aan een tarief van 25% en voor brutolonen boven de 3000 €/maand geldt al het hoogste belastingtarief (50%). Als er dus al iemand met reden kan pleiten voor het verlagen van zijn belastingtarief, is die te vinden bij mensen die moeten rondkomen met lage arbeidsinkomens of sociale uitkeringen: ze kunnen er dikwijls niet eens fatsoenlijk van leven. Daar tegenover komen de patronale en populistische pleidooien voor lastenverlaging neer op een pleidooi voor het laten verder groeien van de kloof tussen rijk en arm en het afbouwen van onze sociale welvaart. En dat in een land waar 19% van de kinderen opgroeit in een gezin dat onder de armoedegrens leeft en waar de armoede bij de senioren oploopt tot 21%! Daarom is het zo stuitend dat de noodregering van Verhofstadt III beweert dat er nauwelijks geld is om iets te doen. Natuurlijk is er geen geld! De financiering van alles wat de overheid moet doen gebeurt meer en meer uitsluitend via belastingen op arbeid en op consumptie (BTW). Natuurlijk kom je dan niet toe om alles te blijven betalen: sociale zekerheid, onderwijs, gezondheidszorg, wegen en openbaar vervoer, pensioenen en overheidsdiensten,… We betrappen onszelf erop makkelijk mee te gaan in de redenering dat het voor de overheid in een wereld zonder grenzen onmogelijk wordt om de echte rijken mee te doen betalen. Maar die redenering klopt niet. Dat de fiscale administratie in ons land een puinhoop is die bedrijven en fraudeurs nauwelijks controleert is het gevolg van een politieke beslissing van de vroegere en huidige minister van Financiën Didier Reynders. En als ongeveer de hele politieke klasse blijft herhalen dat het omwille van de globalisering helaas onmogelijk is het bankgeheim in dit land op te heffen of vormen van vermogensbelasting in te voeren, is dat een regelrechte schande. Van de 27 landen van de Europese Unie zijn er nog 3 waar het bankgeheim bestaat om fraudeurs en superrijken uit de wind te zetten. België is één van die drie! Toen de Hoge Raad voor Financiën onlangs op deze realiteit wees, werd ze door het ene deel van de politieke elite weg gelachen, door het andere deel deskundig doodgezwegen. Het financieel vermogen in dit land is drie maal groter dan het bruto nationaal product. Toch dragen de sterkste schouders nog nauwelijks bij tot de sociale welvaart. Ze krijgen integendeel een vrijgeleide om met hun rijkdom belastingen te ontduiken en te ontwijken en de gemeenschap broodnodige inkomsten te onthouden. De laatste 20 jaar is het aantal fiscale paradijzen van een dertigtal toegenomen tot 72, zonder dat er iets noemenswaardig tegen ondernomen is! Neen, natuurlijk is er geen geld voor een beter sociaal beleid.
Hvandeker : Opnieuw een stevig gefundeerd pamflet over het waarom dat er veel te weinig geld is voor sociale correcties. Natuurlijk zorgen de werkgevers voor werkgelegenheid maar dat mag geen vrijgeleide zijn om steeds maar opnieuw te zeggen dat de lonen te hoog zijn en de inkomsten uit het ondernemen te laag. En te eisen dat de lonen niet meer dan een fractie mogen stijgen en de vennootschapsbelasting best wordt verlaagd tot het niveau van het Ierse droomtarief. Belast de aandeelhouder wat meer, want dat is gemakkelijk haalbaar en geen rooftocht. ( Her ) bekijk het bankgeheim want dat is van de Middeleeuwen en BHV : Belast Hoge Vermogens. Koen Steel slaat cijfers met koppen, knap gedaan. Chapeau !
|
19:59 Gepost door hvandeker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: vbo, voka, achterpoorten zo groot als een huis, mantra van de belastingverlaging, koen steel, kwb | 
Facebook |
22-12-06
Zondag = Zondag
" We stellen vast dat de druk alsmaar toeneemt om winkels op zondag meer en makkelijker open te houden.
Zo zijn er initiatieven voor de uitbreiding van de koopzondagen en voor de verfijning van de reglementering van de toeristische centra. Er is de vraag van Voka naar meer zondagsopeningen. Er is sprake van een bijkomende bevoegdheid voor gemeentebesturen.
Ons signaal is duidelijk : onze zondag is niet te koop.
De zondag moet zondag blijven
Bij heel veel mensen ervaren we dat er geen draagvlak is om de opening van winkels op zondag verder uit te breiden.
En we hebben ook principiële bezwaren.
De versoepeling van de bestaande regeling past in de verdergaande commercialisering van de samenleving. Die vloed van een alles verslindende commercialisering moet worden stopgezet.
Langere kooptijden op weekdagen, koopnachten, koopzondagen... het is een keuze voor een 24 uren economie.
Na de winkels zullen ook overheidsdiensten, post, banken, bewakingsdiensten, kinderopvang, immobiliën en andere diensten volgen. En wie zal er dan nog kunnen winkelen op zondag?
Wij blijven opteren voor een economie in dienst van de mens en samenleving. En dus zijn er grenzen.
Er is een tijd om te werken en er is een tijd om aandacht te schenken aan familie en vrienden, aan gemeenschapsleven, cultuur en bezinning, sport en ontspanning.
De zondag heeft al heel lang een waardevolle en onvervangbare eigenheid in onze Europese traditie van maatschappelijke ordening. Dit moet zo blijven. Er zijn kostbare waarden in het leven van mensen die niet te koop zijn, die nooit te koop zullen staan. Ook onze zondag is niet te koop!
Wij zijn niet tegen, wij zijn voor
Laat het duidelijk zijn. Wij voeren geen actie tegen iets.
Wij willen dát wat goed en positief is, beschermen en bewaren.
Wij komen op voor de mens in de consument en voor de mens in de werknemer.
's Morgens wat langer uitslapen.
een rustig gezinsontbijt,
een boek lezen,
een natuurwandeling,
fietsen met de wielertoeristen,
naar het aperitiefconcert van de harmonie
of naar de zondagsviering gaan.
Dat is de zondag concreet,
dat heeft geen enkele winkel te bieden.
's Middags eens uitgebreid tafelen,
een zalig ontspannen siësta,
op bezoek bij ouders of grootouders,
een familie-uitstapje naar zee,
tijd voor vrienden of buren:
dat is de zondag concreet,
dat is in geen enkele winkel te koop.
De zondag is uniek.
Het is een rustdag,
ontspanningsdag,
gezinsdag,
sportdag,
sociale ontmoetingsdag,
cultuurdag
en bezinningsdag.
Daarom moeten kopen en verkopen wijken op zondag.
Daarom heeft flexibiliteit voor de werknemer haar grenzen.
Daarom heeft flexibiliteit voor de consument haar grenzen.
De economie is er voor de mens. En niet omgekeerd.
In de toekomst willen we meer en meer deze fundamentele keuze maken, met het oog op een menswaardige samenleving.
Daarom stellen wij onze zondag niet te koop.
Nu niet en later niet. "
Hvandeker : Dit is de platformtekst van de actie " Laat onze zondag met rust " . Ik ga helemaal akkoord met ( de logika van ) deze aktie en haar onderliggende standpunten. De 24/24 en 7/7 economie is meestal absurd maar uitzonderingen moeten en mogen uitzonderingen blijven. Geen regel. Al de rest is volgens mij bedoeld als extra winstbejag, maar " als de centen op zijn is het koken gedaan , zegt de volksmond ", toch ?
Daarom : De 24/24 en 7/7 economie gaat tegen iedere logika in, zelfs de economische. Sinterklaas komt toch ook niet op 1 mei ? ? ?
Voor nog meer informatie over deze actie klik onderstaande link :
http://lbc-nvk.acv-online.be/actueel/campagnes/zondagsrus...
14:58 Gepost door hvandeker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: koopnachten, familie, vrienden, zondag, koopzondagen, reglementering, voka, zondagsopeningen, gemeentebesturen, draagvlak, commercialisering, cultuur, bezinning, eigenheid, waarden, consument | Facebook |