hvandeker

Een van die dossiers die voor veel wrevel zorgt omwille van de misbruiken, door sommigen fiscale spitstechnologie genoemd, zit in een kleine stroomversnelling. Er zou nu een omzendbrief ( circulaire ) zijn waarin staat dat bedrijven welke fiscale constructies opzetten, louter en alleen om gebruik te maken van de interessante mogelijkheden van de notionele intrest , kunnen teruggefloten worden. Deze richtlijnen zijn bestemd voor de belastingcontroleurs en moet volgens fiscalisten een einde maken aan het wijdverspreide gebruik van " double dip ", een constructie waarbij bedrijven 2 x langs de staatskas passeren wegens dubbele aftrek moeder-dochter.

Hvandeker : de gevallen waarin dit gebeurt zijn blijkbaar bekend, zelfs de cijfers circuleren. Naast Electrabel is er bv de constructie Belgacom-Proximus welke een goede 32 miljoen Euro opleverde. Dat cijfer werd door Didier Bellens, grote baas van Belgacom vrijgegeven. Logisch dat er dan geld meer is om hem te betalen : het moet zo rond de 3.5 miljoen per jaar zijn, 37 % meer in 2007 dan in 2006. Griezelig, niet ? En ik wil het effect van de omzendbrief wel eens zien, want dat is geen wet en belastingcontroleurs zijn ook maar mensen, zoals hun chef Didier Reynders.  

Iedereen beseft dat de misbruiken met de notionele intrest de schatkist en dus de belastingbetaler handenvol geld kost. Bijvoorbeeld de zogenaamde " double dip " : een vennootschap leent geld, trekt de intresten af van haar inkomen, plaatst het geld als kapitaal bij een dochter en deze laatste trekt de notionele intrest nogmaals af en aldus passeert deze " groep " 2 x langs de kassa. Zonder dat het maar 1 baan oplevert.

Maar " commercieel " kan men het voor sommigen aantrekkelijke principe niet laten varen tegenover binnen- en buitenland.

Toch is er in de regering eensgezindheid voor de aanpassing van het systeem, meer nog om de misbruiken een halt toe te roepen, maar dan niet via een wetswijziging maar via " een circulaire ". Een van de pistes zou de omkering van de bewijslast kunnen zijn : nu moet de overheid op zoek gaan naar eventuele misbruiken, ook al heeft ze daar de middelen niet toe. Bedrijven die van de notionele intrest gebruik willen maken zouden dan een dossier moeten indienen waarin duidelijk wordt aangetoond " wat de economische meerwaarde zal zijn ". 

Bron : De Morgen dd 23/02/2008

Hvandeker : Is dit voorstel een stap vooruit , achteruit of surplace ? Is dit een idee om de goegemeente te sussen ? Een schijnbeweging ? Wat is de impact van een gewone circulaire versus een wetswijziging ? Hoe is het mogelijk dat men zegt dat de overheid nu geen middelen heeft om de misbruiken aan te pakken ? Volgens mij liggen ze voor het grijpen : double dip ( wie vindt dat woord uit ? ) is een regelrechte aanslag op de schatkist, immoreel ook omdat er geen tewerkstelling aan te pas komt ( een van de doelstellingen , toch ?). Zelfs zonder double dip: een kapitaalverhoging alleen maar omwille van de belastingvermindering, dat valt toch op. Of mag er van Didier Reynders zelfs niet over gepraat worden , laat staan naar gehandeld.

Dat allen die op zoek gaan naar sociale correcties ( politieke partijen, vakbonden, belangengroepen, ed) dat dossier op de voet volgen, zeker nu dat het duidelijk wordt dat zowel energie als voeding in 2008 heel veel duurder zullen worden dan verwacht ( is al lang geen perceptie of foute indruk meer ). Notionele intrest versus sociaal beleid : het wordt een warm jaar. Niet alleen door de opwarming van de aarde.     

Er is geen geld zegt Guy Verhofstadt om alle ministers het geld te geven dat ze vragen voor hun " verantwoordelijkheidsgebied ". Een van die gebieden is het sociaal beleid.

Zegt Jan Renders, ACW voorzitter in Visie van 26/10/2007 : Des te belangrijker is de keuze die nu moet gemaakt worden. Het is hemeltergend dat er via allerlei fiscale gunstmaatregelen, waaronder de notionele intrestaftrek ( winst die een onderneming in het bedrijf investeert, mag van de belastingen worden afgetrokken ), enorme inkomsten voor de overheid verloren gaan, ten voordele van de bedrijven. In vele gevallen heeft dat helemaal niets te maken met het versterken van de concurrentiepositie. Het heeft enkel tot gevolg dat de aandeelhouders er rijker van worden, die bovendien niet of nauwelijks belast worden op die inkomsten uit kapitaal. Dat ligt mee aan de oorzaak dat er voor het lopende jaar al een tekort is van 1.5 miljard Euro.  Lastenverlagingen kunnen alleen als de begroting dat toelaat. Eerst en vooral welvaartsvastheid van de uitkeringen, verhoging van het leefloon, verhogen van de minimuminkomens. Ook een stevig wettelijk pensioen en een toegankelijke gezondheidszorg. Kortom een steviger sociaal beleid.

Zegt Luc Cortebeeck, ACV voorzitter in Visie van 26/10/2007 : We stevenen af op een overheidstekort van 1.5 tot 3 miljard Euro. In een beleid moet je keuzes maken en wij vinden dat het sociale keuzes moeten zijn. De vorige regering heeft bv gekozen voor de notionele intresten, die nu al goed zijn voor 1 miljard Euro. En dat geld is dus zeker niet naar de werknemers gegaan, laat staan naar de zwaksten in de samenleving. Maar we dreigen wel in een situatie te komen dat men de beloften over welvaartsvastheid niet nakomt of zelfs wil besparen op de sociale zekerheid om dat gat te dichten. Dat zou een zware fout zijn en de toekomstige regering moet rekening houden met de noden van werknemers en uitkeringsgerechtigden. Als er een budgettaire keuze moet gemaakt worden , dan zou een nieuwe lastenvermindering voor bedrijven zonder meer een zeer slechte keuze zijn.

Zegt minister Hervé Jamar, bevoegd voor de strijd tegen de fiscale fraude op het ogenblik van verschijnen van dit artikel in de Morgen dd 12/10/2007 : Ik wil een evaluatie maken van het systeem van notionele intresten na toenemende klachten over misbruiken, maar het is aan de volgende regering om conclusies te trekken. Eigen kapitaal wordt gelijkgesteld aan vreemd kapitaal waardoor de intresten kunnen afgetrokken worden en een groot belastingvoordeel oplevert. De maatregel was bedoeld om buitenlandse investeerders aan te trekken, maar er zijn steeds meer aanwijzigingen dat het vooral wordt gebruikt om op grote schaal belastingen te ontwijken. Stefaan Van Hecke, Groen kamerlid, geeft het voorbeeld van Electrabel die ( heel slim en binnen de wet ) 3.3 miljard Euro stopt in een slapende dochter en ook voor 88.5 miljoen winsten doorschoof . Resultaat : belastingtarief 0.01 %, normaal 33 %.  Ontwijking : 30 miljoen Euro.

Bron : Knack dd 17/10/2007. De vennootschapsvooruitbetalingen lopen voorlopig voor 900 miljoen achter op de planning. Daardoor is het effect van de notionele intrest groter dan verwacht ( slechts 4.8 % stijging versus 14.6 % ). Bovendien zet ze aan tot misbruik : zie Electrabel. Maar deze laatste zegt alleen maar zijn " geldbeheer te optimaliseren". Zij die deze maatregel nog steeds verdedigen zeggen : We krijgen daardoor sterker vennootschappen en dus minder faillissementen. Als er misbruiken zouden zijn, dan moeten we dat verhinderen. Een groter belastingvoordeel voor vennootschappen, daar is toch niets pervers aan. Het is nog te vroeg voor definitieve cijfers. Aldus Open VLD'er Luk Van Biesen. En het VBO vindt de controverse er rond voorbarig en slecht voor ons imago in het buitenland.

Bron : Knack dd 23/1/2008. Zegt Elio Di Rupo : De notionele intrest kost veel meer dan onze voorstellen om de koopkracht te verhogen ( De PS heeft de maatregel in 2005 wel mee goedgekeurd ). Reynders gaf later toe dat de minderinkomsten 4 x hoger zal liggen ( 2.4 miljard ipv 600 miljoen Euro). Maar er zijn de zogenaamde terugverdieneffecten : bijkomende werkgelegenheid ). Natuurlijk bereikten de kapitaalsverhogingen in 2006 en 2007 ongekende hoogten, niet alleen in zeer grote maar in alle bedrijven met verstandige adviseurs, die fiscale " spitstechnologie " hoog in hun vaandel voeren. Voor hen was dit een godsgeschenk. Als minister van Begroting zoekt Leterme naar 3.5 miljard Euro om het budget 2008 in evenwicht te krijgen. En is er dus geen ruimte voor het sociaal beleid, de verhoging van de koopkracht, etc. Het drama is dat men zelfs geen notie heeft van alle effecten  van de notionele intrest.

Bron : De Morgen dd 25/1/2008. Spa en Ecolo , gesteund door de PS, geven af op de notionele intrest, het troetelkind van de liberalen en dienen een wetsvoorstel in om de vermeende ontsporingen ervan in te dijken.  Want succes en misbruiken zitten dicht bij elkaar. Ze willen als resultaat van de maatregel geen ontwijkingsgedrag, maar effectieve investeringen en vooral nieuwe jobs via technische bijsturingen. Een nieuw soort misbruik noemt men de " double dip " techniek. Bedrijven lenen geld ( intrest aftrekbaar ) en brengen dat in bij een dochter als eigen kapitaal ( intrest opnieuw aftrekbaar ). Reynders kreeg de volle lading maar repliceerde dat er geen bewijzen zijn van misbruiken, maar dat er wel meer toegenomen buitenlandse investeringen genoteerd werden, meer jobs en meer inkomsten voor de fiscus. En dat de PS de maatregel mee gestemd heeft. Het grote probleem is dat er heel weinig cijfers zijn over de werkelijke inkomsten en uitgaven van de maatregel.

Hvandeker : Hallucinant is het te lezen dat men politiek bedrijft zonder zicht op echt cijfermateriaal. Het blijft allemaal een beetje gissen. En dat men maatregelen aanvalt die men mee heeft gestemd. En dat de mogelijkheid groot is dat er inderdaad te weinig geld is voor het sociaal beleid wegens " ontsporingen ", " ontwijkingen " , " spitstechnologie " en " oneigenlijk gebruik " op het gebied van de notionele intrest.

Om af te ronden : Prijsverhogingen van Electrabel, afgeschreven kerncentrales, notionele intrest voordelen : kan iemand mij vertellen of het de bedoeling was van onze overheid dat alle water naar de zee vloeit. Kan iemand mij vertellen hoeveel extra tewerkstelling de N.I. bij Electrabel  heeft opgeleverd ? Een dossier om op te volgen, toch ?

Er is dus geen geld en we weten waarschijnlijk hoe dat zou kunnen komen.

Hvandeker : In Dossier van E-MO juni 2007 schrijft John Vandaele over het duurzaamheidsrapport van Paars. Ik pik er alleen milieu uit omdat dat mijn interesse het meest opwekt. Maar ook ontwikkelingsbeleid en buitenlands beleid zijn het slachtoffer van een gebrek aan samenhang en samenwerking tussen de diverse politieke partijen en actoren.  Versnippering van bevoegdheden was de dekmantel om zich achter te verschuilen. En subtiele vertragende manoeuvres is blijkbaar een procédé dat ook nogal eens werkt...

" Geen ecologische omslag

Neem nu milieu. Om hier een trendbreuk te forceren, moet op verschillende domeinen worden gewerkt. Een paar activistische staatssecretarissen volstaan niet. Dat bewees paarsgroen al, dat er volgens WWF en Ecolife niet in slaagde om de ecologische voetafdruk van België te verkleinen. (zie grafiek).

Het probleem van Belgisch milieuminister Bruno Tobback was niet alleen dat de gewesten een groot deel van de milieubevoegdheden hebben, maar ook dat cruciale federale domeinen als financiën en energie in handen waren van ministers voor wie milieu amper meespeelde in hun beleid. Nochtans is groene belastinghervorming cruciaal voor een milieubeleid. Alleen door de reële milieukosten van producten in rekening te brengen, bijvoorbeeld via taksen, kan de markt in een duurzame richting gestuurd worden. In het regeerakkoord van paars stond dat ‘op meerdere terreinen vergroening van de fiscaliteit zal worden ingevoerd.’ De doorgaans erg diplomatische OESO merkt in zijn evaluatie (2007) van het Belgische milieubeleid op dat ‘België geen actie heeft gestart voor een groene belastinghervorming, zoals we nochtans hadden aanbevolen in de vorige evaluatie (van 1998).’ Ecologische taksen die gecompenseerd worden door lagere arbeidslasten, scheppen trouwens banen, stelt de OESO.

Didier Reynders (MR) was 8 jaar minister van Financiën, lang genoeg om te demonstreren dat een groene belastinghervorming hem niet interesseert. Er werd al wel eens een maatregeltje genomen zoals het afschaffen van de fiscale subsidiëring van 4x4’s, maar door de fiscale aftrek van bedrijfswagens bleven andere zware wagens en het rijden van heel veel kilometers toch nog gesubsidieerd. Reynders hanteerde daarbij zijn ondertussen gekende tactiek: in plaats van voorstellen expliciet te verwerpen, remde hij met allerlei subtiele manoeuvres zoveel mogelijk elke groene vooruitgang af. De ecotaks op drankverpakkingen is daarvan het gekendste voorbeeld. Toch was Reynders er als de kippen bij om aan te schuiven toen Al Gore op de koffie kwam bij premier Verhofstadt.

Ander belendend perceel van het milieubeleid is energie. Dat kwam in 2004 in handen van Marc Verwilghen (Open VLD). De BBL beweert dat paars op vier jaar tijd niets deed om de uitstap uit kernenergie voor te bereiden. Dat is misschien wat sterk uitgedrukt, maar geen enkele van de vijftien oude EU-lidstaten haalt een kleiner aandeel van zijn elektriciteit uit hernieuwbare bronnen dan België, dat met nog geen drie procent ver onder het gemiddelde van dertien procent ligt. In het regeerakkoord stond: ‘Tegen eind 2004 zal het eerste windmolenpark in de zone op en achter de Thorntonbank voor de Noordzeekust in een productiefase treden. Het afleveren van alle vergunningen, licenties en concessies zal versneld worden, door een gecoördineerde aanpak.’ Maar de versnelling van Verwilghen en minister van de zee Renaat Landuyt viel zwaar tegen: in 2007 staat er nog geen enkele molen, men moet zelfs nog beton beginnen gieten.

Niet dat er niets werd gepresteerd op milieugebied. Milieuminister Tobback en staatssecretaris voor Duurzame Ontwikkeling Els Vanweert weerden zich met de middelen die ze hadden. Klimaatvriendelijk (ver)bouwen wordt fiscaal meer gestimuleerd en in 2005 slaagde België er voor de eerste keer in ondanks de serieuze economische groei toch minder broeikasgassen uit te stoten dan in 1990. Met dank aan de hoge olieprijzen. Toch wachten België nog serieuze inspanningen om de Kyoto-doelstellingen te halen. Tobback en Vanweert slaagden er niet in om echt in te breken in het fiscale beleid en het energiebeleid en ze maakten daar niet eens veel kabaal over. Het gevolg was een regering die leek te wachten op Al Gore en het vertikte leiding te geven omdat dat stemmenverlies zou betekenen.