07-02-08
Het intrieste verhaal over vervuiling van de zee
Hvandeker : Waar zijn we mee bezig ? Dat is mijn wrange conclusie na het lezen van de bijna onwerkelijke verhalen over het afvalcontinent in de Stille Oceaan enerzijds en over de toename van de onderzeese woestijnen als gevolg van de opwarming van de aarde anderzijds.
1. In een afgelegen gebied in de Stille Oceaan zijn 2 gigantische lappen van niet-afbreekbaar afval, een plastic brij/soep die net onder de oppervlakte " zweeft " en in 1997 werd ontdekt , opnieuw in het trieste nieuws gekomen. Men schat de oppervlakte van dit afvalcontinent op 2 x die van de VS en het zou gaan om 100.000.000 ton afval. Het ergste van de hele situatie is dat het verzamelen van dit alles een verloren strijd is en dat het alleen aan de bron kan en moet aangepakt worden. De kans dat deze vuilnisbelt binnen 10 jaar verdubbelt is dus groot.
2. Onderzeese woestijnen zijn stukken zee waar de ecosystemen zijn stilgevallen. Het oppervlak ervan is de laatste 10 jaar uitgebreid met 6.600.000 vierkante kliometers, een stijging van 15 %. Wanneer, door de opwarming van de aarde, de oppervlaktewatertemperatuur systematisch toeneemt, daalt de photosynthetische activiteit nodig voor de groei van micro-algen en plantaardig plankton, de basis van een gezond onderzees ecosysteem. En hoe minder van die algen, hoe minder opname van CO2 uit de atmosfeer. Een vicieuze cirkel....
Hvandeker : Onbegrijpelijk, amper te geloven en toch waar. Natuurlijk kan geen enkel individu en zelfs groep iets aan dit alles verhelpen. Maar toch dient er naar maatregelen en voorstellen en afspraken en wetten gezocht te worden. Steeds opnieuw , er is geen andere optie om die vicieuze cirkels te doorbreken.
21:43 Gepost door hvandeker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: afvalcontinent, onderzeese woestijnen, stille oceaan, ecosystemen, oppervlaktewatertemperatuur, plankton, micro-algen | 
Facebook |
18-02-07
Ook de zeeën lijden onder de opwarming.
Tijdens het jaarlijkse congres van de Amerikaans Genootschap voor Wetenschap vinden op vele plaatsen veranderingen plaats in de stroming van de oceanen die verwoestende gevolgen hebben voor het ecosysteem van de wereldzeeën, met name voor de Amerikaanse westkust en in de wateren rond Zuid-Amerika en Afrika.
Het scenario is grotendeels identiek: plots doet zich een spectaculaire groei voor van de plankton in het water, vervolgens sterft die plankton af en zinkt ze naar de zeebodem En daardoor daalt het zuurstofpeil in dat water tot nul. Geen vis, geen krab of geen zeeworm overleeft een dergelijke natuurramp.
Over de oorzaak zijn de wetenschappers het eens: door het veranderende klimaat zijn ook de tot dusver heel voorspelbare seizoenswinden veranderd. Die winden hebben een invloed op de stroming van het zeewater, doordat ze het warme oppervlaktewater "wegblazen", waardoor kouder water naar boven komt. Door de stijging van de temperaturen boven het landoppervlak worden de winden sterker. En dat heeft een weerslag op de zeestroming die de afgelopen jaren dan ook veel minder voorspelbaar is geworden.
"Het hele systeem is uit balans geraakt. En hoewel we nog niet met absolute zekerheid kunnen bewijzen waarom de winden veranderen, past dit perfect in wat je kan verwachten wanneer het klimaat verandert. Dus dat is een meer dan logische hypothese", aldus professor Jane Lubchenco van de universiteit van Oregon.
Hvandeker : Niets, maar dan ook absoluut niets, toe te voegen. De kern van de boodschap staat in cursief vet.
20:25 Gepost door hvandeker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: atlantische oceaan, oregon, dode zee, the observer, milieuramp, amerikaans genootschap voor wetenschap, amerikaanse westkust, plankton, zuurstofpeil, seizoenswinden, wegblazen, zeestroming, jane lubchenco | Facebook |