04-01-09

Milieu-econoom Aviel Verbruggen : de ware energiefactuur

aarde

Hvandeker : Ik ben ondertussen al een tijdje op zoek naar de werkelijke kostprijs van energie, met inbegrip van de soms verdoken subsidies enerzijds en de ' maatschappijkost ' anderzijds. In dit verband zou het mischien nuttig zijn dat ik mij het boek van Professor en milieu-econoom Aviel Verbruggen ( UA ) eens aanschaf. Mocht jij dat ook willen doen : volg...

http://www.managementboek.nl/boek/9789089240170/de_ware_e...  

De bespreking komt nog maar kort samengevat komt het hier op neer : Nu dat Kyoto dreigt serieus uit de bocht te gaan, kunnen we ons beter richten iop een andere aanpak, een ' plan B'. Afspraken maken over emissiedoelstellingen heeft weinig zin, zo is gebleken. We proberen ook reeds 50 jaar afspraken te maken over bevolkingsbeperking, een betere verdeling van de mondiale voedselverdeling en welvaart maar we geraken er blijkbaar nooit. Zels als er afspraken worden gemaakt via papier, stevige handdrukken ea protocols, zelfs lokale wetgevingen : er komt weinig tot niets van of de afspraken worden niet nageleefd. Na regering A komt regering B. Daarom moeten we Kyoto herzien of zelfs weggooien en helemaal opnieuw beginnen, volgens de principes van een drietrapsraket :

1. De onderste trap, waar het momenteel nog mangelt, gaat over hoe we energie belasten, een juiste prijszetting van de energie : weg met subsidies voor risicovolle systemen, de ware energiefactuur aanrekenen en de opbrengsten ervan recycleren/recupereren om meer efficiënte en duurzame energieuitvindingen en investeringen te bekostigen.

2. De tweede trap is het verlagen van de energie-intensiteit en zorgen dat het energieverbruik efficiënter wordt.

3. Derde en finale trap : betaalbare hernieuwbare energie. De fossiele en nucleaire energie heeft geen enkele toekomst.    

02-02-07

Enkele gedurfde milieu-uitspraken

1. " Alle rijke landen zullen het initiatief moeten nemen. Pas als zij hun uitstoot drastisch verlagen ( men spreekt van 80 tot 90 % tegen 2050), kunnen ze dat ook verwachten van landen zoals China, Brazilië of India. Echter : hoe sneller, hoe beter. De vraag is trouwens niet of men vandaag iets doet, maar of men voldoende doet om klimaatcatastrofes te voorkomen. Er is dus een radicale omslag nodig. Die is niet vanzelfsprekend, maar wel realistisch. Wie die uitdaging niet aangaat, kiest de facto voor een doemscenario. De strijd tegen de klimaatverandering dwingt iedereen te kiezen voor een ecologische economie: met biofysische grenzen aan de groei, lager energieverbruik, andere productiewijnzen en een meer gedecentraliseerde stroomproductie. " 

( Peter Tom Jones en Els Keytsman in de Morgen van 1/2/2007)

 

delarge3

 

2. " De grote uitdaging van deze tijd bestaat erin een nieuwe economie te bouwen. Hiervoor zijn we gelimiteerd door de tijd. Maar het goede nieuws is dat we de technologie hebben om dat te doen. Dit noem ik plan B, in tegenstelling met plan A ( dat is business as usual ).

3. Het Witte Huis ligt er nog steeds niet echt wakker van, maar aan de basis van de Amerikaanse maatschappij is er wel heel veel beweging vanonderuit, ook in de politiek. Je moet het wel lokaal bekijken, maar voor de VS is windenergie volgens mij de beste optie.

4. Het probleem van de gewone productie is dat we nooit de ware kostprijs berekenen. Wij houden met andere woorden ook de kost van tal van dingen uit de boeken. Het kapitalisme gaat volgens mij ten onder omdat het de ecologische waarheid ( de ecokosten ervan  ) poogt te verdoezelen".   

Milieuactivist Lester Brown in de Morgen van 2/2/2007

 

lester_brown

 

PB20