11-02-09

Gemiste kansen, deel 2

6413_toparticlephoto

Hvandeker : Dit artikel, afkomstig uit de Nieuwsbriefnr 68 van Pala, sluit eigenlijk naadloos aan bij het vorige ' Eigen tewerkstelling eerst ' en gaat dus opnieuw over gemiste kansen voor de industrie , in dit geval ' aangestuurd ' door de banken... Hetzelfde liedje maar met andere hoofdrolspelers. Dirk Barrez slaat de nagel op de kop. Deze tekst is ook terug te vinden in DM van vandaag. Geef ons bankiers die aanvoelen waar het vandaag om draait : verstandige investeringen die de aarde niet uitputten en die de mensen echt nodig hebben.   

' Groot is de verbazing als de diepe financiële en economische crisis in het zwaar getroffen België niet eens tot een fundamenteel debat leidt over welke banken nodig zijn om ook morgen een welvaartsstaat te zijn.

Want voor een goede samenleving heb je een economie nodig die de goederen en diensten voortbrengt die mensen nodig hebben. En daarvoor zijn banken nodig die hun job kennen en het spaargeld uit de samenleving weten om te zetten in de economisch en maatschappelijk meest nuttige projecten. Enkele Belgische grootbanken zijn in die opdracht grandioos gebuisd.

In die huidige crisis - die ook een milieucrisis is én bovenop een crisis van sociale ongelijkheid - hebben samenlevingen banken nodig die hen helpen een sociaalecologische economie uit te bouwen. We moeten welvaart produceren binnen de grenzen van wat de aarde aankan. Zoals de Belgen vroeger hun ASLK-bank de uitdrukkelijke opdracht gaven om van heel veel inwoners huiseigenaren te maken, zo zijn er opnieuw banken nodig die de betaalbare leningen leveren om van elke woning een lage energiewoning te maken, om energiecoöperaties in alle gemeenten te laten investeren in windmolens en andere hernieuwbare energie, om de industrie te financieren die ons elektrische voertuigen levert en het investeringsgeld te leveren voor een verstandig elektriciteitsnetwerk waaraan we zowel energie kunnen leveren als energie van afnemen.

Nu de meeste privégrootbanken volledig onbekwaam blijken te zijn, hebben de Belgen een schitterende kans om opnieuw overheidsbanken en coöperatieve banken uit de grond te stampen - door onder andere van Fortis opnieuw de ASLK te maken. Zo kunnen ze de financiële wereld opnieuw verplichten om te werken in dienst van de samenleving, om de economie vooruit te helpen in plaats van ze onderuit te halen. Zo kunnen spaarders opnieuw gerust zijn dat hun geld niet vervliegt, maar dat het nuttig wordt ingezet. Zo kunnen de werknemers opnieuw werkzekerheid hebben en hun fierheid terugwinnen doordat ze niet langer worden verplicht om hun klanten op te lichten met onbetrouwbare of zelfs waardeloze producten.

Nu al vele maanden lang wordt dit levensbelangrijke debat in de politiek, in de media en zelfs in het middenveld niet gevoerd. Erger nog, België verzuimt volledig de keuzes te maken die de beste toekomst kunnen verzekeren. Dat is intussen een heel slechte gewoonte. In dit land zijn de huizen ontzettend slecht geïsoleerd en loopt men ver achter op vlak van hernieuwbare energie. De schitterende kansen om bij de eersten de windmolenindustrie, de zonnefabrieken en de elektrische auto uit de grond te stampen, zijn allemaal gemist. Ecologisch en financieel scheuren de Belgen zich de broek aan het volstrekt onbegrijpelijke Electrabel-monopolie. En nu is het land zo dom om het cruciale geldwezen opnieuw volledig uit te leveren aan totaal onbetrouwbare grootbankiers. Kan iemand uitleggen hoe dat komt?

Toch kan het anders. Neem de ooit ultraliberale professor Paul De Grauwe. Die is blijven nadenken en heeft zich in zijn meest recente boeken eigenlijk tot een andersglobalist ontwikkeld. Hij pleit, al een tijdje zelfs, voor een overheidsbank. Toegegeven, voor hem is dat uit nood geboren en geen langetermijnoptie. Het is trouwens waar, wie ervoor pleit dat de samenleving opnieuw over eigen financiële instrumenten zou beschikken, moet serieus uitkijken dat die niet gepolitiseerd mismeesterd raken en dat ze aan een strenge regelgeving onderworpen zijn waar nauwgezet de hand aan wordt gehouden. Om volledig betrouwbaar te zijn, hebben zulke banken echt onafhankelijke bestuurders nodig. Hij zal het zich misschien moeilijk kunnen voorstellen, maar laat Paul De Grauwe daar alvast één van zijn, de eerste, kritische bestuurder van onze nieuwe overheidsbank?

Dirk Barrez '

11-03-08

Strijd tegen klimaatverandering schept werk in Duitsland.. en bij ons ?

groenestevigemuur

Duitsland wil elk jaar 300.000 huizen renoveren: strijd tegen klimaatverandering schept werk

Moeten we welvaart en werk scheppen zodanig dat de aarde verder opwarmt? Of moet het in toom houden van de uitstoot van broeikasgassen ertoe leiden dat het bergaf gaat met het voortbrengen van de welvaart die de wereld nodig heeft. Moeten we m.a.w. kiezen tussen sociale of ecologische doelstellingen?

Bij het Europees Vakverbond wilden ze wel weten of ze inderdaad opgesloten zitten in dat dilemma. En dus begonnen ze aan een studie over het verband tussen klimaatverandering en werkgelegenheid.
Er zal zeker duidelijk een effect zijn op economische sectoren zoals toerisme, landbouw of de verzekeringssector. Anderzijds, een economisch beleid dat de volgende decennia de uitstoot van broeikasgassen stevig terugdringt leidt niet tot jobverlies maar integendeel tot anderhalf procent meer werkgelegenheid in 2030. Wel zullen het soort jobs veranderen, vooral binnen sectoren. Dat spreekt vanzelf voor wie zich realiseert dat we bv. altijd een zekere hoeveelheid energie zullen nodig hebben maar dat die heel anders zal worden opgewekt, van fossiele brandstoffen en kernenergie richting zonne-energie en de afgeleiden ervan.

Heel interessant is bv. wat Duitsland met zijn programma ‘Alliantie voor jobs en milieu' nu al laat zien. Eind 2000 stelt het land zich volgende doelen: 300.000 huizen per jaar renoveren (vooral isolatie), 200.000 jobs creëren, vermindering van 2 miljoen ton CO2 uitstoot en vermindering van de energierekening voor huurders en eigenaars. In 2004 zijn de resultaten al indrukwekkend: men haalt 200.000 huizen, 1 miljoen ton CO2 reductie en 25.000 bijkomende jobs. Bij dat laatste moeten eigenlijk 116.000 jobs worden bijgeteld die anders verloren zouden zijn gegaan en zijn gered door dit programma.

.

Websites

Klik hier voor Studie over klimaatverandering en werkgelegenheid (Engels of Frans)

Klik hier voor Verklaring over klimaatverandering en werkgelegenheid van Europees Vakverbond

Klik hier voor interview met IAO directeur-generaal Juan Somavia over ‘Green Jobs Initiative'

Klik hier voor Europese Unie en klimaatverandering

Klik hier voor Europese Unie en klimaatverandering 2

 

Bron : Nieuwsbrief PALA nr 48 dd 11 maart 2008

Hvandeker : Klimaatambitie en klimaatopportunisme, daar is niets mis mee en dat moet in ons kleine landje ook nog flink beginnen groeien. En er zijn dus voorbeelden van, niet ver hier vandaan, waar grote resultaten werden geboekt. Nu reeds. Zoals reeds eerder gezegd : groene zaken zijn ook  zaken. Goed en gezond.