hvandeker

Het klopt dat er de laatste maanden veel en steeds meer over het klimaat , of beter de klimaatverandering, werd geschreven en gepraat - vooral nadat Al Gore onze filmzalen is komen binnenstappen - maar dat ook daarvoor anderen er ons op wezen wordt oa aangetoond door volgend fragment. Het is afkomstig uit National Geographic van juni 2005, toch weeral bijna 2 jaar geleden. Toen was het nog de tijd van : klimaatverandering ? Hoe klimaatverandering ? Schrijver is ene Raymond M. Keogh, Head of International Teak Unit, Coillte Consult. Zowel zijn uitgangspunten als zijn oplossingen gaan van juist , over goed bedoeld tot enigszins naiëf en weinig realistisch. Toch is het geheel enkele minuten lezen meer dan waard. Ook nog vandaag, meer dan ooit.

 Hij schrijft :

 " Duurzaamheid is de uitdaging.

De media brengen ons dagelijks weinig hoopvolle berichten: onheilspellende waarschuwingen over klimaatverandering, het uitsterven van plant- en diersoorten, en de groeiende armoede. Ondanks de continuïteit van deze berichten, ebt de aandacht snel weer weg en gaan we over tot de orde van de dag. Fossiele grondstoffen zijn de afgelopen eeuw dusdanig succesvol gebleken voor onze economische ontwikkeling, dat politici, de zakelijke top en de gewone burgers geen interesse tonen in een radicale en pijnlijke omslag naar een alternatief, duurzaam systeem. Aan de andere kant zijn diegenen die zich al bezighouden met natuurbehoud of duurzame ontwikkeling , nog wel eens van mening dat iedereen hun goede voorbeeld moet volgen en dat anderen dat ook vanzelf eens zullen doen. Zo gemakkelijk ligt het helaas niet. Er is geen enkele garantie dat de rest van de wereld zal veranderen, alleen omdat de onheilsberichten gebaseerd zijn op wetenschappelijke grondslagen en omdat ze zo constant worden uitgezonden. Erger nog : de wereld zal misschien wel haar standpunt veranderen, maar niet haar aanpak.

Om tot verandering te willen komen moeten de mensen verandering willen. Angst kan een reden zijn voor verandering. Stel voor dat de Golfstroom morgen haar koers verandert en dat West Europa geteisterd wordt door hevige sneeuwval en zeer strenge winters. Veel mensen zullen dan de klimaatveranderingen wel serieus nemen. Politici zullen dan eerder geneigd zijn om gebruik te maken van onpopulaire boetes en ontmoedigende maatregelen tegen het gebruik van niet-duurzame methodes. Toch is het beter om dergelijke klimatologische catastrofes te voorkomen dan het tot zulke drastische maatregelen te laten komen. Helaas blijkt dat verandering voor de meeste mensen nu al moeilijk is om te verwerken. Het uitbannen van armoede is een belangrijk punt. Door armen te isoleren van rijken en aparte activiteiten te organiseren voor een besloten groep, zoals op dit moment gebeurt in grote ontwikkelingsprojecten, boek je geen succes. We moeten de armen betrekken in de besluitvorming en op zoek gaan naar methodes waarbij zowel arm als rijk van het resultaat profiteert.

We leven in een ingewikkelde wereld en moeten onze boodschap tot diep in de menselijke praktijken laten doordringen. Kritische woorden kunnen effectief zijn, maar op een bepaald moment moeten woorden worden omgezet in daden. Dit betekent dat we moeten werken met duidelijke tegenstrijdigheden, naast en samen met diegenen die niet direct onze overtuiging delen. We moeten ervoor zorgen dat juist de grootschalige vervuilers bijdragen aan onze inspanningen om voor het milieu te zorgen. We moeten sectoren zoals olie-, transport-, bouw-, energie-industrie en de gemotoriseerde sporten niet uitsluiten. Zij moeten bij onze inspanningen betrokken worden, om zo gezamenlijk tot realistische oplossingen te komen. De daadwerkelijke uitdaging is om duurzaamheid centraal te stellen. Duurzaamheid is dus de echte uitdaging." 

Zie ook : www.terravitalis.nl en www.co2.tv