hvandeker

Bron : DM 7 oktober 2011

Europese parlementairen eisen dat zowel transport, huishoudens, lucht- en scheepvaart en landbouw letterlijk hun duit in het zakje doen bij de omschakeling naar een groene economie, als het over brandstofheffingen gaat. Technologie en heffingen samen kunnen een tijdige omslag bewerkstelligen. Een eerste idee is de belasting op diesel te verhogen omdat het gebruik ervan nefaster is voor het milieu. De basis is de werkelijke hoeveelheid energie die verbruikt wordt en de CO² uitstoot die daarmee gepaard gaat. Diesel heeft een grotere milieu-impact dan benzine, bijgevolg worden heffingen op diesel op termijn opgetrokken en op benzine blijft die onveranderd. Vandaag is de uitstoot van CO² per inwoner laag in landen waar de diesel ( zeer) duur is.  

Volgens milieu-econoom Johan Albrecht zetten belastingen op negatieve zaken, zoden aan de dijk omdat ze de enige zijn die uiteindelijk welvaart scheppen ipv te vernielen. Maar de dieselconsument zal dat niet meteen ' lusten '. 

En in België is daar nog ruimte voor  : groene belastingen maken slechts 5 % uit van de totale belastingen terwijl dat in Nederland en Denemarken 10 % bedraagt. En daar zijn geen drama's ontstaan. Volgens Kathleen Van Brempt ( Spa) kunnen de dieselheffingen dienen om de belasting op arbeid te verminderen. Het extra loon dat wordt overgehouden kan dan dienen voor de omschakeling naar schonere energie.

Hvandeker : Vermits , zoals meestal het geval is, de stijging van de dieselheffingen gespreid worden in de tijd, is dit een haalbare kaart, maar om effectief te zijn zou het allemaal niet zo lang mogen duren. En de inspanningen zouden  rechtvaardig moeten verdeeld worden. Maar dat de vervuiler betaalt, lijkt mij logisch. Op die manier is er een correcte toewijzing van de kosten in het product.   

Hvandeker : Ik ben ondertussen al een tijdje op zoek naar de werkelijke kostprijs van energie, met inbegrip van de soms verdoken subsidies enerzijds en de ' maatschappijkost ' anderzijds. In dit verband zou het mischien nuttig zijn dat ik mij het boek van Professor en milieu-econoom Aviel Verbruggen ( UA ) eens aanschaf. Mocht jij dat ook willen doen : volg...

http://www.managementboek.nl/boek/9789089240170/de_ware_e...  

De bespreking komt nog maar kort samengevat komt het hier op neer : Nu dat Kyoto dreigt serieus uit de bocht te gaan, kunnen we ons beter richten iop een andere aanpak, een ' plan B'. Afspraken maken over emissiedoelstellingen heeft weinig zin, zo is gebleken. We proberen ook reeds 50 jaar afspraken te maken over bevolkingsbeperking, een betere verdeling van de mondiale voedselverdeling en welvaart maar we geraken er blijkbaar nooit. Zels als er afspraken worden gemaakt via papier, stevige handdrukken ea protocols, zelfs lokale wetgevingen : er komt weinig tot niets van of de afspraken worden niet nageleefd. Na regering A komt regering B. Daarom moeten we Kyoto herzien of zelfs weggooien en helemaal opnieuw beginnen, volgens de principes van een drietrapsraket :

1. De onderste trap, waar het momenteel nog mangelt, gaat over hoe we energie belasten, een juiste prijszetting van de energie : weg met subsidies voor risicovolle systemen, de ware energiefactuur aanrekenen en de opbrengsten ervan recycleren/recupereren om meer efficiënte en duurzame energieuitvindingen en investeringen te bekostigen.

2. De tweede trap is het verlagen van de energie-intensiteit en zorgen dat het energieverbruik efficiënter wordt.

3. Derde en finale trap : betaalbare hernieuwbare energie. De fossiele en nucleaire energie heeft geen enkele toekomst.