07-02-08

Het intrieste verhaal over vervuiling van de zee

plastic
 

Hvandeker : Waar zijn we mee bezig ? Dat is mijn wrange conclusie na het lezen van de  bijna onwerkelijke verhalen over het afvalcontinent in de Stille Oceaan enerzijds en over de toename van de onderzeese woestijnen als gevolg van de opwarming van de aarde anderzijds.

1. In een afgelegen gebied in de Stille Oceaan zijn 2 gigantische lappen van niet-afbreekbaar afval, een plastic brij/soep die net onder de oppervlakte " zweeft " en in 1997 werd ontdekt , opnieuw in het trieste nieuws gekomen. Men schat de oppervlakte van dit afvalcontinent op 2 x die van de VS en het zou gaan om 100.000.000 ton afval. Het ergste van de hele situatie is dat het verzamelen van dit alles een verloren strijd is en dat het alleen aan de bron kan en moet aangepakt worden. De kans dat deze vuilnisbelt binnen 10 jaar verdubbelt is dus groot.

2. Onderzeese woestijnen zijn stukken zee waar de ecosystemen zijn stilgevallen. Het oppervlak ervan is de laatste 10 jaar uitgebreid met 6.600.000 vierkante kliometers, een stijging van 15 %. Wanneer, door de opwarming van de aarde, de oppervlaktewatertemperatuur systematisch toeneemt, daalt de photosynthetische  activiteit nodig voor de groei van micro-algen en plantaardig plankton, de basis van een gezond onderzees ecosysteem. En hoe minder van die algen, hoe minder opname van CO2 uit de atmosfeer. Een vicieuze cirkel....

Hvandeker : Onbegrijpelijk, amper te geloven en toch waar. Natuurlijk kan geen enkel individu en zelfs groep iets aan dit alles verhelpen. Maar toch dient er naar maatregelen en voorstellen en afspraken en wetten gezocht te worden. Steeds opnieuw , er is geen andere optie om die vicieuze cirkels te doorbreken.