hvandeker

Bron DM 14/9/2011 : Een berichtje dat me vrolijk stemt. Belgische bedrijven , groot en klein, vinden het milieu steeds belangrijker voor de bedrijfsvoering en geven het sleutelindicatoren, meetinstrumenten op sociaal, ethisch en ecologisch gebied. De klant is daar steeds gevoeliger voor en het bespaart meestal op kosten. Enkele voorbeelden:
1. Gyproc : volledig herbruikbare gipsplaat.
2. Artoos : milieuvriendelijke machines drukken klimaatneutraal
3. Delhaize : mobiliteitsplan voorziet 32.500 vrachtwagenritten minder tov 2009

Volgens een studie wordt ' groen ' stilaan mainstream...

66 % houdt rekening met het milieu bij de ontwikkeling van nieuwe produkten
70 % denkt ecologisch bij de aankoop van nieuwe uitrusting
45 % voert interne audits uit over eigen milieupraktijken.

De grootste ' aanjager ' is de klant ( de consument  of de gewone zakelijke afnemer). Grote bedrijven hebben de macht om van hun leveranciers milieuvriendelijke producten te eisen. Beperken van de hoeveelheid grondstoffen ( worden steeds schaarser) , verpakkingen en afval brengt op. Maar het laaghangend fruit ( de gemakkelijke besparing ) maakt geen verschil tov de concurrentie, wel de zware productieomslag om tot maatschappelijk verantwoord ondernemen te komen.  En het ecologisch aspect maakt steeds meer deel uit van de interne processen en procedures. Wakkere  klanten doorprikken steeds eerder de zogenaamde ' groene initiatieven louter om marketingredenen '. Deze laatste komen steeds meer als een boemerang terug.

Hvandeker : Ik hoop dat deze trend zich doorzet en dat bedrijven inzien dat ecologisch ( en zuinig ) omspringen met producten, van ontwerp tot verkoop, hen een straat lengte voorsprong geven op hun concurrenten. Echte maatschappelijk verantwoorde ondernemingen zullen de dans leiden en overleven.    

Ervan uitgaande dat iedere Belg gemiddeld 12 ton CO2 per jaar uitstoot en dat de kostprijs ervan zo'n 24 Euro per ton bedraagt ( op basis van vraag en aanbod volgens het Clean Development Mechanism van de VN), zou dat dus 288 Euro bedragen per jaar. Maar we betalen dat niet, we zouden zelfs niet weten hoe ( en zelfs waarom ).

In een gesprek met Antoine Geerinckx, stichter van CO2logic - een bedrijfje dat erg actief is op de markt van de klimaatcompensatie-  in de Morgen dd 23/2/2008 staan dit soort berekeningen en nog enkele andere waarheden, feiten, noem maar op :

1. Het bewustzijn bij bedrijven over klimaatcompensatie neemt wel toe, zeker nu de prijzen van energie zo hoog zijn en men wil besparen door het verbruik te verminderen. Bijvoorbeeld met het wagenpark. Voorlopig is het nog steeds een druppel op een hete plaat, maar " de markt " groeit gestaag.

2. De meeste bedrijven weten niet hoeveel CO2 ze uitstoten en ze schrikken als dat duidelijk wordt bv door een audit. Alhoewel ze geen enkele verplichting hebben om aan CO2 reductie te doen wil men er steeds meer voor gaan, ook omdat dat past in het plaatje van maatschappelijk verantwoord ondernemen.

3. CO2 verminderen is de 1ste opgave, pas dan kan men indien nodig compenseren. Bijvoorbeeld door over te schakelen op groene energie, teleconferenties ( telepresence ), ecodriving, overschakelen op termijn naar voertuigen met minder uitstoot, etc.

4. Het potentieel aan energiebesparingen is enorm groot, vooral in gebouwen. Sensibilizering is daarbij uiterst belangrijk.

5. Het belangrijkste voor bedrijven is een prijs plakken op CO2-uitstoot. En zo komen wij tot een prijs van 24 Euro per ton, zonder BTW . Met dat bedrag financieren wij CO2 reducerende projecten , erkend door de VN.   

Hvandeker : de zwakke schakel is de vrijwillige basis van het systeem. Als een bedrijf ( of een particulier ) er vrijwillig in stapt, betaalt men ook effectief 24 Euro + BTW per ton voor vliegtuigreizen , autogebruik, huisvesting, seminaries en zelfs huwelijksfeesten. Het punt is dat de meeste bedrijven en de meeste particulieren niet willen betalen voor schone lucht ( een publiek goed ), zelfs , en dat is het perverse, al vindt men dat publieke goed waardevol en uiterst belangrijk. De anderen ( andere bedrijven, andere particulieren, de overheid ) moeten dit oplossen, wij niet. Dit " freeridergedrag " kan maar op één manier doorbroken worden : veel strengere regelgeving, oa door fiscale instrumenten op basis van ecologische criteria oa via strengere emissienormen . Premies voor roetfilters bijvoorbeeld werken niet, het is des mensen om naar de anderen te blijven kijken en alleen de lusten maar niet de lasten van het autogebruik te willen dragen. Dat is het cynische aan deze zaak.   

Hvandeker : Is het dan toch waar dat de meeste politici alleen maar op korte termijn denken en er naar handelen ? Op dit ogenblik hebben zij erg weinig te doen. Ze kunnen wat langer slapen, hun kinderen naar school brengen, hun kranten lezen , naar de radio luisteren en hun kastje ( net gemist !) eens iets langer openzetten. Ze hebben dan zeker vernomen dat er opnieuw , bij een erg winstgevend bedrijf van een erg winstgevende groep, bijna 700 banen " op de tocht " staan. Iemand heeft eens gezegd dat winsten geen enkele garantie zijn voor behoud van tewerkstelling. Ik zou zeggen, integendeel blijkbaar, hoe meer men snoeit hoe beter de winstvooruitzichten en dus , voor beursgenoteerden, een hogere koers. Pervers, maar waar, in de meeste gevallen. ( Mochten bedrijven dan daar bovenop nog eens gemakkelijke klanten hebben, en geen overheid met al haar regeltjes en bemoeienissen, wat zou het leven voor de aandeelhouders toch mooi zijn - maar dat geheel terzijde- niet ) ?

Maar de " nog actieve " politici, bv de Vlaamse bij monde van hun chef de heer Kris Peeters, reageren erg voorzichtig : 700 families zonder normaal inkomen , dat valt toch nog mee ! We betreuren dat, maar zo gaat dat nu eenmaal in multinationals en is moeilijk te voorkomen ! De markt , mijnheer, de markt. Het had nog erger kunnen zijn. Delokaliseren had veel erger geweest, je mag nog van geluk spreken. De centen die we er hebben ingestopt, daar kunnen we niet meer aan, gegeven is gegeven.   

Dit alles is niet te verrechtvaardigen : monsterwinsten ( ik bespaar u de details, maar het gaat over vele miljarden dollars) , en daarbovenop nog een pak subsidies, en dan mensen koudweg op straat zetten. Dr Janssen heeft  het ( gelukkig ) niet moeten meemaken. Zijn opvolgers wel....   Het is de economie van het nooit genoeg . Met maatschappelijk verantwoord ondernemen heeft dit niet zo veel meer te maken.