hvandeker

Internationale zwaargewichten oneens over de EPA's

29 oktober 2007 (MO) - De Vlaamse ngo's voeren campagne tegen de Economische Partnerschaps Akkoorden, vrijhandelsverdragen die de EU mordicus wil afsluiten met landengroepen uit Afrika, de Caraïben en de Stille Oceaan. MO* vroeg de mening van Louis Michel, Jean Ziegler en Supachai Panitchpakdi.

Het minste wat je kan zeggen over de gesprekken die MO* publiceert in het novembernummer (verschijnt woensdag 31 oktober) is dat de meningen over de EPA's sterk uiteen lopen. Europees Commissaris Louis Michel noemt de EPA's 'louter ontwikkelingsinstrumenten', VN speciaal rapporteur over het recht op voedsel Jean Ziegler waarschuwt dat ze 'dood en vernieling zullen zaaien', terwijl UNCTAD secretaris-genraal Supachai Panitchpakdi hoopt dat een verstandige aanpak tot een meer competitieve Derde Wereld zal leiden -alleen is hij niet zeker dat de EU voor die verstandige aanpak kiest.

Europees Commissaris Louis Michel
(uittreksel uit het artikel 'De EPA's zijn een ontwikkelingsinstrument')

De EPA's stoppen de zwakste economieën van de wereld in een vrijhandelszone met de EU, een van de sterkste economieën ter wereld. Is dat wel een goed idee?
Louis Michel: De EPA's zijn geen brute liberalisering: het gaat om een geleidelijke opening van hun markten voor onze producten. Voor sommige producten moeten ze hun invoerheffingen onmiddellijk afschaffen, voor andere over 5 of 10 of zelfs 25 jaar. Voor "gevoelige" producten misschien zelfs nooit.

Een vrijhandelsakkoord betekent voor de WTO vrije markttoegang voor "zo goed als alle producten".
Louis Michel: Dat betekent voor de WTO dat minstens 80 procent van het handelsvolume niet onderhevig mag zijn aan taksen of opgelegde quota.  Minder dan 80 procent vrijmaken zal niet aanvaard worden in de WTO, zo weten we via allerlei contacten. Ik begrijp dat het moeilijk ligt voor die landen dat zij hun tarieven moeten afschaffen, terwijl wij nog altijd onze landbouwproducten subsidiëren. Dat is een politieke contradictie. We hebben geprobeerd de EU ertoe te bewegen geen exportsubsidies meer te geven voor producten waarvoor ACS-landen hun tarieven afschaffen. Dat is ons niet gelukt.

VN Speciaal Rapporteur voor het Recht op Voedsel Jean Ziegler
(uittreksel uit het artikel 'De EU zaait dood en vernieling'

Jean Ziegler: Neem bijvoorbeeld de Economic Partnership Agreements (EPA's) die de EU momenteel aan het onderhandelen is de ACS-landen, de landen van Afrika, de Caraïben en de Stille Oceaan. Die EPA's zijn gevaarlijk, want die ACS-landen wordt gevraagd om hun grenzen open te zetten voor Europese producten, ook voor landbouwproducten die de EU blijft subsidiëren. De kleine boeren in die landen zullen dus moeten leven met oneerlijke concurrentie van die sowieso al zoveel sterkere Europese boeren. Ze zullen markten en inkomen verliezen. Ook de regeringen van die landen moeten inleveren, want tot 10 procent van hun belastinginkomsten bestaat uit de opbrengst van invoerheffingen. En de EPA's eisen de afschaffing daarvan.

Europees Commissaris voor Ontwikkeling, Louis Michel, noemt de EPA's ontwikkelingsinstrumenten. Er is volgens hem rond de EPA's geen druk van de bedrijven omdat ze niet geïnteresseerd zijn in de ACS-landen.
Jean Ziegler: Waarom zou de EU dan de zogenaamde Singapore onderwerpen in die EPA's proberen te krijgen? Daaronder vallen bijvoorbeeld investeringsregels die bepalen dat er niet mag gediscrimineerd worden tussen nationale en buitenlandse ondernemingen.

Zegt u dan dat Louis Michel liegt?
Jean Ziegler: Wel, (aarzelt)... laat ons zeggen dat zijn uitspraak tegengesteld is aan wat ik weet. Geloof me: de EU met zijn massieve landbouwsubsidies zal dood en vernieling zaaien als die EPA's doorgaan.

Secretaris-generaal van UNCTAD Supachai Sanitchpakdi
(uittreksel uit het artikel 'Financiële speculatie is achilleshiel van de wereldeconomie')

Supachai Panitchpakdi: Wanneer een mastodont als de EU verdragen sluit met ontwikkelingslanden, probeert die meer los te krijgen dan wanneer hij langs multilaterale instellingen als de WTO moet passeren. Daarom raden wij de ontwikkelingslanden een grote terughoudendheid aan wat zulke verdragen betreft.

En zal u het Europees Parlement aanraden om terughoudend te zijn met de EPA's -bij uitstek vrijhandelsverdragen tussen een rijke partner en zwakke partners (regionale landengroepen uit Afrika, de Cariben en de Stille Oceaan)?
Supachai Panitchpakdi: Ik geef normaliter geen politiek advies, maar wij kunnen wel tips geven om vrijhandelsverdragen zo constructief en voordelig mogelijk te maken voor de ontwikkelingslanden. De grote verandering die de EU doorvoert met de EPA's is dat men overschakelt naar een relatie met de ACS-landen die van deze armere landen een wederkerigheid vraagt die er vroeger niet was. Maar op zich is het geen destructief idee om vrijhandelsverdragen af te sluiten. Ook de arme landen moeten competitiever worden. Het helpt niet veel om Afrika te blijven voeden met hulp en meer hulp -alle hulp die Afrika gekregen heeft de voorbije decennia heeft weinig tot niets geholpen- tenzij Afrikaanse regeringen die hulp meteen inzetten om op eigen kracht verder te kunnen.

 

 

 

 

Synopsis

In We Feed the World houdt de Oostenrijkse documentairemaker Erwin Wagenhofer de voedselindustrie tegen het licht. De almaar groeiende macht van de multinationals concurreert de kleine boeren en producenten uit de markt, wat leidt tot de meest bizarre situaties. In Brazilië bijvoorbeeld sneuvelt regenwoud om soja te kweken - hoewel de grond er niet geschikt voor is - om in Europa kuikens vet te metsen. Wist u trouwens dat er elke dag voldoende voedsel wordt geproduceerd voor 12 miljard mensen, en dat er toch 100.000 mensen - per dag dus! - van de honger omkomen?

Een conclusie van de filmmaker :

Heeft de film een boodschap?
Mijn boodschap is, en dat motiveerde me om deze film te maken, ook al gaat deze film over voedsel, mijn werk gaat altijd deze kant op: We moeten onze manier van leven veranderen. We kunnen zo niet doorgaan. We moeten anders gaan leven, we moeten anders gaan eten, we moeten anders gaan shoppen, we moeten andere films gaan zien. Of op zijn minst moeten we ongelukkig zijn met de situatie. Dat is de boodschap.

Als wij het niet doen, wie doet het dan? Daarom heet de film ook “WE feed the world” en niet “THEY feed the world”. Zij, de Brabecks en de Pioneers, of hoe ze ook mogen heten, zij zijn allen deel van onze samenleving, en wij moeten de verantwoordelijkheid accepteren, dat is wat deze “WE” inhoudt. Misschien is dat heel negatief maar er zit ook een positieve boodschap in: Wij kunnen het veranderen. En als wij het niet kunnen, wie dan? Wij, zoals Jean Ziegler zegt, de burgerlijke samenleving. Wij zijn de consument, en wij gaan naar de supermarkt, wij moeten eten, en iedereen gaat shoppen, wij kunnen erheen en wij kunnen beslissen: Dat is macht!. We willen geen tomaten en aardbeien in de kerstperiode, we willen niet dat de producten drie duizend kilometer afleggen om bij ons te komen. We willen niet dat onze dieren het Braziliaanse en Zuid-Amerikaanse regenwoud opeten. Wij moeten het doen, wie anders?

Hvandeker : De consument heeft macht, maar gebruikt die niet. De consumenten hebben organisaties, maar wat kunnen die ? De consument moet zijn organisaties aanspreken of de organisaties moeten hun consumenten bevragen en op basis daarvan actie ondernemen. Misschien moeten zij en wij al eens beginnen met naar de film te gaan en trachten de versnippering te doorbreken. Het internet is een middel om met consumentenpetities ( bv tegen de steeds groeiende industrialisering van de voedselproductie ). Voorstellen steeds welkom op deze weblog.   

We moeten anders gaan leven ( klinkt bekend ! ) , we moeten anders gaan eten, we kunnen zo niet doorgaan of we moeten op zijn minst ongelukkig zijn met de situatie....  helemaal akkoord , maar we , de samenleving,  moeten er iets aan willen doen !    

Voor de geïnteresseerden : lees hierna het volledige interview met Erwin Wagenhofer via :

http://www.wefeedtheworld.be/content/rub1_sub2_in...

In Natuur.blad, een uitgave van Natuurpunt, maart/april/mei wordt de DAG VAN DE AARDE OP 22 APRIL 2007 aangekondigd. Deze dag wordt georganiseerd door de natuur- en milieubeweging. Ze schrijven : " Het thema van dit jaar is duurzame landbouw. en sluit daarmee aan op de campagne

" 2015 de tijd loopt " van de Noord Zuidbeweging. Voor honderden miljoenen boeren hangt een goede oogst minder af van toevallige weersomstandigheden dan van de manier waarop de landbouw georganiseerd is. Ze pleiten dus voor kleinschalige gezinslandbouw en lokale markten, eerlijke en stabiele landbouwprijzen, internationale handelsregels die ecologische en sociale dumping onmogelijk maken. "

Hvandeker : Dit alles klinkt ( opnieuw ) bekend als je het eerste deel van deze " posting " (her)leest, toch ? De Noord Zuidbeweging die de boeren steunen en de consumenten ( organisaties) : partners ?  

www.dagvandeaarde.be

www.detijdloopt.be

www.natuurpunt.be