hvandeker

Bomen, bossen en wouden zijn erg actueel. Niet alleen omdat ze soms massaal in de vlammen zijn opgegaan, maar ook omdat ze onmisbaar zijn voor onze gezondheid en die van de planeet. 20 % van de CO2 emissies zijn veroorzaakt door ontbossing. Bossen zijn een spons voor CO2 opslag, een huis voor fauna en flora, een bugger tegen aardverschuivingen en erosie. Bossen staan daardoor in het midden van veel klimaatonderhandelingen en afspraken. Men richt zich hierbij dikwijls op de REDD aanpak( reduceren van de emissies door ontbossing  en bosdegradatie). Ontwikkelingslanden kunnen daarmee vele miljarden ' verdienen'. Enkele voorbeelden ;

1. Op de ( magere ) klimaattop van Kopenhagen is toch afgesproken dat de industrielanden 2.7 miljard euro zouden samenbrengen in een fonds om ontbossing tegen te gaan.

2. Er bestaat een wetgeving in Brazilië mbt het afremmen van de ontbossing. Als die wet wordt nageleefd kan het land tegen 2030 zijn bruto inkomsten zien stijgen van 113 naar 238 miljard Euro. Dan zou er niet meer ontbost worden voor nieuwe landbouwgronden en dan zou ontbossing in het algemeen herleid worden tot nul in 2030.

3. Duitsland, Australië, Noorwegen en nog 4 andere geïndustrialiseerde landen zijn bereid 3 miljard Euro te betalen aan Indonesië als het zijn massale houtkap stopzet. Dit land moet dan een moratorium instellen voor nieuwe consessies voor ontbossing. Alleen gelden deze afspraken slechts voor 2 jaar en zijn ze niet van toepassing voor bestaande consessies. Indonesië kapt ieder jaar 1 miljoen hectare...

4. Als Ecuador zijn oliereserves onder het Yasunipark niet ontgint omwille van de natuurpracht van het bovenliggend gebied ontvangt het de helft van zijn gederfde olie-inkomsten ( dus 2.8 miljard Euro ) van de VN. Dat geld zal eveneens worden samengebracht door de internationale gemeenschappen. Duitsland, Frankrijk, Spanje, Zwitserland overwegen steun. Ook Wallonië doet mee. 

Bron : De MO van oktober 2010

Hvandeker : Dit zijn nieuwe ( geld) instrumenten waar men weinig ervaring mee heeft en ze moeten onderhevig zijn aan goede controles. Maar het principe kan al heel wat soelaas brengen, maar onder specifieke voorwaarden. Een begin...       

Wat hebben Mexico, Oezbekistan, Kirgizië, Marokko, Mauretanië, Senegal, Niger, Indonesië, Burkina Faso, Kameroen, Haïti en Zuid Jemen met elkaar gemeen ? Het tekort aan voedsel veroorzaakte er vorig en dit jaar overal voedselrellen. En vooral in de steden , wat veel bedreigender is voor de lokale regimes als de hongerlijdende boeren op het platteland. Alles samen zijn er sedert het begin van 2008 in 37 landen voedselcrisissen geweest en in 20 andere werd een controlemechanisme ingesteld op de prijzen van oa rijst, graan en maïs ( die in 2007 alleen al mondiaal met 40 % stegen en er zit weinig beterschap in voor 2008). De stijgende prijzen zijn natuurlijk een ramp voor die mensen welke een zeer groot stuk van hun inkomen naar voedsel zien gaan. Een echt hongerige mens is natuurlijk een boze mens en dus zijn rellen de normaalste zaak van de wereld.

Oorzaken zijn bekend : toenemende wereldbevolking, de gevolgen van de klimaatverandering met overstromingen en droogtes en de groei van de middenklasse in landen zoals China en India met een wijzigend voedselpatroon. Daarnaast ook het feit dat voedsel gebruikt wordt voor biobrandstof ( oa ethanol slorpt nu reeds 20 % van de maïsoogst op in de VS en het wordt steeds erger). Genetisch gemanipuleerd voedsel , met een meeropbrengst van 15 %, is dan op het eerste gezicht een gedroomde oplossing... Maar er zijn nog andere oorzaken die spelen : importerende landen leggen geen strategische voorraden meer aan, omdat ze er van uitgaan dat exporterende landen hun overschotten wel zullen bewaren. Niet dus, het is nu eerder " ieder voor zich ". Tenslotte gaan heel wat oogsten verloren wegens structurele desinvesteringen, gebrekkige infrastructuur, slecht bestuur en inefficiëntie van sommige productiesystemen.

Bron : De Morgen dd 5 april 2008

Hvandeker : iedereen, ook de mensen van het VN-voedselagentschap FAO, kent de oorzaken. En misschien zijn er nog andere waar men niet over spreekt : speculatieve, nationalistische, verborgen. Waar niemand eigenlijk vat op heeft of kan hebben. Maar ik lees ook elders : onze wereld kan voldoende voedsel produceren en doet dat mogelijk ook, alleen is de distributie en de verdeling niet juist. En is er opnieuw meer honger. Bovendien toont dit alles aan dat er steeds meer een duidelijk verband is tussen de klimaatverandering, het opwekken van energie, het verkrijgen van water en het voedselprobleem. Alleen de VN kan daar een leidende rol in spelen, maar doen ze dat ook in voldoende mate  ?