hvandeker

Om te beginnen wil ik iedere lezer, die langs hier komt, een gelukkig nieuwjaar 2009 toewensen. Ik had verwacht - tot 31/12/2008 23uur 59 - om met dit groen getinte blogje aan 222.222 bezoekjes op de teller te geraken. Mooi cijfer , ook niet meer. Helaas, in het zicht van dit cijfer, nam de belangstelling plots af. En maakte ik me de bedenking of dat niet kwam omwille van het steeds groeiende succes van die nieuw hype : Facebook ( meer dan 1.2 miljoen profielen einde versus 400.000 begin van 2008) ?

Mogelijk, maar op zich niet zo belangrijk. Hypes ( blogs en op termijn ook sociale netwerksites zoals Facebook, Netlog ea ) komen en gaan. Maar ze blijven wel, de echte bloggers en de echte smoelboekers en dat zijn uiteindelijk de mensen die net dat ietsje meer zien in deze fenomenen. Ik behoor tot die groep, denk ik, zonder fanatiek te willen zijn, die rustig en gestaag meer mogelijkheden opzoeken , op hun eigen tempo en zich niet onder druk laten zetten door ' anderen ' .

Dus, welkom in 2009, het jaar dat de blog ( award 2008 ! ) en Facebook nog niet zullen verdwijnen. Maar ik laat de award graag aan anderen !     

Steeds meer multinationals beseffen dat zij - op termijn - geld kunnen verdienen met inhoudelijk, niet in slogans, te investeren in milieu.

Zo ook BASF Antwerpen, welke in 2006 hun CO2 uitstoot konden terugdringen met 23 % , zijnde 1.000.000 TON. en aldus het voortouw neemt op weg naar Kyoto. Ook de rest van chemiesector willen het broeikasgas terugdringen... het wordt stilaan een brede maatschappelijke consensus , zelfs het woordje hype is niet ver meer weg in Vlaanderen . De chemie als sector werkt ook aan een convenant met de Vlaamse regering. De totale productieketen dient herbekeken te worden teneinde energie te besparen en indien dat niet ( meer) zou kunnen dient men naar compensatie te zoeken voor de uitstoot via projecten in ontwikkelingslanden ( herbebossing, duurzame energieopwekking, etc) 

Hvandeker : Bewustwording via de portemonnee : het is van alle tijden. Maar waakzaamheid voor alle actoren is hier op zijn plaats. Ook de milieubewuste politici hebben hier een erg zware verantwoordelijkheid.

 

Het klopt dat er de laatste maanden veel en steeds meer over het klimaat , of beter de klimaatverandering, werd geschreven en gepraat - vooral nadat Al Gore onze filmzalen is komen binnenstappen - maar dat ook daarvoor anderen er ons op wezen wordt oa aangetoond door volgend fragment. Het is afkomstig uit National Geographic van juni 2005, toch weeral bijna 2 jaar geleden. Toen was het nog de tijd van : klimaatverandering ? Hoe klimaatverandering ? Schrijver is ene Raymond M. Keogh, Head of International Teak Unit, Coillte Consult. Zowel zijn uitgangspunten als zijn oplossingen gaan van juist , over goed bedoeld tot enigszins naiëf en weinig realistisch. Toch is het geheel enkele minuten lezen meer dan waard. Ook nog vandaag, meer dan ooit.

 Hij schrijft :

 " Duurzaamheid is de uitdaging.

De media brengen ons dagelijks weinig hoopvolle berichten: onheilspellende waarschuwingen over klimaatverandering, het uitsterven van plant- en diersoorten, en de groeiende armoede. Ondanks de continuïteit van deze berichten, ebt de aandacht snel weer weg en gaan we over tot de orde van de dag. Fossiele grondstoffen zijn de afgelopen eeuw dusdanig succesvol gebleken voor onze economische ontwikkeling, dat politici, de zakelijke top en de gewone burgers geen interesse tonen in een radicale en pijnlijke omslag naar een alternatief, duurzaam systeem. Aan de andere kant zijn diegenen die zich al bezighouden met natuurbehoud of duurzame ontwikkeling , nog wel eens van mening dat iedereen hun goede voorbeeld moet volgen en dat anderen dat ook vanzelf eens zullen doen. Zo gemakkelijk ligt het helaas niet. Er is geen enkele garantie dat de rest van de wereld zal veranderen, alleen omdat de onheilsberichten gebaseerd zijn op wetenschappelijke grondslagen en omdat ze zo constant worden uitgezonden. Erger nog : de wereld zal misschien wel haar standpunt veranderen, maar niet haar aanpak.

Om tot verandering te willen komen moeten de mensen verandering willen. Angst kan een reden zijn voor verandering. Stel voor dat de Golfstroom morgen haar koers verandert en dat West Europa geteisterd wordt door hevige sneeuwval en zeer strenge winters. Veel mensen zullen dan de klimaatveranderingen wel serieus nemen. Politici zullen dan eerder geneigd zijn om gebruik te maken van onpopulaire boetes en ontmoedigende maatregelen tegen het gebruik van niet-duurzame methodes. Toch is het beter om dergelijke klimatologische catastrofes te voorkomen dan het tot zulke drastische maatregelen te laten komen. Helaas blijkt dat verandering voor de meeste mensen nu al moeilijk is om te verwerken. Het uitbannen van armoede is een belangrijk punt. Door armen te isoleren van rijken en aparte activiteiten te organiseren voor een besloten groep, zoals op dit moment gebeurt in grote ontwikkelingsprojecten, boek je geen succes. We moeten de armen betrekken in de besluitvorming en op zoek gaan naar methodes waarbij zowel arm als rijk van het resultaat profiteert.

We leven in een ingewikkelde wereld en moeten onze boodschap tot diep in de menselijke praktijken laten doordringen. Kritische woorden kunnen effectief zijn, maar op een bepaald moment moeten woorden worden omgezet in daden. Dit betekent dat we moeten werken met duidelijke tegenstrijdigheden, naast en samen met diegenen die niet direct onze overtuiging delen. We moeten ervoor zorgen dat juist de grootschalige vervuilers bijdragen aan onze inspanningen om voor het milieu te zorgen. We moeten sectoren zoals olie-, transport-, bouw-, energie-industrie en de gemotoriseerde sporten niet uitsluiten. Zij moeten bij onze inspanningen betrokken worden, om zo gezamenlijk tot realistische oplossingen te komen. De daadwerkelijke uitdaging is om duurzaamheid centraal te stellen. Duurzaamheid is dus de echte uitdaging." 

Zie ook : www.terravitalis.nl en www.co2.tv

 

Een statistiekje over de WERELDWIJDE evolutie van het aantal blogs : zoekmachine Technorati vond in juli 2005 : 14,4 mio blogs, in jan 2006 : 27 mio , in juli 2006 : 50 mio en in dec 2006 : reeds 62 miljoen blogs ; WE KUNNEN DUS ECHT WEL SPREKEN VAN EEN BOOST in aantallen. Nu, als men bloggen ook " intellectueel joggen " noemt, dan wordt er heel wat afgejogd dezer dagen. Velen beginnen er aan uit nieuwsgierigheid, omdat ze graag schrijven of een andere vorm van creativiteit willen toepassen of gewoon om mee te doen met die " hype ". Maar mensen bloggen vooral om (h)erkend te worden . Maar de verwachtingen op (h)erkenning moeten toch ook realistisch blijven : niet iedereen heeft steeds die dingen in petto waar anderen op staan te wachten. Sommigen zeggen : als ik per week niet meer dan 1000 hits heb, dan stop ik ermee. Dat is er m.i. ver over, " klein kan ook mooi zijn"  en " wie het kleine niet begeert is het grote niet weert"  en ook " 't is moeilijk bescheiden te blijven." ... zegt de volksmond. Maar een kwartier of halfuur per dag dingen analyseren en beschrijven is erg zinvol. Als er dan nog van tijd tot tijd op gereageerd wordt, da's dan mooi meegenomen. Dat is soms het begin van een mooie ( op afstand ) intellectuele jogpartij.

Akkoord of niet ? Zoals steeds kan en mag je reageren...  Dat is nog een voordeel van een ( dit) blogje.

 

      

die broodnodig moet gevoerd worden.

Steeds meer multinationals voeren " social responsabilities " , maatschappelijk en verantwoord ondernemen, in hun vaandel. Zij hebben voldoende middelen om zowel hun stakeholders als shareholders te verwennen. En surfen nu mee op de " hype " van ecologische, duurzame of bio producten. Goede en bewuste afnemers zijn de jongeren van de generatie Y, tussen 18 en 30 jaar. Alleen mag het allemaal niets meer kosten. Prijsbewust, prima, maar niet echt bereid om een echte bijdrage te leveren. Alleen zijn ze " mee " met de " trend " : heb jij ook een ecologische jeans van merk X ?  

Waar heel grote winnaars in deze zijn  , zijn dus ook heel grote verliezers    . Volgens sommigen, en ik ondersteun die idee, is substantieel en radicaal  inleveren een mogelijke remedie.... Als wij niet willen inleveren ten gunste van onze planeet en haar ( toekomstige ) bewoners, dan bestaat het risico dat de aarde ons klein krijgt. De kracht van de miljoenen consumenten wordt uitgehold door : individualisme, lobbying, politieke zwakheid, korte termijndenken ? Ik weet het niet , maar er moet iets veranderen. Zeer dringend en bij alle generaties en strekkingen. Geen Al Gore " sausje " , het gaat trouwens niet alleen over de vervuiling van de atmosfeer, maar ook van de bodem, oppervlaktewater, fauna en flora en vooral DE MENS. Een interessante discussie ? ? Jammer genoeg wel ! !