16-07-08

Groene zaken zijn ook zaken en veel minder milieubelastend

thorntonbank

Oorlog om windenergie in Noordzee

Met drie nieuwe concessieaanvragen komt de strijd om de schaarse locaties voor windenergie in de Noordzee tot een hoogtepunt. Electrawinds heeft met partner Power@Sea (DEME) een concessie aangevraagd voor een nieuw project. Daarnaast hebben twee groepen een concurrerend voorstel ingediend voor een locatie waar het groenestroombedrijf Aspiravi een windpark wil oprichten.

(tijd) - De oorlog is losgebarsten, zegt een insider. Projectontwikkelaars lopen elkaar voor de voeten om concessies voor windenergie in het Belgische deel van de Noordzee vast te krijgen. Drie parken - Eldepasco, C-Power en Belwind - haalden de voorbije jaren een concessie binnen. De initiatiefnemers van die projecten zetten nu alles op alles voor bijkomende concessies.

De jongste rush viel samen met de bouw van de eerste zes molens op de Thorntonbank door pionier C-Power. Dat gaf investeerders het langverwachte signaal dat het menens wordt.

Het Waalse Air Energy, eigendom van de Nederlandse elektriciteitsproducent Eneco, en Aspiravi, het groenestroombedrijf van een rist Vlaamse gemeenten, dienden dit voorjaar aanvragen in voor nieuwe projecten. De energieregulator CREG wordt sindsdien overstelpt met dossiers. SeaStar is het jongste project voor een windpark tussen de zandbanken Bligh Bank en Bank Zonder Naam, op ruim 38 kilometer voor de kust.

Seastar is een samenwerkingsverband van twee bedrijven die al in andere windparken participeren: Electrawinds en Power@Sea. Electrawinds, het groenestroombedrijf van ondernemer Luc Desender, is een van de initiatiefnemers van Eldepasco. Power@Sea is de holding boven C-Power van de Antwerpse baggeraar DEME en de Waalse publieke investeringsmaatschappijen Ecotech Finance (SRIW) en Socofe.

Maar de plannen van Electrawinds stoppen niet bij Eldepasco en SeaStar. Het ambitieuze bedrijf, dat sp.a-boegbeeld Johan Vande Lanotte als voorzitter heeft, diende met Rentel een concurrerend voorstel in voor het project van Aspiravi. Dat is opmerkelijk want Electrawinds en Aspiravi zitten samen in het nabijgelegen project Eldepasco. 'We zijn partner in het ene project maar zijn vrij voor andere. We hebben dat uitgepraat', zegt Electrawinds- woordvoerster Marleen Vanhecke.


Ackermans

Rentel is een joint venture van Electrawinds en Rent-A-Port, dat gecontroleerd wordt door holding Ackermans & van Haaren en bouwgroep CFE, die ook eigenaar zijn van DEME. 'Rent-A-Port staat echter volledig los van DEME', zegt initiatiefnemer Marc Stordiau, ex-topman van DEME. 'Rent-A-Port is een investeringsvehikel voor havens en infrastructuur op zee', legt Stordiau uit. Rent-A-Port bekijkt ook windenergieprojecten in het buitenland.

Bij verschillende concessieaanvragen voor dezelfde locatie, moet de CREG een keuze maken. Het blijft echter onduidelijk welke criteria daarvoor in aanmerking zullen worden genomen. Om die redenen houden zowel Aspiravi als Rentel de details van hun parken angstvallig geheim. Dat geldt ook voor het Off-Wind, het derde project dat op dezelfde locatie.

Achter Off-Wind schuilt een andere bekende windenergie-investeerder: Econcern. Die Nederlandse groenestroomreus is de eigenaar van Belwind, het project dat het diepst in het Belgische deel van de Noordzee ligt. Econcern heeft wereldwijd ondertussen al 13 windparkprojecten in portefeuille. 'Het was duidelijk dat we in België niet bij één locatie zouden blijven', zegt Frank Coenen, de directeur van Belwind. Hij voegt eraan toe dat Econcern ook voor de locatie van SeaStar een concurrerend voorstel zal indien.

Investeerders reppen zich om de interessantste delen van de windenergiezone voor onze kust in te palmen. Dankzij een gegarandeerde ondersteuning met groenestroomcertificaten gedurende twintig jaar is offshore-windenergie in België een aantrekkelijke manier om groene stroom te produceren.
Electrabel

Behalve op de concessies azen investeerders ook op een pakket van ruim 20 procent in C-Power dat wordt verkocht. Bronnen bij het dossier zeggen dat een consortium rond Electrawinds een bindend bod heeft ingediend. Andere gegadigden zijn de Duitse energiereus RWE en het Nederlandse fonds NIBC. Electrabel zou zich uit de strijd hebben teruggetrokken uit vrees voor te hoog oplopende kosten.


DA/VDB

07:32 - 16/07/2008
Copyright © De Tijd

Hvandeker : Ze drummen, want er is geen plaats genoeg op die plaatsen, zo lijkt het. Maar groene energie komt er, steeds meer. De risico's zijn echter groot omdat het over projecten gaat met soms volkomen nieuwe technologieën welke met zware investeringen samen gaan. Zoals dat meestal gaat zullen waarschijnlijk alleen de grote, kapitaalkrachtige groepen op termijn overblijven. Het kunnen niet allemaal Iberdrola's ( wereldleider op het vlak van duurzame energie ( wind, zon,...) zijn.  Zie ook : www.iberdrolarenovables.es  

en nog meer ( voor cijferende en beleggende ecologisten ) :

http://www.iex.nl/columns/columns_artikel.asp?colid=33855

http://www.iex.nl/columns/columns_artikel.asp?colid=33914

http://www.iex.nl/columns/columns_artikel.asp?colid=34088 

11-03-08

Strijd tegen klimaatverandering schept werk in Duitsland.. en bij ons ?

groenestevigemuur

Duitsland wil elk jaar 300.000 huizen renoveren: strijd tegen klimaatverandering schept werk

Moeten we welvaart en werk scheppen zodanig dat de aarde verder opwarmt? Of moet het in toom houden van de uitstoot van broeikasgassen ertoe leiden dat het bergaf gaat met het voortbrengen van de welvaart die de wereld nodig heeft. Moeten we m.a.w. kiezen tussen sociale of ecologische doelstellingen?

Bij het Europees Vakverbond wilden ze wel weten of ze inderdaad opgesloten zitten in dat dilemma. En dus begonnen ze aan een studie over het verband tussen klimaatverandering en werkgelegenheid.
Er zal zeker duidelijk een effect zijn op economische sectoren zoals toerisme, landbouw of de verzekeringssector. Anderzijds, een economisch beleid dat de volgende decennia de uitstoot van broeikasgassen stevig terugdringt leidt niet tot jobverlies maar integendeel tot anderhalf procent meer werkgelegenheid in 2030. Wel zullen het soort jobs veranderen, vooral binnen sectoren. Dat spreekt vanzelf voor wie zich realiseert dat we bv. altijd een zekere hoeveelheid energie zullen nodig hebben maar dat die heel anders zal worden opgewekt, van fossiele brandstoffen en kernenergie richting zonne-energie en de afgeleiden ervan.

Heel interessant is bv. wat Duitsland met zijn programma ‘Alliantie voor jobs en milieu' nu al laat zien. Eind 2000 stelt het land zich volgende doelen: 300.000 huizen per jaar renoveren (vooral isolatie), 200.000 jobs creëren, vermindering van 2 miljoen ton CO2 uitstoot en vermindering van de energierekening voor huurders en eigenaars. In 2004 zijn de resultaten al indrukwekkend: men haalt 200.000 huizen, 1 miljoen ton CO2 reductie en 25.000 bijkomende jobs. Bij dat laatste moeten eigenlijk 116.000 jobs worden bijgeteld die anders verloren zouden zijn gegaan en zijn gered door dit programma.

.

Websites

Klik hier voor Studie over klimaatverandering en werkgelegenheid (Engels of Frans)

Klik hier voor Verklaring over klimaatverandering en werkgelegenheid van Europees Vakverbond

Klik hier voor interview met IAO directeur-generaal Juan Somavia over ‘Green Jobs Initiative'

Klik hier voor Europese Unie en klimaatverandering

Klik hier voor Europese Unie en klimaatverandering 2

 

Bron : Nieuwsbrief PALA nr 48 dd 11 maart 2008

Hvandeker : Klimaatambitie en klimaatopportunisme, daar is niets mis mee en dat moet in ons kleine landje ook nog flink beginnen groeien. En er zijn dus voorbeelden van, niet ver hier vandaan, waar grote resultaten werden geboekt. Nu reeds. Zoals reeds eerder gezegd : groene zaken zijn ook  zaken. Goed en gezond.    

13-11-07

Groene zaken, echte dan, zijn ook zaken.

Raising the Bar on Green Business


Article Photo

Last month's Business Week article "Little Green Lies" is no doubt tough on the corporate greening movement for overstating its accomplishments in the fight against global warming. Still, I'm encouraged by the article because it shows we've come a long way in acknowledging the complexities of tackling this colossal challenge. In other words, the days of green rhetoric are over and the hard work of achieving tangible, verifiable greenhouse gas reductions has arrived.

Don't get me wrong: corporate America getting religion on global warming is huge. Up until a couple of years ago, company CEOs were largely silent on the subject. Then GE's Jeff Immelt came out and unveiled the "Ecomagination" initiative to kick-start the low-carbon economy. Wal-Mart followed with an ambitious effort to cut energy use and its greenhouse gas emissions. Then Citigroup, IBM and News Corp jumped in by announcing climate-saving programs --- all in the same week.

As the Business Week article noted, much of this corporate greening is real tangible stuff. Dow Chemical and DuPont received specific praise for significantly trimming their greenhouse emissions, while Wal-Mart got kudos for offering major shelf space to energy-saving fluorescent bulbs even though incandescent bulbs are more profitable. Bank of America is also building climate change into all aspects of its business.

But like a sought-after party that everyone wants to attend, we now need a bouncer so that only those who are deserving get champagne. With so many companies touting their green virtues, it's more important than ever that we able to separate what's real from what's not.

For example, saying a company is carbon neutral is not good enough. It's relatively easy to buy carbon credits and renewable energy certificates (RECs) and then say you're 100 percent powered by wind energy. But as the Business Week article noted, there's a vast gap between credits and RECs that are purchased and new wind farms that are actually built.

This isn't to say companies don't deserve praise for trying to move in the right direction. But businesses that are really serious about reducing their carbon footprint -- and the world's carbon footprint -- need to go a few steps further.

Companies need to use carbon offsets as a last resort. Energy efficiency and other measures that directly reduce greenhouse emissions in their operations should come first. If carbon offsets are being utilized, the companies should also support tougher accountability standards to ensure that offsets -- whether for a forest project in the Amazon or a clean energy project in Russia -- are real and legitimate.

And, lastly, companies should support state and federal policies that will enable more wind farms and other renewable energy projects to be built. Otherwise, renewable energy certificates could be little more than pieces of paper.

Mindy S. Lubber is president of Ceres, a leading coalition of investors, environmental groups and other public interest organizations working with companies to address sustainability challenges.

Bron : website worldchanging

Hvandeker : een eerlijk en degelijk artikel over echt groen zakendoen, jammer genoeg alleen in het Engels. Sorry.

12:45 Gepost door hvandeker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: groene zaken |  Facebook |