hvandeker

Neen ?

Ik ook niet.

Maar in de WE Knack van 5 tot 11 jan 2011 heb ik een eerste idee opgedaan wat het is en wie er zoal deel van uitmaakt.

Onder de hoofding ' Geef ideeën een kans '  en met als ondertitel ' Hindernissen wegwerken  op de weg naar een koolstofarmere en meer rechtvaardige wereld, dat is wat dit Ministerie vanaf februari 2011 wil doen. In primeur hun eerste plannen, die ze zullen ontvouwen op Ecopop op 5/6 februari Kortrijk Xpo'.  

De trefwoorden van deze nieuwe aanpak, die nichegroepen naar een grotere schaal moeten tillen zijn : lokaal, holistisch, veerkrachig, mensgericht en binnen ecologische grenzen... en de doelgebieden zijn

1. Eten en Drinken, 1 voorbeeld : braakliggende lapjes grond worden gebruikt door scholen en buurtgroepen voor stadsmoestuinen. 

2. Mode, 1 voorbeeld : breiclubs en naailessen winnen verder aan belang.  

3. Reizen, 1 voorbeeld : We gaan op citytrip met de trein of gaan lokaal op fiets-of boerderijvakantie. 

De gloednieuwe ministers : Guy Gypens, Ann Demeulemeester, Bernard Lietaer, Serge De Gheldere, Gie Goris, Rudy Dhont, Igor Byttebier, Chris Aertsen, Dirk Holemans, Kurt Peleman, Erik Baelus, Alma De Walsche, Stefan Vandist, Steven Vromman, Jim Baeten. 

Hvandeker : De ministers hebben namen als een klok of toch minstens een belletje. En ze hebben in het verleden bewezen dat zij hier op hun plaats zijn. Alleen denk ik dat deze initiatieven niet diep genoeg gaan in onze complexe samenleving, waar de grote vissen, multinationals, banken en andere grote belangengroepen rustig hun ' ding ' blijven doen. Het ministerie zou, willen of liever niet willen, met hen samenwerkingsverbanden kunnen afsluiten. Pas dan kunnen de ideeën naar een hogere schaal worden getild. Dus een kleine aanbeveling : Blijf niet altijd in de marge, dan zit je onder gelijkgezinden, maar treed er uit en bekijk ook het doelgebied ' productie ', ' distributie ', ed.  

http://www.trizone.be

Hvandeker : Dat is de titel van het stuk van Gie Goris , hoofdredacteur , in MO van November 2007. Hij behandelt het onderwerp " geduld ". Geduld en begrip dat vele mensen en organisaties van het middenveld moeten opbrengen richting zakenkringen en vooral politiek op alle niveaus. Geduld en begrip voor de effecten van de globalisering, voor de integratie tussen autochtonen en allochtonen, voor het effect van de radicale afbouw van de staat, voor de ondervoeding in vele landen, voor de economische partnerakkoorden tussen Noord en Zuid, en ga zo maar verder. Rome is inderdaad niet op één dag gebouwd maar en ik citeer de conclusie van Gie Goris :

" Telkens worden werknemers en werklozen echter aangemaand geduld op te brengen terwijl de geschiedenis haar trage werk aflevert. Vaak wordt hen bovendien gevraagd rechten, inkomen, zekerheid, zeggenschap en toekomstperspectief in te leveren. Mondige burgers hebben gelijk als ze geen 3 generaties lang gelaten zitten wachten op zegeningen die er nooit vanzelf zullen komen. Ze hebben gelijk als ze hun verzet vertalen in constructieve voorstellen voor een sociaal beleid. En politieke partijen hebben ongelijk als ze daar geen rekening mee houden, zeker als ze voor hun stemmen afhankelijk zijn van kiezers die ze het sociaal-economisch drijfzand in jagen. In schoon Vlaams : het wordt tijd dat de oranje partijen luisteren naar hun groen-syndicale achterban. Anders zou het CD&V wel eens de eerste kieskring kunnen zijn die door de nieuwe regering gesplits wordt.... "

Hvandeker : Een erg duidelijk standpunt, zonder veel franjes, maar kristalhelder geformuleerd, toch ? Het geduld is ( of geraakt ) OP ?