hvandeker

 

 

 

 

Synopsis

In We Feed the World houdt de Oostenrijkse documentairemaker Erwin Wagenhofer de voedselindustrie tegen het licht. De almaar groeiende macht van de multinationals concurreert de kleine boeren en producenten uit de markt, wat leidt tot de meest bizarre situaties. In Brazilië bijvoorbeeld sneuvelt regenwoud om soja te kweken - hoewel de grond er niet geschikt voor is - om in Europa kuikens vet te metsen. Wist u trouwens dat er elke dag voldoende voedsel wordt geproduceerd voor 12 miljard mensen, en dat er toch 100.000 mensen - per dag dus! - van de honger omkomen?

Een conclusie van de filmmaker :

Heeft de film een boodschap?
Mijn boodschap is, en dat motiveerde me om deze film te maken, ook al gaat deze film over voedsel, mijn werk gaat altijd deze kant op: We moeten onze manier van leven veranderen. We kunnen zo niet doorgaan. We moeten anders gaan leven, we moeten anders gaan eten, we moeten anders gaan shoppen, we moeten andere films gaan zien. Of op zijn minst moeten we ongelukkig zijn met de situatie. Dat is de boodschap.

Als wij het niet doen, wie doet het dan? Daarom heet de film ook “WE feed the world” en niet “THEY feed the world”. Zij, de Brabecks en de Pioneers, of hoe ze ook mogen heten, zij zijn allen deel van onze samenleving, en wij moeten de verantwoordelijkheid accepteren, dat is wat deze “WE” inhoudt. Misschien is dat heel negatief maar er zit ook een positieve boodschap in: Wij kunnen het veranderen. En als wij het niet kunnen, wie dan? Wij, zoals Jean Ziegler zegt, de burgerlijke samenleving. Wij zijn de consument, en wij gaan naar de supermarkt, wij moeten eten, en iedereen gaat shoppen, wij kunnen erheen en wij kunnen beslissen: Dat is macht!. We willen geen tomaten en aardbeien in de kerstperiode, we willen niet dat de producten drie duizend kilometer afleggen om bij ons te komen. We willen niet dat onze dieren het Braziliaanse en Zuid-Amerikaanse regenwoud opeten. Wij moeten het doen, wie anders?

Hvandeker : De consument heeft macht, maar gebruikt die niet. De consumenten hebben organisaties, maar wat kunnen die ? De consument moet zijn organisaties aanspreken of de organisaties moeten hun consumenten bevragen en op basis daarvan actie ondernemen. Misschien moeten zij en wij al eens beginnen met naar de film te gaan en trachten de versnippering te doorbreken. Het internet is een middel om met consumentenpetities ( bv tegen de steeds groeiende industrialisering van de voedselproductie ). Voorstellen steeds welkom op deze weblog.   

We moeten anders gaan leven ( klinkt bekend ! ) , we moeten anders gaan eten, we kunnen zo niet doorgaan of we moeten op zijn minst ongelukkig zijn met de situatie....  helemaal akkoord , maar we , de samenleving,  moeten er iets aan willen doen !    

Voor de geïnteresseerden : lees hierna het volledige interview met Erwin Wagenhofer via :

http://www.wefeedtheworld.be/content/rub1_sub2_in...

In Natuur.blad, een uitgave van Natuurpunt, maart/april/mei wordt de DAG VAN DE AARDE OP 22 APRIL 2007 aangekondigd. Deze dag wordt georganiseerd door de natuur- en milieubeweging. Ze schrijven : " Het thema van dit jaar is duurzame landbouw. en sluit daarmee aan op de campagne

" 2015 de tijd loopt " van de Noord Zuidbeweging. Voor honderden miljoenen boeren hangt een goede oogst minder af van toevallige weersomstandigheden dan van de manier waarop de landbouw georganiseerd is. Ze pleiten dus voor kleinschalige gezinslandbouw en lokale markten, eerlijke en stabiele landbouwprijzen, internationale handelsregels die ecologische en sociale dumping onmogelijk maken. "

Hvandeker : Dit alles klinkt ( opnieuw ) bekend als je het eerste deel van deze " posting " (her)leest, toch ? De Noord Zuidbeweging die de boeren steunen en de consumenten ( organisaties) : partners ?  

www.dagvandeaarde.be

www.detijdloopt.be

www.natuurpunt.be