21-09-07
Twee generaties maken boek over concentratiekampen
Hvandeker : vandaag las ik , in Visie, een mooi interview met leerlingen van rond de 18 jaar, die een boek hebben gemaakt waarin 2 generaties " jongeren " met elkaar hebben gepraat : die van nu en die van 1940 ( overlevenden van bij ons , van de concentratiekampen). De jongeren van het St Aloyisiuscollege te Menen getuigden dat de verhalen erger waren dan verwacht. Die gruwel konden ze zich zelfs niet inbeelden want iemand horen vertellen over wat men zelf heeft meegemaakt kan niet tippen aan de beelden op TV. Even naar de website van de uitgeverij Epo gegaan, en volgend aangrijpend afsluitend stukje gevonden, uit hoofdstuk 10 genaamd : " meisje van 17, Lucienne Rombaut ". Een duidelijker boodschap tegen extreem rechts en fascisme kan volgens hen niet .
Zie ook , voor meer : http://www.epo.be/uitgeverij/extrainfo.php?id=97890644544...
Zeg niet dat je niet kan interviewen
Hanne vraagt hoe Lucienne vandaag tegenover extreemrechtse partijen staat. 'Ik vind dat de jongeren er moeten voor zorgen dat het Vlaams Belang gestopt wordt. Men moet al beginnen bij de verkiezingen: zeker niet stemmen op deze partij en ook hun ideeën niet volgen. Als deze partij niet stopt, kan de situatie misschien wel vervallen in die van toen. Vroeger was het tegen de Joden, vandaag is het tegen de vreemdelingen.' Hier gaan wij zeker en vast mee akkoord. Wij vinden het niet kunnen dat mensen gediscrimineerd worden omwille van hun afkomst of huidskleur.
Het einde van onze ontmoeting nadert. We bedanken Lucienne hartelijk voor de drank, de spontane medewerking en haar fantastische verhaal. We maken nog enkele foto's.
Lucienne maakte ons beeld over de oorlog veel realistischer. We begrijpen nu ook de oorlog een stuk beter. Wij zijn onder de indruk van haar levensverhaal! Het klinkt misschien saai als je de opdracht krijgt op interview te trekken voor het vak geschiedenis, maar dat is het zeker en vast niet! Zeg niet dat je niet kan interviewen. Doe het gewoon, het is fantastisch. Wij hebben hier veel meer geleerd dan in de geschiedenislessen op school. De reden is simpel: Lucienne Rombaut maakte het mee, sleurde ons mee. Leerkrachten leren ons zeker en vast iets, maar ze kunnen nooit het effect hebben van iemand als Lucienne. En als we in Antwerpen zijn, mogen we haar dat altijd laten weten, ze staat klaar voor ons. Is dat niet prachtig?!
17:07 Gepost door hvandeker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: concentratiekampen, lucienne rombaut, fascisme, extreem rechts, st aloysiuscollege, menen, niet opnieuw, epa | 
Facebook |