Nog niet zo heel lang geleden ' claimden ' verschillende partijen groene strijdpunten. Vooral de socialisten. Een beetje anders verpakt, dat wel, maar zoals gewoonlijk is het origineel altijd beter dan de kopie...

Vandaag heb ik de indruk dat de echte socialisten bij Groen zitten. Nemen we het voorbeeld, en er zijn er heel wat andere, van iets wat einde september gebeurde, enkele dagen voor de financiële hel uitbarstte. En ik citeer Liesbeth Van Impe in De Gedachte van zaterdag 11/10/2008 : " In het Europees Parlement lag een voorstel ter stemming voor de oprichting van een Europese toezichthouder op de banken. Van de Belgen stemden CD&V en OPen VLD tegen. De socialisten onthielden zich ( onmacht en vertwijfeling , verpakt als kleurloosheid). Alleen Groen stemde voor.

Hvandeker : Toeval ? Mogelijk, maar ik geloof daar zelf niet meer in. Hier is de kopie stukken geloofwaardiger dan het origineel. Als men niet konsekwent is in de politiek wordt men er - vroeg of laat - toch op afgerekend. Ecologie, klimaat, energie, gelijke kansen... het is in wezen en ontdaan van alle partijpolitieke franjes, dezelfde strijd. Ecologisten zijn de eerste socialisten , maar de weg is nog lang om dat besef doorgang te laten vinden.....

Alma De Walsche, medewerkster van MO , ventileert in het gelijknamig tijdschrift ( van februari 2008) haar ongenoegen over de Belgische en Vlaamse politiek. En noemt daarbij concrete verantwoordelijken. Een artikel beperken tot enkele straffe uitspraken is altijd gevaarlijk maar niet fout als ze zonder " kader " even duidelijk zijn als met.

1. " De gebrekkige investeringen in de spoorwegen tonen dat milieuvriendelijke en sociale mobiliteit en een vlot openbaar vervoer blijkbaar geen prioriteit zijn voor de overheden in een technologische topregio als België. Tal van steden in het Zuiden hebben vandaag een supermodern net van openbaar vervoer waar ons land een voorbeeld aan kan nemen.

2. In de loop van 2007 hebben talrijke VN rapporten ons rijkelijk gedocumenteerd over de toestand van onze planeet: opwarming van ons klimaat, eindige grondstofvoorraden, tanende biodiversiteit en het dreigende watertekort. De boodschap was duidelijk : de toestand is bijzonder ernstig, maar nog net niet hopeloos. Maar de beleidsopties noch de publieke optredens van december en januari geven niet aan dat de ernst van de zaak juist wordt ingeschat, integendeel. Beklag over de norm die Europa ons oplegt, zowel door Verhofstadt als Peeters. De schrijfster stelt zich ook de vraag waarom het zo moeilijk is voor deze heren om een beetje planetaire visie te ontwikkelen.

3. Wat krijgen we wel : Vlaanderen in Actie of was het Actie in Vlaanderen, een brainstormingsoefening voor 250 Captains of Industry over hoe we tegen 2020 kunnen behoren tot de 5 topregio's van Europa. Ecologische innovatie en klimaatbewuste wetenschap moesten het telkens afleggen tegen liberale oproepen om kennis minder te belasten en economische globalisering te stimuleren. Daardoor ontpopt Kris Peeters zich steeds meer als visionair die niet verder dan 2 dagen vooruitdenkt en kijkt.

4. Dat rijke samenlevingen niet meer welvarender worden met nog meer economische groei lijkt Peeters en met hem de meeste opinieleiders te ontgaan. Nochtans organiseerden de Europese Commissie, het Europees Parlement, de OESO, WWF en de Club van Rome onlangs een conferentie met als thema : doorbreken van het eendimensionele groeidenken en oog te hebben voor andere indicatoren zoals welzijn, welvaart en ontwikkeling.

5. Op de recente studiedag " Een comfortabele Waarheid. Groei naar een duurzame en solidaire economie " een organisatie van het Vlaams Overleg Duurzame Ontwikkeling ( VODO) en haar Nederlandse partner, daagden meer dan 300 aanwezigen op uit de politieke wereld en uit het maatschappelijke middenveld. Onze Vlaamse Minister-President , die ook nog Duurzame Ontwikkeling in zijn portefeuille heeft, schitterde door afwezigheid.

6. Soms lijkt het wel alsof onze politici op een andere planeet leven. Toch zijn er hier en daar lichtbakens : Zo het voorstel van Charles Michel , minister van Ontwikkelingssamenwerking, om een " klimaattoets " in te bouwen bij iedere overheidsbeslissing.

Barroso: "Commissie schreef geschiedenis"

De presentatie van het klimaatpakket was voor Europees Commissievoorzitter José Manuel Barroso een groot moment. Geflankeerd door drie commissarissen begon Barroso zijn persconferentie met de bedenking "de Europese Commissie nam zopas een historische beslissing." Enkele zinnen later luidde het dat "het nationaal kader niet langer volstaat om een antwoord te geven op de uitdagingen waarmee we nu geconfronteerd worden." Verder verzekerde Barroso dat het de absolute topprioriteit van de Commissie is om een internationaal akkoord over de CO2-uitstoot te krijgen.
Voltreffer
Voor de Commissievoorzitter is het pakket een voltreffer. Het gaat om het klimaat, maar ook om de energieveiligheid en de concurrentiepositie van de Europese ondernemingen. Op deze manier zal het mogelijk zijn om jobs veilig te stellen en in de milieusector de leiding op wereldvlak te nemen, zo zei de Portugees.
De kostprijs van het hele pakket wordt door de EU-Commissie gerelativeerd. Het gaat over 0,45 procent van het Bruto Nationaal Product of 60 miljard euro per jaar. "Per burger betekent dat 3 tankbeurten per jaar", zo becijferde het dagelijks bestuur van de Europese Unie.
Olieprijs
"Als we niets doen, zo blijkt uit het rapport-Stern, zullen we allicht tien keer meer moeten betalen", zei de Commissievoorzitte." Volgens Barroso kan die berekening nog een stuk lager uitvallen. De Commissie maakte haar berekening op basis van een olieprijs van 61 dollar per vat. Op dit ogenblik bedraagt de olieprijs meer dan 80 dollar per vat. "Bijgevolg kunnen de baten aanzienlijk hoger liggen, dan de geplande besparing van circa 50 miljard euro aan buitenlandse olie en gas", zei Barroso.
2009
Hij wil dat het pakket nog deze legislatuur door de Raad en het Europees Parlement wordt goedgekeurd. "Het doel is het eerste semester van 2009, maar misschien is het tweede semester van 2008 nog haalbaar", zei hij, alluderend op de periode onder Frans voorzitterschap. "Ik ben ervan overtuigd dat we ruime steun voor deze voorstellen zullen krijgen", verzerkerde hij.
CO2-heffing
De Commissievoorzitter stelde wel dat er over de ontwerprichtlijnen nog kan gepraat worden. Toch liet hij duidelijk verstaan dat de grote lijnen zo goed als vast liggen. "Ik kan me niet voorstellen dat over hernieuwbare energie een beter voorstel mogelijk is dan hetgeen nu op tafel ligt". Over de "CO2-heffing" bleef Barroso vaag. Sommige lidstaten dringen er op aan, maar de Commissie wil de stap nu zeker niet zetten. Ze wil eerste alle kansen geven aan een internationaal akkoord en dan pas beslissingen nemen. "Het internationaal akkoord is de absolute topprioriteit",zei Barroso, eraan toevoegend: "Op geen enkele manier willen we via een achterdeur het protectionisme binnen halen. We willen immers precies het tegendeel: de deur openen".

Bron : Website van De Morgen , posting dd 23 jan 2008

Een beetje historiek, toelichting en commentaar

Een jaar geleden beslisten de Europese leiders om het voortouw te nemen in de strijd tegen de opwarming van de aarde en de 20-20-20 doelstellingen vast te leggen. 20 % minder uitstoot, 20 % meer hernieuwbare energie en 20 % zuiniger verbruik in vergelijking met 1990. En als landen zoals de VS, China en India bereid zijn om belangrijke inspanningen te doen zou men de uitstoot eventueel tot 30 % willen laten dalen. 

Globale doelstellingen versus deze per lidstaat moeten vastliggen in bindende wetteksten voor aandeel hernieuwbare energie en uitstoot. De besparingscijfers zijn aanbevelingen. Eind 2008, uiterlijk 2009 moet dit alles afgerond zijn. 

Prijskaartje voor België ligt niet zo hoog, rekening houdend met het feit dat we nu reeds ver achter lopen, vooral wat betreft hernieuwbare energie. Toch werd er stevig gelobbyd om nog lager te gaan, wegens de vele obstakels en te weinig " potentieel ". De globale Europese kostpijs zou 90 miljard Euro kosten, 0.6 % van het BNP. Voor België zou dat 1.6 miljard zijn, en dat geld is er blijkbaar niet, zegt men. Het zou neerkomen op 3 tankbeurten per jaar. Of amper enkele Euro's per Europeaan per maand. De door België  ( via Verhofstadt ) gevraagde doelstelling zou 8 % zijn, maar het wordt toch 13 % hernieuwbare energie en 15 % minder uitstoot, zoals eerder bekend . Nog steeds heel laag in vergelijking met veel andere Europese landen. En we zouden bepaalde vormen van compensatie krijgen. Deze conservatieve Belgische refleks wordt door anderen " fossiel denken " genoemd : zo weinig mogelijk hernieuwbare energie + kernenergie. En dat levert geen bijkomende jobs op... En het VBO wijst vlotjes naar de gezinnen die hun woningen beter moeten isoleren.   

Buiten de afspraken over doelstellingspercentages per land, zijn er nog andere - in het verlengde - zoals : aanpassingen aan het huidige stelsel van de emissiehandel door stelselmatig de prijs van de vervuiling op te trekken naar een hoger en realistischer markt ( veiling) niveau, met tijdelijke uitzonderingen voor in hoofdzaak zware industrie zoals staal, cement, aluminium, etc. Maar alle sectoren zullen inspanningen moeten leveren , ook de luchtvaart. Er komen ook snellere overheidssteun voor groene projecten, mogelijkheden voor ondergrondse opslag van CO2 en duurzame biobrandstoffen welke de prijs van het voedsel niet beïnvloeden. 

Maar dat het Belgisch " potentieel " beperkt is , zoals overheid en bedrijven beweren, wordt door vele milieuorganisaties en sommige politieke partijen in vraag gesteld , zelfs gelachen : als het volledige potentieel aan duurzame energie en energiebesparing en energie-efficiëntie wordt aangeboord, dan kan dat tegen 2030 tussen de 60 en 90 % dekken, aldus Bart Staes van Groen. Meer windenergie, meer zonnepanelen, meer warmtekracht, minder lekverliezen, zuiniger verbruik zoals met licht, besparingen in de industrie, passiefhuizen... allemaal voorbeelden die dit moeten staven, zonder hoge investeringen en met een technologie die bewezen heeft goed en betrouwbaar te zijn. 

Niets aan het klimaat doen, kost 10 x meer ( Stern). De kosten wegen niet op tegen de voordelen. Deze maatregelen, een grote Europese verwezenlijking, zijn goed voor onze planeet, de Europese economie en de Europese burgers. En het geld van de emissierechten, vanaf 2013 zeker op 50 miljard Euro geschat, kan geïnvesteerd worden in hernieuwbare energie. Alle regeringleiders zijn het eens met onze doelstellingen en ben er zeker van dat ze zullen aanvaard worden. En de uitzonderingen, bv vrijstelling van aankoop van emissierechten voor de grote energie-intensieve sectoren, zullen uitzonderingen blijven en stelselmatig verminderen. We moeten naar innovatie, naar concurrentievoordeel, naar nieuwe opportuniteiten en miljoenen andere maar vooral nieuwe jobs en naar energie-onafhankelijkheid, aldus Barroso.    

Bron : Her en der gesprokkeld in de Morgen van de laatste dagen en de Knack van 23/1/2008

Hvandeker : De toekenning van de percentages hernieuwbare energie is gebaseerd op een verdedigbare logika dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Concreet : elke lidstaat moet de productie van groene energie opdrijven met 5.75 % + bijkomende inspanningen op basis van het BBP. Op basis daarvan is de inspanning van België tov de andere landen rechtvaardig en billijk. En we hebben troeven en kennis over ecotechnologie in huis en dat moeten we inzetten, ook al zijn we een van de kleinere spelers, met alle nadelen vandien. Maar dat het plan en het beleid ter uitvoering nog heel wat hindernissen zullen tegenkomen, daar ben ik van overtuigd. De eerste slag is gewonnen, de oorlog nog lang niet. Maar het blijft een mijlpaal en erg belangrijk voor de aarde.  

Ook wil ik nog enkele positieve reacties vermelden : Deze van professor Paul De Grauwe, internationale economie, die stelt onder de indruk te zijn van het plan. De Eu steekt zijn nek uit, toont grote moed, wil mee in de klimaatcockpit. Maar sommige landen, waaronder het onze, hebben geen goed figuur geslagen. Het is duidelijk dat vele Belgische politici zoveel mogelijk hebben gedaan om zo weinig mogelijk te doen aan de CO2-uitstoot. Bron : De Morgen dd 26/1/2008.

En de reactie van Paul Goossens : Het plan, een project voor de 21ste eeuw, zet Europa in de cockpit van de wereld en toont aan dat Margaretha Guidone, tot voor kort de groene huisvrouw uit Kappelen en nu - wanhopig en teleurgesteld - naar Canada verhuist, een praatjesmaakster en geen ecologische vluchtelinge is. De rijke staten worden zwaarder belast dan de arme en dat is solidariteit, nog altijd een hoeksteen van de EU. Het is een plan, nog geen beleid, dat de opkomende industrielanden en de armste landen een perspectief biedt, een richting. Veel beter dan de zogenaamde " war on terror " van de VS. Bovendien is het plan een kantelmoment waarbij alle Europese landen een belangrijk bevoegdheispakket afstaan aan Europa, omdat ze er zelf niet kunnen uitgeraken. En hopelijk zal de , in de toekomst meer koolstofarme, Europese samenleving geen rode loper uitrollen voor kernenergie, want dan wordt de slag om olie in geen tijd een slag om uranium. Vrede en ontspanning zullen dan weer heel ver weg zijn. Bron : De Morgen dd 26 jan 2008              

* De Europese Raad wil een energiepolitiek, toegespitst op klimaatverandering.

* Het energiedossier is een perfect voorbeeld van de spanning tussen nationale en Europese perspectieven en standpunten.

* 50 % van de Europeanen voelt zich betrokken bij de klimaatverandering, 76 % vindt dat we ons energieverbruik moeten beperken, 92 % is voorstander van nieuwe technologiën en milieuvriendelijke energieproducten.

* 62 % van de Europeanen vindt dat beslissingen mbt energie en klimaat op Europees niveau moeten worden genomen.

* Het is gebleken dat de ideeën van Europese Commissie en Parlement veel beter aansluiten bij de publieke opinie dan deze van de lokale staatshoofden.

* Er is nog een lange weg af te leggen vooraleer Europa kan gezien worden als een bepaalde vorm van " bestuurlijke ruimte".

* Vandaag zal er weer veel " gemarchandeer " zijn , van de staten, om hun aandeel te bepalen in het terugdringen met 20 % van de broeikasgassen in Europa tegen 2020. Ook al verwacht 83 % van de Europeanen van Europa dat zij voor elk land het contingent vastlegt, toch is de weg versperd voor verdere inmenging van de Commissie, oa wat de energiemix betreft !

* Chirac wilde zelfs kernenergie als hernieuwbare energie laten catalogeren , wetende dat 73 % zijn energieleverancier zelf wil kiezen, 60 % wil kiezen voor schone energie en evenveel voor vermindering van het aandeel kernenergie !

* EUROPA MOET HET VOORTOUW NEMEN IN DESTRIJD TEGEN DE KLIMAATVERANDERING. DAT HEEFT BOVENDIEN MEER WERKGELEGENHEID EN EEN ECONOMISCH VOORDEEL TOT GEVOLG. "

Hvandeker : Er is nog een lange weg af te leggen om de Europese leiders te doen inzien dat , wat klimaatverandering betreft, lokaal en Europees kunnen en zelfs moeten samengaan. Met alle voordelen vandien. Wat klimaat, milieu en energie betreft moet Europa asap een bestuurbare ruimte worden.....

 

Bart Staes ( Groen) zal dit plan woensdag voorleggen aan de begrotingscontrolecommissie van het Europees Parlement. Wat staat er in dit plan ? Leden van  het EP hebben een voorbeeldfunctie tegenover de transportsector, de industrie en de huishoudens : geen woorden meer, maar daden om het met Barroso te zeggen ( zie vorig artikeltje op deze blog). Daarom wil Staes het, reeds jaren ter discussie staande, " Europese reizende circus" ( het heen en weer gereis van 3.000 mensen tussen Straatsburg en Brussel) terug in de kijker plaatsen. Niet alleen omwille van de geldverslindende gevolgen maar nu ook wegens de zware milieulast. Als alle vliegreizen in dat verband worden geschrapt verminderen we de CO2 uitstoot met 7.200 ton. Andere potentiële maatregelen : groene energie, lagere papierberg, CO2 uitstoot van wagens naar 130 gr/km verminderen, hybride dienstwagens, mobiliteitsplan voor milieuvriendelijker vervoer, meer videoconferenties, minder voedselkilometers voor het eten in de resaturants. Ten slotte, en niet het minste, het drastisch terugdringen van CO2 uitstoot van Europese gebouwen, waar ook.

Zegt Staes : dat is de doelstelling die het parlement in zijn eigen resolutie heeft goedgekeurd. Daar moet het parlement zich ook aan houden.

Uit De Morgen dd 24/2/2007

Hvandeker : Het plan verdient een applaus, nu de goedkeuring nog. En dan de uitvoering ...