hvandeker

Onder de titel ' de toekomst van de consument ' in de reeks De vliegende auto van De Morgen werd op 11.8.2011 een trendwatcher aan het woord gelaten en wat ze ( Andrea Wiegman ) vertelde kreeg mijn volle aandacht. Wat waren haar kernopmerkingen ?

1.  Ooit hobbelde de consument braaf aan achter wat je hem/haar voorhield, tegenwoordig wapent hij/zij zich met Twitter en Facebook en trekt zijn eigen plan, vaak tot ontzetting van de industrie.
2. Er is een serieuze omslag ( chaos, revolutie ) aan de gang in hoe we denken, handelen en vooral consumeren. Waar we vroeger konden terugvallen op allerlei vaste stramienen van een overzichtelijk aantal, heb je nu voor iedere beslissing duizenden keuzemogelijkheden en ieder gaat dat op zijn/haar eigen manier te lijf. Opletten dus voor de keuzestress...
3. Iedereen die zich bezighoudt met trends, zit momenteel heel erg op duurzaamheid en op social. We zien dat mensen iets anders willen dan consumentisme, zoals we dat tot nu toe kennen. Ze willen ' iets ' anders dan altijd maar meer,meer, veel meer.   
4. Bedrijven zijn daar mee bezig : in de jaren 80 en 90 was alles gericht op meer winst. Vandaag zijn een flink aantal bedrijven bezig met : ' Hoe zorgen we er voor dat ons bedrijf er binnen 10 jaar nog is ? '. Als antwoord op het feit dat consumenten zoveel vrijer is, meer keuzemogelijkheden heeft. Er is dus al veel veranderd.
5. Onze maatschappij vandaag is veel ' softer ' . Als je tegenwoordig zegt ' ik heb het zo druk ' dan krijg je mogelijk als repliek ' dat je dan zeker iets niet goed doet '. Ook dat is een omslag die kan tellen.
6. Er zijn steeds meer signalen dat het economisch systeem tegen zijn grenzen aanloopt. Als je op een zalig strand zit en er spoelt regelmatig plastiek aan , dan word je toch bewust over het feit dat er iets niet meer klopt. Als er in de kindercreche geen ramen meer open mogen, wegens de luchtvervuiling, dan kan je dat toch niet meer negeren ?
7. En tenslotte is er het aanstormende fenomeen van de 3D-printers die objecten van kunststof of ander sneldrogend materiaal laagje voor laagje tevoorschijn tovert. Sieraden, elektronika, kleding en zelfs huizen.. het zou allemaal kunnen. De maakindustrie komt naar ons toe en wij zouden steeds minder naar de ( grote ) winkels moeten.  Men voorziet kleine labs, garageproducties, lokale ondernemers die zelf produkten maken, uitprinten en online verkopen. Kleine winkels zullen overleven, grote fabriek zulle problemen hebben. Ook de transportbranche zal het moeilijk krijgen en we moeten voor de produkties niet meer naar China en zo.

Hvandeker : dit klinkt voor sommigen als muziek in de oren, maar dat is meestal het geval bij uitspraken van  trendwatchers, toekomstvoorspellers, ed. Soms krijgen ze gelijk, soms ook niet. Afwachten dus, zeker wat die 3D-printers betreft. Ook over het feit dat de 2.0 consument zoveel sterker is geworden, heb ik mijn twijfels. Soms denk ik dat ze nog meer dan vroeger achter de rattenvangers van de industrie en hun marketingapparaten aanlopen. Hier en daar zie je wel een kentering, maar deze initiatieven moeten zeer sterke argumenten en dito organisatie aanbieden ( bv de samenaankoop van energie ). En er is en minderheid van mensen die lokale veerkracht boven het pure consumentisme  verkiezen. Er zijn inderdaad kleine omslagen waarneembaar, maar prematuur.....   

Het klopt dat er de laatste maanden veel en steeds meer over het klimaat , of beter de klimaatverandering, werd geschreven en gepraat - vooral nadat Al Gore onze filmzalen is komen binnenstappen - maar dat ook daarvoor anderen er ons op wezen wordt oa aangetoond door volgend fragment. Het is afkomstig uit National Geographic van juni 2005, toch weeral bijna 2 jaar geleden. Toen was het nog de tijd van : klimaatverandering ? Hoe klimaatverandering ? Schrijver is ene Raymond M. Keogh, Head of International Teak Unit, Coillte Consult. Zowel zijn uitgangspunten als zijn oplossingen gaan van juist , over goed bedoeld tot enigszins naiëf en weinig realistisch. Toch is het geheel enkele minuten lezen meer dan waard. Ook nog vandaag, meer dan ooit.

 Hij schrijft :

 " Duurzaamheid is de uitdaging.

De media brengen ons dagelijks weinig hoopvolle berichten: onheilspellende waarschuwingen over klimaatverandering, het uitsterven van plant- en diersoorten, en de groeiende armoede. Ondanks de continuïteit van deze berichten, ebt de aandacht snel weer weg en gaan we over tot de orde van de dag. Fossiele grondstoffen zijn de afgelopen eeuw dusdanig succesvol gebleken voor onze economische ontwikkeling, dat politici, de zakelijke top en de gewone burgers geen interesse tonen in een radicale en pijnlijke omslag naar een alternatief, duurzaam systeem. Aan de andere kant zijn diegenen die zich al bezighouden met natuurbehoud of duurzame ontwikkeling , nog wel eens van mening dat iedereen hun goede voorbeeld moet volgen en dat anderen dat ook vanzelf eens zullen doen. Zo gemakkelijk ligt het helaas niet. Er is geen enkele garantie dat de rest van de wereld zal veranderen, alleen omdat de onheilsberichten gebaseerd zijn op wetenschappelijke grondslagen en omdat ze zo constant worden uitgezonden. Erger nog : de wereld zal misschien wel haar standpunt veranderen, maar niet haar aanpak.

Om tot verandering te willen komen moeten de mensen verandering willen. Angst kan een reden zijn voor verandering. Stel voor dat de Golfstroom morgen haar koers verandert en dat West Europa geteisterd wordt door hevige sneeuwval en zeer strenge winters. Veel mensen zullen dan de klimaatveranderingen wel serieus nemen. Politici zullen dan eerder geneigd zijn om gebruik te maken van onpopulaire boetes en ontmoedigende maatregelen tegen het gebruik van niet-duurzame methodes. Toch is het beter om dergelijke klimatologische catastrofes te voorkomen dan het tot zulke drastische maatregelen te laten komen. Helaas blijkt dat verandering voor de meeste mensen nu al moeilijk is om te verwerken. Het uitbannen van armoede is een belangrijk punt. Door armen te isoleren van rijken en aparte activiteiten te organiseren voor een besloten groep, zoals op dit moment gebeurt in grote ontwikkelingsprojecten, boek je geen succes. We moeten de armen betrekken in de besluitvorming en op zoek gaan naar methodes waarbij zowel arm als rijk van het resultaat profiteert.

We leven in een ingewikkelde wereld en moeten onze boodschap tot diep in de menselijke praktijken laten doordringen. Kritische woorden kunnen effectief zijn, maar op een bepaald moment moeten woorden worden omgezet in daden. Dit betekent dat we moeten werken met duidelijke tegenstrijdigheden, naast en samen met diegenen die niet direct onze overtuiging delen. We moeten ervoor zorgen dat juist de grootschalige vervuilers bijdragen aan onze inspanningen om voor het milieu te zorgen. We moeten sectoren zoals olie-, transport-, bouw-, energie-industrie en de gemotoriseerde sporten niet uitsluiten. Zij moeten bij onze inspanningen betrokken worden, om zo gezamenlijk tot realistische oplossingen te komen. De daadwerkelijke uitdaging is om duurzaamheid centraal te stellen. Duurzaamheid is dus de echte uitdaging." 

Zie ook : www.terravitalis.nl en www.co2.tv