hvandeker

Een briljante synthese van filosofie, literatuur, synthese, wetenschap en onderzoeksliteratuur over de verhalen die we horen of onszelf vertellen over het waarom van het dieren eten. Een prikkelend en vooral uitdagend boek dat mogelijkheden op een rijtje zet om te antwoorden op vragen zoals : waarom we sommige dieren eerder dan andere eten, of niet eten, of de kennis over hoe ze uiteindelijk op ons bord komen : ' als een varken in 4 gesneden is, wordt het plots vlees ' . 

Ik heb dit boek gekregen, gelezen en gedacht : hoe komt het dat de problematiek van het eten van dieren pas na het lezen van dit boek in ernstige mate tot me is doorgedrongen ? De inhoud van dit schitterend geschreven en goed gedocumenteerd werk is verbijsterend. Maar de problematiek van het evenwichtig voedsel verschaffen aan de bewoners op deze aarde blijft me ook bezig houden. Maar veel vlees kan nooit de oplossing zijn.

Hvandeker : ik heb op deze plek reeds een aantal positieve berichten achtergelaten voor wat betreft de houding van Colruyt over ecologie, milieubewustzijn en dergelijke. Maar op het gebied van ( goedkoop ) vlees kreeg ik onlangs een tip van een vriend om eens te kijken naar een bepaalde website die de praktijken van Colruyt en Vlevico ( VleesViandeColruyt) in een ander, zeer ongunstig, daglicht stelde. Ik ben er eens doorgegaan en wil op deze plek graag verwijzen naar : http://goedkoopvleesstinkt.wordpress.com zodat je zelf kan oordelen, want ook de reacties zijn erg leerrijk en verrassend. Ook het boek van Jonathan Safran Foer ' Dieren eten ' werpt een verschrikkelijk negatief licht op de zogenaamde bio-industrie : ik heb hem een aantal keren moeten terzijde leggen... zo ontluisterend. En zeggen dat de consumenten de macht over dit alles zouden kunnen hebben , maar niet gebruiken.

Zij die geen of minder vlees willen eten en daar dus over willen nadenken staan voor de keuze : meer vis ? meer groenten ?

Als ze dan bewust voor meer vis kiezen, komt de volgende bedenking : 80 % tot 90 % van de vissoorten zijn bedreigd of zijn getroffen door overbevissing. Daarbovenop komt het probleem van de zogenaamde ' bijvangst ' , alles wat ( bijna ) dood uit de netten komt en niet geschikt wordt beoordeeld door de ' vissers ' maar wel eetbaar had kunnen zijn en dus terug in de zee wordt gesmeten. De vraag naar vis stijgt nog steeds en daardoor schakelt men over van ' wilde ' vis naar gekweekte vis. Maar de voeding van die gekweekte vissen is gebaseerd op vismeel en visolie, afkomstig van wilde vis. Een paradox, want geen aquacultuur zonder visserij. Ook het probleem van de voedzame stoffen maar ook het gif in de vis en de prijzen van wilde en geweekte vis, doet menig nadenkend en gezondheid nastrevend mens twijfelen.... Bron : MO en TA april 2011

Hvandeker : De stap naar niet dierlijk voedsel is dan niet meer veraf, maar hoe kom je dan aan de noodzakelijke balans in het voedselpatroon ? Moeilijk kiezen, dat wel, maar nog steeds te doen : minder tot geen vlees, voldoende maar niet teveel vis en voor de rest : vegetarisch voedsel. Ik ben het boek ' Dieren Eten ' van Jonathan Safran Foer aan het lezen en als er nog maar 5 % waar is van wat beschreven wordt, dan weet ik het wel.        

Ik ben er steeds meer over verbaasd dat een bepaald woordgebruik het verschil kan maken tussen acceptatie en verwerping. Dat is me nog eens duidelijk geworden toen ik de titel van een boek onder ogen kreeg welke gaat over de keuze tussen al dan niet vegetariër zijn of worden.

De titel van het boek is ' Dieren eten ' en werd geschreven door ene Jonathan Safran Foer. Het gaat over de manier waarop dieren gekweekt en uiteindelijk in de supermarkt en op ons bord terecht komen. Alle details zijn in het boek te lezen maar afgaande op de ' bespreking ' in DM van 3 febuari 2010 ga ik dat niet doen, juist omwille van de beschrijving van al dat dierenleed. Wat ook van belang is , is het feit dat ' dieren eten' verantwoordelijk is voor 40 % meer broeikaseffect dan de globale wereldwijde transportsector. Ook massale methaan - en stikstofmonoxide uitstoot is daarvan het gevolg. De dierlijke mestproductie is in de VS zo'n goede 130 keer groter dan de menselijke... wat neerkomt op 43 ton per seconde ( ! ). Dit wordt allemaal uitgestrooid of verneveld ( in de lucht gebracht ! ). Gevogelte krijgt een mengsel van voer en antibiotica, zitten soms 20 uur in het kunstlicht en krijgen van alles om heel snel te groeien ( van ei tot grote kip , na 6 weken). Doodvallen, vochtophoping, last bij het lopen, pijn en vele ziekten... dat is het lot van heel wat dieren. En over het slachten wil ik niets vertellen, wegens te wreed: iedereen kent die hallucinante filmpjes wel.

Hvandeker : En zo komen we opnieuw bij het woordgebruik. In het verleden werd er steeds gesproken over ' een lekkere biefsteak ' eten of ' wil je ook een kippenbout ' of ' zin in een sappig kalfslapje '. Op die manier maakte je nooit de verbinding met het dier. Een mens moet tenslotte eten, toch ? Maar als je iemand zou uitnodigen om een ' dood dier te eten ', dat is wat anders. Dan ga je snel vegetariër worden. Of toch heel wat minder dode dieren eten . Goed voor de dieren, het milieu en slecht voor bv de Amerikaanse bio-industrie.