hvandeker

Nog gewichtiger luidt het ' procureur des Konings  ' en die heeft in Brussel zomaar de omstreden renovatiewerken in de Brusselse Havenlaan stilgelegd, na klacht van buurtbewoners die het niet nemen dat ze daar 300 gezonde platanen gaan neerleggen. Motivatie : de bouwvergunningen zijn onvoldoende gemotiveerd en daar nog eens bovenop zijn ze illegaal. Wist de Brusselse regering dat dan niet of waren ze dat even vergeten toen ze de plannen groen licht gaven ? Eigenlijk moest de pdK de machines verzegelen, maar ze waren er ( nog ) niet. Mogelijk wist men van wanten en ook dat de pdK zou langskomen ? Maar de pdK is dus belangrijk , ten minste als de machines die hij/zij moest verzegelen aanwezig zouden geweest zijn. Niet dus...

Waar zat de pdK eigenlijk op 19 augustus 2011 in de Bruynlaan te Antwerpen. Daar waren wel machines en die werden niet verzegeld, omdat er geen pdK in velden te bespeuren viel. RIP De Stadsboom schrijft Stijn Tormans in de Knack van 31 augustus 2011 en wie schrijft er eens iets over de districtsbossen, de districtsboom want Antwerpen is geen stad maar een verzameling van districten, op een paar bestuurlijke details na. De Bruynlaan, op de grens van de districten Hoboken, Wilrijk en Antwerpen, is nu plots geen groene laan meer maar een grijze straat. Zoals steeds meer lanen in straten worden vervormd, vooral op die locaties ver van het schoon verdiep, door de bestuurders gemakshalve de districten genoemd. Zoals je weet doen honden hun piske meestal en liefst tegen een boom... En nu ? En de mensen die gewoon waren aan het aangename, frisse en rustbrengende groen lopen helemaal tegen de muren op. Een boom kost geld, staat in de weg van plannenmakers, voor feesten en grote evenementen, niet waar ? Laat ons grote, boomloze vlakten maken met hier en daar enkele designers- en tekentafelbomen van 20 cm ( hoogte ) , een beetje zoals alle winkelstraten copy paste zijn overal te lande. Weg met fouten uit het verleden : ze werden slecht geplant, op de foute plaats, de foute soort, te dicht bij de kabels en bij de auto's en bovendien slecht onderhouden en soms ziek gesnoeid en dat gaan wij, de nieuwe verantwoordelijke bestuurders, nu moeten corrigeren. Maar het groen wordt steeds meer ondergeschikt gemaakt aan de architectuur, weg met de nostalgie, weg met de dromers, de dichters en zeker met de gevoelige zielen... zij die ontroerd geraken door een openbarstende bladknop of een vallend blad . Waarvoor kiezen we : parkeerplaatsen of bomen ? Vraag dat maar eens aan de Ekerenaars als je het woord Kristus Koningplein laat vallen. Sommigen zouden tot in de winkel willen rijden voor hun boodschappen en dan gaat het niet om gehandicapten of langdurig zieken. Alleen nog wat ' dwerggroen ' wordt getolereerd en dan houdt het op. En onder het mom van ziekten worden veel gezonde bomen een kopje kleiner gemaakt, zomaar. En de communicatie dient om te bewijzen wat men wil bewijzen : de bomen verdwijnen wel, maar er komen er andere. Lees de bomen ( zowel inheemse als uitheemse ) die ons zoveel diensten leveren moeten wijken voor kleinere prutsexemplaren die maar een fractie van diezelfde diensten leveren. En sommige milieuverenigingen zingen datzelfde liedje mee : het is wit of zwart, grijs is te moeilijk. Creatief en voorzichtig omspringen met de natuur, dat gaat blijkbaar moeilijk. Omdat er volgens velen geen enkel overtuigend wetenschappelijk bewijs is voor de exotentheorie. Zeker in een stad, waar mensen snakken naar de voordelen van alle grote bomen.    

Bron : DM 6-9 en Knack 31-8-2011

Hvandeker : In een artikel " kerncentrales zonder brandstof " , deze week in de Knack , geschreven door Kris De Decker wordt de stelling verdedigd dat de " brandstof " uranium binnen afzienbare tijd onbetaalbaar zal zijn, door de stijgende vraag en het krimpend aanbod. Daarmee worden alle stellingen ontkracht welke worden aangehaald door onze (mogelijk ) toekomstige regering om de meeste - meer recente - kerncentrales toch langer open te houden. Een doodlopende straat dus en ik ben geneigd de redenering te volgen . Waarom wordt er niet resoluut gekozen voor hernieuwbare energie ? Dat is de toekomst. De rest zijn achterhoedegevechten ten dienste van olie- ,gas- en uraniumbaronnen en sjeiks. 

Bron : de Knack-website en het enigszins anders geformuleerd maar inhoudelijk identiek artikel in het tijdschrift. 

" Kerncentrales zonder brandstof

09/08/2007 11:00

De kerncentrales langer openhouden, brengt de energiebevoorrading van ons land in gevaar en zal de elektriciteitsprijzen de hoogte injagen.

De oranje-blauwe regering die ons land binnenkort zou gaan leiden, is van plan de Belgische kerncentrales langer open te houden. De argumenten tegen kernenergie zijn intussen bekend: kernafval, kernongelukken en kernwapens. In het huidige debat moeten ze niet eens worden ingeroepen, omdat het volstaat aan te tonen dat de argumenten die aangehaald worden om de kerncentrales langer open te houden, niet kloppen.

De reden daarvoor heet uranium. Een kerncentrale draait niet op zonlicht, wind, lucht of water, maar op (verrijkt) uranium. Die radioactieve stof was lange tijd spotgoedkoop, maar die periode is voorbij. Begin 2000 werd 10 dollar neergeteld voor een pond uranium, in juli 2007 was dat 136 dollar. Dat is een stijging van bijna 1300 procent.

De kosten van nucleaire elektriciteit gaan niet gelijk op met de prijs voor uranium. De brandstofkosten maken slechts 20 procent uit van de totale kostprijs - de uitbating, het onderhoud en vooral de infrastructuurkosten van de centrale hebben een veel groter belang dan bij andere energiecentrales.

Volgens het Internationaal Energieagentschap (IEA) leidt een verdubbeling van de prijs van ruw uranium tot een stijging van 6 procent in de kostprijs van nucleaire elektriciteit (de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, OESO, noemt 10 procent). In het geval van een steenkoolcentrale leidt een verdubbeling van de brandstofprijs tot een stijging van de kostprijs met 40 procent, bij een gascentrale is dat 75 procent.

Maar dat maakt kernenergie niet immuun voor stijgende brandstofprijzen. De olieprijs (waarmee de aardgasprijs samenhangt) staat vandaag ongeveer 150 procent hoger dan aan het begin van 2000. Dat betekent dat de kostprijs van elektriciteit opgewekt in een gascentrale daardoor met bijna 115 procent is gestegen. Uranium steeg in diezelfde periode met 1300 procent, wat neerkomt op een stijging van de kostprijs voor nucleaire elektriciteit met 78 procent (volgens de normen van het IEA), tot 130 procent (volgens de normen van de OESO).

De prijsexplosie van uranium heeft twee redenen: een snel groeiende vraag en een sputterend aanbod. De flink gestegen olieprijzen en de aandacht voor de opwarming van het klimaat (een kerncentrale stoot geen CO2 uit) hebben van kernenergie opnieuw een aantrekkelijke optie gemaakt.

GEVAARLIJKE GOK

Zelfs als we de ogen sluiten voor de bekende problemen van kernafval, een mogelijke kernramp en het risico op een verdere 'democratisering' van kernwapens, blijft nucleaire energie dus een twijfelachtige optie. Ook de beloofde kerncentrales van de vierde generatie, die hun eigen kernafval als energiebron verbruiken en dus met veel minder uranium evenveel energie kunnen opwekken, brengen ons geen stap vooruit. Dat de elektriciteit uit onze kerncentrales momenteel nog zo goedkoop is, heeft alles te maken met het feit dat ze al gebouwd en afgeschreven zijn. Nieuwe reactoren van de vierde generatie mogen dan een oplossing zijn voor de stijgende kosten van uranium, ze zullen evengoed de prijs van nucleaire energie de hoogte injagen door het simpele feit dat ze nog gebouwd (en ontwikkeld) moeten worden. "

Kris De Decker