Ook mevr. Merkel huldigt de volgende op het eerste gezicht juiste redenering :

1. Er moet zekerheid van energiebevoorrading zijn en blijven op de korte en langere termijn.

2. We moeten onze CO2-uitstoot tegen 2030 halveren.

3. Dat kan alleen maar door energie uit fossiele brandstof te verminderen, de kernenergie langer te behouden    alsook bijkomend te investeren in hernieuwbare energie. 

Hvandeker : Waar loopt de redenering dan ( op het tweede gezicht ) fout ? In de woorden ' verminderen ' ' langer ' en ' investeren '.

Door het licht op ' groen ' te zetten voor ' veel meer bijkomend te investeren in hernieuwbare ', ' energie uit fossiele brandstof substantieel te verminderen  ' en ' kernenergie versneld uit te bannen ' komt er zekerheid omtrent lagere uitstoot, gekoppeld aan de zekerheid van energievoorziening. Nodig : 5 minuten politieke moed. Ook in andere landen lijken de regeringen dezelfde foute redenering te volgen, mede door de lobbymachines van de ' groten '. En dat terwijl de meerderheid oa van de Duitse bevolking radicaal tegen is en af willen van kernenergie en al zijn risico's. 

Ervan uitgaande dat iedere Belg gemiddeld 12 ton CO2 per jaar uitstoot en dat de kostprijs ervan zo'n 24 Euro per ton bedraagt ( op basis van vraag en aanbod volgens het Clean Development Mechanism van de VN), zou dat dus 288 Euro bedragen per jaar. Maar we betalen dat niet, we zouden zelfs niet weten hoe ( en zelfs waarom ).

In een gesprek met Antoine Geerinckx, stichter van CO2logic - een bedrijfje dat erg actief is op de markt van de klimaatcompensatie-  in de Morgen dd 23/2/2008 staan dit soort berekeningen en nog enkele andere waarheden, feiten, noem maar op :

1. Het bewustzijn bij bedrijven over klimaatcompensatie neemt wel toe, zeker nu de prijzen van energie zo hoog zijn en men wil besparen door het verbruik te verminderen. Bijvoorbeeld met het wagenpark. Voorlopig is het nog steeds een druppel op een hete plaat, maar " de markt " groeit gestaag.

2. De meeste bedrijven weten niet hoeveel CO2 ze uitstoten en ze schrikken als dat duidelijk wordt bv door een audit. Alhoewel ze geen enkele verplichting hebben om aan CO2 reductie te doen wil men er steeds meer voor gaan, ook omdat dat past in het plaatje van maatschappelijk verantwoord ondernemen.

3. CO2 verminderen is de 1ste opgave, pas dan kan men indien nodig compenseren. Bijvoorbeeld door over te schakelen op groene energie, teleconferenties ( telepresence ), ecodriving, overschakelen op termijn naar voertuigen met minder uitstoot, etc.

4. Het potentieel aan energiebesparingen is enorm groot, vooral in gebouwen. Sensibilizering is daarbij uiterst belangrijk.

5. Het belangrijkste voor bedrijven is een prijs plakken op CO2-uitstoot. En zo komen wij tot een prijs van 24 Euro per ton, zonder BTW . Met dat bedrag financieren wij CO2 reducerende projecten , erkend door de VN.   

Hvandeker : de zwakke schakel is de vrijwillige basis van het systeem. Als een bedrijf ( of een particulier ) er vrijwillig in stapt, betaalt men ook effectief 24 Euro + BTW per ton voor vliegtuigreizen , autogebruik, huisvesting, seminaries en zelfs huwelijksfeesten. Het punt is dat de meeste bedrijven en de meeste particulieren niet willen betalen voor schone lucht ( een publiek goed ), zelfs , en dat is het perverse, al vindt men dat publieke goed waardevol en uiterst belangrijk. De anderen ( andere bedrijven, andere particulieren, de overheid ) moeten dit oplossen, wij niet. Dit " freeridergedrag " kan maar op één manier doorbroken worden : veel strengere regelgeving, oa door fiscale instrumenten op basis van ecologische criteria oa via strengere emissienormen . Premies voor roetfilters bijvoorbeeld werken niet, het is des mensen om naar de anderen te blijven kijken en alleen de lusten maar niet de lasten van het autogebruik te willen dragen. Dat is het cynische aan deze zaak.   

Barroso: "Commissie schreef geschiedenis"

De presentatie van het klimaatpakket was voor Europees Commissievoorzitter José Manuel Barroso een groot moment. Geflankeerd door drie commissarissen begon Barroso zijn persconferentie met de bedenking "de Europese Commissie nam zopas een historische beslissing." Enkele zinnen later luidde het dat "het nationaal kader niet langer volstaat om een antwoord te geven op de uitdagingen waarmee we nu geconfronteerd worden." Verder verzekerde Barroso dat het de absolute topprioriteit van de Commissie is om een internationaal akkoord over de CO2-uitstoot te krijgen.
Voltreffer
Voor de Commissievoorzitter is het pakket een voltreffer. Het gaat om het klimaat, maar ook om de energieveiligheid en de concurrentiepositie van de Europese ondernemingen. Op deze manier zal het mogelijk zijn om jobs veilig te stellen en in de milieusector de leiding op wereldvlak te nemen, zo zei de Portugees.
De kostprijs van het hele pakket wordt door de EU-Commissie gerelativeerd. Het gaat over 0,45 procent van het Bruto Nationaal Product of 60 miljard euro per jaar. "Per burger betekent dat 3 tankbeurten per jaar", zo becijferde het dagelijks bestuur van de Europese Unie.
Olieprijs
"Als we niets doen, zo blijkt uit het rapport-Stern, zullen we allicht tien keer meer moeten betalen", zei de Commissievoorzitte." Volgens Barroso kan die berekening nog een stuk lager uitvallen. De Commissie maakte haar berekening op basis van een olieprijs van 61 dollar per vat. Op dit ogenblik bedraagt de olieprijs meer dan 80 dollar per vat. "Bijgevolg kunnen de baten aanzienlijk hoger liggen, dan de geplande besparing van circa 50 miljard euro aan buitenlandse olie en gas", zei Barroso.
2009
Hij wil dat het pakket nog deze legislatuur door de Raad en het Europees Parlement wordt goedgekeurd. "Het doel is het eerste semester van 2009, maar misschien is het tweede semester van 2008 nog haalbaar", zei hij, alluderend op de periode onder Frans voorzitterschap. "Ik ben ervan overtuigd dat we ruime steun voor deze voorstellen zullen krijgen", verzerkerde hij.
CO2-heffing
De Commissievoorzitter stelde wel dat er over de ontwerprichtlijnen nog kan gepraat worden. Toch liet hij duidelijk verstaan dat de grote lijnen zo goed als vast liggen. "Ik kan me niet voorstellen dat over hernieuwbare energie een beter voorstel mogelijk is dan hetgeen nu op tafel ligt". Over de "CO2-heffing" bleef Barroso vaag. Sommige lidstaten dringen er op aan, maar de Commissie wil de stap nu zeker niet zetten. Ze wil eerste alle kansen geven aan een internationaal akkoord en dan pas beslissingen nemen. "Het internationaal akkoord is de absolute topprioriteit",zei Barroso, eraan toevoegend: "Op geen enkele manier willen we via een achterdeur het protectionisme binnen halen. We willen immers precies het tegendeel: de deur openen".

Bron : Website van De Morgen , posting dd 23 jan 2008

Een beetje historiek, toelichting en commentaar

Een jaar geleden beslisten de Europese leiders om het voortouw te nemen in de strijd tegen de opwarming van de aarde en de 20-20-20 doelstellingen vast te leggen. 20 % minder uitstoot, 20 % meer hernieuwbare energie en 20 % zuiniger verbruik in vergelijking met 1990. En als landen zoals de VS, China en India bereid zijn om belangrijke inspanningen te doen zou men de uitstoot eventueel tot 30 % willen laten dalen. 

Globale doelstellingen versus deze per lidstaat moeten vastliggen in bindende wetteksten voor aandeel hernieuwbare energie en uitstoot. De besparingscijfers zijn aanbevelingen. Eind 2008, uiterlijk 2009 moet dit alles afgerond zijn. 

Prijskaartje voor België ligt niet zo hoog, rekening houdend met het feit dat we nu reeds ver achter lopen, vooral wat betreft hernieuwbare energie. Toch werd er stevig gelobbyd om nog lager te gaan, wegens de vele obstakels en te weinig " potentieel ". De globale Europese kostpijs zou 90 miljard Euro kosten, 0.6 % van het BNP. Voor België zou dat 1.6 miljard zijn, en dat geld is er blijkbaar niet, zegt men. Het zou neerkomen op 3 tankbeurten per jaar. Of amper enkele Euro's per Europeaan per maand. De door België  ( via Verhofstadt ) gevraagde doelstelling zou 8 % zijn, maar het wordt toch 13 % hernieuwbare energie en 15 % minder uitstoot, zoals eerder bekend . Nog steeds heel laag in vergelijking met veel andere Europese landen. En we zouden bepaalde vormen van compensatie krijgen. Deze conservatieve Belgische refleks wordt door anderen " fossiel denken " genoemd : zo weinig mogelijk hernieuwbare energie + kernenergie. En dat levert geen bijkomende jobs op... En het VBO wijst vlotjes naar de gezinnen die hun woningen beter moeten isoleren.   

Buiten de afspraken over doelstellingspercentages per land, zijn er nog andere - in het verlengde - zoals : aanpassingen aan het huidige stelsel van de emissiehandel door stelselmatig de prijs van de vervuiling op te trekken naar een hoger en realistischer markt ( veiling) niveau, met tijdelijke uitzonderingen voor in hoofdzaak zware industrie zoals staal, cement, aluminium, etc. Maar alle sectoren zullen inspanningen moeten leveren , ook de luchtvaart. Er komen ook snellere overheidssteun voor groene projecten, mogelijkheden voor ondergrondse opslag van CO2 en duurzame biobrandstoffen welke de prijs van het voedsel niet beïnvloeden. 

Maar dat het Belgisch " potentieel " beperkt is , zoals overheid en bedrijven beweren, wordt door vele milieuorganisaties en sommige politieke partijen in vraag gesteld , zelfs gelachen : als het volledige potentieel aan duurzame energie en energiebesparing en energie-efficiëntie wordt aangeboord, dan kan dat tegen 2030 tussen de 60 en 90 % dekken, aldus Bart Staes van Groen. Meer windenergie, meer zonnepanelen, meer warmtekracht, minder lekverliezen, zuiniger verbruik zoals met licht, besparingen in de industrie, passiefhuizen... allemaal voorbeelden die dit moeten staven, zonder hoge investeringen en met een technologie die bewezen heeft goed en betrouwbaar te zijn. 

Niets aan het klimaat doen, kost 10 x meer ( Stern). De kosten wegen niet op tegen de voordelen. Deze maatregelen, een grote Europese verwezenlijking, zijn goed voor onze planeet, de Europese economie en de Europese burgers. En het geld van de emissierechten, vanaf 2013 zeker op 50 miljard Euro geschat, kan geïnvesteerd worden in hernieuwbare energie. Alle regeringleiders zijn het eens met onze doelstellingen en ben er zeker van dat ze zullen aanvaard worden. En de uitzonderingen, bv vrijstelling van aankoop van emissierechten voor de grote energie-intensieve sectoren, zullen uitzonderingen blijven en stelselmatig verminderen. We moeten naar innovatie, naar concurrentievoordeel, naar nieuwe opportuniteiten en miljoenen andere maar vooral nieuwe jobs en naar energie-onafhankelijkheid, aldus Barroso.    

Bron : Her en der gesprokkeld in de Morgen van de laatste dagen en de Knack van 23/1/2008

Hvandeker : De toekenning van de percentages hernieuwbare energie is gebaseerd op een verdedigbare logika dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Concreet : elke lidstaat moet de productie van groene energie opdrijven met 5.75 % + bijkomende inspanningen op basis van het BBP. Op basis daarvan is de inspanning van België tov de andere landen rechtvaardig en billijk. En we hebben troeven en kennis over ecotechnologie in huis en dat moeten we inzetten, ook al zijn we een van de kleinere spelers, met alle nadelen vandien. Maar dat het plan en het beleid ter uitvoering nog heel wat hindernissen zullen tegenkomen, daar ben ik van overtuigd. De eerste slag is gewonnen, de oorlog nog lang niet. Maar het blijft een mijlpaal en erg belangrijk voor de aarde.  

Ook wil ik nog enkele positieve reacties vermelden : Deze van professor Paul De Grauwe, internationale economie, die stelt onder de indruk te zijn van het plan. De Eu steekt zijn nek uit, toont grote moed, wil mee in de klimaatcockpit. Maar sommige landen, waaronder het onze, hebben geen goed figuur geslagen. Het is duidelijk dat vele Belgische politici zoveel mogelijk hebben gedaan om zo weinig mogelijk te doen aan de CO2-uitstoot. Bron : De Morgen dd 26/1/2008.

En de reactie van Paul Goossens : Het plan, een project voor de 21ste eeuw, zet Europa in de cockpit van de wereld en toont aan dat Margaretha Guidone, tot voor kort de groene huisvrouw uit Kappelen en nu - wanhopig en teleurgesteld - naar Canada verhuist, een praatjesmaakster en geen ecologische vluchtelinge is. De rijke staten worden zwaarder belast dan de arme en dat is solidariteit, nog altijd een hoeksteen van de EU. Het is een plan, nog geen beleid, dat de opkomende industrielanden en de armste landen een perspectief biedt, een richting. Veel beter dan de zogenaamde " war on terror " van de VS. Bovendien is het plan een kantelmoment waarbij alle Europese landen een belangrijk bevoegdheispakket afstaan aan Europa, omdat ze er zelf niet kunnen uitgeraken. En hopelijk zal de , in de toekomst meer koolstofarme, Europese samenleving geen rode loper uitrollen voor kernenergie, want dan wordt de slag om olie in geen tijd een slag om uranium. Vrede en ontspanning zullen dan weer heel ver weg zijn. Bron : De Morgen dd 26 jan 2008              

EU-voorstel CO2-uitstoot auto's krijgt forse tegenwind

De feiten en voorstellen : Nieuwe auto's mogen vanaf 2012 gemiddeld nog max. 130 gram CO2 per km uitstoten. Via extra , flankerende, maatregelen moet uiteindelijk een plafondnorm van 120 gram bereikt worden ( via zuiniger airco's, andere banden en meer biobrandsoffen ). Deze normen worden wettelijk opgelegd in plaats van vrijwillige afspraken die niet werkten. De wetten moeten nog wel goedgekeurd worden in het Europees parlement.  

Het concreet Commissievoorstel om de CO2-uitstoot van auto's tegen 2012 tot 120 gram te beperken, wordt niet overal op applaus onthaald. De Italiaanse en Duitse industrie wijzen het voorstel radicaal af. "We zijn niet tevreden met dit resultaat", zo verklaarde kanselier Angela Merkel, "want dit komt onze bedrijven niet ten goede". Harde kritiek komt er ook uit de groene hoek. Zowel Greenpreace als europarlementariërs geven het Commissievoorstel een duidelijk onvoldoende mee.

Vooral de Duitse kritiek komt ongelegen voor de Europese Commissie. Er tekent zich immers een gemeenschappelijk front van ondernemers,
vakbonden en regering tegen het Brussels plan af. Merkel gaf het een onvoldoende mee en haar woordvoerder Thomas Steg voegde er aan toe dat het plan "onaangepast" en "onevenwichtig" is. Ook de grote baas van de Duitse autoconstructeurs, Matthias Wissman, kwam boos uit de hoek. "Het plan", zo zei hij, "eist al te grote inspanningen van de grote constructeurs". De baas van BMW voegde er nog aan toe dat het nog een lange weg wordt vooraleer een aanvaardbaar compromis uit de bus zal komen.

'Te ambitieus'

EU-Commissaris Gunther Verheugen heeft zich nochtans zwaar ingezet om de belangen van de Duitse auto-industrie te verdedigen. Hoewel er woensdag tijdens de vergadering van het college niet gestemd was, maakte niemand er een geheim van dat een minderheid in de Commissie het plan te ambitieus vond. Ook de Italiaanse Commissaris Franco Frattini, de Franse Commissaris Jacques Barrot en de Zweedse Margot Wallström stonden op de rem. In de wandelgangen van de Berlaymont was te horen dat ze er vanuit gaan dat de EU-ministerraad het voorstel nog grondig zal bijsturen.

Greenpeace is ontgoocheld over het Commissievoorstel. "Blijkbaar", zo stelt de NGO in een persmededeling, "zitten de autoproducenten achter het stuur van de Europese Commissie". Greenpreace betreurt de zwakke kortetermijndoelstellingen en het feit dat er geen doelen voor de middellange termijn werden geformuleerd. Dat is ook de opinie van de groene europarlementariër Bart Staes. Hij vindt bovendien dat het boetesysteem belachelijk is, want nauwelijks van aard om de producenten af te schrikken. "Het blijft vandaag", aldus Staes, "nog steeds goedkoper om vervuilende wagens te maken dan in innovatie te investeren".

Een tevreden geluid komt uit CD&V-hoek. Europarlementariër Ivo Belet vindt het een "ambitieus programma" en is van mening dat het de weg voor een milieuvriendelijke automobielsector zal effenen. Wel dringt Belet er op aan dat de opbrengst van de sancties niet naar de lidstaten zal terugvloeien. Belet wil dat het geld gebruikt wordt om in milieuvriendelijke technologie te investeren. (belga/sps) Bron : de website van de Morgen en de krant van einde 2007.

Hvandeker : typisch, voor de ene groep is dit te veel, voor de andere te weinig. Zelfs als er " in het midden " wordt gestemd zullen beide groepen dit uitleggen als een overwinning. Toch zal ook in deze keiharde sector het besef moeten groeien dat de klok niet meer kan teruggedraaid worden en dat de wagens welke energiezuinig, milieuvriendelijk en betaalbaar zullen zijn, het meeste kans maken om verkocht te worden. Zeker wanneer de Europese en nationale regeringen hun duit in het zakje zullen doen en via fiscale prikkels deze wagens van de toekomst zullen ondersteunen. De lat moet hoog blijven liggen en dat is maar goed ook.