05-04-12

Oikos 60 1/2012

Hvandeker : de mensen van Oikos zullen het mij hopelijk niet kwalijk nemen dat ik hier een beetje reclame maak voor hun 3-maandelijks tijdschrift. Dit is hun eerste van 2012, nummer 60. Ik vind de taal of beter de woordkeuze nogal academisch, maar dat zal wel aan mij liggen. Toch vind ik het steeds een heel avontuur. Een kort overzicht van genoemd nummer vind je hieronder, maar ik wilde 1 artikel enigszins uitvergroten omdat ik daar onlangs mee te maken kreeg tijdens een transitie-avond in Ekeren ism Broederlijk Delen.     

6283_toparticlephoto_1.jpg

     

' Oikos bundelt andermaal de uitdagingen van vandaag. Wat we nodig hebben is een collectieve verandering. Want de huidige tendens leidt enkel tot de wedijverende vermarkting van de meest diverse maatschappelijke domeinen. Eerder is dit het probleem dan een oplossing, stelt Dirk Holemans in De hete (ggo-)aardappel doorschuiven lukt niet meer.

Gelukkig is de mens in staat te denken. En te kiezen voor een andere weg: Isabel Stengers baant de weg voor slow science, in een stevig stuk denkwerk over hoe een andere eigentijdse wetenschap daadwerkelijk tot stand kan komen. Op landbouwgebied doet Marjolein Visser deze oefening nog eens over: waar staat de als oplossing stilaan bekende agro-ecologie werkelijk voor en wat is het niet?

Onze grootste denkfout? 'Duurzame ontwikkeling als concept heeft alleen zin als je erkent dat wat we nu doen niet duurzaam is.' Een interview met Hans Bruyninckx over twintig jaar duurzame ontwikkeling en wat we van Rio+20 mogen verwachten. Ten slotte stuurt de Europese Energy Roadmap 2050 van de Europese Commissie ons op het juiste pad in energieland: een klimaatvriendelijke energievoorziening kost ons niet meer dan wanneer we vasthouden aan een rampkoers van vervuilende steenkool- en kerncentrales. Een overzichtsartikel van Sara Van Dyck.

 

Daarnaast een stand van zaken in onze Vlaamse bossen - Bosbarometer 2011 nog steeds op storm - door Bert De Somville, een verheldering over de vele invasieve exoten, door Myriam Dumortier, en een ontluisterende blik in de goudmijnen met Bram Ebus.

Orgaantekort in overvloed werd ons aangeboden door Karen De Looze, Nicole Note & Pieter Meurs.

In de rubriek Literair het kortverhaal De baard van meester Fratello van Annemarie Estor. '

Hvandeker : In de greep van goud : een mondiale worsteling, het artikel van Bram Ebus, werkzaam bij CATAPA. Hij verrichtte een veldonderzoek in Guatemala over het aanwezige inheems verzet tegen een mijnbouwmultinational . De volledige inhoud is terug te vinden als je je abonneert op het tijdschrift, maar een goede samenvatting van de belangrijkste bevindingen wil ik in de kijker plaatsen :

' Als we kijken naar de lokale effecten van de massale mijnbouwprojecten en berekenen wie de opbrengsten ontvangt, blijkt de veelgehoord term - second colonisation - helemaal niet onterecht te zijn. Zij het dat nu niet de geopolitieke grootmachten zelf verantwoordeloijk zijn, maar gewone commerciële ondernemingen '.

De goudmijnbouw in Latijns-Amerika bouwt geen stabiele economie op, noch draagt ze aanzienlijk bij aan ontwikkeling. Integendeel, landen die hun economie grotendeels op mijnbouw baseren, creëren door hun afhankelijkheid problemen op langere termijn. Terwijl een kleine groep zich verrijkt op de rug van velen : de terreur van mijnbouw heeft immers de meest verschrikkelijke impact op lokaal niveau.

Wetende dat de meeste lokale gemeenschappen nooit akkoord kunnen gaan met een verwoestende mijnbouwexploitatie in hun streek, wordt het verplichte proces van consultatie overgeslagen, gemanipuleerd of moedwillig gesaboteerd.

Wie de website van om het even welke wijnbouwmultinational bezoekt  , krijgt een ander beeld voorgeschoteld : dat van goedlachse mijnwerkers, kinderen mete boeken en tevreden boeren, wat een zeer vertekende weergave van de werkelijkheid is.

Er is potentieel genoeg voor urban mining : het herwinnen van zeldzame of kostbare metalen uit efgedankte elektronica en andere apparatuur.

Nog steeds wordt het merendeel van e-waste niet correct ingezameld en behandeld . Het belandt ondermeer in vuilnisbelten of buiten de EU - grenzen om onder erbarmelijke arbeidsomstandigheden gerecycleerd te worden.

In samenwerking met bilaterale vrijhandelsakkoorden permitteert Europa haar bedrijven een relatief vrije wandelgang naar het globale Zuiden, met als enige doel het veiligstellen van de toevoer van grondstoffen. '

Hvandeker : Het overlopen van deze korte zinsneden zegt genoeg over de werkwijze in de goudsector en geldt ook voor andere grondstoffen en energiebronnen, olie op kop. En de overheden doen een beetje, doen een beetje alsof, stellen wetten op met grote gaten in, zonder veel controle. Een zielig hoopje ons kent ons. 

 

Nog meer weten ? www.catapa.be en www.facebook.com/catapa.belgium  en

www.nodirtygold.org en www.preciousmetals.umicore.com

09-07-07

Uranium voor België niet koosjer

Antinucleaire activisten openen “uraniummijn” vlak voor het CD&V hoofdkantoor

 

 

Rapport toont de gevolgen aan voor milieu en mensenrechten van de uraniumontginning voor Belgische nucleaire energiecentrales.

Foto’s van de actie (geen copyright): http://fme.sincerethought.org/gallery/v/2007/umining2

Vrijdag 6 Juli, Brussel – Activisten van Friends of the Earth en CATAPA bouwden vandaag een “uraniummijn” voor het hoofdkantoor van CD&V op de Wetstraat in Brussel. De actie valt samen met de lancering van een belangrijk onderzoeksrapport dat de tragische gevolgen aantoont voor mens en milieu van uraniumontginning. Met name het uranium dat gebruikt wordt in de Belgische kerncentrales van Doel en Tihange.[1]

Onder de problemen zijn massieve hoeveelheden radioactieve vervuiling, een verhoging van het aantal kankergevallen en andere gezondheidsproblemen bij de locale bevolking, en een wijdverspreide cultuur van geheimhouding en desinformatie bij de industrie. Het rapport toont ook aan dat het vaak de inheemse volkeren zijn die het zwaarste getroffen worden door de gevolgen van de uraniumontginning.

Het rapport onthult de oorsprong van het uranium dat gebruikt wordt in de Belgische kerncentrales [2], en betekent een primeur met het eerste uitgebreid overzicht van deze grotendeels verborgen gevolgen van de Belgische afhankelijkheid tav. Kernenergie. Het rapport voegt toe aan de druk om de kernuitstap te behouden en zelfs te versnellen, binnen het kader van de onderhandelingen voor een nieuwe federale regering.

Koen Cornelis van Friends of the Earth: “Wanneer iemand in België het licht aandoet of de televisie aanzet komt de meerderheid van de elektriciteit daarvoor van kernenergie. De uraniumontginning die nodig is om de brandstof voor Doel en Tihange te leveren, heft wereldwijd ernstige problemen veroorzaakt voor de mensenrechten en het milieu. Ons onderzoek toont aan dat nucleaire energie allesbehalve schone energie is. Als je de ooggetuigenverslagen leest in ons rapport, kan je enkel besluiten dat we nucleaire energie zo snel mogelijk moeten afbouwen.”

De lancering van het rapport werd gemarkeerd met een geweldloze directe actie, tijdens de welke activisten een “uraniummijn” bouwden voor het hoofdkantoor van de CD&V in Brussel. De activisten, voor de gelegenheid in mijnbouwers uniform, maakten verscheidene gaten in de grond voor het gebouw en hielden spandoeken op met daarop volgende tekst: “Uranium voor België Creeert Duurzame Vervuiling”, “leave uranium in the ground” en “kernenergie gaat over lijken”. Een geluidssysteem zorgde voor het geluid van een drilboor in een “lawaaibombardement” jegens het kantoor.

Koen Cornelis, van Friends of the Earth, stelde: “De geplande investeringen in kernenergie op globaal vlak zorgen voor een verhoging van de uraniumprijs, wat op zijn beurt weer zorgt voor meer uraniumontginning. In vele gevallen keren de bedrijven terug naar gebieden die tientallen jaren geleden ontgint werden en nog steeds niet opgekuist zijn. Indien de CD&V deze actie vervelend vindt moeten ze zich maar eens proberen inbeelden hoe het zou zijn om te leven naast een echte uraniummijn.”

Pers Contact: Koen Cornelis
Email: koenc@moederaarde.be
GSM: 0472 342 463

[1] Het rapport “Uraniumontginning voor de Belgische kerncentrales: Impact op Mens en Milieu”, een exclusieve samenvatting van het rapport, alsook hoge resolutiefoto’s van de impact van uraniumontginning zullen beschikbaar zijn online vanaf vrijdag 6 juli op http://www.motherearth.org/uranium

[2] De landen waar België zijn uranium haalt zijn:
Australië, Canada, China, Kazakstan, Rusland, Zuid-Afrika en de VS.
Deze lijst komt van het antwoord van een parlementaire vraag, die gepubliceerd is op: www.motherearth.org/uranium/pq.pdf

uraniumcdv