hvandeker

Hvandeker : In Dossier van E-MO juni 2007 schrijft John Vandaele over het duurzaamheidsrapport van Paars. Ik pik er alleen milieu uit omdat dat mijn interesse het meest opwekt. Maar ook ontwikkelingsbeleid en buitenlands beleid zijn het slachtoffer van een gebrek aan samenhang en samenwerking tussen de diverse politieke partijen en actoren.  Versnippering van bevoegdheden was de dekmantel om zich achter te verschuilen. En subtiele vertragende manoeuvres is blijkbaar een procédé dat ook nogal eens werkt...

" Geen ecologische omslag

Neem nu milieu. Om hier een trendbreuk te forceren, moet op verschillende domeinen worden gewerkt. Een paar activistische staatssecretarissen volstaan niet. Dat bewees paarsgroen al, dat er volgens WWF en Ecolife niet in slaagde om de ecologische voetafdruk van België te verkleinen. (zie grafiek).

Het probleem van Belgisch milieuminister Bruno Tobback was niet alleen dat de gewesten een groot deel van de milieubevoegdheden hebben, maar ook dat cruciale federale domeinen als financiën en energie in handen waren van ministers voor wie milieu amper meespeelde in hun beleid. Nochtans is groene belastinghervorming cruciaal voor een milieubeleid. Alleen door de reële milieukosten van producten in rekening te brengen, bijvoorbeeld via taksen, kan de markt in een duurzame richting gestuurd worden. In het regeerakkoord van paars stond dat ‘op meerdere terreinen vergroening van de fiscaliteit zal worden ingevoerd.’ De doorgaans erg diplomatische OESO merkt in zijn evaluatie (2007) van het Belgische milieubeleid op dat ‘België geen actie heeft gestart voor een groene belastinghervorming, zoals we nochtans hadden aanbevolen in de vorige evaluatie (van 1998).’ Ecologische taksen die gecompenseerd worden door lagere arbeidslasten, scheppen trouwens banen, stelt de OESO.

Didier Reynders (MR) was 8 jaar minister van Financiën, lang genoeg om te demonstreren dat een groene belastinghervorming hem niet interesseert. Er werd al wel eens een maatregeltje genomen zoals het afschaffen van de fiscale subsidiëring van 4x4’s, maar door de fiscale aftrek van bedrijfswagens bleven andere zware wagens en het rijden van heel veel kilometers toch nog gesubsidieerd. Reynders hanteerde daarbij zijn ondertussen gekende tactiek: in plaats van voorstellen expliciet te verwerpen, remde hij met allerlei subtiele manoeuvres zoveel mogelijk elke groene vooruitgang af. De ecotaks op drankverpakkingen is daarvan het gekendste voorbeeld. Toch was Reynders er als de kippen bij om aan te schuiven toen Al Gore op de koffie kwam bij premier Verhofstadt.

Ander belendend perceel van het milieubeleid is energie. Dat kwam in 2004 in handen van Marc Verwilghen (Open VLD). De BBL beweert dat paars op vier jaar tijd niets deed om de uitstap uit kernenergie voor te bereiden. Dat is misschien wat sterk uitgedrukt, maar geen enkele van de vijftien oude EU-lidstaten haalt een kleiner aandeel van zijn elektriciteit uit hernieuwbare bronnen dan België, dat met nog geen drie procent ver onder het gemiddelde van dertien procent ligt. In het regeerakkoord stond: ‘Tegen eind 2004 zal het eerste windmolenpark in de zone op en achter de Thorntonbank voor de Noordzeekust in een productiefase treden. Het afleveren van alle vergunningen, licenties en concessies zal versneld worden, door een gecoördineerde aanpak.’ Maar de versnelling van Verwilghen en minister van de zee Renaat Landuyt viel zwaar tegen: in 2007 staat er nog geen enkele molen, men moet zelfs nog beton beginnen gieten.

Niet dat er niets werd gepresteerd op milieugebied. Milieuminister Tobback en staatssecretaris voor Duurzame Ontwikkeling Els Vanweert weerden zich met de middelen die ze hadden. Klimaatvriendelijk (ver)bouwen wordt fiscaal meer gestimuleerd en in 2005 slaagde België er voor de eerste keer in ondanks de serieuze economische groei toch minder broeikasgassen uit te stoten dan in 1990. Met dank aan de hoge olieprijzen. Toch wachten België nog serieuze inspanningen om de Kyoto-doelstellingen te halen. Tobback en Vanweert slaagden er niet in om echt in te breken in het fiscale beleid en het energiebeleid en ze maakten daar niet eens veel kabaal over. Het gevolg was een regering die leek te wachten op Al Gore en het vertikte leiding te geven omdat dat stemmenverlies zou betekenen.

 

Hvandeker : Nog niet zo lang geleden vertelde Bruno Tobback ( Spa ) dat hij wel wist hoe de klimaatverandering moest worden aangepakt, maar dat hij dat niet vertelde om toch maar verkozen te worden. Vandaag strooit hij de voorstellen kwistig rond en bijgevolg is de kans groot dat hij niet meer zal verkozen worden. Daarbij moeten we wel zeggen dat de voorstellen eigenlijk van de enige echte ecologische partij afkomstig zijn, namelijk Groen! en zoals iedereen weet is het origineel altijd beter dan de kopie. Lees even mee naar dit gekopieerde verhaal van Bruno Tobback als antwoord op de vraag van de Morgen ( dd 31 mei 2007) om enkele voorstellen te doen die hij gaat realiseren als hij in de volgende regering zou terechtkomen.

" Ik klaag aan dat een gigant de energiemarkt bezet, de kleine spelers geen ruimte laat en de consument teveel laat betalen. VLD en CD&V willen alleen wat morrelen in de marge, meer niet. Wij willen propere en betaalbare energie voor alle gezinnen. Kijk maar naar het project in Oostende waar enkele gezinnen 10.000 Euro kunnen lenen om besparingen te doen op de energiefactuur. De stad leent die centen uit een federaal fonds dat komt van de winsten van Electrabel. Wij willen dus dat E. meebetaald, VLD en CD&V niet. Bovendien hebben wij ervoor gezorgd, ondanks heel wat tegenwind, dat C-Power kan starten met de windmolens op de Thorntonbank. Dat is een van de maatregelen uit het Spa-klimaatplan. Dat plan bewijst dat alternatieve energie werkt : zonne- en windenergie, wkk, biomassa ( vb Callebaut wekt energie op met palmolie uit Afrika). We koppelen propere stroom aan ontwikkelingssamenwerking. Wij zijn ook tegen de houding " na ons de zondvloed " van andere partijen. Er is geen oplossing voor het kernafval waarmee we de toekomstige generaties opzadelen. De kerncentrales gaan dicht. Maar we moeten opletten dat er geen schaarste is aan hernieuwbare energie, opdat mensen zich blauw zouden betalen. Investeerders geraken het noorden kwijt als men blijft mist zaaien met aftandse steenkool - en kerncentrales. Wij kiezen voor de toekomst : de zekerheid dat investeren in hernieuwbare energie en desinvesteren in oude technologie loont. "       

Hvandeker : De A van Spa wil zeggen anders, maar dan in de betekenis van " steeds anders dan de vorige keer ". Eerst niets willen zeggen ( en zeggen het te weten ) en enkele maanden later toch zeggen wat je niet wilde zeggen. Bovendien slaagt Bruno Tobback erin om enkele ideeën van Groen! als de zijne te verkondigen, zonder Groen! ook maar één keer te vernoemen. Intellectueel onjuist maar politiek waarschijnlijk de enige weg. In mijn ogen een beetje schaamteloos, erg hypocriet en heel gemakkelijk. Gelukkig krijgt hij maar een beperkte plek in de krant of hij zou het klimaatplan van Groen! helemaal hebben overgeschreven. Bestaat dat : politiek plagiaat ? En het experiment in Oostende gaat over welgeteld 25 gezinnen. Slechts één conclusie : zoals hij zelf voorspeld heeft : niet verkiezen die man en zet Lombaert aan het werk.    

 

Dirk Van Melkebeke is vandaag kabinetschef van viceminister-president Vandenbroucke, ex secretaris BBL en ex-kabinetschef van ministers De Batselier, Baldewijns, Stevaert en Bossuyt.

In die hoedanigheid en ex-hoedanigheden schrijft hij over de reactie van Groen! over de keuze van Wendel Trio, communicatiedirecteur van Greenpeace, om naar de Spa te gaan. En ik citeer : " Een zielige reactie "... en verder " geen wederwoord waard " en ook " ronduit beledigend voor mijn exen en Bruno Tobback " of " ..is slecht geïnformeerd of te kwader trouw". En tenslotte " Dat roept kwalijke herinneringen op aan propagandemethodes van regimes die ervan uitgingen dat als je iets voldoende bleef herhalen, waar of niet waar, de bevolking het wel zou geloven."

Hvandeker : Volgens mij bevestigt deze man door dit soort uitspraken dat de waarheid kwetst, ook al is het niet zo bedoeld : er is bijzonder weinig gedaan door zijn (ex) broodheren. Hij slaat redelijk zwaar onder de gordel en ik zou echt niet weten waarom. Hij zegt zelf, zoals Trio Wendel, dat er weinig tot niets gebeurd is gedurende de voorbije vele jaren mbt ecologische economie en klimaatbeleid. Waarom de krant vullen met dit soort nijdigheden ? Natuurlijk heeft Groen! in het verleden fouten gemaakt, maar ze kregen ook regelmatig de zwarte piet doorgespeeld door... juist, ja. De kiezer weet echter ook van wanten, laat ons daarom samen 10 juni afwachten. 

Wiens brood men eet, wiens taal men spreekt , Dirk. Maar jij bent me wel een wederwoord waard, hoe vreemd je dat ook mag vinden.

 

 

Uit De Morgen van 17 april 2007

" Met Het Klimaatboek, pleidooi voor een ecologische omslag  legt Groen!, bij monde van Els Keytsman en Peter Tom Jones de (politieke) kaarten op tafel. Ze noemen paard en kar en dit in tegenstelling met de weifelende Bruno Tobback die zegt het wel te weten maar het niet zegt om toch maar herverkozen te worden.... Volgens Keytsman moet er een klimaatwet komen met duidelijke doelstellingen per jaar waarop de regering ( liefst een vicepremier voor klimaat) kan afgerekend worden. Het gaat niet alleen om lijfsbehoud maar ook om sociale rechtvaardigheid. Een sociale toets dus voor iedere concrete klimaatmaatregel is noodzakelijk. Zegt Peter Tom Jones nog : Gerommel in de marge ( bv de picnictaks op wegwerpbestek) zal duidelijk niet volstaan, zelfs stapsgewijze verbeteringen zijn ruim onvoldoende. Er is dringend nood aan een totaalanalyse en een globale aanpak. We moeten naar een ecologische economie , een economie van het genoeg. Niet meer, maar beter. 

Tegen 2050 moet de uitstoot van broeikasgassen met 90 % dalen. Totale kostprijs is 1 % van het BNP, zijnde 3 miljard Euro. Welke maatregelen zijn daarvoor nodig ?

1. Wonen : passiefhuizen moeten de norm worden bij nieuwbouw.
2. Wonen : Een sociaal klimaatfonds moet energiebesparende investeringen bij sociaal zwakkeren ondersteunen, oa door renteloze klimaatleningen.
3. Wonen : wie een huis koopt en energiebewust wil renoveren, betaalt geen registratierechten en krijgt dus een klmaatkrediet.
4. Werken en ondernemen : Nieuwe bedrijfsterreinen moeten ecologisch zijn, oa door samen energie op te wekken of transport voor personeel te organiseren.
5. Werken en ondernemen : Overheid legt eclologische norm op die binnen een bepaalde termijn verplicht wordt en stimuleert tot innovatie.
6. Werken en ondernemen : via convenant moeten zoveel mogelijk leasewagens groen zijn.
7. Mobiliteit : Een slimme kilometerheffing
8. Mobiliteit : De 1 liter(verbruik)wagen moet de norm worden.
9. Energie : Decentralisering van energieopwekking, consumenten worden ook producenten van energie maar dan op kleine schaal.  

Hvandeker : Een ongemakkelijke waarheid ( an inconvenient truth ) maar concreet , sociaal en haalbaar. Groen! is goed bezig , het thema leeft bij heel veel mensen die recht hebben op duidelijke standpunten.   

 

Hittegolf in 2003, al lang geen toeval meer genoemd.

Dat onze minister van leefmilieu van tijd tot tijd erg ijverig is in het lanceren van ideetjes van anderen, zijn we ondertussen gewoon. Maar als je A zegt, moet je ook B zeggen, volgens de volksmond. Zo lanceerde hij het ideetje, conform een beslissing in Australië, om gewone lampen te verbieden en te vervangen door spaarlampen. Knippen en plakken dus. Gelukkig had zijn woordvoerder de refleks om wat bij te sturen door te zeggen dat zoiets niet door zijn baas, in de schoot van de federale regering, kan beslist worden vermits dit - de productnorm - Europees speelgoed is. Gelukkig is ook de EU daar mee bezig, het zou dus een piste kunnen zijn.

De Morgen van 22/2/2007.

Hvandeker : Niet minder maar ook niet meer dan dat, Bruno. Even de tong ronddraaien of de mond spoelen. Maar als idee is het hoegenaamd niet slecht... alleen veel te voorbarig, jammer genoeg. 

 

In een opmerkelijk stevige en scherpe uithaal naar de huidige Vlaamse en federale ministers van leefmilieu, in diverse Vlaamse kranten, worden de ministers voor de keuze geplaatst :

 " Hoe raak ik herverkozen als minister van leefmilieu ?

1. Door de kiezer te paaien met groene marketing ?

2. Door het klimaatprobleem niet aan te pakken ?

3. Door de volgende generaties te laten stikken ?

Voor beide heren zijn ze, helaas, alle drie correct ".

Hvandeker : ik had er nog de volgende vraag aan willen toevoegen .

4. Door te zeggen dat ik het weet, de oplossingen ken, maar het niet openbaar maak omdat ik dan niet meer herverkozen zal raken.

Is dit eerlijkheid of cynisme ?

Heren Bruno Tobback en Kris Peeters : ik had het volgende plaatje graag dit en volgende jaren meermaals willen nemen.

 

Dit ( sneeuw) kreeg ik gisteren in mijn tuin eindelijk te zien, waarschijnlijk de 1ste en de laatste maal deze winter, maar een uur later was er nog alleen maar een heel klein beetje wit . 

 

Mevr Marghareta Guidone ( lees de naam goed en onthou hem, want dit is zeker geen eigen volk) heeft er voor gezorgd dat Kapellen op de klimaatkaart staat. Zij zal op de klimaatconferentie te Nairobi de verzamelde wereldleiders toespreken, namens de Belgische regering ! Faut le faire, eerst de politieke top naar Brussel krijgen voor " An inconvenient truth " en een beetje later naar Kenia afreizen in gezelschap van Bruno Tobback , wiens spreektijd zij overneemt. Wat ze gaat zeggen is nog niet bekend maar ze zal zeker alle ouders vragen hun verantwoordelijkheid op te nemen tegenover hun kinderen.

Doe het goed Marghareta, je hebt alvast mijn steun.

Faut le faire ! ! !