hvandeker

Hard nieuws voor alle werknemers van Carrefour in Belgïë : niet alleen voor hen die zullen ontslagen worden maar zoals gewoonlijk ook voor zij die moeten blijven. Ofwel geen werk en dus geen inkomen meer, ofwel minder inkomen voor harder werken. En dat alles als gevolg van een reeks redenen, waarvan de belangrijkste het wanbeheer aan de top is. En dat terwijl de bonussen ea inkomens van die top onaantastbaar waren en vermoedelijk ook zullen blijven. Als we ook hier het principe huldigen van ' de vervuiler betaalt ' dan zou het niet meer dan logisch zijn dat de top op de eerste plaats ontslag neemt. En bovendien zijn bonussen terug inlevert om de echte gedupeerden een klein beetje te ondersteunen.

Maar ik heb zo mijn vrees dat het weer anders zal lopen. De vakbonden moeten echter ook inzien dat, hoe noodzakelijk en nuttig hun rol ook is, er zeker ook fouten gebeurd zijn door anderen dan de top. Nu dat ' de rondes ' beginnen in het kader van de wet Renault is het goed dat ze dat zouden inzien....   

Hvandeker : Hoe langer hoe meer ben ik ervan overtuigd dat de top van VW/Audi/Porsche spelletjes speelt met de werknemers van Vorst, alsook met de vakbonden en ook met sommige leden van de federale regering. Ze hebben daartoe ook alle troeven in handen, dus zo abnormaal is het allemaal niet want zij denken alleen aan hun doelstelling : de bottomline en de individuele vergoedingen en bonussen. Tot spijt van wie 't benijdt.

Ik citeer een werknemer : " Ik geloof al lang niet meer in dat verhaal van de Audi A1 " of een vakbond : " Ik vraag me af of de directie toch geen plannen heeft om Vorst te sluiten " of een minister : " Zolang geen duidelijkheid bestaat over het aantal ontslagen zijn sociale onderhandelingen een maat voor niets. Ze hebben een vooraf erg gedetailleerd en uitgestippeld scenario opgesteld, communiceren dat niet maar werken daar langzaam naartoe ."

Hvandeker : Volgens mij komt het hierop neer dat de eventuele overblijvers massaal inleveren of dat de fabriek dicht moet. De top laat daarbij niet in zijn kaarten kijken en heeft bovendien veel maar niet alle troeven van dit droevige kaartspel in handen. Het is nu aan personeel, vakbonden en overheid om dit spelletje snel te leren en er naar te handelen. Bv enkele simpele vragen stellen : willen jullie aub het wederzijdse vertrouwen herstellen , willen jullie aub duidelijk en eenduidig communiceren, willen jullie aub ophouden met ons aan het lijntje te houden , enz ?

Ik wens hen alle succes in deze keiharde onderhandelingen. Ze dienen wel rekening te houden met het feit dat er voor de top totaal andere belangen op het spel staan....  Maar het moet toch anders kunnen dan wat we tot nu toe hebben mogen meemaken. Een wonder zal er evenwel niet gebeuren, vrees ik.