20-05-07

Sensationele klimaatberichtgeving veroorzaakt overkill, maar toch.....

Synthese van een artikel in De Morgen dd 19 mei 2007 ( Kris Hendrickx )

 

·                    Er is de dramatische berichtgeving over klimaatverandering

·                    Daarin worden overdreven catastrofale scenario’s ten tonele gevoerd.

·                    Er is een opbod aan de gang met steeds straffere uitspraken en rapporten.

 

Terwijl de naakte , wetenschappelijke, feiten al spectaculair genoeg zijn. 

Het gevaar van deze vloed aan sensationele berichten, het ene correcter dan het andere, veroorzaakt het gevoel van overkill, overdrijven en leidt mogelijk tot :

 

·                    Averechtse reactie.

·                    Een gevoel van apathie en hulpeloosheid.

·                    Daling van de bereidheid om iets te doen.

 

Mogelijke oorzaken : media zoeken in een aantal gevallen overdreven sensatie, ook wetenschappers laten zich daartoe verleiden en ook sommige politici zijn in dat bedje ziek.

 

Daartegenover staat dat de feiten reeds lang vaststaan, gekend zijn, onderzocht werden en het enige dat nog echt verandert is de steeds toenemende mate van zekerheid waarmee de zware gevolgen van de klimaatverandering zich zullen laten gevoelen.

 

Er is dus het risico dat mensen het natuurlijk proces : niet weten, wel weten, aanvaarden en actie voeren overslaan en onmiddellijk overgaan van onwetendheid naar een berustend cynisme ( na ons de zondvloed , het zal mijn tijd wel duren, ik kan daar toch niets aan veranderen, dat ze eens beginnen met 50 % minder licht te versmossen op de autostrade, etc)

 

Er dient dus een evenwicht te bestaan tussen wanhoop en hoop in de communicatie over de klimaatverandering en dat is erg moeilijk : Langs de ene kant niet overdrijven, en langs de andere kant ervan overtuigd zijn dat de opwarming dringende oplossingen vereisen. Het probleem van de verdrinkende ijsbeer niet over roepen en toch weten dat in 2005  een ijsmassa, zo groot als California, tengevolge van de opwarming , is afgescheurd.

 

Maar ook erg concrete maatregelen spreken meer tot de verbeelding en brengen meestal de juiste reacties teweeg : Bijvoorbeeld  vertellen dat auto A aantoonbaar de helft minder CO2 uitstoot dan auto B ( aan dezelfde prijs)… dat herkennen de mensen onmiddellijk, spoort hen aan dat het kan, maar dat er dan dringend actie nodig is. 

 

einsteinslimmemens