07-12-13

Permacultuur en Esmeralda Borgo

 

Permaculturelogo.jpg

In het nr 67 van Oikos schrijft Esmeralda Borgo onder detitel ' Met permacultuur oplossingsgericht nadenken over duurzaamheid ' , een wat vage titel maar inhoudelijk zat het voor mij helemaal snor. Het was duidelijk, ook voor leken, waar permacultuur voor staat.

Even kort : Een natuurlijke manier  om voedsel te produceren.

Even wat langer en dus iets complexer : Permacultuur gebruikt de natuur als gids, denkt holistisch vanuit een systeembenadering , is oplossingsgericht, is een benadering die vertrekt vanuit een ontwerp, is gebaseerd op samenwerking en onderlinge verbanden en creëert overvloed en harmonie.

De rest van het betoog vloeit daar uit voort maar wat mij persoonlijk als nieuwe elementen in de uiteenzetting trof, wil ik graag nog eens oplijsten. Verrassend, dat wel, maar toch ook weer logisch. En dat gaat over de bredere benadering die ook mogelijk is, naast de onderdelen van een natuurlijk ecosysteem.

1. De permacultuurbeweging begint ook na te denken hoe je menselijke systemen efficiënter en duurzamer kan maken. Maw hoe kan je de ontwerpmethode , bekend voor tuinen en land- en bosbouwproductie, ook breder kan gebruiken.  Gebouwen of landschapsarchitectuur. Of op je eigen persoonlijke levensstijl, je energieverbruik, mobiliteit, waterverbruik, afval, etc.  

2. De 3 basisprincipes van de permacultuur, zorg voor aarde, mensen en eerlijk delen vertalen naar de economie is verrassend : bv eerlijk delen is amper te verzoenen met de heersende ideologie van de competitieve neoliberale markteconomie, waar steeds minder ruimte is voor herverdeling. 

3. Transitie tracht de lokale gemeenschappen veerkrachtiger te maken door oa te streven naat hogere onafhankelijkheid van olie. Ze werken ook aan een grotere sociale cohesie. Zelf verantwoordelijkheid nemen en niet steeds maar kijken naar bedrijven en overheden.

4. Sociale permacultuur zorgt dus voor de mens. Persoonlijke duurzaamheid is een nieuw begrip : wie niet in staat is om te werken aan zijn persoonlijke duurzaamheid is moeilijker in staat om te werken aan duurzaamheid in het algemeen, op wat langere termijn. 

5. We hoeven ons niet te laten meeslepen door producten en keuzes die de comsumptiemaatschappij ons voorschotelt, we hoeven niet te wachten op wat de overheid ons voorschotelt en we ons niet verstoppen achter beweringen zoals ' het maakt toch niets uit wat ik doe'. Treed uit je comfortzone en doe de dingen waar je wel invloed kan op hebben, hoe klein ook. Aldus treden we uit onze oude patronen en gewoonten als te passieve consument die zich laat ' leiden '.

24-03-13

Enkele gedachten en inspirerende boodschappen uit Happinez

nemrutkopmetvogel.jpg

De enige tijd die ertoe doet, is het nu. Dit moment. Het is belangrijk om in dat moment aanwezig te zijn. Om elk moment zo veel mogelijk te beleven en er het beste van te maken. Dan maken wij ook optimaal gebruik van het prachtige geschenk dat het leven is. ( Kay Pollak, 1938, Zweeds regisseur en auteur).

Wij leven in een egoïstisch en individualistisch tijdperk waarin het eigenbelang vooropstaat. Maar daar worden we blijkbaar niet gelukkig van, anders was er niet zo ongelooflijk veel stress en onvrede. Door je meer op anderen te richten, je in dienst te stellen van een ander of een hoger doel, onderken je de onderlinge verbondenheid van mensen en zie je in dat als je anderen helpt beter te worden, je daar zelf ook beter van wordt. ( Ik denk dat de grootste behoefte van mensen uiteindelijk is om begrepen te worden, een behoefte van je hart , niet van je verstand. ( Stephen Covey, 1932, Amerikaans adviseur op het vlak van oa effectieve mensen en organisaties).

Het is voor iedereen mogelijk om momenten van geluk te ervaren, maar het is niet mogelijk om gelukkig te zijn. Geluk kan je onmogelijk vasthouden. Als je dat denkt stel je jezelf continu teleur en kwets je jezelf voortdurend. Bij elke crisis sterft een klein stukje van ons ego : van onze illusies dat wij alles onder controle hebben, alleen maar goed zijn, dat wij moeilijkheden uit de weg kunnen gaan of ons niets kan overkomen. ( Anselm Grün, 1945, benedictijner monnik ).   

 

21-02-13

Citaat van de filosoof en cultureel historicus Richard Tarnas

richard tarnas, happinez,

De vooraanstaande Amerikaanse filosoof en cultureel historicus Richard Tarnas stelt, in het tijdschrift Happinez , en ik citeer :

' Als je in een zielloze wereld leeft, en je jezelf daarboven verheven acht, dan is niets ( meer ) heilig. De verleiding groeit dan om alles om je heen tot gebruiksvoorwerp te reduceren. Bossen zijn dan niet meer dan brandstof en bouwmaterialen , dieren zie je slechts als grondstoffen of goederen. En als je dan nog verder redeneert worden de kinderen gereduceerd tot afzetmarkten. In onze wereld draait het vooral om rendement. Om politieke macht, winst maken en technologische vooruitgang. Er wordt wel lippendienst bewezen aan aan de meer spirituele waarden, maar meer is er niet en er worden geen konsekwenties aan verbonden.Als je ervan uit gaat in een onbezielde wereld te leven, dan hoef je je dus niet verantwoordelijk te voelen voor hoe je met die wereld omgaat. Je hoeft niet vooruit te kijken. We zouden ons moeten realiseren dat wat we nu doen grote gevolgen heeft voor de generaties na ons.
Maar in de praktijk kijken we niet verder dan het volgende kwartaal en de winstcijfers die daarbij horen. Leven in een zielloze wereld maakt dat we zelf zielloos worden en een steeds grotere spirituele honger gaan voelen. Een leegte die we proberen te vullen met... producten. Consumeren, steeds maar meer willen. Maar helaas heb je nooit genoeg van wat je niet nodig hebt. We zijn op weg de kannib alen van onze eigen planeet te worden. Dat is de prijs die we betalen voor ons ontheiligde wereldbeeld. En als je goed kijkt , zie je dat dit wereldbeeld ook ons zelfbeeld is.

Maar je ziet op kleine schaal veel projecten van onzelfzuchtige mensen, die pragmatisch zijn, hard willen werken en niet bang zijn om hun handen vuil te maken. Geen vrijblijvendheid of zweverigheid maar een vorm van wat je ' gespierd idealisme ' zou kunnen noemen. Maar kijk je naar de wereld als geheel, dan hebben we - denk ik - nog een lange weg te gaan '.   

Hvandeker : een wat somber wereldbeeld, enigszins bijgesteld, maar toch.... De moeite om eens over na te denken.

16:49 Gepost door hvandeker in Actualiteit, Algemeen, Liefde, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: richard tarnas, happinez |  Facebook |

04-01-13

Bericht van een ecologische vriend....

casentino.jpg


Bij de schepping van je lichaam voor dit leven werd je hart genetisch gecodeerd met alle informatie die je nodig hebt om je levenszending te volbrengen. Luister naar je hart. Luister naar de Zon. Luister naar de Maan. Luister naar de Aarde. Luister naar de Sterren. Het eren van natuurlijke cycli, de terugkeer naar de harmonie met Moeder Aarde en alles dat bestaat. Uiteraard heeft de mens veel schade toegebracht aan Moeder Aarde door vervuiling, vernietiging van bossen en door overbevolking. Dit zijn fysieke manifestaties van het verlies van de verbinding van de mens met onze Moeder Aarde. En naarmate we verder verwijderd raken van het natuurlijke leven, zijn we vergeten om dankbaar te zijn voor alles dat de aarde ons geeft. Hoe lang zouden we leven zonder haar prachtige atmosfeer die we inademen zonder na te denken? Of zonder schoon water, dan zouden we ook niet al te lang bestaan. En zonder het licht van de Zon zouden we kou lijden en omgeven zijn door het donker. We zijn alleen gericht op de fysieke aspecten van de werkelijkheid en vergeten dat de “Great Spirit” overal om ons heen is, belichaamd in elk wezen en elk ding. Ons verlies van de verbinding met de natuur heeft onze hebzucht aangezet evenals onze gevoelens van afscheiding. Alle mensen zijn onderling verbonden met elkaar. Als we onze verbinding met alles dat bestaat erkennen, leven we opnieuw eervol en in respect.
 
Het einde der tijden, zoals door de Maya's voorspeld, betekent niet dat de aarde ontploft en in een zwart gat verdwijnt, maar dat een lange periode wordt afgesloten en dat op een hoger niveau een nieuw tijdperk is begonnen.

11-07-12

Waarom sommigen nog graag in Ekeren wonen, ondanks alles.

 

ekeren,volkslied,ekers volkslied,een dorp in de stad

Hier de tekst van het Ekers Volkslied:

Ontvangen via FB vanwege Lieve Jonkers, een lied over Ekeren. Een dorp in de stad, administratief een district genoemd ( wie heeft die domme naam ooit verzonnen ?), waar mensen graag wonen , ondanks alles.

..... op tekst gezet door overtuigde mensen die er het beste willen van maken. Maar hoe houden we Ekeren leefbaar, groen, mooi, rustig en vooral... gezond ?

’t Is dicht bij de haven en niet ver van ’t stad
Het is er goed leven, er gebeurt echt wel wat
Wie er woon of eens langskomt van heel ver of dichtbij,
Die voelt er zich thuis en hoort er graag bij

Jawel dit is Ekeren dat bruist en dat klinkt
Ja-a welkom in Ekeren, dat swingt en dat zingt.

Ooit was het moerassig en Poldergebied
Toch kwam men hier wonen en ja waarom ook niet
Al van eeuwen geleden was het duid’lijk en klaar
Dat hier iets kon groeien en bloeien elk jaar. Jawel …

Respect voor ’t verleden, traditie leeft hier
We rijden de gans nog en we pruven het bier
Op ons schild staan drie akers ja hier werd ooit gebrouwd
Ook nu wordt nog graag een feestje gebouwd. Jawel …

De jeugd in beweging, voor ieder een plek
Aan sport en ontspanning is bij ons geen gebrek
Kies een koor instrumenten dansplezier maak muziek
Je vindt wat je zoekt, dat is echt uniek. Jawel …

We zijn een district dat uit wijken bestaat
Behoren bij ’t stad maar waar het eig’lijk om gaat
Officieel is dit Antwerpen maar Ekeren heeft
Z’n eigenheid nog ja Ekeren leeft. Jawel …

16-03-12

Ik denk aan hen

ik denk aan hen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik denk vandaag alleen aan hen

Ik denk niet alleen vandaag aan hen, ook morgen

Ik denk vandaag en morgen aan alle kinderen

Meer kan ik niet doen

Minder wil ik niet doen.

13:34 Gepost door hvandeker in Actualiteit, Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ik denk aan hen |  Facebook |

07-03-12

Kassa

 

6509_toparticlephoto_1.jpg

 

Kassa

Artikel/column van Hugo Camps in De Morgen van 6 maart 2012

De vrouw in de rij voor de kassa had haar sjaal over het karretje gespreid. Ik schatte har een jaar of 40 maar ze zag er 20 jaar ouder uit. 20 jaar schaamte.

Net voor het afrekenen ontbloott ze het karretje : een half broodje, één yoghurt, één La Vache qui rit ', een pakje reuzel en één wc-rol. Dat karretje hoefde eigenlijk niet.

De verrafelde portemonnee ging open, er zat geen briefje in. Alleen los geld. Het duurt altijd een tijdje voor je klein geld bij elkaar hebt geschraapt. Half luidop telde ze de centen. Terwijl ze een hoge rug onder het sluikhaar sloeg.

Onzichtbaarheid was haar lief.

Zou er nog iemand namens haar spreken op het begrotingsconclaaf ? In TV-debatten gaat het alleen over notionele intrestaftrek, belastingverlaging, btw and all that jazz. De prijs van het brood doet er niet meer toe. Heeft de armoedegrens nog een stem in de politiek, in de media, in de talk of the town ? Hoe representatief is democratie nog voor burgers halvelings op ' water en brood ' ? Nog net geen daklozen of asielzoekers, maar van dezelfde schrijnende treurigheid.

Je zult maar in de rij aan de kassa staan voor 8,70 Euro aan weekendinkopen.

Ik voelde plaatsvervangende schaamte, maar deed er verder weinig mee....

 

Hvandeker : Niet alle teksten van Camps vind ik even boeiend, de meeste echter wel. Hugo houdt ons een spiegel voor en legt de vinger op een van de vele wonden van de huidige maatschappij. Ook in Vlaanderen zal je dat tegenkomen, als je wil kijken . Vandaar ook ons streven om in Ekeren bij Antwerpen een sociaal winkelpunt te openen waar mensen die het echt nodig hebben de gelegenheid hebben om met hun 8,70 Euro wat broodnodige en levensnoodzakelijke producten kunnen kopen ( met behoud van hun waardigheid). En bovendien iemand vinden waar ze hun vreugdes en hun miseries eventjes aan kwijt kunnen.

14-09-11

Is er een verband tussen sommige berichten in de media ?

bos.jpg

Ja, na wat zoeken vindt men verbanden genoeg. Een voorbeeld ? Graag !

Bericht 1 in DM 14/9/11 : De Franse krant Le Monde wijdt een heel stuk aan de 300 Brusselse platanen die zouden moeten gekapt worden maar de werken werden ( voorlopig )  stilgelegd door de Brusselse procureur des Konings ( pdK ) om diverse redenen, mede ook door "een moedige en symbolische actie  die belicht dat de bewoners de bomen beschouwen als die in hun eigen tuin " , die tweedracht zaait tussen politiek en bevolking. Deze laatste heeft geleerd van het verleden en zijn op hun hoede voor architecten, betonneurs en andere urbanisten die in de jaren negentienzestig de stad voor een stuk onleefbaar hebben getekend, gekapt en vernield. Men dacht niet vanuit de schoonheid, maar vanuit de rede en het feit dat de werken werden stilgelegd is vandaag dus een heel belangrijk signaal voor alle partijen !

Bericht nr 2 in DM 8/9/11 : Stedelijk groen staat steeds meer onder druk, ten onrechte, want : bomen zijn goed voor de gezondheid en voor de prijs van de woning. En in Brussel is er een kat en muisspel aan de gang tussende politieke kappers en de omwonende niet-kappers : de politie versus het mobiliserend sms-systeem van de bewoners-boomknuffelaars. Dit soort protesten neemt steeds meer toe , in steeds meer steden en streken van Vlaanderen.   En terecht zegt professor Kris Verheyen van de vakgroep bosbeheer van UGent. Want bomen hebben een belangrijke regulerende en socioculturele waarde en maken daardoor onze leefomgeving aangenamer. Zo hebben ze invloed op de vastgoedprijzen in de buurt, op longziektes, op milieuvervuiling in het algemeen, op de stress, op het immuunsysteem en op de bloeddruk. Een boom vangt CO2 en fijn stof op in zijn bladeren en is daardoor niet alleen goed voor astmapatiënten maar voor nagenoeg iedereen. Ze vangen ook ongeveer 20 % regenwater op dat anders allemaal , en snel, door de riolering moet. Door hun natuurlijke schaduw en de verdamping is de temperatuur in een park tot 4 ° frisser dan erbuiten. Daardoor worden 10 tot 15 % minder fossiele brandstoffen voor de airco verbruikt. Tenslotte zijn huizen in de buurt van parken en groen gemiddeld 15 % meer waard. Mensen voelen zich gewoon beter in hun vel tussen het groen...

Bericht nr 3 in DM 12/9/11 : De plannen ( VIA) om Vlaanderen nog verder uit te bouwen tot logistieke draaischijf stuit gezondheidsspecialisten tegen de borst. Er worden amper plannen geformuleerd om de luchtvervuiling tegen te gaan en de bewoners te beschermen. Daardoor wordt het steeds moeilijker om ecologie en economie met elkaar te verzoenen.  Dat zegt Tim Nawrot, professor milieubiologie aan de universiteit van Hasselt.  Maar transporteconomie levert ook werkgelegenheid en belastinginkomsten, volgens andere specialisten. En de concurrentie in de sector is moordend...en de kans is groot dat industrietakken dan naar het buitenland zullen verkassen. Maar die argumenten worden dan weer gemakkelijk tegengesproken door Ivan Van de Cloot en Geert Noels : er zal meer lokale productie plaatsvinden, het goedkoop en ongezond vervoer kan opgevangen worden door veel meer transport via water of spoor. De bedrijven vinden dat ok, zolang hun vracht maar snel van A naar B kan geraken. Op die manier zal de levenskwaliteit verhogen en minder worden uitgegeven aan gezondheidskosten.

Hvandeker : Wat is ( volgens mij ) nu het verband tussen de 3 berichten ? Het korte gewin versus het lange termijndenken. De lusten voor de bedrijven versus de lasten voor de gemeenschap. De gezondheid van velen versus de bottomline van enkelen. Twee conclusies dringen zich steeds meer op : de vervuiler echt doen betalen via zeer strenge controles op het terrein. En verder steeds meer de aandacht trekken op de rol van bedrijven als maatschappelijk verantwoorde partij in het economische , ecologische en sociale  gebeuren. 

07-09-11

Een procureur van de Koning is die belangrijk ? En bomen ?

procureur des Konings, havenlaan, platanen, brusselse regering, machines verzegelen, de bruynlaan, antwerpen, stijn tormans, de knack, boomloze vlakten, kristus koningplein,

Nog gewichtiger luidt het ' procureur des Konings  ' en die heeft in Brussel zomaar de omstreden renovatiewerken in de Brusselse Havenlaan stilgelegd, na klacht van buurtbewoners die het niet nemen dat ze daar 300 gezonde platanen gaan neerleggen. Motivatie : de bouwvergunningen zijn onvoldoende gemotiveerd en daar nog eens bovenop zijn ze illegaal. Wist de Brusselse regering dat dan niet of waren ze dat even vergeten toen ze de plannen groen licht gaven ? Eigenlijk moest de pdK de machines verzegelen, maar ze waren er ( nog ) niet. Mogelijk wist men van wanten en ook dat de pdK zou langskomen ? Maar de pdK is dus belangrijk , ten minste als de machines die hij/zij moest verzegelen aanwezig zouden geweest zijn. Niet dus...

Waar zat de pdK eigenlijk op 19 augustus 2011 in de Bruynlaan te Antwerpen. Daar waren wel machines en die werden niet verzegeld, omdat er geen pdK in velden te bespeuren viel. RIP De Stadsboom schrijft Stijn Tormans in de Knack van 31 augustus 2011 en wie schrijft er eens iets over de districtsbossen, de districtsboom want Antwerpen is geen stad maar een verzameling van districten, op een paar bestuurlijke details na. De Bruynlaan, op de grens van de districten Hoboken, Wilrijk en Antwerpen, is nu plots geen groene laan meer maar een grijze straat. Zoals steeds meer lanen in straten worden vervormd, vooral op die locaties ver van het schoon verdiep, door de bestuurders gemakshalve de districten genoemd. Zoals je weet doen honden hun piske meestal en liefst tegen een boom... En nu ? En de mensen die gewoon waren aan het aangename, frisse en rustbrengende groen lopen helemaal tegen de muren op. Een boom kost geld, staat in de weg van plannenmakers, voor feesten en grote evenementen, niet waar ? Laat ons grote, boomloze vlakten maken met hier en daar enkele designers- en tekentafelbomen van 20 cm ( hoogte ) , een beetje zoals alle winkelstraten copy paste zijn overal te lande. Weg met fouten uit het verleden : ze werden slecht geplant, op de foute plaats, de foute soort, te dicht bij de kabels en bij de auto's en bovendien slecht onderhouden en soms ziek gesnoeid en dat gaan wij, de nieuwe verantwoordelijke bestuurders, nu moeten corrigeren. Maar het groen wordt steeds meer ondergeschikt gemaakt aan de architectuur, weg met de nostalgie, weg met de dromers, de dichters en zeker met de gevoelige zielen... zij die ontroerd geraken door een openbarstende bladknop of een vallend blad . Waarvoor kiezen we : parkeerplaatsen of bomen ? Vraag dat maar eens aan de Ekerenaars als je het woord Kristus Koningplein laat vallen. Sommigen zouden tot in de winkel willen rijden voor hun boodschappen en dan gaat het niet om gehandicapten of langdurig zieken. Alleen nog wat ' dwerggroen ' wordt getolereerd en dan houdt het op. En onder het mom van ziekten worden veel gezonde bomen een kopje kleiner gemaakt, zomaar. En de communicatie dient om te bewijzen wat men wil bewijzen : de bomen verdwijnen wel, maar er komen er andere. Lees de bomen ( zowel inheemse als uitheemse ) die ons zoveel diensten leveren moeten wijken voor kleinere prutsexemplaren die maar een fractie van diezelfde diensten leveren. En sommige milieuverenigingen zingen datzelfde liedje mee : het is wit of zwart, grijs is te moeilijk. Creatief en voorzichtig omspringen met de natuur, dat gaat blijkbaar moeilijk. Omdat er volgens velen geen enkel overtuigend wetenschappelijk bewijs is voor de exotentheorie. Zeker in een stad, waar mensen snakken naar de voordelen van alle grote bomen.    

Bron : DM 6-9 en Knack 31-8-2011