24-08-12

Dood van een fabriek versus dood van vele mensen : een dilemma ?

taranto.jpg

Bron : Knack van 22 augustus 2012

Een rechter in Italië heeft beslist om een deel ( de meest vervuilende installaties) van een fabriek in Taranto dat Silva stil te leggen wegens het veroorzaken van een milieuramp door de permanente uitstoot van giftige gassen , roetdeeltjes en andere vuiligheid in de lucht, de grond en het water. Milieu-inspecteurs werden jarenlang omgekocht door de fabriek en de rechter deed wat de politiek verzuimde : zijn plicht.

Volgens sommigen is de productie van deze 3de grootste staalfabrikant van Europa van strategisch belang en  belangrijk voor de tewerkstelling van 20.000 directe en indirecte mensen, zodat zowel de eigenaars van de fabriek, de vakbonden tot heel wat politici niet akkoord gaan met deze uitspraak. Dit in tegenstelling tot een aantal groene politici alsook een groot deel van de 200.000 inwoners die zeggen ' Taranto is verkracht , geplunderd en gechanteerd door cynische en arogante vervuilers, uitverkocht door corrupte en onbekwame politici...

Deze laatsten zeggen dat werkgelegenheid en volksgezondheid hand in hand moeten kunnen gaan.

Zij stellen 366 mio Euro ter beschikking , per nooddecreet, om de milieuproblemen aan te pakken, maar tijdens de sanering gedurende meerdere jaren moet de fabriek dan blijven draaien. En ze zeggen ook dat de meeste milieuschade aangericht is in de jaren dat de fabriek gecontroleerd werd door de Italiaanse staat ( hun voorgangers) die dus de ogen sloten . De huidige werknemers en hun families mogen daarvan niet de dupe worden.  Het doven van alle hoogovens zou de fabriek onherstelbare schade toebrengen en de dood van de fabriek veroorzaken. En dus is men nu op zoek gegaan naar een vergunning  waarin rekening zal worden gehouden met de strenge milieuvoorschriften die de rechter heeft opgelegd.

De keerzijde : de slachtoffers. De bewoners van Taranto kunnen weer beter ademen na het stilleggen en de permanente wolk die anders boven de stad hangt is verdwenen. Het zwarte en rode stof ook. Taranto was de meest vervuilde stad van Europa , goed gelegen in de golf van Taranto maar geen toerist te zien. De jaarlijkse milieufactuur voor de stad zou tussen de 300 en 463 mio Euro bedragen, naast de schade aan de gezondheid van de inwoners, waarop geen prijs kan geplakt worden. In deze stad zijn er 15 % meer hartziektes, luchtwegenaandoeningen en kankers dan in de rest van Italië. Rondom de fabriek gaat het over 30 % meer longkankers door de aanwezigheid van hoge concentraties benzopyreen. En het is zelfs verboden om de grond aan te raken. Houden van vee kan niet in een straal van 25 km.

Staalkoning Riva, de eigenaar, is vroeger reeds tot 3 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens inbreuken tegen de milieuwetgeving en het niet naleven van veiligheidsvoorschriften in de sterk vervuilde cokesfabriek in Taranto.

Hvandeker : Een artikeltje in de Knack, te snel of misschien niet gelezen en morgen weet niemand nog iets van dit hallucinante verhaal dat jammer genoeg niet verzonnen is. Het doet denken aan het asbestproces over de jarenlange blootstelling aan het dodelijke asbest. Maar het gaat opnieuw over gewetenloze bedrijfsleiders die veel geld verdienen op de rug van slachtoffers, arbeiders en bewoners en zich een relatief kleine boete kunnen veroorloven en zelfs laten uitstellen/vervallen. Bovendien gaat het hier om een sterk verouderde fabriek, waar investeren in beschermende maatregelen een nutteloze bezigheid zou kunnen zijn. Sluiten lijkt me dan het meest aangewezen : een fabriek kan niet dood gaan, arbeiders en omwonenden kunnen dat wel. En investeren in begeleidende maatregelen om de ontslagen te compenseren. Gezondheid heeft geen prijs, vraag dat maar aan de zieken...      

 

22:37 Gepost door hvandeker in Actualiteit, Algemeen, groene politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: taranto, riva |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.