21-06-12

Een slecht gevoel met De Panda van het WNF

wnf,wwf,wilfried huismann,de panda,tijgers,orang-oetangs,natuurpunt

WNF-WWF is al jaren ' een sterk merk ' met een aantrekkelijke logo. Maar achter dit alles zit heel wat verborgen : goede acties maar ook acties met een verborgen kantje. In de documentaire van de duitser Wilfried Huismann met als titel ' The Silence of the Panda, what WWF isn't saying ' wordt dat verborgen kantje een beetje gedocumenteerd. Zijn stelling is dat WWF eerder de industrie dan de natuur helpt. En dat wordt ook met tal van voorbeelden onderbouwd : ze zijn meer bezig met winst te maken dan met de dieren te beschermen, WWF is een partner van een bedrijf dat tonnen chemicaliën en antibiotica in zee stort, lokale stammen in Indië worden uit het woud verjaagt zodat tijgers er beter zouden gedijen en toeristen er voor 10.000 dollar per persoon van zouden kunnen ' genieten '.  Oerwoud werd omgehakt en massa's orang-oetangs neergeschoten om plaats te maken voor palmolie. WWF bezorgt die bedrijven een groen tintje in ruil voor veel centen. Uiteraard weerlegt het WNF deze feiten maar ontkennen niet dat ze met grote bedrijven samenzit.

Hvandeker : wat is een buikgevoel waard voor een rechtbank ? Niets, maar dat wil niet zeggen dat het geen goede indicator is van bepaalde ' ervaringen '. In dit verhaal is mogelijk niet alles juist geïnterpreteerd, maar het zou mij verbazen dat alles fout is. En dat bevestigt mijn gevoel dat ook voor het WWF de centen belangrijker zijn dan wat dan ook. En dat velen die voor het WWF werken goed of goedbedoeld bezig zijn daar twijfel ik niet aan. Ik zie trouwens hetzelfde, op veel kleinere schaal, ook gebeuren met Natuurpunt. Ook weer zo'n ( fout ?) buikgevoel. Waarom verbreken ze dan bv niet asap hun ' relatie ' met Electrabel, waarvan we weten waar ze voor staan. Voorlopig blijf ik nog lid maar twijfel hoe langer hoe meer...

De commentaren zijn gesloten.