19-11-11

In welke wereld zullen onze (klein)kinderen leven ? Een bloemlezing .

sofie poppe, dennis lagast, valerie pattyn, hilde hoste

In DM Magazine van dit weekend van 19-20 nov 2011 stonden interviews met ouders over hun voorspellingen met betrekking tot de toekomst van hun (klein)kinderen. Zoals altijd haal ik er die uitspraken uit welke er voor mij enigszins ' uitsprongen '. 

1. Sofie Poppe ( 37 jaar )
* Onze kinderen gaan de pineut zijn en het kind van vele ' rekeningen ' : vergrijzing, milieu, financiële en economische crisis.
* De komende afnemende welvaart is relatief : we worden er misschien niet echt armer op, maar wel minder rijk dan de rest van de wereld.
* Politici staan hoe langer hoe machtelozer tegenover onze geglobaliseerde wereld. Ze zullen niet de moed hebben om te doen wat nodig is met name ons kapitalistisch systeem fundamenteel in vraag stellen.
* Vooral de ecologische crisis bezwaart voor mij de toekomst van mijn kind. Omdat ik er in mijn naïviteit van uitga dat deze financiële crisis nog wel kan opgelost worden. De kans dat de klimaatopwarming snel zal opgelost worden is veel kleiner. Of de dreigende waterschaarste en bijhorende migratiestromen. Die ecologische crisis kan potentieel de hele wereld ontwrichten. 

2. Dennis Lagast ( 29 jaar )
* Weinig dingen zullen in prijs dalen. Ik betaal 400 Euro kinderopvang per maan en een Nederlandse collega 700 Euro. Die laatste evolutie komt er ook bij ons aan. De welvaart die onze ouders hebben gekend, krimpt.
* Onze kinderen zullen steeds dichter bij elkaar moeten wonen in kleinere wooneenheden.
* Zelfs vandaag heb je al een MBA of bijkomende competenties nodig om een verschil te maken op de markt.
* Toevallig heb je nu in België vanwege de notionele interest heel veel finanieringsvehikels. Als die regeling verdwijnt kan mijn specifieke sector snel inkrimpen. Onzekerheid troef dus, zelfs al voor mij die werkt op de group treasury van een holding.

3. Hilde Hoste ( 43 )
* Het is net of onze westerse wereld op hol is geslagen. Het lijkt erop dat die wereld best wel eens ten onder zou kunnen gaan aan onze drang naar steeds meer.
* We zitten in een transitie naar een ander systeem. Dit is een kantelmoment in de westerse geschiedenis.
* Als mijn dochters vragen of we dit weekend gaan shoppen, stel ik dat in vraag. Om hen voor te bereiden op de toekomst, moet je hen geen depressie aanpraten maar wel de waarde van de dingen bijbengen. Ze willen een nieuwe GSM maar hebben er een die werkt. Punt.
* Dat mijn ouders met veel minder materiële rijkdom ook gelukkig waren, sterkt mijn vertrouwen dat mijn kinderen niet per se ongelukkig zullen worden als ze het met minder moeten stellen.
* Wat verontrust mij nog meer dan de huidige crisis : de klimaatopwarming omdat ze nog veel minder controleerbaar is. Het gaat de slechte kant uit.

4. Valerie Pattyn ( 32 jaar )
* Ik geloof in mijn kinderen, ze zullen het wel redden. Optimisme is een morele plicht. Ik maak mij zeker zorgen, maar je laten meesleuren door angstgevoelens is het slechtste wat je nu kan doen.
* Het is stilaan zeker dat we door een materieel pijnlijke periode moeten met de vinger op de knip. Maar misschien leren wij en onze kinderen daardoor ook net wer wat echt belangrijk is in het leven.
* We staan als universitair geschoold koppel te kijken dat we hooguit een rijhuisje kunnen betalen.
* Wat mij zorgen baart, is dat de huidige competitie tussen de mensen vooral draait om geld, zelden om kwaliteit en zorg voor elkaar.
* Wie vandaag niet mee is in deze flitsende maatschappij heeft pech.

Hvandeker : er is veel hoop met zoveel ' wijze ' ouders. Realistisch, maar niet fatalistisch. Ik sta er van te kijken dat zij in deze redelijk moeilijke tijden toch meestal het hoofd koel houden en ernstig nadenken over de ' echte kwaliteit van het leven ' 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.