hvandeker

Ik kan me voorstellen dat bedrijven, kleine, middelgrote, grote tot zeer grote bedrijven en multinationals zich wel een groen imago willen aanmeten maar , en dan vooral de hele grote jongens, dat gewoon niet kunnen of toch heel moeilijk kunnen. Redenen daarvoor liggen voor de hand :
1. Door het type bedrijf.
Een olieboer die massa's olie oppompt, van tijd tot tijd in het nieuws komt door gigantische lekken, zowel op het land als op zee , kan nog wel met een uitgestreken gezicht vertellen dat ze oog hebben voor de ecologische , sociale en maatschappelijke gevolgen van hun fouten... Hetzelfde geldt voor energiebedrijven die dagelijks massa's  vervuiling uitstoten en beweren dat ze er alles aan doen om dat binnen de perken te houden maar verder vrolijk verder doen en de kantjes eraf lopen. Door transportbedrijven die amper oog hebben voor de gevolgen van hun handelen door goedkope chauffeurs dag en nacht te laten rijden tot ze botsingen met zware soms dodelijke gevolgen veroorzaken, half gevuld heen rijden en leeg terugkeren omdat er geen vracht te verhandelen was. En zo kunnen we er nog vele opsommen.
2. Door de hebzucht van hun aandeelhouders, de concurrentie en het bestaande imago.
De bottomline mag nooit lager zijn dan vorige jaren, liefst hoger. Dat wil nagenoeg permanent zeggen dat er moet bespaard worden, tenzij er steeds meer omzet gedraaid wordt, dat vergroot de marge nog meer. Milieuvervuiling zit niet in het kostenplaatje en wordt afgewenteld op de gemeenschap, terwijl de bottomline meestal wordt aangewend voor de aandeelhouders. Meer, meer, meer....
3. Door nieuwe consumentenbehoeften uit te lokken via marketing.
Gooi weg die oude GSM ( van 1 jaar ) en koop een nieuwe met zogezegd ( of werkelijk ) veel meer mogelijkheden en dus een pak duurder. Hetzelfde geldt ook voor oudere wagens die perfect herstelbaar zijn maar waarvan de garage en de overheid zegt dat ze beter kunnen vervangen worden door een zuinigere, properder, minder CO² uitstotende modellen. Er wordt wat weggeworpen in de computerhandel, de communicatiemarkt, electro, enz..., om te duizelen.
4. Door niet verder te zien dan 1, 3 , max 5 jaar  en geen rekening te houden met wat er beweegt in de samenleving. En als ze trends opmerken welke niet in hun kraam passen, zullen zij daar waarschijnlijk dwars tegenin gaan en als nog de koers van hun ' tanker ' ongewijzigd laten.

Ik denk dat, zowel de kleinere schepen als de grotere tankers, stelselmatig hun koers kunnen aanpassen. Maar dat dit een andere manier van tegen de economische en ecologische mogelijkheden en uitdagingen aan te kijken verondersteld. En er zijn vandaag reeds heel wat bedrijven die de ecologische gevolgen van hun handelen overzien en toch economisch boven water blijven, samen met hun medewerkers en aandeelhouders. Volgens sommigen zullen dat de winnaars van de toekomst zijn. Maar voor oliebedrijven zie ik die tanker nog niet echt van richting verankeren, want zij hebben nu eenmaal heel wat tegen.

Bron : De Morgen van 13 aug 2011

1. Het Europees distributiecentrum van Nike te Laakdal gaat ( nog ) meer aandacht geven aan zijn transportmodi. Zo nemen zij hun transporteurs ( modernere trucks en betere vullingsgraad ) onder de loep en denken zij na om nog meer transport te laten verzorgen via trein en boot.
Hvandeker : toepassing van deze studies geeft niet alleen als resultaat een stuk minder CO² uitstoot, maar ook een pak minder kosten. Win-win dus...
2. Na Vélib, de Autolib. Parijs heeft 110.000 klanten voor Vélib en wil binnen de 4 jaar ook zo'n 200.000 klanten voor Autolib, een huursysteem met 3.000 electrische wagens, bluecars,  met 250 km radius en op te pikken in 1.120 stations. Een investering van 110 Mio Euro, voor Parijzenaars en voor toeristen. Geen schadelijke uitlaatgassen, 260.000 ton minder CO² uitstoot en vrij goedkoop, maar de Parijse groenen en de milieuorganisaties denken dat mensen terug eerder die wagens zullen verkiezen boven de fiets of het openbaar verkeer.
Hvandeker : Varieer in het verkeer. Neem de fiets of het openbaar vervoer als het kan en de auto als het niet anders kan.

Onder de titel ' de toekomst van de consument ' in de reeks De vliegende auto van De Morgen werd op 11.8.2011 een trendwatcher aan het woord gelaten en wat ze ( Andrea Wiegman ) vertelde kreeg mijn volle aandacht. Wat waren haar kernopmerkingen ?

1.  Ooit hobbelde de consument braaf aan achter wat je hem/haar voorhield, tegenwoordig wapent hij/zij zich met Twitter en Facebook en trekt zijn eigen plan, vaak tot ontzetting van de industrie.
2. Er is een serieuze omslag ( chaos, revolutie ) aan de gang in hoe we denken, handelen en vooral consumeren. Waar we vroeger konden terugvallen op allerlei vaste stramienen van een overzichtelijk aantal, heb je nu voor iedere beslissing duizenden keuzemogelijkheden en ieder gaat dat op zijn/haar eigen manier te lijf. Opletten dus voor de keuzestress...
3. Iedereen die zich bezighoudt met trends, zit momenteel heel erg op duurzaamheid en op social. We zien dat mensen iets anders willen dan consumentisme, zoals we dat tot nu toe kennen. Ze willen ' iets ' anders dan altijd maar meer,meer, veel meer.   
4. Bedrijven zijn daar mee bezig : in de jaren 80 en 90 was alles gericht op meer winst. Vandaag zijn een flink aantal bedrijven bezig met : ' Hoe zorgen we er voor dat ons bedrijf er binnen 10 jaar nog is ? '. Als antwoord op het feit dat consumenten zoveel vrijer is, meer keuzemogelijkheden heeft. Er is dus al veel veranderd.
5. Onze maatschappij vandaag is veel ' softer ' . Als je tegenwoordig zegt ' ik heb het zo druk ' dan krijg je mogelijk als repliek ' dat je dan zeker iets niet goed doet '. Ook dat is een omslag die kan tellen.
6. Er zijn steeds meer signalen dat het economisch systeem tegen zijn grenzen aanloopt. Als je op een zalig strand zit en er spoelt regelmatig plastiek aan , dan word je toch bewust over het feit dat er iets niet meer klopt. Als er in de kindercreche geen ramen meer open mogen, wegens de luchtvervuiling, dan kan je dat toch niet meer negeren ?
7. En tenslotte is er het aanstormende fenomeen van de 3D-printers die objecten van kunststof of ander sneldrogend materiaal laagje voor laagje tevoorschijn tovert. Sieraden, elektronika, kleding en zelfs huizen.. het zou allemaal kunnen. De maakindustrie komt naar ons toe en wij zouden steeds minder naar de ( grote ) winkels moeten.  Men voorziet kleine labs, garageproducties, lokale ondernemers die zelf produkten maken, uitprinten en online verkopen. Kleine winkels zullen overleven, grote fabriek zulle problemen hebben. Ook de transportbranche zal het moeilijk krijgen en we moeten voor de produkties niet meer naar China en zo.

Hvandeker : dit klinkt voor sommigen als muziek in de oren, maar dat is meestal het geval bij uitspraken van  trendwatchers, toekomstvoorspellers, ed. Soms krijgen ze gelijk, soms ook niet. Afwachten dus, zeker wat die 3D-printers betreft. Ook over het feit dat de 2.0 consument zoveel sterker is geworden, heb ik mijn twijfels. Soms denk ik dat ze nog meer dan vroeger achter de rattenvangers van de industrie en hun marketingapparaten aanlopen. Hier en daar zie je wel een kentering, maar deze initiatieven moeten zeer sterke argumenten en dito organisatie aanbieden ( bv de samenaankoop van energie ). En er is en minderheid van mensen die lokale veerkracht boven het pure consumentisme  verkiezen. Er zijn inderdaad kleine omslagen waarneembaar, maar prematuur.....   

Hvandeker : Dit is niet uit leedvermaak geschreven, integendeel. Ik heb medelijden met werknemers van een bedrijf dat niet op tijd inziet dat er een evolutie bezig is en waarop ze gepast moeten reageren. En alleen daardoor ontslagen worden.

E.ON , het grootste energieconcern van Duitsland , overweegt wereldwijd 11.000 van de 85.000 banen te schrappen ingevolge barslechte resultaten. De reorganisatie ( zo worden ontslagen tegenwoordig genoemd ) is het gevolg van 2 structurele problemen.
1. Het Duitse moratorium op kernenergie vanaf 2022 ( het bedrijf haalt vandaag nog steeds 45% van zijn stroom uit kernenergie. De sluiting van in totaal 17 kerncentrales kost E.ON miljarden Euro's.
2. Ze hebben nagelaten te investeren in duurzame energie. Slechts 10 % t.o.v. 17 % voor de rest van Duitsland.

Bron : DM 12 augustus 2011.

Hvandeker : Bedrijfsleiders zouden moeten vooruitzien. Als ze dat niet doen, zouden zij moeten ontslagen worden en niet de gewone werknemers. Meestal blijven zij echter op hun ' dure ' stoel zitten. En zeggen dat E.ON nog niet zo lang geleden een megakolencentrale in Antwerpen wilden neerplanten. Gelukkig is dat verschrikkelijke vervuilende plan niet doorgegaan en werd er een stokje voorgestoken. Eind goed, al goed, maar niet voor die 11.000. 

Herman Roelants studeerde wiskunde, natuurkunde en filosofie, was van 1974 tot 2002 hoogleraar filosofie aan de K.U. Leuven en deed in de Knack van 10 augustus 2011 volgende interessante uitspraken :

1. Als je geen voorzorgen neemt, zit je later misschien met de nazorg en dat kan veel erger zijn. Het beste voorbeeld daarvan is de kernenergie. Het afvalprobleem is nog lang niet opgelost, hoewel experts er al decennia zeggen dat ze ' er mee bezig zijn. Een typisch voorbeeld van het ' paradise tomorrow ' syndroom, wetenschappers die ons het paradijs beloven voor later : morgen is het misschien zover. We're working on it ! Terwijl men er waarschijnlijk nog zeer ver van verwijderd is. Ik vind het immoreel en onverantwoord om verder te gaan met de principiële keuze voor kernenergie. 

2. Ik heb mij van meet af aan betrokken gevoeld bij Agalev, sinds begin jaren 80. Ik zag meteen dat die beweging een gelegenheid bood om het milieuprobleem op de kaart te zetten. De sociale bewogenheid van een aantal mensen uit die beweging sprak mij ook aan. Ik vind Groen! vandaag nog altijd enorm belangrijk. Al vraag ik me wel af waarom die partij bij ons niet even populair kan worden als in Wallonië of Duitsland.

3. Ik heb het klimaatdebat min of meer gevolgd. Onder echte specialisten in het domein zijn er nog maar enkelen die niet de stelling onderschrijven dat de menselijke activiteit een immense invloed heeft op het klimaat. Er blijft discussie over heel wat aspecten van het onderzoek, maar over de kern van de zaak bestaat consensus.

Hvandeker :
1. Men kan beter het voorzorgprincipe volgen in deze en geen rekening meer houden met beloften welke uiterst onzeker zijn. Omdat er alternatieven zijn die wel werken....
2. Een lange termijnvisie, sociale betrokkenheid en zin voor verantwoordelijkheid zijn kenmerken van Groen !
3. En toch zijn er nog heel veel mensen die  nog steeds problemen hebben met die kern. Of er onverschillig over zijn : na ons de zondvloed...  

Tijdens de discussies tussen Democraten en Republikeinen en president Obama over het schuldenplafond werd er alsnog een ander belangrijk milieu-akkoord bereikt tussen Obama en de Amerikaanse autobouwers, GM, Ford en Chrysler. Wagens zullen in de toekomst zo moeten gebouwd worden dat er (veel) minder brandstof zal verbruikt worden. Minder afhankelijk van olie, lagere kost voor de burgers en de bedrijven, minder broeikasgassen en daardoor een ( kleine ) opsteker voor de verlamde klimaatpolitiek in de VS en 600.000 nieuwe banen zijn de gevolgen van deze weliswaar geleidelijk opgedreven  ' schone wagenpolitiek '. De olielobby wordt daardoor enigszins van antwoord voorzien door de automakers ( financieel flink gesteund toen ze het moeilijk hadden ), staten, regulatoren, milieuorganisaties en de Amerikaanse overheid die de strengere standaarden voor de volgende 14 jaar vastlegden. Sommigen noemen de deal historisch voor de VS.

Maar de Republikeinen zijn een onderzoek begonnen die de maatregelen onderuit zouden kunnen halen....   

Bron : DM 3 augustus 2011

Hvandeker : Hopelijk houdt Obama deze keer het been stijf, want onlangs heeft hij zware toegevingen moeten doen onder druk van diezelfde Republikeinen. Een nieuw gevecht dient zich aan...