hvandeker

  In afwachting dat ik terug foto's kan invoegen.

Ligt het aan het schitterende weer of is het de zoveelste hype : niet alleen fietsen ( ook voor het woon-werkverkeer ) zijn in, ook elektrische fietsen zijn niet uit het nieuws weg te slaan, maar wat mij vooral opvalt en ook de nieuwsmakers hebben dat gemerkt , is de stijgende interesse voor eigen kweek, volkstuintjes e.d. en dat kan mij alleen maar verheugen. 

Zo las ik in DM van 18 april dat ' volkstuintjes groeien als kool '. Plots wil iedereen, zowel jong als oud en van alle bevolkingslagen sla, spinazie en sjalotten van eigen kweek.   De wachtlijsten voor volkstuintjes exploderen. Als argumenten : het is gezond, je weet wat je eet want je hebt het zelf gekweekt. En de kinderen doen graag mee, spelen en ravotten in open lucht en vinden de oogst van papa veel lekkerder...   En papa vindt tuinieren een sociaal gebeuren, een babbeltje met de collega's over koetjes en kalfjes, maar liefst van al over ... groenten. In tijden van globalisering gaan mensen zich terugplooien op zichzelf en streekproducten worden steeds populairder ' geen boontjes uit Kenia ', dat is ook al doorgedrongen en terecht oa omwille van de voedselkilometers. En buiten in open lucht werken, het is gewoon heerlijk. In de stad Gent hebben ze onlangs beslist , om aan de groeiende vraag tegemoet te komen, 100 nieuwe tuinen aan te leggen, zowel grote als kleine. Voor elk wat wils dus.

Hvandeker : Dit gaat in de richting van wat Transitie voorstaat. Lokaal produceren om zich voor te bereiden op een wereld met veel minder olie. Hopelijk gaat het van hype over tot een vaste en goede gewoonte : wat we lokaal doen, zeker wat betreft land- en tuinbouw, is gewoon beter voor mens en milieu. En dan komen de toepassingen van Permacultuur en door de gemeenschap ondersteunde land- en tuinbouw ( zelfpluktuinen ) aan het venster kloppen. Een zeer interessante evolutie.

www.transitie.be

www.ekeren.transitie.be

Een briljante synthese van filosofie, literatuur, synthese, wetenschap en onderzoeksliteratuur over de verhalen die we horen of onszelf vertellen over het waarom van het dieren eten. Een prikkelend en vooral uitdagend boek dat mogelijkheden op een rijtje zet om te antwoorden op vragen zoals : waarom we sommige dieren eerder dan andere eten, of niet eten, of de kennis over hoe ze uiteindelijk op ons bord komen : ' als een varken in 4 gesneden is, wordt het plots vlees ' . 

Ik heb dit boek gekregen, gelezen en gedacht : hoe komt het dat de problematiek van het eten van dieren pas na het lezen van dit boek in ernstige mate tot me is doorgedrongen ? De inhoud van dit schitterend geschreven en goed gedocumenteerd werk is verbijsterend. Maar de problematiek van het evenwichtig voedsel verschaffen aan de bewoners op deze aarde blijft me ook bezig houden. Maar veel vlees kan nooit de oplossing zijn.

Bron : DM dd 19 april 2011

De oorzaken van deze voedselverspilling van 85-100 kg/persoon/jaar liggen op verschillende vlakken:

1. Bij de producent ( terwijl de marges al vrij nipt zijn ) en dan vooral wat betreft de formaten, de vormen, de onregelmatigheden kortom de Europese ' kwaliteitsnormen '. 30 tot 40 % beland daardoor nooit in de winkelrekken . 

Hvandeker : Een begrip dat de lading niet dekt : een grote tomaat of een aardappel met een uitsteeksel zijn ook van perfecte kwaliteit. Er is duidelijk een misverstand in het taalgebruik : kwaliteitsnormen slaan dan op de zogenaamde commerciële kwaliteit terwijl het over de voedingskwaliteit zou moeten gaan.   

2. Bij de consument : Aandeel van ongeveer 50 % in het geheel. Overschotten worden niet meer ' verwerkt ', we beschouwen voedsel niet meer als voldoende kostbaar, we nemen de producten met de langste houdbaarheidsdatum zodat de andere niet meer geconsumeerd kunnen en dus weggeworpen worden, we zijn oververwend door het aanbod, we gaan niet regelmatig naar de winkel en slaan teveel op, niet voorverpakte producten zullen we sneller consumeren.

Hvandeker : niet alle problemen en oplossingen zullen voor eenieder van toepassing kunnen zijn, maar nadenken over ons voedsel is noodzakelijk en bespaart ons heel wat. Voedsel verspillen blijft een vreemde kronkel van luxe.

3. Bij de distributie zelf : Hun rol is verkopen, verspilling is niet echt aan de orde. Oa ( te ) grote verpakkingen zijn daarvan het gevolg. Zij verwijzen dan naar de consument die, volgens hen, een groot assortiment willen voorgeschoteld krijgen. Daardoor belanden een aantal typische producten op de afvalberg : verse bereidingen, voorgesneden groenten, ed

Hvandeker : Het lijkt een vicieuze cirkel, een oorzaak-gevolg verhaal. De consumenten in het Westen eisen teveel en de producenten alsook de distributie gaan daar in mee en doen er soms nog een schepje bovenop. En stijgende voedselprijzen hebben daar voorlopig geen vat op. Hier toch niet...      

Een bekende zin ondertussen, maar ook van toepassing in het niet-culinaire leven.

1. Dat we vandaag, volgens een test van de VAB, bijna 30 % van onze afstanden tussen 0 en 3 km met de wagen afleggen en 45 % tussen 0 en 5 km. En dat we dan enorm veel verbruiken en vervuilen omdat de motor nog niet is opgewarmd. Niets nieuws misschien... Maar verrassend waren enkele antwoorden die hun expertenpanel deed op volgende vragen :
a. Hoe moet men ervoor zorgen dat autobestuurders milieubewuster gaan rijden ?
- Dit zal pas gebeuren als men het veel duurder maakt. Daarom moet het gebruik van firmawagens en tankkaarten beperken tot effectieve werkkilometers.
-  Autobestuurders aanzetten tot ecodriving doe je door hen daarvoor te belonen met bv een ecobonus voor zij die hun brandstofverbruik verlagen en ook laag houden. De grote vervuiler moet dan meer betalen.
b. Hoe kan men ervoor zorgen dat mensen minder korte afstanden afleggen met de auto ?
- Maatregelen nemen in de verkeerscirculatie. Geef voetgangers en fietsers rechtstreekse verbindingen en laat automobilisten rondrijden door af en toe een kruispunt af te sluiten dus. Ook minder en duurdere parkeerplaatsen kan helpen, geen populaire maatregel maar wel effectief.
- Auto's passen niet in een stedelijke omgeving. Oplossingen : maak van de ganse stad een zone 30, alle verkeer gelijkvloers en op mensenmaat. Wat kan in winkelstraten kan ook in woonstraten. Dan kunnen de kinderen terug met de fiets naar school en zullen de buurtwinkels herleven. Comfortabele bussen en trams zorgen voor de rest. Buiten de stad wordt het een stuk moeilijker, daar kunnen electrische voertuigen een oplossing bieden.
Bron : Uit Magazine april 2011
Hvandeker : De mening van een aantal professionele mensen van VAB en verkeers- en mobiliteitsexperts. Ik heb er een aantal, voor mij belangrijke, meningen uitgelicht. Eén conclusie : de meeste informatie en mogelijke oplossingen zijn ondertussen genoegzaam bekend, maar toepassen blijft iets... voor de anderen.

2. Er is een nieuwe schokkende ecodocu op komst in onze zalen : ' Plastic Planet ' van de Oostenrijkse documaker Werner Boote, een persoon afkomstig uit een ' plastic ' familie. Hij stelt : Plastic werd ooit een ' mirakel van de moderne wetenschap ' genoemd, maar na het bekijken van mijn film zal je ' nachtmerrie van de moderne wetenschap ' een betere omschrijving vinden. Plastic is dus overal, ook al zie je het niet. En houdt de voedselketen stevig in zijn greep. Zijn waarschuwing is overduidelijk : ' Plastic kills '.
Bron : DMM van 9 april 2011
Hvandeker : Minder bekend dan ' An Inconvenient Truth ' maar een even ongemakkelijk onderwerp.

3. Door de hoge voedselprijzen en energierekeningen die oplopen zien steeds meer mensen zich verplicht de tering naar de nering te zetten. Omdat zij niet altijd willen inboeten aan levenskwaliteit geven wij enkele tips om het leven wat goedkoper, maar daarom niet minder aangenaam te maken. En onder de titel ' Bourgondisch zuinig ' geeft Catherine Ongenae 6 budgettips voor een rijker leven.
a. E-couponing : websitekortingbonnen
b. Goedkoopste supermarkt.
c. Lekker koken met minder ( voor 2.5 zelfs 1.5 Euro per persoon kan je al veel)
d. Gastronomie voor minder geld
e. Social shopping : Groupon en zo, samenaankoop als het ware.

Maar de laatste tip is, voor mij dan toch, de belangrijkste : sla de tussenschakels over en koop een aantal zaken zoals eieren, vlees, aardappelen, fruit en groenten rechtstreeks bij de boer of kweek ze zelf en wordt zelf producent, als je de kans en de gelegenheid hebt.  www.hoeveproducten.be en www.streekproduct.be kunnen je daarbij helpen.
Bron : DM dd 9 april 2011
Hvandeker : Stap in een samenaankoopproject voor energie, voor lokale producten zoals groenten en fruit, ga zelf oogsten bij een groeiende groep land- of tuinbouwers die daardoor een gegarandeerd inkomen hebben. En een matiger maar kwaliteitsvoller aankoopgedrag op alle gebied zou ook helpen. 

Een overzicht van de ontdekkingsreizigers, op zoek naar stukjes Ekerse grond welke zouden kunnen dienen om een eetbare tuin ( volgens de principes van de permacultuur ) aan te leggen. Eetbaar Ekeren is een groepje mensen binnen de beweging Transitie Ekeren.

Hvandeker : ik heb op deze plek reeds een aantal positieve berichten achtergelaten voor wat betreft de houding van Colruyt over ecologie, milieubewustzijn en dergelijke. Maar op het gebied van ( goedkoop ) vlees kreeg ik onlangs een tip van een vriend om eens te kijken naar een bepaalde website die de praktijken van Colruyt en Vlevico ( VleesViandeColruyt) in een ander, zeer ongunstig, daglicht stelde. Ik ben er eens doorgegaan en wil op deze plek graag verwijzen naar : http://goedkoopvleesstinkt.wordpress.com zodat je zelf kan oordelen, want ook de reacties zijn erg leerrijk en verrassend. Ook het boek van Jonathan Safran Foer ' Dieren eten ' werpt een verschrikkelijk negatief licht op de zogenaamde bio-industrie : ik heb hem een aantal keren moeten terzijde leggen... zo ontluisterend. En zeggen dat de consumenten de macht over dit alles zouden kunnen hebben , maar niet gebruiken.

Zij die geen of minder vlees willen eten en daar dus over willen nadenken staan voor de keuze : meer vis ? meer groenten ?

Als ze dan bewust voor meer vis kiezen, komt de volgende bedenking : 80 % tot 90 % van de vissoorten zijn bedreigd of zijn getroffen door overbevissing. Daarbovenop komt het probleem van de zogenaamde ' bijvangst ' , alles wat ( bijna ) dood uit de netten komt en niet geschikt wordt beoordeeld door de ' vissers ' maar wel eetbaar had kunnen zijn en dus terug in de zee wordt gesmeten. De vraag naar vis stijgt nog steeds en daardoor schakelt men over van ' wilde ' vis naar gekweekte vis. Maar de voeding van die gekweekte vissen is gebaseerd op vismeel en visolie, afkomstig van wilde vis. Een paradox, want geen aquacultuur zonder visserij. Ook het probleem van de voedzame stoffen maar ook het gif in de vis en de prijzen van wilde en geweekte vis, doet menig nadenkend en gezondheid nastrevend mens twijfelen.... Bron : MO en TA april 2011

Hvandeker : De stap naar niet dierlijk voedsel is dan niet meer veraf, maar hoe kom je dan aan de noodzakelijke balans in het voedselpatroon ? Moeilijk kiezen, dat wel, maar nog steeds te doen : minder tot geen vlees, voldoende maar niet teveel vis en voor de rest : vegetarisch voedsel. Ik ben het boek ' Dieren Eten ' van Jonathan Safran Foer aan het lezen en als er nog maar 5 % waar is van wat beschreven wordt, dan weet ik het wel.        

Een rangschikking, volgens TA van april 2011 en volgens cijfers gepubliceerd op de website www.consoglobe.com
Cijfers zijn in gram/per km. Voor trein, vliegtuig en bus ook per passagier.

1. TGV , 13
2. Electrische auto, 22
3. Trein, 43
4. Auto op bio-brandstof, 85
5. Scooter tot 125 cm3, 113 
6. Vliegtuig lange afstand, 118 
7. Motor van meer dan 750 cm3, 123
8. Middelgrote dieselwagen, 127
9. Hybride wagen, 128
10. Autobus, 130
11. Middelgrote benzinewagen, 135
12. Korteafstandsvlucht , 145
13. Middelgrote wagen op Lpg, 188
14. 4x4 wagen, 250