19-02-11

Geen werk, geen eten.

casentino.jpg

Vandaag is er in sommige delen van de wereld, zoals de Arabische wereld in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, een duidelijk tekort aan werkgelegenheid en ook aan eten. Dit wegens niet aanwezig en zo ja, te duur . Men zou de recente gebeurtenissen aldaar dus ook voedselrevoluties en voedselrellen kunnen noemen zoals een aantal jaren terug maar deze keer met verstrekkende gevolgen. Voedselcrisissen komen steeds meer voor en daarbij is een stelling : teveel voedsel en relatief lage prijzen ( tov beschikbare inkomen ) in het Westen en teweinig voedsel en relatief hoge prijzen in hogergenoemde delen van de wereld.

Er is niet alleen veel verspilling aan de consumentenzijde in het Westen , maar ook veel verspilling - gewild of ongewild - in de hele wereld. Oorzaken kunnen daarbij de volgende zijn : veel landbouwgronden zijn niet of onderbenut, de klimaatverandering veroorzaakt een tekort, soms een teveel aan water waardoor heel wat oogsten vernietigd worden. Er zijn de onaangepaste productiemethodes en soms ook te weinig boeren. Bovendien is er, ook omwille van de speculaties op de financiële markten, een grote prijsonzekerheid voor de boeren. Ten slotte kunnen de kleine landen en de kleine boeren niet op tegen de regels en de macht van de grote boeren ( eigenlijk multinationals en landbouwindustrieën ) en de grote landen, ondanks het feit dat proefondervindelijk bewezen is dat kleine producenten altijd een pak efficiënter werken dan grote. Kleinere boeren willen trouwens grotere onafhankelijkheid, meer zeggenschap over de eigen situatie en hebben zo hun eigen beroepstrots.

Maar wat zegt Robert Watson, Brits voedselexpert : er zijn oplossingen voor het voedselprobleem, voor land- en tuinbouw, maar we krijgen die niet verkocht omdat (te) grote economische belangen spelen. Tja, dan...

Wa zijn nu die oplossingen ? We zetten er enkele op een rijtje : minder grootschalige land- en tuinbouw, dus minder transport(kosten), minder opslag(kosten), een betere verdeling van het voedsel, eerlijker prijzen voor de producent, meer aandacht voor het leefmilieu door eco-landbouw, het stoppen van dumping van voedseloverschotten in ontwikkelingslanden waardoor de lokale boer onderuit gaat, duurzame consumptie en minder verspilling in ' het Westen ', minder vleesverbruik ( en dus vee die de voedingsgewassen voor de mens verbruiken), etc.

Kortom een nieuwe soort landbouw, verbonden met ecologische en sociale netwerken, kortere afstanden tussen producenten en consumenten, afschaffen van subsidies voor grote bedrijven omdat die prijsverstorend werken, verbieden van speculaties die honger veroorzaken.

Bron : Knack dd 16 febr. 2011. Naar een nieuwe landbouw. Dirk Draulans.

Hvandeker : De trend langs productiezijde is onmiskenbaar, maar de consument zou die kunnen versterken door een andere, meer sociale en ecologische refleks. Die transitie kan ook bij ons voet aan de grond krijgen, mondjesmaat ...maar van het een komt het ander. Een strijd van David tegen Goliath, voorlopig toch.  En ook de overheid heeft hierin een belangrijke rol.       

De commentaren zijn gesloten.