12-01-10

Nucleair Niets te Melden : een documentaire van Alain de Halleux deel 2

kerncentrale2

Hvandeker : Als men een documentaire film in enkele zinnen of zelfs woorden tracht samen te vatten , dan kan dat per definitie nooit volledig zijn. Wat wel kan is een persoonlijk relaas doen van de voor jezelf meest opvallende zinsneden en zelfs losse woorden. Met alle daaraan verbonden beperkingen, maar toch...

Een eerste bemerking is het feit dat er slechts 1 klok geluid wordt : deze van een aantal zeer ontevreden medewerkers en vooral ex-medewerkers. Zeg maar, mensen van de vloer, daar waar het allemaal gebeurd... en dan vooral in Frankrijk.

* Het gewone ( en gevaarlijke ) werk in de kerncentrales gebeurt steeds meer door onderaannemers en interims.

* Kerncentrales zijn allemaal in handen van privé-groepen die steeds opnieuw willen besparen op de kosten en waardoor de risico's op incidenten vergroten.

* Vroeger was er in kerncentrales eerder sprake van een 0-risico, vandaag van een ' berekend ' risico, maw de veiligheid zou flink achteruit gegaan zijn na de privatisering.

* De kans op bestraling en besmetting van de arbeiders zou momenteel reeds een goede 10 % bedragen. Leukemie en andere soorten van kankers zijn daar het gevolg van. Cfr ' asbest ' risico's...

* Grote electriciteitsgroepen ( in Frankrijk zoals EDF, GDF-Suez) zouden een verjaring van 10 jaar gebruiken, als het tot een gezondheidsproces komt. Maw na 10 jaar heeft de arbeider niets meer te protocollen.

*  Door de geïnterviewden meest aangehaalde tekortkomingen : fouten worden niet gemeld en onder druk worden ze onder de mat geveegd, soms zijn er voor het onderhoud geen reserve-onderdelen in voorraad, er wordt teveel de nadruk gelegd op procedures en teweinig op de verantwoordeljkheid van de chefs, mensen geraken gedemotiveerd, zijn dolgedraaid, dingen worden verdoezeld en als men iets van kritiek formuleert is de kans van ontslag groot. Mensen en materiaal zijn van erg middelmatige kwaliteit...

* Soms zijn er dan stakingen, zelfs hongerstakingen om verbeteringen af te dwingen. Ook de bevolking heeft reeds meegedaan aan blokkeringen, uit angst. Vooral de gezichten van de geïnterviewden en hun familie spraken boekdelen, het waren gezichten van wanhoop, angst en onmacht.  

Hvandeker : Allemaal niet zo fraai, maar zoals gezegd slechts uit één hoek. De cineast werd evenwel ook beperkt in zijn keuzes . Wetende dat België, met zijn 7 kerncentrales en een 17-tal op korte afstand , net buiten de grensen op max 50 km van onze grens, in relatie tot zijn oppervlakte het grootste nucleair belaste land is... Ook hierover zou een referendum op zijn plaats zijn, liefst Europees .    

10:29 Gepost door hvandeker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leukemie, kerncentrales, besmetting, bestraling, kankers |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.