30-10-09

De prijs van de vervuiling niet in de prijs van het product

chinapollutie

 

 

 

 

 

 

In de MO van deze week stond er een artikel ' De crisis oplossen met minder ongelijkheid en meer duurzaamheid ' , op basis van een interview met Joseph Stiglitz, econoom en Nobelprijswinnaar, waarvan ik enkele voor mij belangrijke passages graag overneem.

1. Bedrijven uit het Noorden kunnen grotere risico's nemen want ze weten dat ze gered zullen worden als het fout zou gaan.

Hvandeker : De globalisering wordt dus eigenlijk niet consistent doorgetrokken, er is eerder sprake van een nieuw soort scheeftrekking tussen Noord en Zuid, tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden.

2. Een van de problemen uit economisch standpunt is dat we de prijs van de atmosfeer - een stilaan schaars goed - gelijk hebben gesteld aan Nul. We weten niet zeker hoeveel een ton CO2 eigenlijk kost, sommigen zeggen dicht tegen de 100 dollar/65 Euro. Deze ' rekenfout ' trekt iedere prijs van een economisch goed uit zijn verband. Daarom is het zo belangrijk dat we vandaag de ecologische voetafdruk meenemen in de prijszetting.

Hvandeker : de afwezigheid van de milieukosten in de prijsbepaling van een product of een dienst en dus in het BNP stimuleert niet tot genoeg tot ecologische productie of dienstverlening. Het verhandelen van de CO2 zou dat , indien eerlijk gespeeld, terdege kunnen veranderen.

3. Voor economieën die steunen op grondstoffen zal het bijschaven van de meetinstrumenten tot bepaling van het BNP , oa met een uitbreiding van de milieukost , heel wat teweeg brengen en juister worden. Zowel ecologische duurzaamheid als economische duurzaamheid worden steeds belangrijker.

Hvandeker : Het ontginnen en inzetten van grondstoffen gebeurt nog teveel op de kap van ' de anderen '. De kosten van de vervuiling worden gewoon afgewenteld op de gemeenschap, zeg maar ' de onschuldigen '.   

De commentaren zijn gesloten.