14-09-09

Werken aan klimaat = werken aan vrede

6293_toparticlephoto

Het is ondertussen genoegzaam geweten : een van de grootste onrechtvaardigheden vandaag en in de nabije toekomst is het feit dat zij die het probleem van de klimaatverandering niet hebben veroorzaakt er toch de eerste slachtoffers van zijn of zullen worden. Overstromingen en een tekort aan drinkbaar water, aan landbouwgronden en aan grondstoffen- om maar enkele te noemen-  zijn hun deel. Dat deze fenomenen reacties en zelfs oorlogen veroorzaken lijkt dan ook erg aannemelijk. Vandaar de stelling dat werken aan klimaat ook werken aan de vrede is. 

In de Raak ( maandblad KWB ) van september 2009 is daarover een interview te lezen met Harald Welzer ( socioloog en sociaalpsycholoog ), die onomwonden stelt ' dat er veel meer nodig is dan het gebruik van enkele spaarlampen'. Hij pleit voor het oprichten van een internationaal klimaatgerechtshof dat sancties zou kunnen uitspreken tegen landen die meer broeikasgassen uitstoten dan in internationaal verband werd afgesproken. Maar zegt ook dat de weg daarnaartoe nog lang is.

Interessant in dit artikel is het direct verband tussen klimaat en vrede dat gelegd wordt in de Vredesweek ( van 25/9 tot 4/10/2009) eisen:

De partners van de Vlaamse Vredesweek willen alle kracht bijzetten aan een klimaat van vrede. Daarom vragen ze

... aan de verschillende overheden om een beleid te ontwikkelen dat de aspecten van duurzaamheid, ecologie, armoedebestrijdng, gender en vrede integreert en dat rekening houdt met de noden en initiatieven van gemeenschappen die door de opwarming reeds getroffen zijn  of dreigen getroffen te worden.

... aan de federale overheid om de budgetten voor het militair apparaat te verkleinen en de vrijgekomen gelden te investeren in projecten om het klimaatprobleem effectief aan te pakken.

... aan onderzoeksinstellingen om kennis te ontwikkelen inzake de relatie tussen klimaat, conflict en vredesopbouw.

... aan gemeenten, scholen en socio-culturele verenigingen om het ecologisch leren en leven te bevorderen door ecologisch denken concreet te integreren in hun dagelijkse werking en om aan te sporen tot gedragsverandering. 

Hvandeker : prachtig en deskundig geformuleerd. Maar werden deze eisen ook effectief gecommuniceerd naar alle betrokken spelers en werden er ook afspraken gemaakt over de pogingen tot implementatie ( toepassing ) ervan en vooral over de opvolging ? Een permanente ' vinger aan de pols ' is een absolute noodzaak om de voortgang in het oog te houden. Alleen dat geeft de nodige dynamiek om verder te denken en te doen...

 

De commentaren zijn gesloten.