14-06-09

Groene intelligentie, een boek

betterplace6

Daniel Coleman, auteur van  ' Emotionele Intelligentie (en het begrip EQ ), heeft een nieuw boek uit met als titel ' Ecologische Intelligentie '. Daarin legt hij uit waarom we met ons koopgedrag de wereld naar de haaien helpen, maar ook hoe we anders en slimmer kunnen consumeren.

We maken ons zorgen over de klimaatverandering en de vernietiging van het milieu maar kunnen of willen dat niet verbinden met de dingen die we kopen of de diensten die we ontvangen. Een paradox. Een stukje zelfbedrog als het ware. Vandaag echter kunnen we , als we willen, zeer gedetailleerde informatie opvragen van goederen en diensten die we aankopen. Met die middelen kunnen we dan groen en dus intelligent handelen. We krijgen zicht op de milieuketen van een product of dienst. Iets wordt gemaakt, gebruikt, gerecycleerd of weg geworpen. Een glazen bokaal, waarvan we denken dat hij properder is dan een petfles, heeft een lang proces achter de rug ( naar het schijnt 1959 stappen of stapjes). Een ander voorbeeld is een katoenen organisch T-shirt : het blijkt dat er 2.500 liter water nodig is om dit te maken. Het Aralmeer is alleen daardoor bijna helemaal uitgedroogd. Bovendien werd die T-shirt ook behandeld met kleurstoffen, die per definietie kankerverwekkend zijn.  

Er is een nieuwe wetenschap die productieprocessen van naaldje tot draadje uitpluist : de industriële ecologie. De resultaten van al dat onderzoek zijn terug te vinden op specifieke websites zoals www.GoodGuide.com in de VS. Ook voor Europa  zijn er concrete plannen. Op die manier kan je je wekelijkse boodschappenlijstje even checken op zijn milieuvriendelijkheid en desgevallend betere producten uitvissen. De impact van deze informatie zal op termijn revolutionair zijn. Meer nog, we moeten niet gaan winkelen met onze laptop. Meer en meer producenten zullen, onder toenemende druk van de consumenten , hun productieproces aanpassen aan de ecologische ' voetafdruk '. En deze milieu-informatie afdrukken op de verpakking, naast de prijs ! Groenwassen is daarbij een werkelijk risico, maar bedrijven die ' doen alsof ' zullen vroeg of laat door de mand vallen. Want via de moderne technologie ( Web 2.0) kunnen consumenten ook reageren en bv laten weten waarom men het product in kwestie niet meer koopt. Daardoor zal de ecologische lat steeds hoger komen te liggen. Fabrikanten zullen wel groener moeten produceren om geld te blijven verdienen.  

Uiteindelijk moet dit alles leiden tot één gigantische vernieuwing, steeds meer en steeds ecologischer en met schonere materialen: wie kan vernieuwen kan ( op termijn ) ook veel geld verdienen.

Maar uiteindelijk zullen het de consumenten zijn die dit proces in gang moeten zetten : de jongeren die opgroeien met een zeer zware erfenis en de bezorgde moeders die de drang om de familie te beschermen nog belangrijker vinden dan het welzijn van de planeet.

Bron : DMM van enkele dagen geleden. Het artikel ' Al groen tussen de oren ? ' door Tom Vandyck.

Hvandeker : Ik volg de redenering en sta er ook tenvolle achter. Het enige bezwaar dat ik heb gaat over die zogenzegde macht van die ( verenigde ) consumenten. Dat is per definitie een tegenstrijdigheid : consumenten zijn individuen en moeilijk te verenigen. De organisaties die dat kunnen ben ik nog niet tegengekomen. Misschien eens kijken op die ( Amerikaanse ) website . Is dat ook voor Europa haalbaar, zoals men zegt, wanneer en wat zal de impact zijn. De moeite waard om Daniel Goleman te confronteren met de werkelijkheid. De succesverhalen en de mislukkingen...

De commentaren zijn gesloten.