hvandeker

Schokkend. Zo kunnen we de resultaten van het KWB-onderzoek in verband met premies nog het best omschrijven. Premies genoeg: er zijn er meer dan 2.000 en ze zouden een geweldig instrument moeten zijn in tijden van acute klimaatproblemen en exploderende olieprijzen. Maar dat zijn ze helaas veel te weinig.

Acute klimaatproblemen. Misschien ben je ‘de ongemakkelijke waarheid’ van Al Gores film over de noodzaak om de klimaatverandering te stoppen intussen een beetje beu gehoord. Dan heb ik slecht nieuws voor jou: het onstabiel worden van het klimaat is de komende 50 jaar wellicht één van de zwaarste uitdagingen die ons allemaal naar adem zal doen happen. De hittegolf van 2003 zijn we vergeten. Het was de heetste zomer in Europa van de afgelopen 500 jaar. Minstens 35.000 mensen stierven van de hitte. Vooral in Italië en Frankrijk. Meestal oude mensen, achtergelaten in slecht geïsoleerde appartementen, terwijl de familie op zomervakantie was. Het blijft daar niet bij. De bezorgdheid neemt toe. De nieuwste rapporten van het Internationaal Klimaatpanel wijzen op de toenemende kracht van orkanen, op de versnelde stijging van de zeespiegel, op de ijsvrije doorvaartroutes aan de Noordpool en op de aantasting van de onaantastbaar gewaande Zuidpool. De uitstoot van broeikasgassen moet met 80 tot 90% omlaag. Technisch kan het. Zeker in de woningbouw. Begin 2010 verhuist het Algemeen Secretariaat van de KWB in Brussel naar een ‘passief’ kantoorgebouw, het eerste in ons land. Het is zo goed geïsoleerd dat het nog nauwelijks energie nodig heeft om te verwarmen of te koelen. In Duitsland zijn zogenaamde ‘passiefhuizen’ al heel gewoon: de energierekening van de bewoners bedraagt zo’n 300 euro per jaar. De meerkost om hun huis op het vlak van energie ‘passief’ te maken, verdienen ze in enkele jaren terug.

Wat wij vragen is een premiestelsel dat in verhouding staat tot de ernst van de feiten. Een premiestelsel met orkaankracht als het ware. In dit RAAK-nummer lees je er meer over. De huidige wirwar van premies en fiscale aftrekken is een labyrint waarin velen verloren lopen. Ze krijgen dikwijls niet eens waar ze wettelijk recht op hebben. Hier en daar duiken kafkaiaanse toestanden op. Of je hebt gewoon tegenslag omdat de premiewinkel wel eens even grillig is als het klimaat zelf. De premies zijn over het algemeen ook veel te laag: met een duwtje in de rug geraken de meeste gezinnen lang niet ver genoeg. Wij pleiten voor hogere premies die je met één aanvraag binnen de kortste keren uitbetaald krijgt. En we ergeren ons aan de mogelijkheden voor belastingaftrek: twee jaar nadat je de factuur betaald hebt, zie je eindelijk iets gebeuren op je aanslagbiljet. Een aangename verrassing maar lang na de feiten en zonder effect op de energiebesparing waarvoor ze bedoeld was. Die investering in het energiezuinig maken van je woning heb je toen beperkt tot wat je toen kon betalen. Wat de fiscus je nu toespeelt komt te laat. Ik ken verhalen van mensen die er een nieuwe keuken of een grotere auto mee gekocht hebben. Jij?

We hebben een dubbele leidraad nodig voor een goed premiebeleid. Een sociale leidraad die ervoor zorgt dat mensen met kleine inkomens hun woning kunnen aanpassen zodat ze er zowel in de winter als in de zomer aangenaam kunnen wonen. En een ecologische leidraad die het grootste effect op het milieu het sterkst aanmoedigt. Ook op dit vlak is er een dringende ommekeer nodig. In dit land maken we het mee dat het installeren van zonnepanelen, zelfs op een niet-geïsoleerd dak, zodanig zwaar met gemeenschapsmiddelen wordt aangemoedigd, dat het op de beleggerspagina’s van de kranten als een uitstekend alternatief voor een risicovolle belegging op de beurs wordt aangeprezen. Het effect op het milieu is nochtans te verwaarlozen.

Bron : KOEN STEEL
16 mei 2008 in het KWB ledenblad Raak van juni 2008