24-02-08

Wat kost de CO2 uitstoot van iedere Belg gemiddeld per jaar ?

vuilfabriek2

Ervan uitgaande dat iedere Belg gemiddeld 12 ton CO2 per jaar uitstoot en dat de kostprijs ervan zo'n 24 Euro per ton bedraagt ( op basis van vraag en aanbod volgens het Clean Development Mechanism van de VN), zou dat dus 288 Euro bedragen per jaar. Maar we betalen dat niet, we zouden zelfs niet weten hoe ( en zelfs waarom ).

In een gesprek met Antoine Geerinckx, stichter van CO2logic - een bedrijfje dat erg actief is op de markt van de klimaatcompensatie-  in de Morgen dd 23/2/2008 staan dit soort berekeningen en nog enkele andere waarheden, feiten, noem maar op :

1. Het bewustzijn bij bedrijven over klimaatcompensatie neemt wel toe, zeker nu de prijzen van energie zo hoog zijn en men wil besparen door het verbruik te verminderen. Bijvoorbeeld met het wagenpark. Voorlopig is het nog steeds een druppel op een hete plaat, maar " de markt " groeit gestaag.

2. De meeste bedrijven weten niet hoeveel CO2 ze uitstoten en ze schrikken als dat duidelijk wordt bv door een audit. Alhoewel ze geen enkele verplichting hebben om aan CO2 reductie te doen wil men er steeds meer voor gaan, ook omdat dat past in het plaatje van maatschappelijk verantwoord ondernemen.

3. CO2 verminderen is de 1ste opgave, pas dan kan men indien nodig compenseren. Bijvoorbeeld door over te schakelen op groene energie, teleconferenties ( telepresence ), ecodriving, overschakelen op termijn naar voertuigen met minder uitstoot, etc.

4. Het potentieel aan energiebesparingen is enorm groot, vooral in gebouwen. Sensibilizering is daarbij uiterst belangrijk.

5. Het belangrijkste voor bedrijven is een prijs plakken op CO2-uitstoot. En zo komen wij tot een prijs van 24 Euro per ton, zonder BTW . Met dat bedrag financieren wij CO2 reducerende projecten , erkend door de VN.   

Hvandeker : de zwakke schakel is de vrijwillige basis van het systeem. Als een bedrijf ( of een particulier ) er vrijwillig in stapt, betaalt men ook effectief 24 Euro + BTW per ton voor vliegtuigreizen , autogebruik, huisvesting, seminaries en zelfs huwelijksfeesten. Het punt is dat de meeste bedrijven en de meeste particulieren niet willen betalen voor schone lucht ( een publiek goed ), zelfs , en dat is het perverse, al vindt men dat publieke goed waardevol en uiterst belangrijk. De anderen ( andere bedrijven, andere particulieren, de overheid ) moeten dit oplossen, wij niet. Dit " freeridergedrag " kan maar op één manier doorbroken worden : veel strengere regelgeving, oa door fiscale instrumenten op basis van ecologische criteria oa via strengere emissienormen . Premies voor roetfilters bijvoorbeeld werken niet, het is des mensen om naar de anderen te blijven kijken en alleen de lusten maar niet de lasten van het autogebruik te willen dragen. Dat is het cynische aan deze zaak.   

De commentaren zijn gesloten.