" Hou de aardbeien voor de zomer

27 juni 2007 (MO) - Volgens Wolfgang Sachs, socioloog en wetenschapper van het Duitse Wuppertal Institut für Klima, Umwelt und Energie, zijn we vandaag op een keerpunt in de menselijke ontwikkeling beland, vergelijkbaar met de ontdekking van Amerika in 1492. Niet de planeet, wel de menselijke beschaving is in het geding en de sleutelwoorden, willen we die beschaving redden, zijn efficiëntie, coherentie en sufficiëntie.

Kijk maar naar China en je ziet het dilemma waar de wereld voor staat. Het is hoog tijd om een energie- en grondstoffenarm ontwikkelingsmodel uit te bouwen dat veralgemeenbaar is voor iedereen. Dat zegt Wolfgang Sachs, die het in zijn meest recente publicatie –Fair Future: resource conflicts, security & global justice– over de steeds vaker voorkomende botsing tussen mensenrechten en milieu heeft. Vanuit het Duitse Wuppertal zet Sachs, auteur van onder andere Development dictionary –een alternatieve kijk op ontwikkeling– en  Greening the North: a post-industrial blueprint for ecology and equity de lijnen uit voor niets minder dan een nieuw beschavingsmodel.

Al 35 jaar wordt er gewaarschuwd voor een ecologische crisis. In 1972 verscheen Grenzen aan de Groei van de Club van Rome. In 1992 werd op de Aardetop van Rio de Janeiro het begrip “duurzame ontwikkeling” officieel gelanceerd. Hoe komt het dat we vandaag niet verder staan?

Wolfgang Sachs: Op de Aardetop van Rio wierpen de regeringen die aan deze VN-Conferentie deelnamen zich op als behoeders van de Aarde. Nauwelijks drie jaar later, in 1995, ontmoetten diezelfde regeringen elkaar opnieuw in Marrakech, maar dit keer als uitverkopers van de Aarde. Die bijeenkomst betekende immers de feitelijke oprichting van de Wereldhandelsorganisatie. Daar namen de regeringen enthousiast verplichtingen op zich die –weliswaar onbedoeld– leidden tot een snellere uitverkoop van het natuurlijke werelderfgoed. Terwijl de Rio-Conferentie begaan was met de bescherming en het verstandige gebruik van natuurlijke rijkdommen, was de bijeenkomst van Marrakech uit op de onvoorwaardelijke toegang van bedrijven tot de natuurlijke rijkdommen. Rio legde sterk de nadruk op het gezag van de staten om een regelgeving uit te werken die de publieke goederen zou beschermen, maar Marrakech verzwakte opnieuw die regulerende macht van de staten, ten gunste van de grotere bewegingsvrijheid van bedrijven. Als gevolg daarvan is de internationale politiek van de voorbije tien jaren gedomineerd door niet aflatende pogingen om een wereldmarkt zonder grenzen te creëren, met vrij verkeer van kapitaal en goederen –niet van mensen– en enkel aangedreven door de wet van vraag en aanbod. In Rio was er zeer veel mooie retoriek, maar  het zijn de beslissingen die in Marrakech werden genomen die erg snel en doeltreffend werden toegepast. De omkering van prioriteiten die heeft plaatsgevonden, zette een rem op elke ernstige vooruitgang op het vlak van milieubeleid. Het heeft er soms zelfs voor gezorgd dat het met dat milieubeleid de andere kant is opgegaan.

Is wat we vandaag zien gebeuren een klimaathype, en niet meer dan dat, of denkt u dat er het afgelopen jaar, sinds An Inconveniant Truth en de alarmerende IPCC rapporten, wel degelijk iets veranderd is?

Wolfgang Sachs: Ik denk dat we het voorbije jaar een keerpunt hebben doorgemaakt en dat de ernst van het probleem echt is doorgedrongen. Om te beginnen is het thema van klimaatwijziging geëvolueerd van een vage hypothese naar een tastbare ervaring: rivieren hebben minder water, trekvogels keren vroeger terug, de lente is zomer geworden. Mensen voelen echt dat er iets aan het gebeuren is. Daarnaast is er het Stern Rapport dat aantoont dat niet enkel de economie het klimaat om zeep helpt, maar ook omgekeerd: het klimaat kan ook de economie om zeep helpen. Deze boodschap heeft de kapitalisten bang gemaakt. En tot slot hebben wetenschappelijke gegevens over de schaal en de dringendheid van de bedreiging het inzicht geconsolideerd. Precies daarom staan politici onder groeiende druk van de bevolking om iets te ondernemen en effectief beslissingen te nemen.

Maar dan op een andere basis dan de afgelopen tien jaar?

Wolfgang Sachs: We kunnen gewoon niet doorgaan zoals we bezig zijn. Wij gebruiken de natuur als een bron van grondstoffen voor onze voedselvoorziening, voor de productie van consumptiegoederen en voor energievoorzieningen, we gebruiken haar als gebruiksruimte voor het bouwen van fabrieken, wolkenkrabbers en luchthavens, en we gebruiken haar als afvalplaats voor CO2 emissies, plutonium en lawaai. Hoe meer er voorrang wordt gegeven aan de imperatief van economische groei en efficiëntie, ten koste van gemeenschapswaarden als mensenrechten, het behoud van natuur en landschap, of de waarde van schoonheid, hoe meer het milieu degradeert. Hoe lang kan de samenleving die overdoses aan? Het is niet het einde van de planeet waarvan we wakker moeten liggen, maar wel dat we door de manier waarop wij omgaan met de planeet, een einde dreigen te maken aan de menselijke beschaving.

Het moet dus fundamenteel een andere weg op?

Wolfgang Sachs: Na honderden of, zo je wil, duizenden jaren civilisatie, is de Euro-Atlantische beschaving naar voor gekomen als winnaar. Het Westen volgde wel een heel specifiek ontwikkelingspad, zo blijkt vandaag. Het kan niet over heel de wereld en voor de volgende generaties herhaald worden. De overvloed aan fossiele en hernieuwbare grondstoffen die Europa ter beschikking had in de 19^de en de 20^ste eeuw is niet langer beschikbaar. Het is ondenkbaar om dit samenlevingsmodel gebaseerd op bijvoorbeeld zo’n intens gebruik van de auto, zo’n chemische landbouw en een voedselconsumptie op basis van vlees, over heel de aarde veralgemeenbaar te maken. De hoeveelheid grondstoffen die daarvoor nodig is, is gigantisch, het opzet zou veel te duur uitvallen en te belastend zijn voor de lokale ecosystemen en voor de biosfeer. Ontwikkeling, zoals wij dat altijd gezien hebben, confronteert ons vandaag met een dilemma.

En dat dilemma is?

Wolfgang Sachs: Ofwel blijft welvaart en welzijn enkel gereserveerd voor een minderheid – omdat de productie- en consumptiepatronen te veel grondstoffen vergen. Ofwel vinden we patronen van welzijn uit die weinig grondstoffen vereisen –die resource light zijn– en die de weg banen naar voldoende welzijn voor allen. De overvloed die het huidige welvaartsmodel kenmerkt, is niet verzoenbaar met gerechtigheid, tenzij die overvloed maar een lichte ecologische voetafdruk heeft. Vasthouden aan de overvloed betekent ons opsluiten in een elitemaatschappij, waarbij een groot deel van de mensheid uitgesloten blijft. Ofwel kiezen we voor gerechtigheid en dan moeten wij uitgaan van een economie en een cultuur van sufficiëntie. Dat is de fundamentele keuze waar we niet meer onder uit kunnen.

Kan dit binnen het kapitalistisch model van economische groei?

Wolfgang Sachs: Het Zuiden heeft nog wel recht op economische groei, maar kijk naar China. China is bijzonder succesvol, zowel in het realiseren van economische groei als in het bestrijden van de armoede. Maar tegelijk legt het een enorme druk op de biosfeer. In absolute termen gezien heeft China vandaag de tweede grootste uitstoot van CO2, na de VS, en is het de tweede grootste invoerder van olie. Groter nog dan de druk die deze groei legt op de mondiale grondstoffenvoorraden, is de druk binnen China zelf op de lokale woonomgeving: de steden zijn ziek van de verontreinigde lucht, de oppervlakte aan vruchtbare grond slinkt en de watervoorraden worden schaars. Dat zijn allemaal alarmerende voortekenen van een crisis van de natuur. China laat heel duidelijk zien hoe de weg uit de armoede en de machteloosheid gepaard gaat met een overbelasting en overexploitatie van de natuur. Een hoger inkomen lonkt, maar op basis van een groter aandeel in de plundereconomie. Het Chinese model illustreert dat meer rechtvaardigheid in deze wereld niet kan worden bereikt op basis van de consumptieniveaus van de geïndustrialiseerde landen.

Hoe ziet u de uitweg? 

Wolfgang Sachs: In ontwikkelingslanden mag de consumptie van grondstoffen uiteraard nog toenemen. Arme landen hebben het onmiskenbare recht om op zijn minst “een waardig niveau” van consumptie te bereiken. Alle burgers van deze planeet zouden dat recht moeten hebben. Zonder kerosine of biogas, zonder energie en transportinfrastructuur is het moeilijk de basisnoden van mensen te voldoen. Maar de stijgende curve van het grondstoffengebruik kan ook voor het Zuiden geen exponentiële groeicurve zijn. Op een bepaald moment moet die stijgende lijn overgaan in een lineaire ontwikkeling.

Het Noorden moet inkrimpen tot een bepaald niveau, het Zuiden mag nog groeien tot een bepaald niveau en beide curves zouden elkaar moeten ontmoeten op een niveau dat duurzaam is. Het raamwerk van de rechtvaardige verdeling wordt bepaald door de natuurlijke grenzen. Maar in dit zogenaamde model van “contractie en convergentie” hebben de landen van het Zuiden vandaag als nooit tevoren een kans om de industrielanden achter zich te laten en een enorme voorsprong te nemen. De afhankelijkheid van fossiele brandstoffen drijft de industrielanden in het nauw. Ontwikkelingslanden zouden onmiddellijk kunnen inzetten op hernieuwbare energiebronnen en grondstoflichte vormen van productie en consumptie.

Hoe ziet u die inkrimping in het Westen verlopen?

Wolfgang Sachs: Het begint met het inzicht dat de milieugebruiksruimte begrensd is en dat overconsumptie moet worden ingeperkt. Een rechtvaardige verdeling van de grondstoffen hangt essentieel af van de mate waarin de industrielanden in staat zijn hun overconsumptie van de mondiale milieugebruiksruimte en van goederen en diensten van het milieu in te krimpen. De rijke landen zouden hun CO2-emissies met 80 procent moeten reduceren. Om tot zo’n grondstoffenarme beschaving te komen zie ik drie paden: efficiëntie, consistentie en sufficiëntie.

Laat ons beginnen met de efficiëntie.

Wolfgang Sachs: Efficiëntie gaat over het reduceren van het gebruik van materialen en energie per eenheid goederen en diensten. Dit kan gebeuren door technologie en organisatie te verbeteren, door recyclage en door het vermijden van afval. Daar zijn tal van voorbeelden van: wasmachines die minder water en elektriciteit gebruiken, voertuigen met lichte motoren, industriële motoren met lage frequentie, hoogefficiënte energiestations, recycleerbare producten zoals kranten en stoelen.

Wat bedoelt u met consistentie?

Wolfgang Sachs: Consistentie gaat over de compatibiliteit van natuur en technologie. Het principe is dat het metabolisme van de industrie –de instroom van grondstoffen, de doorstroom van materialen en de uitstoot van afval– de natuurlijke cycli niet mag verstoren. In de mate van het mogelijke zouden natuur en technologie elkaar moeten aanvullen en versterken.   

Windenergie, architectuur afgestemd op zonne-energie en organische landbouw zijn daar voorbeelden van. Het gaat er dan niet zozeer om de energieconsumptie en de materiaalstromen te verminderen, dan wel om ervoor te zorgen dat die verlopen op een ecologisch verantwoorde manier.

Hoe ziet u sufficiëntie?

Wolfgang Sachs: Het komt er op aan niet het slachtoffer te worden van overdaad en overstretch, maar om slechts zoveel te nemen als goed is voor het welzijn van het individu en het geheel. Een teveel kan zowel de mens als het geheel schaden. Het is echter twijfelachtig of de verwachtingen en consumptiepatronen die gecreëerd zijn in een tijdperk van overvloed aan grondstoffen aangehouden kunnen worden in een tijdperk waarin we zuinig moeten omgaan met die grondstoffen. Aardbeien in de winter, 4x4’s in de stad, warm water van de kraan dag en nacht: dit soort van comfort draagt weinig bij tot echt geluk, maar heeft wel een hoge kostprijs. De vraag “hoeveel is genoeg?” is onvermijdelijk. Eco-ëfficiëntie, waar we het vandaag over hebben, is eigenlijk nauw verbonden met wat we al sinds de oudheid kennen als “de juiste maat”, “het goede leven” of “de kunst van het leven”. 

Bron : e-MO dd juli 2007

Hvandeker : Moeilijk om dit logisch verhaal in enkele woorden samen te vatten, maar toch probeer ik. Auteur zegt dat de wereld fout bezig is en nog steeds de grootste en beste stukken voor enkelen reserveert. Een betere verdeling van de lusten en de lasten van de economie kan tot stand gebracht worden door een economie van het genoeg, een economie en technologie in samenhang met de eindigheid van de natuurlijke bronnen en het beter (her)gebruiken van materialen en energie. Tussen de lijnen lees ik ook een gedifferentieerde aanpak van dit alles ten aanzien van de individuele landen en economische blokken.  

Persbericht - 22 juni 2007.

CompenCO2. Eerste Belgisch NGO-fonds om CO2-uitstoot te compenseren.

Brussel, 22 juni 2007. Wie met vliegtuig, touring car of auto reist en dat CO2-neutraal wil doen, kan voortaan via de website www.compenco2.be  een milieuvergoeding storten in een speciaal daartoe bestemd fonds. CompenCO2 is daarmee het eerste Belgische ngo-projectenfonds om CO2-uitstoot te compenseren. CompenCO2 is een initiatief van de Belgische milieubewegingen en Noord-Zuid organisaties en ondersteunt milieuprojecten in het Zuiden.

Compenseren?

Wie zich gemotoriseerd verplaatst, blaast broeikasgassen de lucht in. Dat leidt tot hogere temperaturen op aarde en de wereldwijde klimaatverandering. CompenCO2 wil de klimaatimpact van verplaatsingen verminderen. In de eerste plaats door het publiek te sensibiliseren zich veel milieuvriendelijker te verplaatsen door verschillende vervoersmogelijkheden met elkaar te vergelijken.

Wie toch het vliegtuig op moet, met een touringcar of de auto op pad wil, kan een vergoeding betalen om de klimaatimpact die aan het eind van de rit overblijft, te compenseren. De vergoeding wordt geïnvesteerd in milieuprojecten in het Zuiden die de effecten van de klimaatverandering helpen opvangen.

Hoe gaat het in zijn werk?
Op www.compenco2.be bereken je de CO2-uitstoot die je wil compenseren. Met de overeenstemmende vergoeding koopt CompenCO2 uitstootrechten uit Gold Standardprojecten (www.cdmgoldstandard.org). Dit zijn projecten die volgens internationaal erkende criteria investeren in energiebesparing of hernieuwbare energie. Daarnaast investeert CompenCO2 een gelijke som in aanpassingsprojecten, vooral landbouw-, bos- en natuurprojecten. Om die twee investeringen te kunnen doen, rekent de organisatie 25 euro per ton CO2 die men wil compenseren.

Uitgangspunten van CompenCO2

• CompenCO2 brengt de volledige impact van ons vervoer en gedrag in rekening. Dus niet enkel de uitstoot van de verbranding, maar ook het winnen van de brandstof én de gebruikte infrastructuur.
• CompenCO2 ondersteunt zowel energievriendelijke projecten die uitstoot vermijden als projecten die een dam opwerpen tegen de effecten van klimaatsverandering.
• CompenCO2 kiest voor een grote transparantie. Zowel de methode van berekenen als de gesteunde projecten en bedragen zijn op www.compenco2.be terug te vinden.
• CompenCO2 geeft voorrang aan Afrikaanse partners.

CompenCO2 maakt het verschil

De oprichting van CompenCO2 ging niet over één nacht ijs. De Belgische milieu- en Noord-Zuid organisaties combineren hun kennis, projecten worden getoetst aan de internationaal erkende ‘Gold Standard’ en een uitgebreide vergelijkende studie van bestaande compensatieprojecten liet toe de sterke punten van verschillende programma’s te combineren.

Wie is CompenCO2?

Het initiatief voor dit project is genomen door Oxfam Wereldwinkels, de Webfabriek en Ecolife. Na een korte voorbereidende fase is de initiatiefgroep uitgebreid met volgende organisaties: 11.11.11  -  Apere  -  Association 21  -  Bond Beter Leefmilieu  -  Groenhart   -  Natuurpunt  -  Vereniging voor Bos in Vlaanderen  -  Vlaams Overleg Duurzame Ontwikkeling  -  World Wildlife Fund.

Einde persbericht

 

 

 

 

Bron : De Morgen van deze week en de website, hiervoor genoemd.

 

Ook www.co2logic.com is het vermelden meer dan waard.

 

 

 

Hvandeker : de sterkte is tevens de zwakte, namelijk de vrijwillige basis. Erg positief in deze berekening is de volledige impact van de uitstoot :   de uitstoot van de verbranding, maar ook het winnen van de brandstof én de gebruikte infrastructuur. Aan 25 Euro per ton....

" Wat is radicale ecologie?

De radicale ecologie vertrekt van het inzicht dat de Westerse manier van produceren en consumeren niet kan veralgemeend worden. De tien miljard mensen van de nabije toekomst kunnen onmogelijk evenveel grondstoffen en energie verbruiken en evenveel afval produceren als wij in het rijke Westen vandaag doen. Als wij de aarde willen bewaren, als wij haar fundamentele regelingsmechanismen niet verder willen verstoren, als wij ruimte willen laten voor een rijke en verscheiden natuur, voor wilde natuur en voor de voortgang van de natuurlijke evolutie, dan moet de menselijke druk en het beslag dat wij op de natuur leggen, moet het verbruik van natuurlijke rijkdommen en de productie van afval drastisch verminderen. Het zijn de rijke en welvarende landen die het leeuwendeel van het natuurverbruik voor hun rekening nemen. Zij moeten dan ook de doorstroom van natuur door hun economie ten minste met negentig percent verminderen.

De radicale ecologie komt op voor een krimp van de menselijke aanwezigheid en impact op deze planeet, niet alleen om het eigen overleven veilig te stellen, maar ook omwille van de inherente waarde en het daaruit voortvloeiende bestaansrecht van de andere levensvormen. Een dergelijke krimp veronderstelt minder mensen die minder beslag leggen op de natuur.

Geboortebeperking is een bijzonder gevoelige en complexe materie die een omzichtige benadering vereist. Het voortplantingsgedrag wordt door verschillende culturele, economische, sociale en ideologische factoren bepaald. Dwangmaatregelen die met deze factoren geen rekening houden, zijn niet slechts inhumaan maar bovendien weinig effectief. Een krimp van de wereldbevolking zal slechts op lange termijn kunnen gerealiseerd worden. Ondertussen mag echter de dreigende vergrijzing niet aangehaald worden om voor een hernieuwde groei van de bevolking in de rijke landen te pleiten.

De industriële groei-economie en het wereldmarktkapitalisme op maat van transnationale ondernemingen en grote beleggers zullen volgens de radicale ecologie tot een toenemende vernietiging van de natuurlijke rijkdommen en evenwichten leiden. Daardoor zullen de levenskansen van steeds meer mensen in het gedrang komen en zal een groot deel van de biodiversiteit vernietigd worden. De radicale ecologie gelooft niet in de gangbare concepten van een groen kapitalisme, van een verzoening van (kapitalistische) economie en ecologie of van een duurzame groei. De radicale ecologie gelooft evenmin in een redding door nieuwe wondertechnologieën. Al deze concepten verspreiden de illusie dat wij de natuur kunnen redden en globale rechtvaardigheid tot stand kunnen brengen zonder fundamentele veranderingen in onze manier van leven.

Voor de radicale ecologie hangen de ecologische en de sociale crisis alsook de psychische crisis samen. Zij hebben hun gemeenschappelijke wortels in een "economie van het nooit genoeg", een technische maakbaarheidswaan en een daarmee verbonden spirituele leegte.

Een uitweg uit de eco-sociale crisis veronderstelt een fundamentele trendbreuk in de vorm van een zelfbeperkings- en genoegzaamheidsrevolutie. De groeiobsessie moet plaats maken voor een "economie van het genoeg", de schaal en complexiteit van economische, politieke en technische structuren en het tempo van hun verandering moeten verminderen. Een dergelijke trendbreuk op maatschappelijk vlak veronderstelt diepgaande veranderingen in het bewustzijn: veranderde grondhoudingen, waarden en gevoeligheden."

Bron : de website van deze groep mensen www.aardewerk.be

Hvandeker : Opnieuw komt het woord " radicale" om de hoek kijken, dat is de kern van dit verhaal. De economie van het genoeg zal niet zozeer de planeet redden, eerder de bewoners.Een duidelijke vingerwijzing , een duidelijk artikel, een lichtende baken voor zij die zich zorgen maken.

Hvandeker : zegt een volkswijsheid.En doorgaans zijn die erg correct. Meer dient achter dit " wetenschappelijk" rapport niet gezocht. Het is een opgesmukte 2de versie van de vorige, met wat broodkruimels voor de tegenstanders. En die zijn met velen. 

" Rapport Commissie D’Haeseleer blijft ongeloofwaardig

Groen! vraagt geld te investeren in de technologie van de toekomst, niet in die van het verleden
Het nieuwe rapport van de Commissie 2030 biedt geen nieuwe inzichten. De commissie blijft doorhameren op dezelfde uitgangspunten, die eerder al sterk bekritiseerd werden door de milieubeweging, maar ook door de CREG, de VREG en de Nationale Bank.
Het rapport speelt helemaal in de kaart van Electrabel en Suez en dat is gezien de vele connecties allicht geen toeval. De samenstelling van de commissie-D'Haeseleer is een lachertje. Deze commissie werd immers samengesteld uit verstokte voorstanders van kernenergie. Sterker nog, veel commissieleden zijn gelieerd aan de nucleaire industrie.
Het rapport onderschat de mogelijkheden en de noodzaak van energiebesparing en energie-efficiëntie. Men blijft negeren dat elektriciteit slechts een deel vertegenwoordigt van de totale energiebehoefte.
De commissie wil de Belgische kerncentrales nog langer openhouden, terwijl wereldwijd de gemiddelde levensduur van kerncentrales die gesloten werden op 21 jaar ligt. In het scenario van de commissie gaan we vlot over de 40 jaar. Over bijkomende veiligheidsinvesteringen die nodig zijn om kerncentrales te beschermen, o.m. tegen terroristische aanslagen, wordt niet gerept. Noch over de vele kosten voor beveiliging en opslag van kernafval.
De commissie wil nu zelfs dat er geïnvesteerd wordt in nieuwe kerncentrales en in steenkoolcentrales met opslag van CO2.
Als de voorgebakken conclusies van de commissie-D’Haeseleer en van hun opdrachtgever Verwilghen gevolgd worden, neemt men niet alleen enorme risico’s voor onze veiligheid, maar dreigt men vooral de boot te missen van de energierevolutie die wereldwijd gaande is. Er wordt wereldwijd massaal geïnvesteerd in windenergie en zonne-energie. Maar met de beslissing om kerncentrales langer open te houden of zelfs nieuwe te bouwen, geven we een bijzonder slecht signaal aan investeerders in toekomstgerichte duurzame oplossingen.
Groen! kiest voor ecologische vernieuwing, hernieuwbare energie en investeringen die ons op het spoor kunnen zetten naar een koolstofarme economie, niet voor het blijven pompen van geld in verouderde onveilige technologie.
Groen! is absoluut voorstander van een taks op afgeschreven kerncentrales. Spijtig genoeg had Paars niet de moed om tegen Electrabel in te gaan. Na de anti-sociale opstelling van Electrabel in het dossier van de gasprijzen, moet zo’n belasting er komen, hoe sneller hoe beter. Maar Groen! wil tegelijk dat de wet op de kernuitstap gehandhaafd blijft en dat de kerncentrales zoals gepland gesloten worden.
Voor Groen! is dé enige betrouwbare oplossing investeren in energiebesparing. Waarmee meteen ook het probleem van de toenemende energie- armoede kan worden aangepakt.
Eloi Glorieux, Vlaams parlementslid Groen!
Tinne Van der Straeten, (toekomstig) kamerlid Groen! "

ACW geeft schot voor de boeg van rooms-blauw

ACW-topman Jan Renders steekt niet onder stoelen of banken dat de christelijke arbeidersbeweging, de belangrijkste pijler van CD&V, weinig heil verwacht van een rooms-blauwe regering. 'We hadden liever gehad dat de kaarten beter hadden gelegen voor rooms-rood, al dan niet met groenen erbij.'

Dat vooral de Franstalige liberalen zich positioneren als grote verkiezingsoverwinnaar, stoort Renders. "Didier Reynders (MR) waant zich nu al koning, als je hem op televisie ziet paraderen. Hij heeft de indruk gewekt dat de liberalen aan zet zijn, maar dat klopt niet. Ik vind dat ze niet te veel redenen hebben om hun agenda zo op de voorgrond te zetten."

PS-voorzitter Elio Di Rupo nam vorige week, meteen na zijn gesprek met informateur Didier Reynders, de term "antisociale" regering in de mond. Ook MOC-voorzitter Thierry Jacques, de Waalse tegenhanger van Jan Renders, voorspelde gelijk een rooms-blauwe remake van de regering-Martens-Gol "waarvan we ons de rampzalige gevolgen voor de sociale zekerheid herinneren".

Zover gaat Jan Renders niet, maar de ACW-voorman laat wel duidelijk verstaan dat oranje-blauw niet de kleurencombinatie van zijn hart is. "We steken niet onder stoelen of banken dat we liever hadden dat de kaarten beter hadden gelegen voor rooms-rood, al dan niet met groenen erbij. Zo'n coalitie ligt dichter bij ons programma. We zijn voor het behoud van een sterke sociale zekerheid, meer structurele strijd tegen armoede, rechtvaardige belastingen, maar ook participatieve democratie, betrokkenheid bij het beleid. En we ijveren voor duurzaamheid: hoe houden we ook voor de volgende generaties de maatschappij leefbaar? Met zo'n programma heb je automatisch bondgenoten bij de socialistische beweging en partij en bij de groenen. We staan verder af van de liberalen."

De ACW-topman is er dan ook lang niet van overtuigd dat de gedoodverfde coalitie tussen christendemocraten en liberalen er komt. "De rooms-blauwe regering is er nog niet. Ik zie hic et nunc op basis van de agenda's niet meteen een akkoord in het verschiet. In de politiek is er altijd meer mogelijk dan aanvankelijk soms lijkt."

Renders twijfelt in de eerste plaats omdat de perceptie leeft dat de liberalen de winnaars zouden zijn van de voorbije verkiezingen. Die perceptie is echter op los zand gebouwd. "Iedereen spreekt nu van het verlies van de socialisten, dat groter is dan iedereen had verwacht, ook ik. Maar niemand stelt zich de vraag of de verkiezingen dan zo'n groot succes waren voor de liberalen. MR heeft verloren, ook al is het minder dan de Open Vld. Maar door het nog forsere verlies van de PS, die voor het eerst in de geschiedenis achter de liberalen strandt in Wallonië, kregen ze plots een psychologisch voordeel." (dm)

Bron : DM Nieuwsbrief en krant van vandaag 25 juni 2007

Hvandeker : De argumentatie en ook het buikgevoel van deze heer van standing staat me wel aan. ACW en Spa en Groen, het zit redelijk dicht bij elkaar. Niet de wereld van het " ik" maar die van " wij". De meeste Vlamingen zullen er goed bij varen, denk ik, hoop ik. Reynders' Nederlandse uitspraken zijn niet zo goed en dat heb ik het niet over zijn taal...Euro's hebben geen taal.

Bron : De Morgen dd 22 juni 2007 en de website www.vmm.be en www.overstromingsvoorspeller.be  

" Voorstelling overstromingsvoorspellers

De VMM stelde vandaag in Aalst haar overstromingsvoorspellers voor. Het Gewest nam de voorbije jaren tal van maatregelen om de kans op overstromingen te beperken. Toch is het onmogelijk alle risico's van extreme neerslag uit te sluiten. Daarom is het belangrijk over een instrument te beschikken dat je toelaat maatregelen te treffen om de schade zoveel mogelijk te beperken. Met de overstromingsvoorspellers beschikt Vlaanderen nu over zo'n instrument. Bij de ontwikkeling van het systeem koos de VMM resoluut voor de best beschikbare technologie. Dit leidde tot een bijzonder vernuft systeem dat bij het proefdraaien al internationale nieuwsgierigheid opwekte.

1. " (Fossiele) brandstoffen, de bekende wereldolievoorraden, zijn er nog genoeg voor 1 generatie ( ongeveer 40 jaar ). De olieproductie zal de vraag ook kunnen volgen. Voor sommige regio's daalt de voorraad, voor andere komt er nog productie bij. Dit alles zal echter niet noodzakelijk tot een prijsdaling leiden omdat OPEC de productie nog steeds kan " sturen". 

Uit De Morgen van de voorbije week.

Hvandeker : Een eindig verhaal dus en uit de mond van een hoofdeconoom van een groot oliebedrijf.   

 

 

 

 

 

 

 

2. "Klimaatverandering is mede oorzaak van genocide in Darfur, volgens Ban Ki-moon. Het geweld is in een zeer droge periode begonnen. Voordien leefden zwarte boeren samen met Arabische herders, zonder probleem. Deze laatsten mochten hun land doorkruisen, hun kamelen grazen en waterbronnen gebruiken. Toen er niet genoeg water en voedsel voorhanden was, is de miserie begonnen "  

Uit De Morgen van de voorbije week.

Hvandeker : Dit lijkt mij een erg logische verklaring. Mogelijk werd deze situatie misbruikt door de officiële instanties en zitten we nu met een tragedie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3. " De voorbije 10 jaren hebben planten en dieren zich moeten aanpassen aan het steeds vroeger beginnen van de lente. Meer bepaald 15 dagen op Groenland en dat blijkt uit een studie gepubliceerd in het vakblad " Current Biology ". 

Uit De Morgen van de voorbije week.

Hvandeker : En als dat nu nogmaals versneld, wat dan ?

 

 

 

4. " Eerste Vlaamse Eco-City winkel in Gent komt er op initiatief van cv Green Energy Creations. Men kan er terecht voor advies over duurzaam bouwen en verbouwen, energie verbruiken, bankieren, etc. Ook kan men er duurzame, milieuvriendelijke dingen kopen : bouwmaterialen, boeken, bedden, matrassen, bromfietsen en zonnepanelen. Ter plaatse gaan is aangewezen , maar men kan ook - binnenkort - bestellen en offertes aanvragen via de website www.eco-city.be

Uit De Morgen van de voorbije week.

Hvandeker : Voor jongens en meisjes, vrienden van de ecologie, die er willen " invliegen". Interessant om lezen is ook dat het begint te leven, te groeien want er zijn nog vestigingen gepland, oa Leuven, Brugge en Antwerpen. Zoals gezegd : groene zaken zijn ook goede zaken .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5." Alain Hubert en Dixie Dansercoer deden het deze keer wel : oversteken van Siberië over Groenland tot de Noordpool, als eersten ! ! !

Een 20 tal uitgebreide meetsessies hebben ze gerealiseerd : temperatuur, luchtdruk, ijsdikte, enz. kunnen de wetenschap helpen steeds meer te weten over het klimaat en de opwarming van de aarde. Volgens hen is er, naar schatting, in 10 jaar 1.000.000 vierkante kilometer aan ijs verdwenen. Maar het was er nu extreem koud, waardoor het ijs er goed bijlag en ze goed konden opschieten. Ze pleiten voor het pedagogisch gegeven dat wij met z'n allen meer eerbied moeten opbrengen voor onze planeet."  

Bron : De Morgen van de voorbije week.

Hvandeker : Dat zijn kerels waar ik erg veel bewondering voor opbreng. Voor hun doorzettingsvermogen, hun gedrevenheid, hun oogmerken, etc.

 

 

 

 

 

 

 

6. " Jongeren erg milieubewust in woorden, echter helemaal niet in daden.

94 % is bezorgd over het milieu. 79 % vindt dat het milieu een invloed zal hebben op hun toekomst. Zeggen ze, maar ze willen dat de overheid daar iets aan doet, zij dus niet. 50 % wil nog wel zelf afval sorteren, 33 % wil spaarlampen gebruiken, slechts 10 % wil minder met de auto rijden. Dat laatste heeft te maken met het veroveren van hun onafhankelijkheid en daar is de auto het symbool van. "

Hvandeker : En nu maar hopen dat, eens ze zelfstandig zijn, de auto aan belang zal inboeten... en ze overschakelen naar andere vervoersmodi. 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

    

Tierra Natuurreizen geeft het goede voorbeeld

 

De Belgische reisorganisatie Tierra Natuurreizen organiseert reizen met respect voor de omgeving. Heel echt dicht bij de natuur en de plaatselijke bevolking kom je als ECOVOLUNTEER. Terra biedt wereldwijde projecten waarbij je als vrijwilliger kan meehelpen een bedreigde diersoort te beschermen. Een mooi voorbeeld is het onderzoek naar walvisachtigen in Italië, waar de ecovolunteers de nodige technieken aanleren om te observeren, de onderwatercamera te bedienen, gedragsgegevens te verzamelen, foto's te herkennen en een boot te besturen. De locatie is een 18 mt lange historische en vooral ecologisch verantwoorde houten zeilboot. Goed om weten is ook dat Tierra met de Belgische afdeling van Trees for Travel start. Dit is een organisatie die aan klimaatcompensatie doet door bomen te planten.

 

Zie : www.tierra.be  en www.ecovolunteer.be  en www.treesfortravel.be

 

Hvandeker : Bron DM Magazine dd 23 juni 2007

Iets voor vrienden van de ecologie met wat avontuurlijk en ook wetenschappelijk bloed in de aderen.