| 13.000 werknemers dreigen bij Volkswagen en de toe leveringsbedrijven hun werk te verliezen. Ze worden afgedreigd en tegen elkaar uitgespeeld. “In het oosten van Duitsland liggen de loonkosten 20% lager,” krijgen ze te horen. En dus zouden zij hier diezelfde richting uit moeten om een kans te maken om in 2009 (!) met 3.000 een job over te houden. Is dit het nieuwe realisme waar niet aan te ontkomen valt? Weet u waar dit eindigt? Hoe globaler het kapitaal zijn gangen gaat, hoe brutaler het wordt. “Constructeurs die niet produceren waar de situatie het gunstigst is, worden uit de markt geprijsd door degenen die dat wel doen.” Daar moeten de werknemers zich maar naar schikken en hun collega’s in de buurlanden als vijanden behandelen. En dus moet het nog goedkoper, nog productiever en nog flexibeler. Weet u dat er bij Volkswagen Vorst een heel pak arbeiders zijn die al 7 of 8 jaar als interimarbeider werken? De jongste vijf jaar haalde Volkswagen 307 miljoen euro dividend uit Vorst. De bruto toegevoegde waarde steeg in diezelfde periode van 63.000 euro naar 84.000 euro per werknemer. Dat is een productiviteitsstijging van 33%. Maar nu de citroen uitgeperst is zouden de werknemers als brave schapen naar de slachtbank moeten. En blij zijn met de 2.700 jobs waar de patroonsfederatie Agoria mee uitpakt. Agoria doet alsof het om nieuwe jobs zou gaan die speciaal voor de VW-werknemers in het leven geroepen zijn. In feite gaat het om bestaande vacatures, waar duizenden werklozen eventueel mits omscholing hadden mogen op hopen. De KWB nodigt zijn 820 lokale afdelingen en 70.000 aangesloten gezinnen uit om na te gaan of hiermee het laatste woord over onze sociaaleconomische toekomst gezegd is. De logica van de maximale winst is géén noodlot. Het gaat om een scheve verdeling van geld en van macht. Om mensenwerk. Wij willen meer en beter. Wij willen een “economie in dienst van mens en samenleving”. Met die ambitie koop je morgen geen brood, maar we hebben ze even hard nodig als een strategie om nu de klappen op te vangen. Zonder perspectief is er geen toekomst.
Daarom pleit KWB: voor een nieuw politiek project om een sterk sociaal Europa op te bouwen, een Europa dat de schokken van de globalisering opvangt in plaats van te versterken. Een Europa dat de sterkste schouders de zwaarste lasten oplegt. - voor meer individuele én collectieve maatregelen om de arbeid beter te verdelen. Het kan toch niet dat “langer en harder werken” het juiste antwoord is wanneer er 5 miljoen wagens teveel geproduceerd worden. De KWB-slogan ‘Minder werken om met z’n allen beter te leven!’ is veel aantrekkelijker én realistischer...
- voor een sterkere Europese en internationale vakbeweging, die de kracht en de verontwaardiging van de werknemers bundelt en doet gelden.
De KWB wenst alle getroffen werknemers en hun vakbonden veel sterkte en goede moed toe. Samen hebben we de langste adem.
Koen Steel, Raak januari 2007 Hvandeker : Het kapitaal is brutaal en de winstmaximalisatie zeker. | Een ongemakkelijke waarheid | |
De eerste tien dagen van 2007 waren de warmste die het KMI ooit in januari gemeten heeft. Het is één van de vele signalen dat het grondig fout loopt met ons klimaat en dat we niet buiten schot zullen blijven.
Sinds 1987 is de gemiddelde temperatuur in België met 0,9°C gestegen. Dat lijkt weinig, maar de omvang én de snelheid van die veranderingen veroorzaakt gigantische problemen.
Vanuit onze zetel kijken we al enkele jaren toe hoe een groeiend aantal mensen op de vlucht moet voor extreme droogte, nooit geziene overstromingen en milieurampen. Sinds kort ervaren we dat ook hier bij ons zware ingrepen nodig zijn om de gevolgen van de klimaatveranderingen op te vangen. We raken buiten adem, we naderen kritische drempels: 2°C stijging is zo’n drempel. Prognoses tonen aan dat de aarde hard op weg is om gemiddeld meer dan 3°C warmer te worden. Zodra de globale temperatuur meer dan 2°C stijgt, kan echter niemand nog voorspellen hoe ontwrichtend de gevolgen zullen zijn. Als we dat willen vermijden, moet ten laatste tegen 2050 de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen met 60% naar beneden. In geïndustrialiseerde landen zoals België zelfs met liefst 80%. Aan de sceptici onder ons: dit zijn niet de cijfers van een of andere groene goeroe, het zijn de gegevens waar het Internationaal Klimaatpanel van wetenschappers en de Europese Unie van uit gaan.
Tijd voor goed nieuws: technisch gesproken is de complete ommekeer in onze manier van produceren en consumeren die hiervoor nodig is, perfect mogelijk.
Op korte termijn en met relatief eenvoudige ingrepen kunnen we zwaar besparen op ons energieverbruik. De investeringen die daarvoor nodig zijn, betalen we van de besparingen op onze energiefactuur.
In een niet geïsoleerde woning is ongeveer 30 liter aardolie/m² per jaar nodig. Dank zij een doorgedreven isolatie kan 3 liter volstaan. We weten intussen dat heel wat huis- en keukentoestellen meer energie verbruiken voor hun standby-functie, dan voor hun effectief gebruik. De KWB levert een bescheiden bijdrage. Onze initiatieven rond ‘Energiebesparing in huis’ en het ‘Zelf bouwen van zonnecollectoren’ zijn een groot succes.
Schone technieken, warmtekrachtkoppeling, 3-liter-wagens, hybride auto’s, passiefhuizen, wind- en zonne-energie, ze bestaan. De Volvo-site in Oostakker produceert vandaag nog 11.000 ton koolstofdioxide-uitstoot per jaar. Einde 2007 zal die uitstoot tot 0 herleid zijn. Colruyt heeft op zijn distributiecentrum in Halle 1.200 zonnepanelen geïnstalleerd die samen met een windturbine voor voldoende groene stroom zorgen. En in de Scandinavische landen, Duitsland, Japan, Californië en zelfs China bewijzen ze dat een ombouw naar een duurzame economie technisch mogelijk is en dat die bovendien erg veel nieuwe tewerkstelling oplevert.
De weerstand tegen de energierevolutie die we nodig hebben, komt van twee kanten. Er is ons eigen gedrag van verwende consument en energieverspiller. En er zijn de kortzichtige belangen van olie- en industrielobby’s die voor eigen profijt kiezen. We hebben dringend Vlaamse, federale en Europese politici nodig die beide weerstanden aanpakken en een doortastend klimaatplan op het spoor zetten. De eerstvolgende verkiezingscampagnes mogen hier gerust een centraal thema van maken. Het gaat om onze welvaart en de verdeling ervan, het gaat om de kwaliteit van het leven en om onze gemeenschappelijke toekomst.
KOEN STEEL, Raak februari 2007"
Hvandeker : Vooral in de laatste paragraaf is zo bondig en zo juist geformuleerd waar het eigenlijk om gaat. De kwaliteit van het leven staat - laat mij hopen - hoog op de agenda van KWB maar zeer zeker ook van Groen!
|
|
Facebook
|
Post een commentaar