hvandeker

In Brasschaat werd een woonuitbreidingsgebied ( tijdelijk ) aangewend als bos van kort omloophout, bron voor biomassa voor energieproductie. Alle 3 tot 5 jaar wordt er ' geoogst' en opnieuw aangeplant. In het totaal zou er in die gemeente 6 hectare daarvoor gebruikt worden.

Hvandeker : Voor de periode dat er nog niet gebouwd wordt kan er, in tegenstelling tot nu waar gronden bv 20 jaar ' braak ' blijven liggen, nuttig gebruik van gemaakt worden. Er is winst voor de eigenaar maar ook voor het milieu. Mocht men dat meer en meer doen dan kan dat een enorm gunstig effect hebben voor de economie en de ecologie. Wilg en populier zijn toch ook mooie bomen ? Vandaag gebeurt er niets mee, een gemiste kans...   

Er zijn vele redenen om het te doen en geen enkele om het niet te doen, Mr De Graeve : een signaal geven dat je je medewerkers welke mogen blijven en deze welke waarschijnlijk moeten vertrekken met respect wil behandelen. Hoe dat signaal eruitziet of hoeveel dat bedraagt doet al lang niet meer terzake. Velen zijn U voorgegaan, soms onder druk , soms uit vrije wil. Grote CEO's...

Dat je volgens sommigen teveel zou verdienen, kan ik begrijpen.
Dat je volgens anderen teweinig zou verdienen, al iets minder.

Dat de vermaledijde ' markt ' steeds in de discussie wordt vermeld om aan te geven dat eea marktconform zou zijn, is niet meer besteed aan de mensen die binnenkort op straat komen te staan. CEO's moeten vooruitzien, concurrentie uit China bv en maatregelen nemen. Goed gewerkt ? Ik weet het zo nog niet, en dan opslag ? Zijn grote bedrijven alleen nog maar een soort rad van fortuin voor de grote graaiers ?  

Een signaal, een teken, een toegeving, een blijk van rechtvaardigheid,... daar hebben de 609 en de rest gewoon recht op. Al de rest is onbegrijpelijk...
Het zal zelfs de onderhandelingen vergemakkelijken en je neemt die miljoenen toch niet mee, dat staat al eeuwen vast.

Een verontwaardigde buitenstaander die nog steeds probeert beleefd te blijven, ondanks alles.  

1. Olivier Deleuze ( Ecolo) wilde niet publiek in gesprek gaan met Reddy Demey( VB)

2. Bruno Tobback ( Spa ) wilde niet publiek in gesprek gaan met Peter Mertens ( PVDA )

... 2 gemiste kansen om 2 ( flauwe ) uiteenlopende redenen.

1. Cordon sanitaire heeft daar m.i. niets mee te maken, het zou overigens niet over politiek gaan.

2. Gedachtenwisselingen tussen uiteenlopende linkse visies kunnen wel interessant zijn voor de kijker.

Zijn er misschien verkiezingen op komst ?

Wij vinden is

het vervelend

dat er zo veel

onduidelijk.

In deze zin staat er maar één woordje verkeerd en daardoor schept het verwarring. Communicatie is aartsmoeilijk : dat is de conclusie van De Lijn, ondertekend door ene Roger Kesteloot, directeur-generaal.

En verder : wij vinden dat u recht hebt op heldere boodschappen en daarom verkiezen wij om te communiceren als ALLE wijzigingen concreet zijn uitgewerkt en doorgepraat. We vinden het dus nu te vroeg om de veranderingen aan te kondigen, tenzij ze eerst zijn doorgesproken met steden en gemeenten en met onze medewerkers.En de reizigers : voor Limburg is het klaar, de andere provincies moeten nog ( even ) wachten... enz, enz, enz

Hvandeker : Wat een gedoe om nog maar eens de burger als laatste te informeren. Volgens mij zit daar een strategie achter. Laat de burger zo lang mogelijk op zijn honger zitten, maak teksten zo onleesbaar mogelijk door het gebruik van typische vaktermen en offcieel jargon, verdrink hen in details via websites, verwijzingen, hyperlinks en zo. Gevolg : zelfs de meest wakkere burger geeft het stilaan op want ook de kat vindt in dit alles haar jongen niet meer terug. Communicatie is niet moeilijk maar wordt bewust moeilijk gemaakt.... Hoe meer men zegt om ' duidelijk en open te communiceren ' hoe achterdochtiger ik word. Lezing van officiële documenten is vandaag een nagenoeg onmogelijke opdracht die men best in groep aanpakt om niet te verzuipen in teksten waar een leek kop noch staart aan  krijgt.

Wat is klein nieuws, wat is groot nieuws ? Dat hangt in grote mate van jezelf af, hoe je tegenover een nieuwsbericht staat, wat je belangrijk vindt. Vandaar dat heel wat van wat ik belangrijk vind, niet door anderen gelezen wordt, wegens totaal onbelangrijk. Het zij zo...

1. DM 21 mrt 2012 : Vlaamse partijen geraken het ( eindelijk ) eens over meer klimaatambitie. Federaal, Wallonië en Brussel waren reeds zover om tegen 2020 de uitstoot van broeikasgassen met 30 % te verminderen. Meerderheid en oppositie, Vlaams Belang onthield zich, gaan akkoord met deze scherpere klimaatdoelstelling . Na 3 jaar dralen.... Een kleine revolutie zegt Mathias Bienstman van BBL.

Hvandeker : NVA en CD&V hebben 3 jaar getwijfeld over iets wat eigenlijk al jaren zonneklaar is. En nu het in praktijk zetten door alle regeringen in dit kleine landje...

2. DM 21 mrt 2012 : De Spaanse regering heeft aan Repsol toelating gegeven om naar oliebronnen te zoeken rond de Canarische eilanden. De regionale autoriteiten hebben zich verzet. De eerste bronnen werden reeds 11 jaar geleden ontdekt....

Hvandeker : 
Repsol gaat onderzoeken en als ze gevonden hebben wat ze hopen te vinden , nl olie ( geld ).
De Spaanse regering vindt dat nu goed : geld.
De regionale autoriteiten zijn tegen, want toeristen zouden niet meer of minder langskomen : geld.
Niet het klimaat, de mogelijke schade, het milieu staan hier voor alle actoren centraal. Wel de mogelijke financiële verliezen en het derven van inkomsten. En dat voor een schamele 100.000 vaten per dag, een heel kleine druppel op een hete plaat. Ook hier telt de bevolking niet meer mee.

3. DM 20 mrt 2012 : Vlaams minister president Kris Peeters verzet zich, in naam van ons land (!),  tegen een Europees voorstel om teruggooi van vis te verbieden door het inzetten van fijnere technieken. Tussen de 40 en 70 % (! ) van de vangst wordt dood teruggegooid. Dit verbod is een cruciale stap om de dramatische overbevissing in Europese wateren tegen te gaan. Gelukkig werd al wel besloten om het vissen in buitenlandse, niet Europese, wateren aan banden te leggen. Want dat veroorzaakte hongersnood en migratie zoals in Afrika. Berlangrijk, maar nog steeds niet aan de orde, is het feit dat de Europe vissersvloten veel te groot zijn ten opzichte van de aantallen aanwezige vis. Met illegale praktijken tot gevolg.

Hvandeker : Met duizenden vissersboten jagen op een beperkt contingent is om illegale praktijken vragen. Vissers moeten ook ' eten ' en ' hun kost verdienen '. Dat kan niet zoals ze nu bezig zijn. En wetende dat een miljard kg ongewenste ( maar eetbare ) bijvangst dood wordt teruggesmeten is een hallucinante vorm van voedselverspilling. En waarom verzet Kris Peeters zich als Vlaamse chef in naam van België ?

Ik denk vandaag alleen aan hen

Ik denk niet alleen vandaag aan hen, ook morgen

Ik denk vandaag en morgen aan alle kinderen

Meer kan ik niet doen

Minder wil ik niet doen.

Meer dan de helft van het geproduceerde leer eindigt aan onze voeten. Toch vinden we maar weinig verantwoorde merken op de markt: de leersector gaat gebukt onder ontbossing, dierenmishandeling, slavernij en vervuiling. De meeste schoenenproducten hebben maar weinig controle over de volledige productieketen en het gehanteerde beleid wat betreft sociale omstandigheden, milieubewustzijn en dierenwelzijn. Toch zouden zij, in naam van de consument, hogere eisen moeten stellen aan de praktijken van hun leveranciers.

Lees meer in detail of bekijk de video.  

Bron : Test Aankoop 562  van maart 2012

Hvandeker : Zoals vroeger reeds gezegd, vind ik het knap dat Test-Aankoop ook dit soort wantoestanden onderzoekt en belicht.

François Hollande, PS kandidaat president voor Frankrijk,  wil de hoogste inkomens zwaarder belasten. Want zij verdienen - ondanks alles - steeds meer en zouden toch ook hun duit in het zakje moeten doen, aldus de kandidaat. Die andere kandidaat, huidig president Sarkozy, is daar tegen want dan vluchten deze sukkelaars naar Zwitserland ( de superrijken ) en naar... België ( de rijken ).

En dat het (ont)vluchten effectief gebeurt wordt bewezen door het feit dat 1 inwoner op 10, weliswaar in Ukkel en in Elsene een Fransman is. Acteurs, zakenmannen, gewezen tennissterren, zangers, champagneboeren, financiële wonderboys, hoofdaandeelhouders en anderen....

Hvandeker : Het verschil tussen superrijken en rijken ontgaat me een beetje, maar dat die Fransen kunnen rekenen is me wel duidelijk. Waarom zouden de rijke Belgen dan gaan lopen met hun centen, bv ingevolge het instellen van een soort vermogensbelasting om ook hen hun steentje te laten bijdragen tot de solidariteit waarover men het altijd heeft, als de Fransen net en voor dezelfde redenen, naar hier komen ? Dus toch met zijn allen naar Zwitserland ? Je zou er medelijden met krijgen... nergens nog veilig, steeds opgejaagd. Alle gekheid op een stokje : ik ben ervan overtuigd dat niemand andere oorden opzoekt alleen wegens een zeer kleine belasting op fortuinen.  

Bron : DM dd 20-2-2012 Artikel van Jos Geysels ' Waarom geen vakbondsacties op zondag ? '

Een bijzonder artikel dat doet nadenken over de manier waarop de vakbonden ( alsook andere middenveldorganisaties en zelfs de linkse politiek ) zich profileren vandaag. Volgens schrijver doen ze dat, met de beste bedoelingen, redelijk fout en zijn ze op die manier het voorwerp van cynische vakbond bashing : conservatief, niet meer van deze tijd, onverantwoord. Als je een hond wil slaan, heb je snel een stok gevonden... en dat lokken ze zelf uit met hun manier van profileren, van communiceren ook. Ze worden op die manier in de verdediging gedrongen, terwijl hun rol helemaal niet is uitgespeeld, integendeel zelfs.

Daarom dienen ze eens goed na te denken over een aantal toekomstige evoluties, teneinde zich te weren tegen een bepaalde pers en dus een bepaalde publieke opinie die alleen de uitwassen breed uitsmeren, soms zelfs helemaal terecht : duizenden mede-werkers gijzelen door het transport lam te leggen, de onverantwoorde acties van de loodsen ( die nog steeds zeer goed hun boterham verdienen), een daling van de loonkost bepleiten door duizenden bedrijfswagens ter compensatie te eisen ( belastingontwijking en milieu ? ), etc. 

Terwijl de fundamenten van hun bestaan nog steeds aanwezig zijn, misschien meer nog dan de voorbije 30 jaar : de maatschappelijke verontwaardiging stijgt, ook bij de hardwerkende Vlaming, en daarom zijn fundamentele waarden zoals solidariteit, gelijkheid en rechtvaardigheid wel van de tijd. Wie anders dan vakbonden en andere middenveldorganisaties zullen hun invloed aanwenden om de rechten van de werkende en niet-werkende mens te verdedigen ? Vakbonden hebben geen enkele reden om in te leveren op hun traditionele waarden en normen, maar ze zouden het best wat anders aanpakken : het maatschappelijk ongenoegen verenigen en hun toekomstproject duidelijk communiceren : niet defensief terugplooien op verworven rechten met een ondertoon van verdriet over gemiste kansen ( Calimero) maar offensief een nieuwe horizon uittekenen, strategisch, tactisch en operationeel. Geen betogingen of stakingen die het land gedeeltelijk lam leggen, maar gerichte acties op zondag. geen inlevering op echte waarden, optreden als een moderne beweging met moderne middelen, een open communicatie naar de openbare opinie en de pers, zich afzetten tegen het cynisme door een positieve boodschap, kortom het syndicaat heruitvinden ( vakbond 2.0).  

Hvandeker : Is veel voor te zeggen, maar sleutelen aan organisaties die zichzelf in feite te weinig kritisch hebben bekeken is een werk van lange adem. Er was te lang macht voor de macht, ook misbruik van macht...Maar de enige manier om dat om te keren is er aan beginnen en dat ook als dusdanig aan eenieder te verkondigen.   

Als je maar lang genoeg op de nagel blijft kloppen , bestaat de kans dat hij dieper gaat. Zoals nu met Apple dat, na toenemende druk van klanten en belangengroeperingen ( vakbonden, NGO's, ed) , toegeeft dat wat er in zijn Chinees toeleveringsfabriek Foxconn gebeurt, niet of toch niet helemaal door de beugel kan en kondigen zij een onderzoek aan. Waar gaat het over :  Het genaamde fabriek dat vele honderdduizenden personeelsleden telt produceert telefoons, computers, IPads en IPhones voor HP, Samsung, Motorola en vooral Apple. Kinderarbeid, 70-urige werkweken, werknemers die geen pauzes kregen en staande 10 uren aan een stuk presteerden. Een van de getuigen ter plaatse stelt het zo: Apple doet zijn best, maar veel van onze klanten zouden geschokt zijn als ze wisten waar hun Ipads en IPhones vandaan kwamen. En Apple laat dat toch bestaan ' omdat het systeem prima werkt voor hen'. Daarom wordt Apple nu opgeroepen om ethische telefoons te ( laten ) produceren via petities, georganiseerd door www.change.org . Steve Jobs vond dat allemaal best zo maar nu is er wisseling van de wacht aan de top en dat heeft zo zijn gevolgen. De nieuwe chefs vinden dat er iets moet gebeuren.

Bron : DM dd 16 februari 2012

Hvandeker : Gelukkig organiseren grote groepen mensen zich tegen zogenaamde onaantastbare multinationals. En ze blijven op de nagel kloppen met moderne middelen. Eindelijk heeft dat ook hier en daar resultaat want imagoschade kan dodelijk zijn, ook voor de groten.  

Steeds meer virtuele marktplaatsen zien het licht, omdat er blijkbaar nood aan is. Ladders, fietsen , spelconsoles, boeken,dvd's ruilen , het wordt ook collaboratieve ruilhandel genoemd, is niet meer het exclusieve terrein van een handvol idealisten. Auto's delen, een sofa bestellen om te overnachten zelfs geld lenen zonder bank behoren tot de mogelijkheden.

Ouderwetse businessmodellen worden definitief naar de prullenbak verwezen en maken een sprong naar een duurzamer systeem. Internet en sociale netwerken maken dit allemaal mogelijk de dag van vandaag. Volgens trendwatchers verdwijnt het ' ik ' en verschijnt het ' wij '. Zonder het te beseffen zoeken we oplossingen voor de economische, maatschappelijke en ecologische problemen van vandaag.

Ruil- en deelsites, nieuw en succesvol voor :
Parkeerplaatsen
Auto's
Woningen
Boeken, spelgoed, cd's en dvd's.
Kleding
Logies
Boormachines, ladders, gereedschappen
Tuinen
Fietsen
Muziek

Bron : Artikel in DM dd 14-02-12 ' Consudelen, wat van mij is , is van jou  : hoe samen consumeren onze toekomst gaat bepalen.

Hvandeker : Transitie Ekeren, een beweging die dit soort activiteiten wil promoten, is ook op die weg. Het kan een antwoord zijn en inspelen op wat er bij heel wat mensen begint te leven. Zoals mensen zoeken tuinen en tuinen zoeken mensen.    

DM 2-2-2012 Buzz tegen bijenmoord. Olyslaegers  graaft dieper.

Heel lang reeds is er ongerustheid over de dalende bijenpopulaties in ons land, de buurlanden en nog verder. Einstein zei ooit dat als de bijen sterven er nog weinig tijd overblijft voor de mens. En niet omwille van de honig...

Olyslaegers is wat dieper gaan graven en heeft de kat de bel aangebonden : Bayer zou verantwoordelijk zijn met een aantal van de produkten in hun portfolio : De pesticide Imidacloprid, in België verkocht als Confidor. De Nederlandse documentaire op Youtube ' Moord op de honingbij ' dient daarbij als achtergrond. De man kroop in de pen, gebruikte Facebook als doorgeefluik en kon in een mum van tijd een massa mensen mobiliseren.

Hvandeker :   Het moet nog aangetoond worden, dat wel, maar mocht dit waar zijn dan zijn de gevolgen niet te overzien. In Frankrijk is het product gelukkig al een tijdje verboden, in Nederland en België niet. Hallo Europa , wat doen we aan onze bijenvolkeren ? 

Petje af voor het ACW dat het opbrengt om in Visie een artikel te wijden aan het boek van Peter Mertens ( PVDA + ) getiteld ' Hoe durven ze ? De crisis, de Euro en de grote hold up '. Thomas Blommaert stelt onder de titel ' Wat je niet leest in de krant ' dat dit boek je van je sokken blaast. Een wandeling over een op hol geslagen aardbol, waarop een kleine minderheid van bankiers en speculanten een grote meerderheid van gewone mensen probeert te doen bloeden.

Hvandeker : ik spreek me niet uit over de inhoud van het boek, alhoewel de kans groot is dat ik het ga lezen. De analyses zullen wel grootendeels juist zijn, alleen heb ik ze met andere woorden al op verschillende plaatsen kunnen lezen. Persoonlijk verwacht ik niet veel nieuws, maar misschien is de invalshoek toch net weer wat anders. Wel doe ik mijn petje af voor de moed dat deze boekbespreking verschijnt in Visie...  

Er zijn quotes die je onverschillig laten en andere die je raken.

Deze vond ik in een opiniestuk van DM van 3 februari 2012 en vond 'm geweldig :

' Never depend on governments or institutions tot solve any problem, all social change comes from the passions of individuals ! ' van Margaret Mead

' Laat je, voor het oplossen van om het even welk probleem, niet leiden door regeringen of instellingen. Want alle sociale veranderingen komen voort uit de passie van enkelingen '.

Zo waar, wat vind je ?   

Deze keer niet op houtstoven ( zie mijn posting van 20-12-11 ' Joke op houtstovenjacht, titel voor een Jommekesstrip') maar op vossen die op minder dan 500 meter van een kippenhok worden opgemerkt. Daarom een nieuwe titel voor een Jommekesstrip ' Joke zet het vizier op scherp '. Dat wetenschappers deze aanpak onzin vinden, vindt ze naar alle waarschijnlijkheid niet echt belangrijk. Bden je minister of ben je het niet en een minister moet beslissen en knopen doorhakken. ' Joke hakt knopen door ', of nog ' Uitzetten en afknallen', ook een goede...  

Wetende dat 1,5 miljoen Belgen armoede lijden stoot het fenomeen van de voedselverspilling mij nog steeds tegen de borst en vraag ik mij af of er geen ( begin van ) oplossingen zijn , voedselbanken niet te na gesproken. De reportage gisteren op Eén ' Koppen XL ' liet weer niets aan duidelijkheid over : voedsel wegwerpen , dus verspillen, is nog steeds aan de orde van de dag. Zoals steeds kan er tijdens de veel te korte zendtijd niet al te veel verteld en getoond worden maar uit al dat fragmentarische en anekdotische is toch wel iets op te pikken :

* Ergens in een Frans ' instituut ' ( school, universiteit ) werd voedsel verschaft tijdens de middag : in totaal ging het over 900 kg, waarvan 200 kg werd weggesmeten. Meer dan 20 % werd naar de vuilcontainers verwezen omdat de jongelui hun bord vol laden waarvan ze zeker waren lang niet alles tot zich te kunnen nemen. Als hen dan gevraagd werd naar het waarom, dan wisten ze echt niets zinnig te zeggen. Mentaliteit...

* Supermarkten organiseren vooraleer de winkel open gaat, een rondje wegwerpen van voedsel dat in een aantal gevallen nog 4 tot 5 dagen looptijd had tot de houdbaarheidsdatum. Erger nog, deze producten werden in een aantal gevallen overgoten met javel om ze niet langer consumeerbaar te houden ( Muffinman!). Procedures...

* Sommige winkels van een een keten hadden teveel besteld en normaliter zouden zij dat kunnen doorgeven aan een andere collega-winkel die mogelijk . Maar dat kost te veel. Geld... 

* Een fabrikant werpt containers meloenen weg omdat ze te klein zijn. Mensen verwachten een grote meloen voor 1 Euro, geen kleine. De smaak was daarbij geen element. Absurde kieskeurigheid van de consument...

* Iemand legde de vinger op de wonde door te zeggen dat ons voedselsysteem ziek is. Zowel fabrikanten, distributeurs en consumenten zijn daar samen voor verantwoordelijk. En er is nog geen begin van oplossing in het zicht. Voedselbanken verrichten goed werk maar zij zijn roepende in de woestijn. Lokaal voedsel zonder tussenstations is een andere voorlopig beperkte mogelijkheid.

Soms lees je dingen die, alhoewel we dagelijks leren om niet alles klakkeloos aan te nemen, er lekker ingaan. Zo was er nog een stukje in WE Knack nr 1 waar een redelijk ideaal beeld werd opgehangen van een mogelijke toekomst. De genaamde Juliet Schor, vroeger professor economie, vandaag professor sociologie in de VS, die op 14 januari 2012om 19 uur  een lezing zal geven in verband met haar nieuwste boek over overvloed, voorspoed en welzijn in de Orangeri van de Botanique te Brussel ( meer info www.oikos.be ).  

Uit het interview haal ik volgende voor mij belangrijke fragmenten :

- De rijke aarde die we erfden geven we door aan onze kinderen en kleinkinderen als een uitgeperste citroen. Het feest is voorbij. Tenminste dat is het gevoel dat bij een grote groep mensen leeft. Maar zo hoeft het niet te zijn. Er zijn steeds meer mensen die zeggen dat het ook anders kan en anders moet : academici, opiniemakers, bedrijfsleiders en zelfs economen.

- Wat is leven in voorspoed : Steeds harder werken met steeds meer stress of meer tijd maken voor jezelf en je omgeving ? Je energie- en voedselvoorziening uitbesteden aan multinationals of zelf kunnen voorzien in ( delen van ) je behoeften ? Steeds meer consumeren of ons omringen met een beperkt aantal betekenisvolle producten en mensen ? Is onmiddellijk comfort belangrijk of streven we naar een gezonder milieu en meer levenskwaliteit ?

- De business as usual economie is ondertussen compleet disfunctioneel geworden, maar wat er in de plaats moet komen is nog enigszins onzeker. De toekomstige economische ontwikkelingen die oa een gevolg zijn van foute politieke keuzen uit het verleden zijn niet onvermijdelijk. Zeker in Europa waar vandaag een soberheidspolitiek gevoerd wordt als gevolg van het redden van de ' financiële instellingen ' waardoor de lasten van de crisis afgewenteld worden op de gewonen mensen en niet op de veroorzakers ervan. Landen en regeringen zijn in de greep van andere landen en regeringen, multinationals en grote financiële groepen.

- We moeten de productiviteitsgroei compenseren door minder te werken. Om de uitstoot te verminderen moeten we minder produceren, de groei doen verminderen of zelfs stoppen en dat doen we dus vooral door minder te werken. Globaal produceer je dezelfde hoeveelheden met minder werkuren ( productiviteitsgroei). Enkele procenten uitstoot per jaar minder betekent een significante vermindering in 20 jaar.  De extra vrije tijd kunnen mensen dan gebruiken voor eigen productie ( buiten de klassieke marktsystemen) of voor meer vrije tijd, meer sociale contacten, meer creativiteit ook. Mensen zullen blijer zijn en genieten van de autonomie die ze hebben en het voelt bovendien goed om een deel van de oplossing te zijn in plaats van een deel van het probleem.

- De bestaande systemen vertrekken vanuit een verkeerde economische basis want ze betalen niet voor de ware kosten die ze veroorzaken waardoor ze er productiever uitzien dan ze in werkelijkheid zijn. De klassieke grootschalige landbouw vervuilt, vernietigt de bodem en hebben een grote opbrengst maar op langere termijn, als het ecosysteem in elkaar klapt, ben je alles kwijt. Ook fossiele brandstoffen lijken nog goedkoop als je alle nadelige gevolgen van het gebruik ervann de milieukost,  niet in rekening brengt.  Grootschalig is dus niet goedkoper en zeker niet beter voor het milieu en dit tijdperk loopt stilaan op zijn einde.

- Groei komt steeds meer van redelijk kleine, innovatieve, bedrijven. Ze leggen het vuur aan de schenen van de grote jongers die vaal alleen overleven door de jonge en dynamische bedrijven gewoon over te kopen.   

- Ik heb de laatste jaren veel tijd doorgebracht in Duitsland : ik zag daar een hele boel innovaties, zoals veel kleinschalige organische voedselproductie, aanleg van publieke boomgaarden tot nieuwe vormen van wonen met veel minder milieu-impact.

- In de VS hadden veel mensen hun job verloren en dus trokken ze niet meer naar de supermarkt om dingen te kopen maar begonnen ze zelf met dingen te maken. Hoe langer die crisis duurt, hoe meer deze beweging zal doorzetten.

- We moeten ons verenigen en verandering eisen want onze regeringen zijn gegijzeld en gecorrumpeerd door financiële belangen die ons allen naar een doodlopende straat leiden.

Hvandeker : Gewoon interessante lektuur, voor mij toch. En heel dicht bij iets wat ze al jaren ' de omslag, de groene bigbang ' noemen. Ook nu lichtjes anders geformuleerd en benoemd maar in wezen hetzelfde : verandering , terechte verontwaardiging, etc. Er is hoop aan de ( verre ) horizon : de toekomst zal zuiniger, groener en properder zijn.

Meer info ? www.newdream.org en www.julietschor.org   

Een getuigenis lezen van mensen die het met heel weinig geld moeten zien te rooien is leerrijk. Door omstandigheden zijn mensen slim als ze gaan winkelen en vindingrijk als ze koken... Enkele voorbeelden uit het leven van deze mensen die mogelijk veel verloren hebben, maar niet hun creativiteit en niet hun waardigheid. Ook beheersen ze de kunst van het verbergen. Langs deze weg breng ik een eerbetoon aan hen die het minder hebben dan de meesten onder ons.

Bron: Winter editie Cava van de CM

1. Koop geen aardappelen want die zijn veel duurder dan pasta, couscous en rijst.

2. Gezond koken kost zelfs minder dan ongezond koken. En gezond koken draagt bij aan je eigenwaarde.

3. We hebben al 5 jaar dezelfde kerstboom, die nu jammer genoeg toch zijn naalden begint te verliezen. En we tooien hem met veren, raffia en versieringen uit deeg.

4. Mijn kinderen dragen vooral zo goed als nieuwe maar tweedehandskleding en gaan er erg creatief mee om : 10 stuks voor 5 Euro.

5. We hebben de TV bewust weggedaan, maar behouden gsm,pc en internet.

6. We vinden een dikke knuffel veel belangrijker dan materiële zaken.

7. Ik sta weigerachtig tegenover dingen die ik gratis krijg en betaal liever iets, al is het maar een beetje. Want als je je waardigheid kwijt bent, dan ben je veel kwijt.

8. Ik doe aan LETSEN. LETS is een vereniging waarbij je spullen en diensten ruilt. Ik kook bij mensen thuis of ga naast mijn werk nog in de zorgverlening poetsen. Dat levert ' stropkes ' op en daarmee kan ik beroep op een computerspecialist als mijn pc het laat afweten. Het mooie aan het systeem is dat iedereen gelijk vergoed worden : 40 stropkes per uur werk, wat het ook is.

9. Ik recycleer en composteer alles. Afval laten ophalen is ook niet gratis en ik ben erg creatief wat dat betreft.

10. Mijn collega's weten niet hoe het er in mijn wereld aan toe gaat, ze halen alles van de TV. Als er een programma is rond armoede , dan zeggen ze hoe erg dat wel is. Maar er iets aan doen, dat niet.

11. Stress hoort bij armoede, want er zijn altijd onverwachte kosten zoals de tandarts of logopedie voor de kids. Als ik de kinderen laat meegaan op schooluitstap dan valt er voor mij die week niet veel te eten.

12. Ik zie ook de reactie van anderen die arm zijn. Ze zijn zo gekwetst dat ze helemaal op zich terugplooien en durven niets meer ondernemen uit schrik weer gekwetst te worden.

Hvandeker : Ik kan alleen maar respect opbrengen voor mensen die hierover willen getuigen...

Een bijzonder interessant artikel in de Knack van 30 november 2011 draagt de veelzeggende titel : ' Kennis is geen monopolie van academici of politici '. Het is een interview met de Antwerpse gouverneur Cathy Berx naar aanleiding van de resultaten van de streefbeeldstudie van de R11bis. Enkele uitspraken gaan voorzichtig in de richting van wat ik nieuwe inzichten inzake meer democratische besluitvorming zou willen noemen. Ik haal deze aan welke ( voor mij ) stilaan in die richting evolueren en maatregelen voorzien die veralgemeend zouden moeten toegepast worden bij openbare aanbestedingen, omdat ze het gezond verstand ( ' Kennis is geen monopolie van academici en/of politici ' ) een kans geven.  

* Voor het eerst werd een tunnel van 8 km uitgewerkt in samenspraak met de bevolking.

* Een streefbeeldsituatie beschrijft een situatie zoals men ze idealiter hoopt te bereiken.

* Wat is de rechtsbescherming van de burger tegenover de overheid ?

* Hoe kunnen strategische infrastructuurwerken sneller worden gerealiseerd ?

* Er moet meer geïnvesteerd worden in de voorfase van een project. Als daar een maatschappelijke consensus of minstens wederzijds begrip ontstaat, is het gemakkelijker om samen na te denken over oplossingen. Het risico op vertragingen bij de uitvoering wordt dan kleiner.

* We zijn aan dit participatieproces begonnen vanuit de aanname dat kennis geen monopolie is van academici of politici en alles gebeurde op vrijwillige basis. Wel is het zo dat de deelnemers veelal vanuit hun eigen belangen vertrekken, terwijl we ook naar het algemeen belang moeten zien. Dat botst meestal...

* De inbreng in de klankbordgroepen beschouwen we als suggesties . Kennis en inzicht verwerven en maximaal rekening houden met de belangen van zoveel mogelijk partners is daarbij het uitgangspunt.

* We hadden op macroniveau wel zicht op een aantal cijfermatige fundamenten van de R11bis, maar misten wel cruciale details : hoeveel verkeer wordt er van het onderliggend verkeersnet gehaald, wat is de verdeling tussen bestemmings- en doorgaand verkeer, wat is het effect op de omliggende wegen ?

* Het heeft een vol jaar geduurd om het streefbeeld op te maken, maar het wordt breder gedragen. Nu is het terug aan de bevoegde vlaamse minister ( Crevits ) om de procedure verder te zetten , met name het MER-rapport waar ook alternatieven worden onderzocht.

* EEN OVERHEID DIE BIJ GROTE INFRASTRUCTUURWERKEN DE BURGER NIET BETREKT, HAALT DE EINDSTREEP NIET MEER.

* Uiteindelijk beslist de democratisch gelegimiteerde overheid in functie van wat zij noodzakelijk vindt in het algemeen belang.

* In Baden Württemberg is er een minister voor participatie. In Duitsland kent men het instrument van een publiek debat over pro's en contra's, wat interessant is omdat tegenstanders van projecten meer participeren dan voorstanders.

* PARTICIPATIE ORGANISEREN VEREIST DE JUISTE CRITERIA. KOSTEN, PROJECTGEBIED EN MAATSCHAPPELIJKE IMPACT SPELEN DAARBIJ EEN GROTE ROL.

Hvandeker : Ik vind het zinvol een aantal argumenten op een rijtje te zien, maar vraag me af hoe de overheid beslist ' in functie van wat zij noodzakelijk vindt in het algemeen belang ' . Hoe bepaalt en beoordeelt de overheid het algemeen belang ? Wat is bv het algemeen belang bij de plannen rond de R11bis ( sommigen zeggen nu reeds de R11mis ) ? Beslist men soms niet omdat men moet beslissen ? Hoedanook , door burgers eerlijk en vroeg genoeg te betrekken, heeft men toch al zicht op het draagvlak via ( de vertegenwoordigers van ) de omwonenden. Als de overheid mee wil zoeken naar aanvaardbare methoden van vertegenwoordiging...  

Bron : Artikel ' Hennep maakt gezonder ' in Koop Zo ( van de Gezinsbond ) door Chris Dutry...

is een waardevol, kort maar veelzeggend werkstukje. Het gaat hier uiteraard niet over drugplantversie maar wel over familie hiervan met erg gezonde eigenschappen. Hennepzaad en hennepolie zijn ingrediënten van allerlei hoogwaardige voedingsproducten.

Hennepzaad bestaat uit volwaardige proteïnen, onverzadigde vetzuren en licht verteerbare vezels. Ze kunnen getoast en gezouten worden of gemalen tot bloem voor de aanmaak van hennepkoekjes of hennepburgers.
Ook olijfgroene hennepolie bestaat uit de goede verhouding van 3 op 1 ,omega6 en omega3 vetzuren, voldoende antioxidanten en mineralen en wordt daarom meestal gebruikt als smaakversterker in veel gerechten.

Hvandeker : Er is geen enkele reden om deze plant niet onder de aandacht te krijgen, meer zelfs : steeds meer landbouwers ontdekken dat hennep een interessante wisselteelt is.

Meer weten ?
www.hempoilcan.com
www.wervel.be/hennep

1. In de krant DM van 22/11/11 stond dit berichtje dat 100 woorden (!) in 4 zinnen (!) bevatte : In 2010 was er een record aan broeikasgassen in de atmosfeer.

Hvandeker : Dit lijkt nog amper nieuwswaarde te hebben vandaag. Vreemd en vooral beangstigend.

2. In dezelfde krant op dezelfde dag stond dat de Vlaamse lucht naar verwachting altijd maar smeriger wordt : fijn stof zorgt ervoor dat als je naast de snelweg woont even ongezond is dan 17 sigaretten roken per dag. Kinderen naast de snelweg roken dus al flink mee. Hoe meer economische activiteit, industrie en vervoer hoe meer medische risico's zoals verminderde longfunctie, COPD, toenemende klachten aan de luchtwegen, hart- en vaatziekten.

Hvandeker : Vlaanderen, logistieke draaischijf van Europa ? Waarom wil men in Antwerpen het doorgaand verkeer rond de stad ? Wat is de maatschappelijke kost voor Vlaanderen ? Lager dan de opbrengsten, dan doen we toch gewoon verder . Het is duidelijk dat er nog steeds geen draagvlak in Vlaanderen is om, zoals in andere landen, de nefaste effecten van deze vervuiling aan banden te leggen.   

3. Een jaar na de vorige overstromingen van november 2010, werd gisteren op TV teruggekeken naar de oorzaken ervan en volgens de reportagemakers is het nu voor eenieder duidelijk wat de belangrijkste oorzaken waren maar dat niemand de verantwoordelijkheid voor het foutlopen wil opnemen : de pot verwijt de ketel. Veranderingen werden na 1 jaar nauwelijks opgemerkt. Als er niets gebeurt stijgen de kansen dat zich nieuwe overstromingen voordoen op bepaalde plaatsen met 20 %. Anderen nemen het cijfer 30-60 % in de mond.

Hvandeker : Flauwe regelgeving op gebied van ruimtelijke ordening ( met weinig sluitende regels en dus controle ) zorgt ervoor dat de situatie niet ten gronde wordt aangepakt en dat er nog steeds 1000 interpretaties mogelijk zijn, met alle gevolgen van dien. Wat we zelf doen , doen we beter ?

4. Visie 18/11/2011 : Je moet de wereld niet willen redden, je kan beter anders naar de wereld leren kijken. Dat is de mening van Rudy Dhont, duurzaamheidsonderzoeker en docent bedrijfsethiek aan de KHLeuven. En dit door het versterken van de veerkracht. De veerkracht stelt de mens, de natuur, de bedrijven en de maatschappij in staat om schokken te boven te komen, je aan te passen en zo nodig te veranderen.

Hvandeker : Er is niets mis mee dat je de wereld een heel klein beetje wil veranderen, maar veerkracht helpt je daarbij een handje. Een en/en verhaal eerder....

5. Stellingen in datzelfde artikel : Verder groeien is ecologische  horror, niet verder groeien is sociale horror. En ook : We zouden het sturende principe van ' geld ' kunnen vervangen door ' rijkdom ' aan talent, water, lucht, cultuur, buren en je sociale netwerken.

Hvandeker : Niet gemakkelijk.   

Hvandeker :

In DM Magazine van dit weekend van 19-20 nov 2011 stonden interviews met ouders over hun voorspellingen met betrekking tot de toekomst van hun (klein)kinderen. Zoals altijd haal ik er die uitspraken uit welke er voor mij enigszins ' uitsprongen '. 

1. Sofie Poppe ( 37 jaar )
* Onze kinderen gaan de pineut zijn en het kind van vele ' rekeningen ' : vergrijzing, milieu, financiële en economische crisis.
* De komende afnemende welvaart is relatief : we worden er misschien niet echt armer op, maar wel minder rijk dan de rest van de wereld.
* Politici staan hoe langer hoe machtelozer tegenover onze geglobaliseerde wereld. Ze zullen niet de moed hebben om te doen wat nodig is met name ons kapitalistisch systeem fundamenteel in vraag stellen.
* Vooral de ecologische crisis bezwaart voor mij de toekomst van mijn kind. Omdat ik er in mijn naïviteit van uitga dat deze financiële crisis nog wel kan opgelost worden. De kans dat de klimaatopwarming snel zal opgelost worden is veel kleiner. Of de dreigende waterschaarste en bijhorende migratiestromen. Die ecologische crisis kan potentieel de hele wereld ontwrichten. 

2. Dennis Lagast ( 29 jaar )
* Weinig dingen zullen in prijs dalen. Ik betaal 400 Euro kinderopvang per maan en een Nederlandse collega 700 Euro. Die laatste evolutie komt er ook bij ons aan. De welvaart die onze ouders hebben gekend, krimpt.
* Onze kinderen zullen steeds dichter bij elkaar moeten wonen in kleinere wooneenheden.
* Zelfs vandaag heb je al een MBA of bijkomende competenties nodig om een verschil te maken op de markt.
* Toevallig heb je nu in België vanwege de notionele interest heel veel finanieringsvehikels. Als die regeling verdwijnt kan mijn specifieke sector snel inkrimpen. Onzekerheid troef dus, zelfs al voor mij die werkt op de group treasury van een holding.

3. Hilde Hoste ( 43 )
* Het is net of onze westerse wereld op hol is geslagen. Het lijkt erop dat die wereld best wel eens ten onder zou kunnen gaan aan onze drang naar steeds meer.
* We zitten in een transitie naar een ander systeem. Dit is een kantelmoment in de westerse geschiedenis.
* Als mijn dochters vragen of we dit weekend gaan shoppen, stel ik dat in vraag. Om hen voor te bereiden op de toekomst, moet je hen geen depressie aanpraten maar wel de waarde van de dingen bijbengen. Ze willen een nieuwe GSM maar hebben er een die werkt. Punt.
* Dat mijn ouders met veel minder materiële rijkdom ook gelukkig waren, sterkt mijn vertrouwen dat mijn kinderen niet per se ongelukkig zullen worden als ze het met minder moeten stellen.
* Wat verontrust mij nog meer dan de huidige crisis : de klimaatopwarming omdat ze nog veel minder controleerbaar is. Het gaat de slechte kant uit.

4. Valerie Pattyn ( 32 jaar )
* Ik geloof in mijn kinderen, ze zullen het wel redden. Optimisme is een morele plicht. Ik maak mij zeker zorgen, maar je laten meesleuren door angstgevoelens is het slechtste wat je nu kan doen.
* Het is stilaan zeker dat we door een materieel pijnlijke periode moeten met de vinger op de knip. Maar misschien leren wij en onze kinderen daardoor ook net wer wat echt belangrijk is in het leven.
* We staan als universitair geschoold koppel te kijken dat we hooguit een rijhuisje kunnen betalen.
* Wat mij zorgen baart, is dat de huidige competitie tussen de mensen vooral draait om geld, zelden om kwaliteit en zorg voor elkaar.
* Wie vandaag niet mee is in deze flitsende maatschappij heeft pech.

Hvandeker : er is veel hoop met zoveel ' wijze ' ouders. Realistisch, maar niet fatalistisch. Ik sta er van te kijken dat zij in deze redelijk moeilijke tijden toch meestal het hoofd koel houden en ernstig nadenken over de ' echte kwaliteit van het leven ' 

Omdat er vandaag zo weinig tijd overblijft om een overtuiging op papier of op het internet te zetten in de hoop dat het resultaat gelezen wordt, zoeken mensen soms hun heil in slogans. Deze hebben het voordeel van de bondigheid en het nadeel van de eventuele onduidelijkheid. Toch vind ik sommigen ervan en bondig en duidelijk, zoals ik onlangs mocht ervaren. Een man van 92 jaar ( ! ) maakt nog steeds pamfletten om zijn overtuiging met anderen te delen en hij stopte er me eentje in de hand, nog steeds met een zekere fierheid en gedrevenheid. Enkele slogans op dit pamflet zijn nog steeds actueel en zou ook uit de pen kunnen komen van een 20 jarige, met 72 jaar minder (levens)ervaring.

1. Wie niet van de geschiedenis leert... is gedoemd haar te herhalen.
Het kapitalistisch systeem is misdadig, baarbaars en onmenselijk. Mijn leven werd getekend door roof- en godsdienstoorlogen. We werden altijd belogen, bedrogen en bestolen door de overheid, de geldmachten, de reclame en de dogma's.

2. Vrede en waarheid zit in de opvoeding.
Men leerde mij mooie principes, maar leerde ook snel het verschil tussen mooie principes en praktijk. Ik moest in de oorlog mensen doodschieten omwille van mooie principes, in opdracht van het ' vaderland '. Dit klopte niet natuurlijk.

3. Iedereen gelijk betekent niet iedereen hetzelfde.
Men wilde mij inlijven in een doodspeloton om leiders van de vrede en van de KP om te brengen. Ik heb dat geweigerd. Wie na de wereldoorlog voor de vrede was, noemde men een communist en daarom ben ik dat ook geworden en ben er fier op.      

4. De aarde geeft genoeg voor ieders behoefte, niet voor ieders hebzucht.
Wij eisten een vakbond die niet ten dienste stond van de politieke partijen, waardoor de macht van de politiek ook werd versterkt door de verdeeldheid van die vakbonden. Daardoor kan alles duurder worden gemaakt en onze verworvenheden afgenomen, stilaan maar zeker . Het afpakken van de index, het brugpensioen, de werkzekerheid, de steun zorgt ervoor dat het failliete systeem wordt betaald. Zie Dexia... De democratie wordt afgebroken.

Natuurlijk zijn niet alle slogans, met onderliggende toelichting, helemaal juist. Maar dat een 92 jarige dat op papier zet en gelezen wordt vind ik uitzonderlijk. Het doet me denken aan Stéphane Hessel, een leeftijdgenoot met evenveel ervaring die de overtuiging nog steeds in zich heeft en die met de wereld wil delen. Beiden zeggen ' wees verontwaardigd en steek je nek uit '. Knappe mensen, toch ?       

Bron : MO november 2011

Stilaan komt men er achter dat ' grote ' klimaatakkoorden , tussen alle wereldspelers ( groot en klein ) , niet snel mogelijk zullen zijn. Meestal liggen geopolitieke redenen aan de basis van de aarzeling, de weigering, de impasse. En dus zal er op beperktere schaal en daarom niet minder effectief iets moeten gebeuren. Van onderuit, land per land, bewonersgroepen, individuen... Een bloemlezing van mogelijkheden, opportuniteiten, realisaties onderweg of gepland.

1. Zuid-Korea : Het groene groeiplan. Investeringen in O&O van batterijen, elektrische wagens en hernieuwbare energie. Ondersteunen van andere landen die dezelfde weg willen inslaan.
2. China, de grootste CO2-uitstoter, heeft een 5jarenplan om zowel energie te besparen als om hernieuwbare energie ( wind, zon, biomassa en geothermiek) te promoten.
3. Japen, met dank aan Fukushima, voert een doorgedreven klimaatbeleid, mikt op 20 % energiebesparing bij verkeer, industrie en particulieren.
4. India beloofde in Kopenhagen om zijn uitstoot tegen 2020 met 20 tot 25 % te verminderen tov business as usual. Volgens de laatste rapporten zijn de zwaar vervuilende sectoren, energie, staal, aluminium, cement, papier en kunstmest goed op weg. Maar het blijven ' laag hangende vruchten ' en ze willen/moeten verder gaan. India wil, onder druk van de honderden miljoenen armen, een weg vinden om zich verder te ontwikkelen zonder de impact op het klimaat te vergroten. Deze mensen eisen de afvoering van mijnbouwprojecten, bemoeilijken olieconcessies, bestrijden ontbossing en houden grote infrastructuurwerken tegen omwillen van hun milieu-impact en omdat hun overleven wordt bedreigd.
5. Latijns-Amerika REDD de bossen. Ze willen de uitstoot terugdringen door de ontbossing tegen te gaan( met 70 % tegen 2020)  en het bosherstel te stimuleren. Costa Rica wil tegen 2021 klimaatneutraal zijn bv. Ook Cuba is goed bezig met energiebesparing en hernieuwbare energie.
6. Afrika zet in op slimme landbouw en wil een klimaatbestendig landbouwmodel ontwikkelen en implementeren, met de hulp van financiële instellingen en rijkere landen.
7. Ontwikkelingslanden, niet alleen BRIC maar ook Zuid-Afrika en zelfs de minst ontwikkelde,  engageren zich meer dan de traditionele rijkere landen.  
8. Duitsland, Europese koploper, wil dus ( veel) verder gaan dan de EU in zijn geheel. Zelfs met een uitdoofbeleid voor de kernenergie .
9. Transitiebeweging in Europa en ( veel ) verder wil het verborgen potentieel mobiliseren en een buffer vormen tegen de klimaat- en oliecrisis.   
10. Steden maken het verschil. Meer dan 50 % van de wereldbevolking woont in de stad en tegen 2050 zal dat 80 % zijn. Het Internationale Netwerk van Lokale Groene Initiatieven ( Iclei) met 1.220 aangesloten steden vindt dat steden het verschil kunnen en moeten maken. Steden willen tegen 2020 zowat 35 tot 40 % minder uitstoten. Europese Groene Hoofdstad voor een jaar is daar een uiting van.  

Hvandeker : Blijkbaar zijn velen ervan overtuigd dat we op een punt gekomen dat we niet meer naar elkaar moeten kijken, maar effectief de handen uit de mouwen steken. Het is geen kwestie meer van kiezen, het is van moeten. Dat de opwarming er komt, is zeker. De vraag is : hoeveel en tegen wanneer ? Het voorzichtigheidsprincipe kan nooit ver weg zijn in deze discussie... 

Bron : Website Radio 1, Peeters en Pichal.

Op maandag 24 oktober gaat in Brussel het eerste Belgische asbestproces van start. Françoise Jonckheere spande een burgerrechtelijk proces in tegen de voormalige asbestfabriek Eternit. Françoise was een zogenaamd omgevingsslachtoffer van de Eternitfabriek van Kapelle-op-den-Bos, waar asbestcement werd geproduceerd. Zijzelf werkte nooit in de fabriek, maar overleed in 2000 aan de gevolgen van asbestkanker (mesothelioom), een ongeneeslijke vorm van kanker die door asbest wordt veroorzaakt. Haar echtgenoot, Pierre Jonckheere, werkte er bijna dertig jaar lang als ingenieur. Hij stierf in 1987 aan mesothelioom.

In principe hebben asbestslachtoffers recht op een vergoeding van het Asbestfonds, maar als ze daar aanspraak op willen maken, moeten ze afzien van een juridische procedure. Dat staat in Artikel 125 van het Asbestfonds.

Sven trekt naar Kapelle-op-den-Bos met Eric Jonckheere, zoon van Pierre en Françoise.

Hvandeker : de verontwaardigden en  indignados te lande hebben terecht oog voor vele dingen die fout lopen in onze maatschappij. Als er nu iets is dat fout liep/loopt en zal lopen is het verhaal van de asbest en haar slachtoffers, in het verleden, vandaag en in de toekomst. Ik heb een vermoeden dat de uiteindelijke verantwoordelijken nooit zullen gevonden, laat staan veroordeeld worden. De doofpot staat al klaar... En de wet zegt : als je geld uit ' het fonds ' ontvangt heb je geen recht meer op de waarheid. Wie heeft die wet in godsnaam gestemd ? Ik ben sterk verontwaardigd over de waarschijnlijke gang van zaken, wie nog ? Hier, op dit proces, zou minstens moeten geweten zijn vanaf wanneer men zeker wist dat het fout zou lopen ! En beseffen wij wel dat in vele publieke en privé gebouwen dit goedje nog steeds aanwezig is ? Ja, ook in scholen waar onze kinderen en kleinkinderen dagelijks vertoeven. De vervuilers zouden ook die sanering moeten betalen, toch ?

Bron : Brief van de dag in DM van 20.10/11 is van de hand van Linus Vanhellemont, een indignado, een verontwaardigde aan de oudere en vooral jongere politici die blijkbaar nog steeds niet begrijpen waar het over gaat. De politiek zoals ze vandaag functioneert kan de maatschappij, een veel complexere samenleving, niet meer vertegenwoordigen. Er is meer individualisering, globalisering, arbeidsdeling, verstedelijking, wegvallen van de zuilen, immigratie, een diverse bevolking en massamedia om dit te onderbouwen. Met andere woorden : het huidige democratisch bestel is politiek impotent en wij willen een ander, meer verfijnd, democratisch model waarbij de bevolking zelf macht heeft in de debatten.

Met andere woorden : wij hebben vandaag geen echte democratie meer.

Hvandeker : Ik zeg niet dat ik begrijp wat ze bedoelen, maar het begint wel duidelijker te worden. En naarmate het duidelijker wordt, denk ik ook dat de eisen scherper en concreter zullen worden. De voorstelling 1 % versus 99 % is misschien niet helemaal correct, toch is dit duidelijk genoeg om aan te voelen waar de ' verontwaardigden ' naar toe willen. En ze hebben in grote lijnen gelijk, ook al trachten anderen hun stellingen en gedragingen te ondermijnen door uitspraken zoals : ' ze weten zelf niet wat ze willen ' , heel kort door de bocht en doorzichtig tot en met.

Bron DM 14/9/2011 : Een berichtje dat me vrolijk stemt. Belgische bedrijven , groot en klein, vinden het milieu steeds belangrijker voor de bedrijfsvoering en geven het sleutelindicatoren, meetinstrumenten op sociaal, ethisch en ecologisch gebied. De klant is daar steeds gevoeliger voor en het bespaart meestal op kosten. Enkele voorbeelden:
1. Gyproc : volledig herbruikbare gipsplaat.
2. Artoos : milieuvriendelijke machines drukken klimaatneutraal
3. Delhaize : mobiliteitsplan voorziet 32.500 vrachtwagenritten minder tov 2009

Volgens een studie wordt ' groen ' stilaan mainstream...

66 % houdt rekening met het milieu bij de ontwikkeling van nieuwe produkten
70 % denkt ecologisch bij de aankoop van nieuwe uitrusting
45 % voert interne audits uit over eigen milieupraktijken.

De grootste ' aanjager ' is de klant ( de consument  of de gewone zakelijke afnemer). Grote bedrijven hebben de macht om van hun leveranciers milieuvriendelijke producten te eisen. Beperken van de hoeveelheid grondstoffen ( worden steeds schaarser) , verpakkingen en afval brengt op. Maar het laaghangend fruit ( de gemakkelijke besparing ) maakt geen verschil tov de concurrentie, wel de zware productieomslag om tot maatschappelijk verantwoord ondernemen te komen.  En het ecologisch aspect maakt steeds meer deel uit van de interne processen en procedures. Wakkere  klanten doorprikken steeds eerder de zogenaamde ' groene initiatieven louter om marketingredenen '. Deze laatste komen steeds meer als een boemerang terug.

Hvandeker : Ik hoop dat deze trend zich doorzet en dat bedrijven inzien dat ecologisch ( en zuinig ) omspringen met producten, van ontwerp tot verkoop, hen een straat lengte voorsprong geven op hun concurrenten. Echte maatschappelijk verantwoorde ondernemingen zullen de dans leiden en overleven.    

Ik kan me voorstellen dat bedrijven, kleine, middelgrote, grote tot zeer grote bedrijven en multinationals zich wel een groen imago willen aanmeten maar , en dan vooral de hele grote jongens, dat gewoon niet kunnen of toch heel moeilijk kunnen. Redenen daarvoor liggen voor de hand :
1. Door het type bedrijf.
Een olieboer die massa's olie oppompt, van tijd tot tijd in het nieuws komt door gigantische lekken, zowel op het land als op zee , kan nog wel met een uitgestreken gezicht vertellen dat ze oog hebben voor de ecologische , sociale en maatschappelijke gevolgen van hun fouten... Hetzelfde geldt voor energiebedrijven die dagelijks massa's  vervuiling uitstoten en beweren dat ze er alles aan doen om dat binnen de perken te houden maar verder vrolijk verder doen en de kantjes eraf lopen. Door transportbedrijven die amper oog hebben voor de gevolgen van hun handelen door goedkope chauffeurs dag en nacht te laten rijden tot ze botsingen met zware soms dodelijke gevolgen veroorzaken, half gevuld heen rijden en leeg terugkeren omdat er geen vracht te verhandelen was. En zo kunnen we er nog vele opsommen.
2. Door de hebzucht van hun aandeelhouders, de concurrentie en het bestaande imago.
De bottomline mag nooit lager zijn dan vorige jaren, liefst hoger. Dat wil nagenoeg permanent zeggen dat er moet bespaard worden, tenzij er steeds meer omzet gedraaid wordt, dat vergroot de marge nog meer. Milieuvervuiling zit niet in het kostenplaatje en wordt afgewenteld op de gemeenschap, terwijl de bottomline meestal wordt aangewend voor de aandeelhouders. Meer, meer, meer....
3. Door nieuwe consumentenbehoeften uit te lokken via marketing.
Gooi weg die oude GSM ( van 1 jaar ) en koop een nieuwe met zogezegd ( of werkelijk ) veel meer mogelijkheden en dus een pak duurder. Hetzelfde geldt ook voor oudere wagens die perfect herstelbaar zijn maar waarvan de garage en de overheid zegt dat ze beter kunnen vervangen worden door een zuinigere, properder, minder CO² uitstotende modellen. Er wordt wat weggeworpen in de computerhandel, de communicatiemarkt, electro, enz..., om te duizelen.
4. Door niet verder te zien dan 1, 3 , max 5 jaar  en geen rekening te houden met wat er beweegt in de samenleving. En als ze trends opmerken welke niet in hun kraam passen, zullen zij daar waarschijnlijk dwars tegenin gaan en als nog de koers van hun ' tanker ' ongewijzigd laten.

Ik denk dat, zowel de kleinere schepen als de grotere tankers, stelselmatig hun koers kunnen aanpassen. Maar dat dit een andere manier van tegen de economische en ecologische mogelijkheden en uitdagingen aan te kijken verondersteld. En er zijn vandaag reeds heel wat bedrijven die de ecologische gevolgen van hun handelen overzien en toch economisch boven water blijven, samen met hun medewerkers en aandeelhouders. Volgens sommigen zullen dat de winnaars van de toekomst zijn. Maar voor oliebedrijven zie ik die tanker nog niet echt van richting verankeren, want zij hebben nu eenmaal heel wat tegen.

Onder de titel ' de toekomst van de consument ' in de reeks De vliegende auto van De Morgen werd op 11.8.2011 een trendwatcher aan het woord gelaten en wat ze ( Andrea Wiegman ) vertelde kreeg mijn volle aandacht. Wat waren haar kernopmerkingen ?

1.  Ooit hobbelde de consument braaf aan achter wat je hem/haar voorhield, tegenwoordig wapent hij/zij zich met Twitter en Facebook en trekt zijn eigen plan, vaak tot ontzetting van de industrie.
2. Er is een serieuze omslag ( chaos, revolutie ) aan de gang in hoe we denken, handelen en vooral consumeren. Waar we vroeger konden terugvallen op allerlei vaste stramienen van een overzichtelijk aantal, heb je nu voor iedere beslissing duizenden keuzemogelijkheden en ieder gaat dat op zijn/haar eigen manier te lijf. Opletten dus voor de keuzestress...
3. Iedereen die zich bezighoudt met trends, zit momenteel heel erg op duurzaamheid en op social. We zien dat mensen iets anders willen dan consumentisme, zoals we dat tot nu toe kennen. Ze willen ' iets ' anders dan altijd maar meer,meer, veel meer.   
4. Bedrijven zijn daar mee bezig : in de jaren 80 en 90 was alles gericht op meer winst. Vandaag zijn een flink aantal bedrijven bezig met : ' Hoe zorgen we er voor dat ons bedrijf er binnen 10 jaar nog is ? '. Als antwoord op het feit dat consumenten zoveel vrijer is, meer keuzemogelijkheden heeft. Er is dus al veel veranderd.
5. Onze maatschappij vandaag is veel ' softer ' . Als je tegenwoordig zegt ' ik heb het zo druk ' dan krijg je mogelijk als repliek ' dat je dan zeker iets niet goed doet '. Ook dat is een omslag die kan tellen.
6. Er zijn steeds meer signalen dat het economisch systeem tegen zijn grenzen aanloopt. Als je op een zalig strand zit en er spoelt regelmatig plastiek aan , dan word je toch bewust over het feit dat er iets niet meer klopt. Als er in de kindercreche geen ramen meer open mogen, wegens de luchtvervuiling, dan kan je dat toch niet meer negeren ?
7. En tenslotte is er het aanstormende fenomeen van de 3D-printers die objecten van kunststof of ander sneldrogend materiaal laagje voor laagje tevoorschijn tovert. Sieraden, elektronika, kleding en zelfs huizen.. het zou allemaal kunnen. De maakindustrie komt naar ons toe en wij zouden steeds minder naar de ( grote ) winkels moeten.  Men voorziet kleine labs, garageproducties, lokale ondernemers die zelf produkten maken, uitprinten en online verkopen. Kleine winkels zullen overleven, grote fabriek zulle problemen hebben. Ook de transportbranche zal het moeilijk krijgen en we moeten voor de produkties niet meer naar China en zo.

Hvandeker : dit klinkt voor sommigen als muziek in de oren, maar dat is meestal het geval bij uitspraken van  trendwatchers, toekomstvoorspellers, ed. Soms krijgen ze gelijk, soms ook niet. Afwachten dus, zeker wat die 3D-printers betreft. Ook over het feit dat de 2.0 consument zoveel sterker is geworden, heb ik mijn twijfels. Soms denk ik dat ze nog meer dan vroeger achter de rattenvangers van de industrie en hun marketingapparaten aanlopen. Hier en daar zie je wel een kentering, maar deze initiatieven moeten zeer sterke argumenten en dito organisatie aanbieden ( bv de samenaankoop van energie ). En er is en minderheid van mensen die lokale veerkracht boven het pure consumentisme  verkiezen. Er zijn inderdaad kleine omslagen waarneembaar, maar prematuur.....