In de spiksplinternieuwe De Morgen van vandaag 24 januari 2012 ventileert Els De Pauw een mening, haar mening uiteraard en ze zit er redelijk dicht bij.

Met als grappige titel ' De tuinen volgen de trend der schaamheuvels , kaal is beter ' behandelt zij een niet zo grappig onderwerp om aan te tonen dat onze huidige levenloze straten van een nooit geziene zuurtegraad getuigen. Mensen lijken zich voor te bereiden op een bunkerleven, ver van de gezellige buurtfeestjes van weleer. Dat komt ook tot uiting bij de aanleg van de tuin, afgesloten met een kwaliteitsvolle draad en schuiftralies. Wat de tuinoppervlakte zelf betreft is het nog erger : het grasveld regeert, soms zelfs in kunststof ( weinig onderhoud ) en bomen zijn nog amper te vinden. Je vangt daar geen subsidies mee en het is nog eens lastig om levend groen te voeden en te verzorgen. En al die regels over de afstand van de boom tot de buur, lastig. Een potboom hier en daar, wat eenzame struiken en bloemen. En dat is het, de rest groeit ook veel te traag en daar heb ik nu niks aan.

Hvandeker : de trend om zich op te sluiten achter anonieme muren en de buitenomgeving steriel te houden is onmiskenbaar , maar er is gelukkig ook een grote groep mensen die het anders willen aanpakken.  

Deze keer niet op houtstoven ( zie mijn posting van 20-12-11 ' Joke op houtstovenjacht, titel voor een Jommekesstrip') maar op vossen die op minder dan 500 meter van een kippenhok worden opgemerkt. Daarom een nieuwe titel voor een Jommekesstrip ' Joke zet het vizier op scherp '. Dat wetenschappers deze aanpak onzin vinden, vindt ze naar alle waarschijnlijkheid niet echt belangrijk. Bden je minister of ben je het niet en een minister moet beslissen en knopen doorhakken. ' Joke hakt knopen door ', of nog ' Uitzetten en afknallen', ook een goede...  

Wetende dat 1,5 miljoen Belgen armoede lijden stoot het fenomeen van de voedselverspilling mij nog steeds tegen de borst en vraag ik mij af of er geen ( begin van ) oplossingen zijn , voedselbanken niet te na gesproken. De reportage gisteren op Eén ' Koppen XL ' liet weer niets aan duidelijkheid over : voedsel wegwerpen , dus verspillen, is nog steeds aan de orde van de dag. Zoals steeds kan er tijdens de veel te korte zendtijd niet al te veel verteld en getoond worden maar uit al dat fragmentarische en anekdotische is toch wel iets op te pikken :

* Ergens in een Frans ' instituut ' ( school, universiteit ) werd voedsel verschaft tijdens de middag : in totaal ging het over 900 kg, waarvan 200 kg werd weggesmeten. Meer dan 20 % werd naar de vuilcontainers verwezen omdat de jongelui hun bord vol laden waarvan ze zeker waren lang niet alles tot zich te kunnen nemen. Als hen dan gevraagd werd naar het waarom, dan wisten ze echt niets zinnig te zeggen. Mentaliteit...

* Supermarkten organiseren vooraleer de winkel open gaat, een rondje wegwerpen van voedsel dat in een aantal gevallen nog 4 tot 5 dagen looptijd had tot de houdbaarheidsdatum. Erger nog, deze producten werden in een aantal gevallen overgoten met javel om ze niet langer consumeerbaar te houden ( Muffinman!). Procedures...

* Sommige winkels van een een keten hadden teveel besteld en normaliter zouden zij dat kunnen doorgeven aan een andere collega-winkel die mogelijk . Maar dat kost te veel. Geld... 

* Een fabrikant werpt containers meloenen weg omdat ze te klein zijn. Mensen verwachten een grote meloen voor 1 Euro, geen kleine. De smaak was daarbij geen element. Absurde kieskeurigheid van de consument...

* Iemand legde de vinger op de wonde door te zeggen dat ons voedselsysteem ziek is. Zowel fabrikanten, distributeurs en consumenten zijn daar samen voor verantwoordelijk. En er is nog geen begin van oplossing in het zicht. Voedselbanken verrichten goed werk maar zij zijn roepende in de woestijn. Lokaal voedsel zonder tussenstations is een andere voorlopig beperkte mogelijkheid.

Alarmberichten over de tanende bijenpopulatie hebben er blijkbaar voor gezorgd dat er werd gereageerd. Dat is te lezen in DM van 14/01/2012 waar geschreven staat dat het aantal imkers in België opnieuw met 15 % is toegenomen van 2010 naar 2011. En dat het vooral jongeren zijn die zorgen voor dat succes. Zij hebben wel een ander profiel dan hun oudere collega's. Deze laatsten zijn vooral geïnteresseerd in de honing, terwijl de jongeren eerder als imker beginnen uit idealisme, uit milieubewustzijn en niet voor de opbrengst in eerste instantie. De jongeren werken eerder kleinschalig, maar toch mag je de inspanning en de kost niet te veel onderschatten : een kast kost tussen de 60 en 110 Euro en aangepaste kledij enkele tientallen Euro's.

Geen reden toch om er niet mee te beginnen, wetende dat je, vanaf mei, enkele uren per week nodig hebt om enkele kasten te verzorgen.      

Soms lees je dingen die, alhoewel we dagelijks leren om niet alles klakkeloos aan te nemen, er lekker ingaan. Zo was er nog een stukje in WE Knack nr 1 waar een redelijk ideaal beeld werd opgehangen van een mogelijke toekomst. De genaamde Juliet Schor, vroeger professor economie, vandaag professor sociologie in de VS, die op 14 januari 2012om 19 uur  een lezing zal geven in verband met haar nieuwste boek over overvloed, voorspoed en welzijn in de Orangeri van de Botanique te Brussel ( meer info www.oikos.be ).  

Uit het interview haal ik volgende voor mij belangrijke fragmenten :

- De rijke aarde die we erfden geven we door aan onze kinderen en kleinkinderen als een uitgeperste citroen. Het feest is voorbij. Tenminste dat is het gevoel dat bij een grote groep mensen leeft. Maar zo hoeft het niet te zijn. Er zijn steeds meer mensen die zeggen dat het ook anders kan en anders moet : academici, opiniemakers, bedrijfsleiders en zelfs economen.

- Wat is leven in voorspoed : Steeds harder werken met steeds meer stress of meer tijd maken voor jezelf en je omgeving ? Je energie- en voedselvoorziening uitbesteden aan multinationals of zelf kunnen voorzien in ( delen van ) je behoeften ? Steeds meer consumeren of ons omringen met een beperkt aantal betekenisvolle producten en mensen ? Is onmiddellijk comfort belangrijk of streven we naar een gezonder milieu en meer levenskwaliteit ?

- De business as usual economie is ondertussen compleet disfunctioneel geworden, maar wat er in de plaats moet komen is nog enigszins onzeker. De toekomstige economische ontwikkelingen die oa een gevolg zijn van foute politieke keuzen uit het verleden zijn niet onvermijdelijk. Zeker in Europa waar vandaag een soberheidspolitiek gevoerd wordt als gevolg van het redden van de ' financiële instellingen ' waardoor de lasten van de crisis afgewenteld worden op de gewonen mensen en niet op de veroorzakers ervan. Landen en regeringen zijn in de greep van andere landen en regeringen, multinationals en grote financiële groepen.

- We moeten de productiviteitsgroei compenseren door minder te werken. Om de uitstoot te verminderen moeten we minder produceren, de groei doen verminderen of zelfs stoppen en dat doen we dus vooral door minder te werken. Globaal produceer je dezelfde hoeveelheden met minder werkuren ( productiviteitsgroei). Enkele procenten uitstoot per jaar minder betekent een significante vermindering in 20 jaar.  De extra vrije tijd kunnen mensen dan gebruiken voor eigen productie ( buiten de klassieke marktsystemen) of voor meer vrije tijd, meer sociale contacten, meer creativiteit ook. Mensen zullen blijer zijn en genieten van de autonomie die ze hebben en het voelt bovendien goed om een deel van de oplossing te zijn in plaats van een deel van het probleem.

- De bestaande systemen vertrekken vanuit een verkeerde economische basis want ze betalen niet voor de ware kosten die ze veroorzaken waardoor ze er productiever uitzien dan ze in werkelijkheid zijn. De klassieke grootschalige landbouw vervuilt, vernietigt de bodem en hebben een grote opbrengst maar op langere termijn, als het ecosysteem in elkaar klapt, ben je alles kwijt. Ook fossiele brandstoffen lijken nog goedkoop als je alle nadelige gevolgen van het gebruik ervann de milieukost,  niet in rekening brengt.  Grootschalig is dus niet goedkoper en zeker niet beter voor het milieu en dit tijdperk loopt stilaan op zijn einde.

- Groei komt steeds meer van redelijk kleine, innovatieve, bedrijven. Ze leggen het vuur aan de schenen van de grote jongers die vaal alleen overleven door de jonge en dynamische bedrijven gewoon over te kopen.   

- Ik heb de laatste jaren veel tijd doorgebracht in Duitsland : ik zag daar een hele boel innovaties, zoals veel kleinschalige organische voedselproductie, aanleg van publieke boomgaarden tot nieuwe vormen van wonen met veel minder milieu-impact.

- In de VS hadden veel mensen hun job verloren en dus trokken ze niet meer naar de supermarkt om dingen te kopen maar begonnen ze zelf met dingen te maken. Hoe langer die crisis duurt, hoe meer deze beweging zal doorzetten.

- We moeten ons verenigen en verandering eisen want onze regeringen zijn gegijzeld en gecorrumpeerd door financiële belangen die ons allen naar een doodlopende straat leiden.

Hvandeker : Gewoon interessante lektuur, voor mij toch. En heel dicht bij iets wat ze al jaren ' de omslag, de groene bigbang ' noemen. Ook nu lichtjes anders geformuleerd en benoemd maar in wezen hetzelfde : verandering , terechte verontwaardiging, etc. Er is hoop aan de ( verre ) horizon : de toekomst zal zuiniger, groener en properder zijn.

Meer info ? www.newdream.org en www.julietschor.org   

Een artikel in Weekend Knack nr 1 van 2012, met als titel ' Over 30 jaar zijn wolkenkrabbers ouderwets ' , een uitspraak van de Duitse architecte Anna Heringer , heeft mijn volle aandacht gekregen. Dat komt tot uiting in volgende opvallende uitspraken :

1. Binnenkort bouwen we alternatiever , liefst met lokale grondstoffen zoals leem, stro en hout.
2. Veel hedendaagse bouwprojecten houden nauwelijks rekening met de toekomstige gebruikers, de bewoners en de veranderingen in de leefgewoonten.
3. Architecten zouden een tijd op de bouwwerf moeten werken, liefst ook met hun handen.  
4. Ik denk dat het goed is dat Europa wat verarmt en versobert , op die manier worden mensen weer vindingrijker om te overleven.
5. We zij allemaal teveel consument, waardoor we de voeling met de productie zijn verloren.
6. We leven in een tijd dat we overspoeld worden met informatie, terwijl het vakmanschap bijna volledig is teloorgegaan en ook niet of nauwelijks wordt gewaardeerd.
7. Onlangs reed ik in Brussel met een elektrische fiets. De mensen applaudisseerden... als je vroeger met een Porsche door de straat scheurde keek iedereen met bewondering en nu kijken ze boos en roepen wauw naar een elektrische fiets. Het beweegt stilaan tussen de oren...
8. Ik denk dat er een maatschappelijke evolutie aan de gang is : mijn vader, een landschapsarchitect, is  nu volledig overgeschakeld op het kweken van groenten.

Hvandeker : Transitie richt zich ook op hoe en waar mensen in de toekomst willen leven en dus willen wonen. En sommige architecten houden voeling met die realiteit.

Hvandeker : Gezond leven ,dat is wat ik eenieder wens voor dit nieuwe jaar. Omdat iedereen ook gezond verstand heeft maar niet altijd gebruikt. Ik ook niet, dus ga ik er extra op letten. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn : minder auto rijden, minder vlees eten, minder afjagen, minder laten opjagen, dit blad zou snel gevuld zijn maar beter is het om zelf creatief te zijn en het eigen gezond verstand te gebruiken....  En dat men niet afkomt met het argument dat gezond leven ook saai is. Succes alleszins en tot weldra. Al goede ideeën en nieuwe voornemens ? Deel ze hier aub.

Politiek kan ook plezant zijn : Joke Schauvliege, die Durban maar niks vond, heeft haar arendsoog op belangrijker zaken gericht. Naar het schijnt zou ze de jacht willen openen op houtstoven en dan vooral tijdens perioden van smog. Stoven en dus ook houtstoven branden alleen als het koud is en als er dan ook nog smog is en je stoof is niet het enige verwarmingselement, dan kan je bezoek krijgen van de milieupolitie of alleszins een ambtenaar die van geurwanten weet.

Joke is zinnens om daar zwaar op in te zetten, maar het zal niet van een leien dakje lopen want er zijn ondertussen ' mobiele meetplatformen beschikbaar die in staat zijn om de zogenaamde black-carbon fracties te registreren '.Maar...

1. De apparatuur is nog in volle ontwikkeling en kan nog niet het onderscheid maken tussen verbranding van pakweg hout of diesel. Want als je in een woonwijk rondrijdt zonder verkeer kun je wel afleiden dat het om een kachel gaat of een ander type verbrandingsoven.
2. Vito, het Vlaams Instituut voor Technologisch Onderzoek, die twee van die dingen in elkaar hebben geknutseld moeten ze dan nog eens monteren op een fiets (!) of een auto (! hvandeker : liefst geen diesel, zie puntje 1).
3. Ook zijn deze dingen nog bijzonder duur, eigenlijk te duur voor gemeenten en andere overheden om ze regelmatig in te zetten.
4. Daarom zal er meer gebruik gemaakt worden van snuffelaars van het snuffelteam : lokale agenten of milieuambtenaren met een constant reukvermogen van minstens 3 dagen. Maar volgens goed ingelichte bron focussen deze neuzen vooral op industriegeuren.

Hvandeker : Mocht het 1 april zijn dan zou ik het nog begrijpen. Maar de minister wil dus alleen des winters de jacht openen met apparaten die nog niet kunnen wat ze zouden moeten kunnen, welgeteld 2 prototypen zijn beschikbaar maar superduur, gemonteerd op een fiets of op een auto, in een wijk zonder verkeer en hopelijk veel stoven die samen met andere verwarmingselementen branden.  En als dat niet realiseerbaar is dan stuurt ze , via meewerkende gemeentebesturen, kenners met een erg ontwikkeld reukorgaan op pad, met de fiets want in de auto ruik je niets. 

En dat durven ze in een Vlaamse krant zetten ( DM 20-12-11) en voor die krant moet zelfs betaald worden. Alle dagen 1 april. Als ik Joke was, zou ik dit soort berichten verbieden en me op belangrijker zaken richten. Maar misschien heeft ze daar de neus niet voor. Houtstovers, jullie hebben nog even de tijd...
  

Een getuigenis lezen van mensen die het met heel weinig geld moeten zien te rooien is leerrijk. Door omstandigheden zijn mensen slim als ze gaan winkelen en vindingrijk als ze koken... Enkele voorbeelden uit het leven van deze mensen die mogelijk veel verloren hebben, maar niet hun creativiteit en niet hun waardigheid. Ook beheersen ze de kunst van het verbergen. Langs deze weg breng ik een eerbetoon aan hen die het minder hebben dan de meesten onder ons.

Bron: Winter editie Cava van de CM

1. Koop geen aardappelen want die zijn veel duurder dan pasta, couscous en rijst.

2. Gezond koken kost zelfs minder dan ongezond koken. En gezond koken draagt bij aan je eigenwaarde.

3. We hebben al 5 jaar dezelfde kerstboom, die nu jammer genoeg toch zijn naalden begint te verliezen. En we tooien hem met veren, raffia en versieringen uit deeg.

4. Mijn kinderen dragen vooral zo goed als nieuwe maar tweedehandskleding en gaan er erg creatief mee om : 10 stuks voor 5 Euro.

5. We hebben de TV bewust weggedaan, maar behouden gsm,pc en internet.

6. We vinden een dikke knuffel veel belangrijker dan materiële zaken.

7. Ik sta weigerachtig tegenover dingen die ik gratis krijg en betaal liever iets, al is het maar een beetje. Want als je je waardigheid kwijt bent, dan ben je veel kwijt.

8. Ik doe aan LETSEN. LETS is een vereniging waarbij je spullen en diensten ruilt. Ik kook bij mensen thuis of ga naast mijn werk nog in de zorgverlening poetsen. Dat levert ' stropkes ' op en daarmee kan ik beroep op een computerspecialist als mijn pc het laat afweten. Het mooie aan het systeem is dat iedereen gelijk vergoed worden : 40 stropkes per uur werk, wat het ook is.

9. Ik recycleer en composteer alles. Afval laten ophalen is ook niet gratis en ik ben erg creatief wat dat betreft.

10. Mijn collega's weten niet hoe het er in mijn wereld aan toe gaat, ze halen alles van de TV. Als er een programma is rond armoede , dan zeggen ze hoe erg dat wel is. Maar er iets aan doen, dat niet.

11. Stress hoort bij armoede, want er zijn altijd onverwachte kosten zoals de tandarts of logopedie voor de kids. Als ik de kinderen laat meegaan op schooluitstap dan valt er voor mij die week niet veel te eten.

12. Ik zie ook de reactie van anderen die arm zijn. Ze zijn zo gekwetst dat ze helemaal op zich terugplooien en durven niets meer ondernemen uit schrik weer gekwetst te worden.

Hvandeker : Ik kan alleen maar respect opbrengen voor mensen die hierover willen getuigen...

Een bijzonder interessant artikel in de Knack van 30 november 2011 draagt de veelzeggende titel : ' Kennis is geen monopolie van academici of politici '. Het is een interview met de Antwerpse gouverneur Cathy Berx naar aanleiding van de resultaten van de streefbeeldstudie van de R11bis. Enkele uitspraken gaan voorzichtig in de richting van wat ik nieuwe inzichten inzake meer democratische besluitvorming zou willen noemen. Ik haal deze aan welke ( voor mij ) stilaan in die richting evolueren en maatregelen voorzien die veralgemeend zouden moeten toegepast worden bij openbare aanbestedingen, omdat ze het gezond verstand ( ' Kennis is geen monopolie van academici en/of politici ' ) een kans geven.  

* Voor het eerst werd een tunnel van 8 km uitgewerkt in samenspraak met de bevolking.

* Een streefbeeldsituatie beschrijft een situatie zoals men ze idealiter hoopt te bereiken.

* Wat is de rechtsbescherming van de burger tegenover de overheid ?

* Hoe kunnen strategische infrastructuurwerken sneller worden gerealiseerd ?

* Er moet meer geïnvesteerd worden in de voorfase van een project. Als daar een maatschappelijke consensus of minstens wederzijds begrip ontstaat, is het gemakkelijker om samen na te denken over oplossingen. Het risico op vertragingen bij de uitvoering wordt dan kleiner.

* We zijn aan dit participatieproces begonnen vanuit de aanname dat kennis geen monopolie is van academici of politici en alles gebeurde op vrijwillige basis. Wel is het zo dat de deelnemers veelal vanuit hun eigen belangen vertrekken, terwijl we ook naar het algemeen belang moeten zien. Dat botst meestal...

* De inbreng in de klankbordgroepen beschouwen we als suggesties . Kennis en inzicht verwerven en maximaal rekening houden met de belangen van zoveel mogelijk partners is daarbij het uitgangspunt.

* We hadden op macroniveau wel zicht op een aantal cijfermatige fundamenten van de R11bis, maar misten wel cruciale details : hoeveel verkeer wordt er van het onderliggend verkeersnet gehaald, wat is de verdeling tussen bestemmings- en doorgaand verkeer, wat is het effect op de omliggende wegen ?

* Het heeft een vol jaar geduurd om het streefbeeld op te maken, maar het wordt breder gedragen. Nu is het terug aan de bevoegde vlaamse minister ( Crevits ) om de procedure verder te zetten , met name het MER-rapport waar ook alternatieven worden onderzocht.

* EEN OVERHEID DIE BIJ GROTE INFRASTRUCTUURWERKEN DE BURGER NIET BETREKT, HAALT DE EINDSTREEP NIET MEER.

* Uiteindelijk beslist de democratisch gelegimiteerde overheid in functie van wat zij noodzakelijk vindt in het algemeen belang.

* In Baden Württemberg is er een minister voor participatie. In Duitsland kent men het instrument van een publiek debat over pro's en contra's, wat interessant is omdat tegenstanders van projecten meer participeren dan voorstanders.

* PARTICIPATIE ORGANISEREN VEREIST DE JUISTE CRITERIA. KOSTEN, PROJECTGEBIED EN MAATSCHAPPELIJKE IMPACT SPELEN DAARBIJ EEN GROTE ROL.

Hvandeker : Ik vind het zinvol een aantal argumenten op een rijtje te zien, maar vraag me af hoe de overheid beslist ' in functie van wat zij noodzakelijk vindt in het algemeen belang ' . Hoe bepaalt en beoordeelt de overheid het algemeen belang ? Wat is bv het algemeen belang bij de plannen rond de R11bis ( sommigen zeggen nu reeds de R11mis ) ? Beslist men soms niet omdat men moet beslissen ? Hoedanook , door burgers eerlijk en vroeg genoeg te betrekken, heeft men toch al zicht op het draagvlak via ( de vertegenwoordigers van ) de omwonenden. Als de overheid mee wil zoeken naar aanvaardbare methoden van vertegenwoordiging...  

Bron : Artikel ' Hennep maakt gezonder ' in Koop Zo ( van de Gezinsbond ) door Chris Dutry...

is een waardevol, kort maar veelzeggend werkstukje. Het gaat hier uiteraard niet over drugplantversie maar wel over familie hiervan met erg gezonde eigenschappen. Hennepzaad en hennepolie zijn ingrediënten van allerlei hoogwaardige voedingsproducten.

Hennepzaad bestaat uit volwaardige proteïnen, onverzadigde vetzuren en licht verteerbare vezels. Ze kunnen getoast en gezouten worden of gemalen tot bloem voor de aanmaak van hennepkoekjes of hennepburgers.
Ook olijfgroene hennepolie bestaat uit de goede verhouding van 3 op 1 ,omega6 en omega3 vetzuren, voldoende antioxidanten en mineralen en wordt daarom meestal gebruikt als smaakversterker in veel gerechten.

Hvandeker : Er is geen enkele reden om deze plant niet onder de aandacht te krijgen, meer zelfs : steeds meer landbouwers ontdekken dat hennep een interessante wisselteelt is.

Meer weten ?
www.hempoilcan.com
www.wervel.be/hennep

1. In de krant DM van 22/11/11 stond dit berichtje dat 100 woorden (!) in 4 zinnen (!) bevatte : In 2010 was er een record aan broeikasgassen in de atmosfeer.

Hvandeker : Dit lijkt nog amper nieuwswaarde te hebben vandaag. Vreemd en vooral beangstigend.

2. In dezelfde krant op dezelfde dag stond dat de Vlaamse lucht naar verwachting altijd maar smeriger wordt : fijn stof zorgt ervoor dat als je naast de snelweg woont even ongezond is dan 17 sigaretten roken per dag. Kinderen naast de snelweg roken dus al flink mee. Hoe meer economische activiteit, industrie en vervoer hoe meer medische risico's zoals verminderde longfunctie, COPD, toenemende klachten aan de luchtwegen, hart- en vaatziekten.

Hvandeker : Vlaanderen, logistieke draaischijf van Europa ? Waarom wil men in Antwerpen het doorgaand verkeer rond de stad ? Wat is de maatschappelijke kost voor Vlaanderen ? Lager dan de opbrengsten, dan doen we toch gewoon verder . Het is duidelijk dat er nog steeds geen draagvlak in Vlaanderen is om, zoals in andere landen, de nefaste effecten van deze vervuiling aan banden te leggen.   

3. Een jaar na de vorige overstromingen van november 2010, werd gisteren op TV teruggekeken naar de oorzaken ervan en volgens de reportagemakers is het nu voor eenieder duidelijk wat de belangrijkste oorzaken waren maar dat niemand de verantwoordelijkheid voor het foutlopen wil opnemen : de pot verwijt de ketel. Veranderingen werden na 1 jaar nauwelijks opgemerkt. Als er niets gebeurt stijgen de kansen dat zich nieuwe overstromingen voordoen op bepaalde plaatsen met 20 %. Anderen nemen het cijfer 30-60 % in de mond.

Hvandeker : Flauwe regelgeving op gebied van ruimtelijke ordening ( met weinig sluitende regels en dus controle ) zorgt ervoor dat de situatie niet ten gronde wordt aangepakt en dat er nog steeds 1000 interpretaties mogelijk zijn, met alle gevolgen van dien. Wat we zelf doen , doen we beter ?

4. Visie 18/11/2011 : Je moet de wereld niet willen redden, je kan beter anders naar de wereld leren kijken. Dat is de mening van Rudy Dhont, duurzaamheidsonderzoeker en docent bedrijfsethiek aan de KHLeuven. En dit door het versterken van de veerkracht. De veerkracht stelt de mens, de natuur, de bedrijven en de maatschappij in staat om schokken te boven te komen, je aan te passen en zo nodig te veranderen.

Hvandeker : Er is niets mis mee dat je de wereld een heel klein beetje wil veranderen, maar veerkracht helpt je daarbij een handje. Een en/en verhaal eerder....

5. Stellingen in datzelfde artikel : Verder groeien is ecologische  horror, niet verder groeien is sociale horror. En ook : We zouden het sturende principe van ' geld ' kunnen vervangen door ' rijkdom ' aan talent, water, lucht, cultuur, buren en je sociale netwerken.

Hvandeker : Niet gemakkelijk.   

Hvandeker :

In DM Magazine van dit weekend van 19-20 nov 2011 stonden interviews met ouders over hun voorspellingen met betrekking tot de toekomst van hun (klein)kinderen. Zoals altijd haal ik er die uitspraken uit welke er voor mij enigszins ' uitsprongen '. 

1. Sofie Poppe ( 37 jaar )
* Onze kinderen gaan de pineut zijn en het kind van vele ' rekeningen ' : vergrijzing, milieu, financiële en economische crisis.
* De komende afnemende welvaart is relatief : we worden er misschien niet echt armer op, maar wel minder rijk dan de rest van de wereld.
* Politici staan hoe langer hoe machtelozer tegenover onze geglobaliseerde wereld. Ze zullen niet de moed hebben om te doen wat nodig is met name ons kapitalistisch systeem fundamenteel in vraag stellen.
* Vooral de ecologische crisis bezwaart voor mij de toekomst van mijn kind. Omdat ik er in mijn naïviteit van uitga dat deze financiële crisis nog wel kan opgelost worden. De kans dat de klimaatopwarming snel zal opgelost worden is veel kleiner. Of de dreigende waterschaarste en bijhorende migratiestromen. Die ecologische crisis kan potentieel de hele wereld ontwrichten. 

2. Dennis Lagast ( 29 jaar )
* Weinig dingen zullen in prijs dalen. Ik betaal 400 Euro kinderopvang per maan en een Nederlandse collega 700 Euro. Die laatste evolutie komt er ook bij ons aan. De welvaart die onze ouders hebben gekend, krimpt.
* Onze kinderen zullen steeds dichter bij elkaar moeten wonen in kleinere wooneenheden.
* Zelfs vandaag heb je al een MBA of bijkomende competenties nodig om een verschil te maken op de markt.
* Toevallig heb je nu in België vanwege de notionele interest heel veel finanieringsvehikels. Als die regeling verdwijnt kan mijn specifieke sector snel inkrimpen. Onzekerheid troef dus, zelfs al voor mij die werkt op de group treasury van een holding.

3. Hilde Hoste ( 43 )
* Het is net of onze westerse wereld op hol is geslagen. Het lijkt erop dat die wereld best wel eens ten onder zou kunnen gaan aan onze drang naar steeds meer.
* We zitten in een transitie naar een ander systeem. Dit is een kantelmoment in de westerse geschiedenis.
* Als mijn dochters vragen of we dit weekend gaan shoppen, stel ik dat in vraag. Om hen voor te bereiden op de toekomst, moet je hen geen depressie aanpraten maar wel de waarde van de dingen bijbengen. Ze willen een nieuwe GSM maar hebben er een die werkt. Punt.
* Dat mijn ouders met veel minder materiële rijkdom ook gelukkig waren, sterkt mijn vertrouwen dat mijn kinderen niet per se ongelukkig zullen worden als ze het met minder moeten stellen.
* Wat verontrust mij nog meer dan de huidige crisis : de klimaatopwarming omdat ze nog veel minder controleerbaar is. Het gaat de slechte kant uit.

4. Valerie Pattyn ( 32 jaar )
* Ik geloof in mijn kinderen, ze zullen het wel redden. Optimisme is een morele plicht. Ik maak mij zeker zorgen, maar je laten meesleuren door angstgevoelens is het slechtste wat je nu kan doen.
* Het is stilaan zeker dat we door een materieel pijnlijke periode moeten met de vinger op de knip. Maar misschien leren wij en onze kinderen daardoor ook net wer wat echt belangrijk is in het leven.
* We staan als universitair geschoold koppel te kijken dat we hooguit een rijhuisje kunnen betalen.
* Wat mij zorgen baart, is dat de huidige competitie tussen de mensen vooral draait om geld, zelden om kwaliteit en zorg voor elkaar.
* Wie vandaag niet mee is in deze flitsende maatschappij heeft pech.

Hvandeker : er is veel hoop met zoveel ' wijze ' ouders. Realistisch, maar niet fatalistisch. Ik sta er van te kijken dat zij in deze redelijk moeilijke tijden toch meestal het hoofd koel houden en ernstig nadenken over de ' echte kwaliteit van het leven ' 

Omdat er vandaag zo weinig tijd overblijft om een overtuiging op papier of op het internet te zetten in de hoop dat het resultaat gelezen wordt, zoeken mensen soms hun heil in slogans. Deze hebben het voordeel van de bondigheid en het nadeel van de eventuele onduidelijkheid. Toch vind ik sommigen ervan en bondig en duidelijk, zoals ik onlangs mocht ervaren. Een man van 92 jaar ( ! ) maakt nog steeds pamfletten om zijn overtuiging met anderen te delen en hij stopte er me eentje in de hand, nog steeds met een zekere fierheid en gedrevenheid. Enkele slogans op dit pamflet zijn nog steeds actueel en zou ook uit de pen kunnen komen van een 20 jarige, met 72 jaar minder (levens)ervaring.

1. Wie niet van de geschiedenis leert... is gedoemd haar te herhalen.
Het kapitalistisch systeem is misdadig, baarbaars en onmenselijk. Mijn leven werd getekend door roof- en godsdienstoorlogen. We werden altijd belogen, bedrogen en bestolen door de overheid, de geldmachten, de reclame en de dogma's.

2. Vrede en waarheid zit in de opvoeding.
Men leerde mij mooie principes, maar leerde ook snel het verschil tussen mooie principes en praktijk. Ik moest in de oorlog mensen doodschieten omwille van mooie principes, in opdracht van het ' vaderland '. Dit klopte niet natuurlijk.

3. Iedereen gelijk betekent niet iedereen hetzelfde.
Men wilde mij inlijven in een doodspeloton om leiders van de vrede en van de KP om te brengen. Ik heb dat geweigerd. Wie na de wereldoorlog voor de vrede was, noemde men een communist en daarom ben ik dat ook geworden en ben er fier op.      

4. De aarde geeft genoeg voor ieders behoefte, niet voor ieders hebzucht.
Wij eisten een vakbond die niet ten dienste stond van de politieke partijen, waardoor de macht van de politiek ook werd versterkt door de verdeeldheid van die vakbonden. Daardoor kan alles duurder worden gemaakt en onze verworvenheden afgenomen, stilaan maar zeker . Het afpakken van de index, het brugpensioen, de werkzekerheid, de steun zorgt ervoor dat het failliete systeem wordt betaald. Zie Dexia... De democratie wordt afgebroken.

Natuurlijk zijn niet alle slogans, met onderliggende toelichting, helemaal juist. Maar dat een 92 jarige dat op papier zet en gelezen wordt vind ik uitzonderlijk. Het doet me denken aan Stéphane Hessel, een leeftijdgenoot met evenveel ervaring die de overtuiging nog steeds in zich heeft en die met de wereld wil delen. Beiden zeggen ' wees verontwaardigd en steek je nek uit '. Knappe mensen, toch ?       

Ik kan er mij iets bij voorstellen. Maar de definitie die ik vandaag 9-11-11 gelezen heb in DM en die blijkbaar afkomstig is van onze Vlaamse regering deed me even naar adem happen. Maak vast die veiligheidsgordels...

Een belevingswinkel is :

' Een winkel waar het beleven van een ervaring - plezier, geestelijke of intellectuele verrijking, een gevoel van betrokkenheid, het prikkelen van zintuigen, een emotie - wordt nagestreefd door middel van elementen zoals authenticiteit, actieve klantenparticipatie, try and buy formules, het design van de winkel, de geleverde services, waardoor dit belevingsaspect centraal staat in verhouding tot het louter fysiek verkopen van het product '.

Ziezo, eenvoudig toch ? Als je een winkel wil houden welke voldoet aan deze definitie, mag je 'm onderdak proberen te krijgen bij UPLACE.
Een potentiële bakker(in) zal zich echter eerst moeten buigen over volgende vragen :

Zal mijn pistolet plezier verschaffen ?
Zal mijn brood leiden tot geestelijke of intellectuele verrijking ? 
Zal mijn klant zich betrokken voelen bij het bakken van de sandwiches ?
Prikkelen mijn koffiekoeken voldoende de zintuigen ?
Vindt de klant mijn Tom Poezen voldoende authentiek ?
Welke actieve participatie kan ik mijn klanten geven bij het voorbakken ?
Mogen mijn klanten eerst een sneetje rozijnenbrood proeven en nadien beslissen of ze dat brood kopen ?
Vinden ze de opstelling van de broodsnijmachine, de toog, de rekken OK ?
Zijn we voldoende beleefd en sluiten we de deur als de klant het pand verlaat ?

Of verkopen we gewoon lekker brood, krakende pistolets, geurige koffiekoeken, smakelijke patékes zoals vroeger ?
Als we voor dit laatste kiezen, komen we er lekker niet in... in UPLACE en dan moeten we maar een plaatsje zoeken in een of ander obscuur winkelstraatje in de buurt, in Vilvoorde of Leuven, waar weinig of niets te beleven is volgens de Vlaamse regering.

En de consument kan een Euro maar één keer uitgeven. Zal zij/hij iets willen beleven, met de wagen ( stilstaan in de file bijvoorbeeld, of dure brandstof verbruiken ) of wil zij/hij niets beleven en gewoon zijn pistolekes kopen achter de hoek, een babbeltje doen met de buren, in de watten gelegd worden door de bakker(in) ?

Hvandeker :  Try and buy, uplace, emoties... waar halen ze het en wie begrijpt en gelooft die mensen nog ? Ik dacht even , bij het lezen van de definitie, dat het over een gewoon hoerenkot ging.

Dat is de titel van een goed artikel in DM Magazine van 5 nov 2011, dat handelt over het boekje ' Indignez vous ' geschreven door Stéphane Hessel een tijdje geleden. Omdat eenieder een zelfde tekst op haar/zijn manier interpreteert ga ik zelf de passages aangeven die mij hebben getroffen en al mijn aandacht hebben gekregen. Om te beginnen vind ik het fantastisch dat iemand van 94 jaar de aandacht krijgt van vele jongeren. Vergrijzing moet niet altijd als probleem worden voorgesteld...

1. Hessel gaat akkoord dat het niet volstaat om alleen maar verontwaardigd te zijn en verder niks. Er is een volgende stap noodzakelijk : engageer je.

2. De bezetters ( oa Occupy Wall Street ) hebben, in tegenstelling tot de critici die iets anders zeggen, wel een relatief eenvoudige boodschap : De internationale financiële wereld werkt niet goed en de politiek staat erbij en kijkt ernaar. Onze noden en rechten worden niet meer krachtdadig door onze politici verdedigd. Ook de vakbonden en andere overheidsinstellingen zijn hun vertrouwen kwijt en dat vind ik een gevaarlijke situatie. Ik begrijp het maar keur het niet goed.

3. Wie aan de kant blijft staan, bereikt niks. Daarom pleit ik voor vernieuwd engagement want als je in een democratie leeft en je voelt je onbegrepen dan moet je partijen overtuigen van je gelijk. Enthousiasme alleen levert weinig tot geen resultaat op. Ik begrijp het wantrouwen van jongeren ten aanzien van de politici. In plaats van zich te laten domineren door politieke partijen raad ik hen aan om de partijen te heroveren en zelf te domineren. 

4. Velen onder ons zijn onverschillig geworden en zijn hun boosheid verloren omdat die bedolven is geraakt onder het materialisme : huis, vakantie, auto, computer,... Er is geen herkenbare vijand meer, want financiële instellingen en hedge funds zijn niet eenduidig.  Maar veroorzaken heel veel kwaad. Ik maak me zorgen om het groeiend aantal mensen dat ontmoedigd raakt omdat ze er niet meer in slagen hun idealen te realiseren.   

Als toemaatje nog dit. David Van Reybrouck ( G1000) stelt in datzelfde artikel : Het pamflet van Hessel was een wake-up call voor mij en vele jonge mensen wereldwijd. Het mooie is dat hij niet alleen waarschuwt tegen onverschilligheid en oproep tot verontwaardiging, maar nog een stap verder zet door aan te dringen op engagement en ons lot zelf in handen te nemen, los van organisaties en instellingen. De burger staat centraal in het verzet en de indignado's lieten zich door Hessel inspireren inzake economische motieven, de G1000 inzake democratie.

Hvandeker : Zowel de boodschap van Hessel als die van Van Reybrouck is redelijk duidelijk voormij, maar er zit ook enige tegenspraak in. Als Van Reybrouck zegt dat de burger zijn lot zelf in handen moet nemen, los van organisaties en instellingen en Hessel zegt dat de burger zich moet engageren in politieke partijen, dan is dat niet zo eenduidig voor mij want ik beschouw politieke partijen toch ook als organisaties, binnen bepaalde vormen van democratie. En zich engageren is een probleem voor mensen die stilaan ontmoedigd geraken omwille van het systeem dat volgens hen gedomineerd wordt door vijanden waarvan we geen hoogte krijgen en eerder virtueel dan werkelijk zijn.      

Bron : MO november 2011

Stilaan komt men er achter dat ' grote ' klimaatakkoorden , tussen alle wereldspelers ( groot en klein ) , niet snel mogelijk zullen zijn. Meestal liggen geopolitieke redenen aan de basis van de aarzeling, de weigering, de impasse. En dus zal er op beperktere schaal en daarom niet minder effectief iets moeten gebeuren. Van onderuit, land per land, bewonersgroepen, individuen... Een bloemlezing van mogelijkheden, opportuniteiten, realisaties onderweg of gepland.

1. Zuid-Korea : Het groene groeiplan. Investeringen in O&O van batterijen, elektrische wagens en hernieuwbare energie. Ondersteunen van andere landen die dezelfde weg willen inslaan.
2. China, de grootste CO2-uitstoter, heeft een 5jarenplan om zowel energie te besparen als om hernieuwbare energie ( wind, zon, biomassa en geothermiek) te promoten.
3. Japen, met dank aan Fukushima, voert een doorgedreven klimaatbeleid, mikt op 20 % energiebesparing bij verkeer, industrie en particulieren.
4. India beloofde in Kopenhagen om zijn uitstoot tegen 2020 met 20 tot 25 % te verminderen tov business as usual. Volgens de laatste rapporten zijn de zwaar vervuilende sectoren, energie, staal, aluminium, cement, papier en kunstmest goed op weg. Maar het blijven ' laag hangende vruchten ' en ze willen/moeten verder gaan. India wil, onder druk van de honderden miljoenen armen, een weg vinden om zich verder te ontwikkelen zonder de impact op het klimaat te vergroten. Deze mensen eisen de afvoering van mijnbouwprojecten, bemoeilijken olieconcessies, bestrijden ontbossing en houden grote infrastructuurwerken tegen omwillen van hun milieu-impact en omdat hun overleven wordt bedreigd.
5. Latijns-Amerika REDD de bossen. Ze willen de uitstoot terugdringen door de ontbossing tegen te gaan( met 70 % tegen 2020)  en het bosherstel te stimuleren. Costa Rica wil tegen 2021 klimaatneutraal zijn bv. Ook Cuba is goed bezig met energiebesparing en hernieuwbare energie.
6. Afrika zet in op slimme landbouw en wil een klimaatbestendig landbouwmodel ontwikkelen en implementeren, met de hulp van financiële instellingen en rijkere landen.
7. Ontwikkelingslanden, niet alleen BRIC maar ook Zuid-Afrika en zelfs de minst ontwikkelde,  engageren zich meer dan de traditionele rijkere landen.  
8. Duitsland, Europese koploper, wil dus ( veel) verder gaan dan de EU in zijn geheel. Zelfs met een uitdoofbeleid voor de kernenergie .
9. Transitiebeweging in Europa en ( veel ) verder wil het verborgen potentieel mobiliseren en een buffer vormen tegen de klimaat- en oliecrisis.   
10. Steden maken het verschil. Meer dan 50 % van de wereldbevolking woont in de stad en tegen 2050 zal dat 80 % zijn. Het Internationale Netwerk van Lokale Groene Initiatieven ( Iclei) met 1.220 aangesloten steden vindt dat steden het verschil kunnen en moeten maken. Steden willen tegen 2020 zowat 35 tot 40 % minder uitstoten. Europese Groene Hoofdstad voor een jaar is daar een uiting van.  

Hvandeker : Blijkbaar zijn velen ervan overtuigd dat we op een punt gekomen dat we niet meer naar elkaar moeten kijken, maar effectief de handen uit de mouwen steken. Het is geen kwestie meer van kiezen, het is van moeten. Dat de opwarming er komt, is zeker. De vraag is : hoeveel en tegen wanneer ? Het voorzichtigheidsprincipe kan nooit ver weg zijn in deze discussie... 

Bron : Website Radio 1, Peeters en Pichal.

Op maandag 24 oktober gaat in Brussel het eerste Belgische asbestproces van start. Françoise Jonckheere spande een burgerrechtelijk proces in tegen de voormalige asbestfabriek Eternit. Françoise was een zogenaamd omgevingsslachtoffer van de Eternitfabriek van Kapelle-op-den-Bos, waar asbestcement werd geproduceerd. Zijzelf werkte nooit in de fabriek, maar overleed in 2000 aan de gevolgen van asbestkanker (mesothelioom), een ongeneeslijke vorm van kanker die door asbest wordt veroorzaakt. Haar echtgenoot, Pierre Jonckheere, werkte er bijna dertig jaar lang als ingenieur. Hij stierf in 1987 aan mesothelioom.

In principe hebben asbestslachtoffers recht op een vergoeding van het Asbestfonds, maar als ze daar aanspraak op willen maken, moeten ze afzien van een juridische procedure. Dat staat in Artikel 125 van het Asbestfonds.

Sven trekt naar Kapelle-op-den-Bos met Eric Jonckheere, zoon van Pierre en Françoise.

Hvandeker : de verontwaardigden en  indignados te lande hebben terecht oog voor vele dingen die fout lopen in onze maatschappij. Als er nu iets is dat fout liep/loopt en zal lopen is het verhaal van de asbest en haar slachtoffers, in het verleden, vandaag en in de toekomst. Ik heb een vermoeden dat de uiteindelijke verantwoordelijken nooit zullen gevonden, laat staan veroordeeld worden. De doofpot staat al klaar... En de wet zegt : als je geld uit ' het fonds ' ontvangt heb je geen recht meer op de waarheid. Wie heeft die wet in godsnaam gestemd ? Ik ben sterk verontwaardigd over de waarschijnlijke gang van zaken, wie nog ? Hier, op dit proces, zou minstens moeten geweten zijn vanaf wanneer men zeker wist dat het fout zou lopen ! En beseffen wij wel dat in vele publieke en privé gebouwen dit goedje nog steeds aanwezig is ? Ja, ook in scholen waar onze kinderen en kleinkinderen dagelijks vertoeven. De vervuilers zouden ook die sanering moeten betalen, toch ?

Bron : Brief van de dag in DM van 20.10/11 is van de hand van Linus Vanhellemont, een indignado, een verontwaardigde aan de oudere en vooral jongere politici die blijkbaar nog steeds niet begrijpen waar het over gaat. De politiek zoals ze vandaag functioneert kan de maatschappij, een veel complexere samenleving, niet meer vertegenwoordigen. Er is meer individualisering, globalisering, arbeidsdeling, verstedelijking, wegvallen van de zuilen, immigratie, een diverse bevolking en massamedia om dit te onderbouwen. Met andere woorden : het huidige democratisch bestel is politiek impotent en wij willen een ander, meer verfijnd, democratisch model waarbij de bevolking zelf macht heeft in de debatten.

Met andere woorden : wij hebben vandaag geen echte democratie meer.

Hvandeker : Ik zeg niet dat ik begrijp wat ze bedoelen, maar het begint wel duidelijker te worden. En naarmate het duidelijker wordt, denk ik ook dat de eisen scherper en concreter zullen worden. De voorstelling 1 % versus 99 % is misschien niet helemaal correct, toch is dit duidelijk genoeg om aan te voelen waar de ' verontwaardigden ' naar toe willen. En ze hebben in grote lijnen gelijk, ook al trachten anderen hun stellingen en gedragingen te ondermijnen door uitspraken zoals : ' ze weten zelf niet wat ze willen ' , heel kort door de bocht en doorzichtig tot en met.

Bron : De Bond 7 oktober 2011, artikel van Chris Dutry : ' Een omstreden energiebron.

Schaliegas, shalegas ( Engels ) is een gas dat zich bevindt onder de grond, tussen lagen harde leisteen. Niet alleen in de VS ( 7625 m³) maar ook in Europa zijn er enorme voorraden aanwezig : 5300 m³ in Polen, 5600 m³ in Engeland, 2430 m³ in Frankrijk...genoeg om 50 tot 100 jaar voort te kunnen.

Om het te winnen is een combinatie van 2 technieken nodig : hydraulische fracturatie samen met horizontale boringen in de leisteenlaag. De vloeistof om dat te bewerkstelligen is samengesteld voor 99 % uit zand en massa's water alsook voor 1 % uit pure chemie. Na de behandeling die 3 weken duurt en ongeveer 3,5 miljoen Euro kost komt er water naar boven dat zout is, licht radioactief en arseen, benzeen en kwik bevat. En moeilijk te zuiveren valt...

Het resultaat van deze operatie is methaangas, dat onverbrand 20 x sterker is dan CO², gemakkelijker bij het proces kan ' verloren ' worden. Kortom de klimaatvriendelijkheid van dit proces is erg onzeker. Zo onzeker dat er een moratorium kwam in Philadelphia, alsook in Quebec. In Frankrijk is er nu reeds een totaalverbod op schaliegasontginning.

Steeds meer wordt duidelijk hoe energiewinning en waterbeheer met elkaar verweven zijn, een aspect dat al te lang onopgemerkt is gebleven.

Hvandeker : Steeds weer vind ik dat Chris Dutry in De Bond verschrikkelijk interessante artikelen over milieu, energie, klimaat en dergelijke schrijft.

Ook in dit geval moet de schaliegasontginning verboden worden wegens veel te schadelijk voor het milieu, in afwachting dat er veel meer zekerheid is dat alles als veilig wordt bevonden. En dan nog : er zijn alternatieven genoeg en laat klimaatvijandige materialen zitten waar ze zitten, in de grond.

Bron : DM 7 oktober 2011

Europese parlementairen eisen dat zowel transport, huishoudens, lucht- en scheepvaart en landbouw letterlijk hun duit in het zakje doen bij de omschakeling naar een groene economie, als het over brandstofheffingen gaat. Technologie en heffingen samen kunnen een tijdige omslag bewerkstelligen. Een eerste idee is de belasting op diesel te verhogen omdat het gebruik ervan nefaster is voor het milieu. De basis is de werkelijke hoeveelheid energie die verbruikt wordt en de CO² uitstoot die daarmee gepaard gaat. Diesel heeft een grotere milieu-impact dan benzine, bijgevolg worden heffingen op diesel op termijn opgetrokken en op benzine blijft die onveranderd. Vandaag is de uitstoot van CO² per inwoner laag in landen waar de diesel ( zeer) duur is.  

Volgens milieu-econoom Johan Albrecht zetten belastingen op negatieve zaken, zoden aan de dijk omdat ze de enige zijn die uiteindelijk welvaart scheppen ipv te vernielen. Maar de dieselconsument zal dat niet meteen ' lusten '. 

En in België is daar nog ruimte voor  : groene belastingen maken slechts 5 % uit van de totale belastingen terwijl dat in Nederland en Denemarken 10 % bedraagt. En daar zijn geen drama's ontstaan. Volgens Kathleen Van Brempt ( Spa) kunnen de dieselheffingen dienen om de belasting op arbeid te verminderen. Het extra loon dat wordt overgehouden kan dan dienen voor de omschakeling naar schonere energie.

Hvandeker : Vermits , zoals meestal het geval is, de stijging van de dieselheffingen gespreid worden in de tijd, is dit een haalbare kaart, maar om effectief te zijn zou het allemaal niet zo lang mogen duren. En de inspanningen zouden  rechtvaardig moeten verdeeld worden. Maar dat de vervuiler betaalt, lijkt mij logisch. Op die manier is er een correcte toewijzing van de kosten in het product.   

1.DM 5/10/11 : Europese Unie zegt neen tegen vervuilende teerzandolie. Omdat de als milieuvriendelijke alternatieve aangekondigde energiebron in feite vervuilend is. Canada en de VS lobbyden vergeefs maar de vervuilingswaarde van teerzandolie bleek uiteindelijk veel te hoog. Het winnen ervan vervuilt de rivieren, pompt giftige stoffen en co² in de lucht en maat van bossen vervuild en dor land. 
Hvandeker : Oef, maar we weten dat lobbymachines nooit stil vallen.

2. DM 4/10/11: De VN denken eraan om naast genocide ook ecocide te bestraffen als internationale misdaad. Er was een testproces in London waarin 2 oliebaronnen veroordeeld werden voor de vernietiging van het milieu en de natuur door het winnen van teerzandolie in Canada en het vervuilen in de Golf van Mexico. Ecocide wordt dan gedefinieerd als ' de uitgebreide schade aan of vernietiging of verlies van ecosystemen in een bepaald gebied , door menselijke activiteit of andere oorzaken met een dusdanige reikwijdte dat het vreedzame gebruik van het gebied door de inwoners flink is verminderd '. Beslissing om ecocide te erkennen als internationale misdaad wordt verwacht in 2012.
Hvandeker : Een extra juridische mogelijkheid op hoog niveau van het principe dat de vervuilers moeten boeten en betalen. Maar ook sensibilizering en de druk van de klanten om ' proper ' bezig te zijn, zijn mogelijkheden die erg belangrijk zijn en blijven.

3. DM 5/10/11: Elektrowinkels in Europa moeten oude elektro ( e-waste ) terugnemen, ook al doet de klant geen nieuwe aankoop. Dat staat in de nieuwe Europese richtlijnen om te voorkomen dat dit afval op een lokale of een buitenlandse , meestal in een ontwikkelingsland ) vuilnisbelt terechtkomt wat een snel groeiende vorm van misdaad in Europa aan het worden is.
Hvandeker : Regelgeving is dringend, maar zonder controle nutteloos en niet effectief.

4. DM 3/10/11 : Binnen een jaar moeten 3.000 electrische huurauto's beschikbaar zijn op 1.000 halteplaatsen in Parijs.  Investering 1,5 miljard Euro's, een max km/uur van 130 en een radius van 250 km met als laadtijd 4 uur. De wagens hebben autoradio en GPS, alsook een systeem die vrije ' haltes ' aangeeft en reserveerbaar maken.
Hvandeker : Alle baten helpen een beetje.

5. DM 4/10/11 : Denemarken voert een ' vettaks ' in en maakt ongezonde producten duurder. Die taks zou kunnen dienen om gezond voedsel goedkoper te maken zodat de taks niet kan gezien worden als vulling van de staatskas maar een middel om te sturen. Nederland overweegt dan weer een ' vleestaks ' in te voeren. Ook hier is het de bedoeling om aan mensen te vertellen dat de consumptie van vlees het milieu belast.
Hvandeker : ik zie in dit soort maatregelen geen enkel probleem, integendeel.   

Bron : Weekend Knack over Wonen, 28 september 2011

Wetende dat een ideaal iets is om na te streven, maar in wezen in zijn volledigheid onbereikbaar is, kan het toch wel nuttig zijn om te weten wat de doorsnee Vlaming een ' ideale leefomgeving ' vindt. Resultaten van een recente enquête uitgevoerd in opdracht van minister Muyters, ter voorbereiding van een nieuw beleidsontwerp ruimte.

1. Beter openbaar vervoer en autoluwe binnensteden.

2. Terugdringen van het autoverkeer door te zorgen van meer ' nabijheid ', waarbij de afstand tussen werken, wonen en winkels kleiner wordt.

3. Betaalbaar wonen is belangrijk alsook het groene karakter van de leefomgeving.

4. Mede zorg dragen voor het behoud van open ruimte, niet alleen in de stad maar ook op het platteland, door efficiënter en creatiever om te gaan met de beperkte ruimte die we in Vlaanderen hebben.

5. We benadrukken het belang van ruimte voor water, we willen geen bouwvergunningen meer in potentieel overstromingsgebied  en groene energie.

Meer info op : www.beleidsplanruimte.be voor het volledige rapport ( zou moeten beschikbaar zijn einde september)

Hvandeker : hopelijk leest minister Muyters zelf de resultaten van deze enquête en houdt er, als politicus van de 21ste eeuw, echt rekening mee. In afwachting kunnen we een en ander zelf in het oog houden, druk zetten en zelf, lokaal, vele kleinschalige dingen proberen aan te pakken. We mogen niet alles verwachten van  ' de politiek ' en zeker niet als ze beginnen te rekenen... verkiezingen, stemmen, budgetten, overschotten en vooral tekorten. 

Er is niet altijd veel nieuw nieuws onder de zon, maar soms worden er dingen opnieuw en zo mooi geformuleerd dat ze voor mij nog wat duidelijker worden. En dat heeft soms vooral te maken met de auteur ... Enkele voorbeelden.
 

1. Bron : Knack weekend special, dag van de Architectuur op zondag 9.10.11
www.dagvandearchitectuur.be

a. De stad is de meest duurzame vorm van samenleven, zegt Antwerps stadsbouwmeester Kristiaan Borrel.
- We zitten momenteel, door regelgeving, subsidies en fiscale mechanismen, in een situatie waarbij men de bouw van een passiefhuis - villa aan de rand van de stad ( met 2 auto's voor de deur die dagelijks moeten uitrukken om op het werk te geraken ) - naar energieverbruik beter beloond dan bv het vernieuwen van een gewoon rijhuis in Borgerhout waarbij heel de week de auto niet wordt gebruikt.
- Er duiken meer en meer particuliere initiatieven op waarbij oude fabriekspanden, grote herenhuizen en binnengebieden, worden omgevormd tot collectieve woonfaciliteiten. De moderne Antwerpenaar wil weg van het ' huisje, tuintje in de stad ' idee.
- Participatie is meer dan communicatie. Ik pleit voor nog meer inspraak, maar op een vroeger moment. Er moet van bij het voortraject, dus nog voor er ook maar iets op papier staat, naar de mening van de toekomstige gebruikers gevraagd worden.

b. Participatie : architectuur met iedereen, Kristiaan Borrel.
- De participatiegedachte staat voor het inzetten van de directe en indirecte gebruikers om een actieve rol te spelen in het ontwerpproces.  Zo krijgt de bevolking , de toekomstige gebruikers, meer inspraak in het stedebouwkundige beleid van haar stad of gemeente. Dikwijls wordt bij die laatste vorm van participatie gewerkt met zogenaamde projectgroepen. Deze bestaan uit vertegenwoordigers van verschillende openbare sectoren, die elk de belangen van hun domein zullen verdedigen. Een goed voorbeeld was Park Spoor Noord waar heel regelmatig inspraak van de omwonenden werd gevraagd.
- Als voorbeeld van indirecte gebruikers zijn er de geplande ontwikkelingen aan de Scheldekaaien, waar de enquête ook door zeer veel niet-Antwerpenaren werd ingevuld.

c. Studentenstad 2.0, Kristine Verachtert, hoofd Ruimtelijke Planning van de stad Leuven.
- De tijd van open en halfopen bebouwingen is voorgoed voorbij. We moeten gaan naar compacte woonvormen die aan de behoeften van verschillende doelgroepen voldoen, zonder dat we hierbij iedereen een kavel met vrijstaande bebouwing kunnen bieden.
- De ontwikkelaars en architecten gaan extreem ver in zuinig energieverbruik. Voor het project Tweewaters gaat men zoeken naar eigen energieproductie en daarbij denkt men oa aan warmtekrachtkoppeling die niet alleen voor de site zelf maar ook voor de aangrenzende wijken zal kunnen dienen.
- De vraag naar kleine woonunits ligt zeer hoog, ook omwille van de groeiende populatie aan studenten en andere alleenstaanden.
- Om de groei aan alleenstaande jongeren en medioren op te vangen is het nodig om, zonder te knagen aan de prachtige landschappen die onze stad omgeven, nog meer de kaart van de inbreiding te trekken.

d. Gezocht, trendbreuk voor collectief wonen, Christophe Grafe, directeur Vlaams Architectuurinstituut.
- Groepswoningbouw wint aan belang, mede door veranderende gezinssituaties en vooral door de steeds duurdere grondprijzen.
- Bij collectief wonen wordt er nog teveel gefocust op de objecten zelf en te weinig op de woonomgeving. Teveel op typologie en teweinig op planologie.
- Het Zuid-Europese model, waar de middenklasse gewend is te wonen in stadsappartementen met vaak mooi vormgegeven buitenruimten en waar collectieve ruimten , zoals een gedeelde daktuin, deel uitmaken van het wonen.   

Er zijn soms heel wat paralellen te trekken tussen verhalen A,B of C.

Neem nu het verhaal van de verbrandingsoven op het grondgebied van Kampenhout.
Bron : DM 27 augustus 2011

Heel wat gewone, niet gespecialiseerde, burgers van Kampenhout, Haacht, Boortmeerbeek en Herent, verzameld in de vzw Stop de Oven lezen en analyseren het 541 pagina's tellende MER rapport in hun vrije, avondlijke uurtjes. Ze ontdekken er vele feitelijke onjuistheden , vergissingen en eufemismen in. Zo wordt Wespelaar beschreven als een gehucht ( een gehucht is een rij huizen, een nederzetting zonder kerk), terwijl het meer dan 3.500 inwoners telt. Als een niemendalletje waar bijna niemand woont....en hoe meer fouten komen boven drijven , hoe sterker de overtuiging dat er nog over het hoofd werden gezien. Burgers in het verweer...

Halverwege juli 2011 ( niet toevallig in de vakantieperiode ) raakte bekend dat het Vlaams departement LNE ' Leefmilieu, Natuur en Energie ' het MER ingediend door de NV Recover Energy conform verklaarde aan de wettelijke vormvereisten, dat aldus het bedrijf het juridische pad effent voor een milieuvergunning ( toegekend door de provincie ) en voor een bouwvergunning ( toegekend door de gemeente Kampenhout ). En men weet nu reeds dat beide instanties neen zullen zeggen tegen de resp. aanvragen. Daardoor wordt de goegemeente in slaap gewiegd, in de overtuiging dat alles in kannen en kruiken is en er geen verder onderzoek meer dient te gebeuren en geen verdere stappen dienen gezet. Burgers in de mist....

Doorgedreven literatuur van enkelen echter levert nog verrassingen : hoogtechnologisch ' chinees ' in heek kleine lettertjes over de soorten afval die zullen verbrand worden, als daar zijn huishoudelijk afval, maar ook daarmee gelijkgesteld bedrijfsafval. Burgers helemaal van de kook, want over welke bedrijven zal dat gaan en langs waar geraken die aan de oven...

En de burgemeester doet er nog een schepje bovenop : we zijn er allemaal tegen, maar kunnen we ze wel tegenhouden ? Het bedrijf heeft 3 jaar lang dure studiebureaus, ingenieurs en pr jongens en meisjes ingezet. Dus zullen ze wel weten dat er een kans is dat de oven er komt. Burgers nog ongeruster...

De oven is dus niet nodig, er is capaciteit genoeg omdat we met zijn allen goed het huishoudafval sorteren. Vlaanderen sorteert 73 % en Frankrijk slechts 20 % van zijn huishoudelijk afval. Proficiat, dat verdient een bloemetje. Burgers fier... omdat ze een beetje meehelpen aan het terugdringen van kankers, genetische afwijkingen, enz. In plaats van ovens bij te bouwen kunnen we nu van tijd tot tijd een oven stil leggen voor het nodige onderhoud, zegt OVAM. En ook Vlaanderen wil de berg restafval verder zien slinken, de kringloop te sluiten... voor de particulieren. Burgers verwachten een schouderklopje dat ze verdienen, toch... ?

Ook bedrijven recycleren en hergebruiken  meer en meer ( tot 63 % ). Prima, bank vooruit...

Maar een afvalverbrandingsoven kort stilleggen gaat niet, zegt men, die moet 365/365 d 24/24 u draaien. En mede daarom was er een Europese richtlijn die de grenzen opende voor handel in bedrijfsafval. En dus wordt dat afval geen openbare last meer, maar een ' product ' ( dat men kan vermarkten ).  De tekorten bij de aanvoer van het afval worden aangevuld door import uit bv Frankrijk en Duitsland, aangevoerd met duizenden vrachtwagens over onze wegen. Burgers dubbel gestraft voor hun goed sorteergedrag....

En dus gaat Recover Energy vrolijk verder met het streven naar een vergunning R1, om binnen Europa afval te importeren, tekenen zij plannen om de verbranding diep onder de oppervlakte te laten gebeuren zodat niemand ziet wat er zich allemaal afspeelt, beschuldigen de burgers dat ze geen dialoog willen aangaan, verspreiden mooie folders met hun versie van het verhaal en gaan rustig verder met het zoete koekjes bakken met de Vlaamse Overheid.

Als laatste, ultieme, argument - volgens hen ook wetenschappelijk onderbouwd - is één avond op café doorbrengen schadelijker dan 20 jaar naast een verbrandingsoven wonen.

De conclusie van burgemeester Meeus uit Kampenhout : Er is geen maatschappelijk draagvlak, absoluut niet, maar de kans bestaat altijd dat ze langs juridische weg een opening weten te forceren.

Hvandeker : In die conclusie zit alles wat je hoopt dat niet mogelijk is. Dat je via een legertje juristen tienduizenden mensen, de provincie, de gemeente en ook de Vlaamse Gemeenschap een hak zet. Bananenstaat ?
En wat is de parellel van dit verhaal met andere ? Welmenende burgers die inzitten met de anderen staan nogal eens voor een hoge muur, ondanks alle moeite en alle inspanningen worden ze in de zak gezet en krijgen ze van de politiek niet altijd de steun die ze verdienen.

Bron DM 14/9/2011 : Een berichtje dat me vrolijk stemt. Belgische bedrijven , groot en klein, vinden het milieu steeds belangrijker voor de bedrijfsvoering en geven het sleutelindicatoren, meetinstrumenten op sociaal, ethisch en ecologisch gebied. De klant is daar steeds gevoeliger voor en het bespaart meestal op kosten. Enkele voorbeelden:
1. Gyproc : volledig herbruikbare gipsplaat.
2. Artoos : milieuvriendelijke machines drukken klimaatneutraal
3. Delhaize : mobiliteitsplan voorziet 32.500 vrachtwagenritten minder tov 2009

Volgens een studie wordt ' groen ' stilaan mainstream...

66 % houdt rekening met het milieu bij de ontwikkeling van nieuwe produkten
70 % denkt ecologisch bij de aankoop van nieuwe uitrusting
45 % voert interne audits uit over eigen milieupraktijken.

De grootste ' aanjager ' is de klant ( de consument  of de gewone zakelijke afnemer). Grote bedrijven hebben de macht om van hun leveranciers milieuvriendelijke producten te eisen. Beperken van de hoeveelheid grondstoffen ( worden steeds schaarser) , verpakkingen en afval brengt op. Maar het laaghangend fruit ( de gemakkelijke besparing ) maakt geen verschil tov de concurrentie, wel de zware productieomslag om tot maatschappelijk verantwoord ondernemen te komen.  En het ecologisch aspect maakt steeds meer deel uit van de interne processen en procedures. Wakkere  klanten doorprikken steeds eerder de zogenaamde ' groene initiatieven louter om marketingredenen '. Deze laatste komen steeds meer als een boemerang terug.

Hvandeker : Ik hoop dat deze trend zich doorzet en dat bedrijven inzien dat ecologisch ( en zuinig ) omspringen met producten, van ontwerp tot verkoop, hen een straat lengte voorsprong geven op hun concurrenten. Echte maatschappelijk verantwoorde ondernemingen zullen de dans leiden en overleven.    

In het september nummer werd het probleem van de draaiende motoren aan de schoolpoort nogmaals belicht en dat vind ik een goede zaak. TA vindt het onbegrijpelijk dat ouders van kinderen hun auto laten draaien terwijl ze hun eigen kinderen daar afzetten. Iedereen weet, en zij dus ook, dat draaiende motoren oorzaak zijn van allerlei vuiligheid in de lucht, om er enkele te noemen : Zwaveldioxide, fijn stof, stikstofoxide, benzeen, ozon, koolstofmonoxide en koolstofdioxide. Allemaal slecht voor de gezondheid van de kids en voor het milieu in het algemeen. 

Hvandeker : ik kan het alleen maar betreuren dat deze wanpraktijken, dikwijls puur uit vergetelheid en uiteraard niet kwaad bedoeld, nog steeds en in toenemende mate plaatsvinden, dat heb ik de laatste jaren zelf kunnen vaststellen. En als je die bestuurder of bestuurster, mama, papa, oma of opa dan attent maakt op ' het feit 'van de vergiftiging, dan vallen ze uit de lucht, verontschuldigen ze zich ( meestal ) en zetten hun motor prompt af. Soms komt men nog wel eens met een drogreden voor de pinnen... Niet alleen aan de schoolpoorten vergiftigen deze mensen hun eigen kroost, ook aan ziekenhuizen is dit schering en inslag. Slachtoffers zijn dan vreemde mensen, dat wel, ook kankerpatiënten. Ik kan daar nog altijd niet bij. Mensen kunnen zo met zichzelf bezig zijn dat ze totaal geen oog hebben voor de omgeving, soms onvoorstelbaar. Misschien dat wij hen een handje moeten helpen door hen te herinneren aan de gevolgen van zoveel egocentrisme. En een aanpassing aan het verkeersreglement zie ik ook wel als hulpmiddel.   

Ja, na wat zoeken vindt men verbanden genoeg. Een voorbeeld ? Graag !

Bericht 1 in DM 14/9/11 : De Franse krant Le Monde wijdt een heel stuk aan de 300 Brusselse platanen die zouden moeten gekapt worden maar de werken werden ( voorlopig )  stilgelegd door de Brusselse procureur des Konings ( pdK ) om diverse redenen, mede ook door "een moedige en symbolische actie  die belicht dat de bewoners de bomen beschouwen als die in hun eigen tuin " , die tweedracht zaait tussen politiek en bevolking. Deze laatste heeft geleerd van het verleden en zijn op hun hoede voor architecten, betonneurs en andere urbanisten die in de jaren negentienzestig de stad voor een stuk onleefbaar hebben getekend, gekapt en vernield. Men dacht niet vanuit de schoonheid, maar vanuit de rede en het feit dat de werken werden stilgelegd is vandaag dus een heel belangrijk signaal voor alle partijen !

Bericht nr 2 in DM 8/9/11 : Stedelijk groen staat steeds meer onder druk, ten onrechte, want : bomen zijn goed voor de gezondheid en voor de prijs van de woning. En in Brussel is er een kat en muisspel aan de gang tussende politieke kappers en de omwonende niet-kappers : de politie versus het mobiliserend sms-systeem van de bewoners-boomknuffelaars. Dit soort protesten neemt steeds meer toe , in steeds meer steden en streken van Vlaanderen.   En terecht zegt professor Kris Verheyen van de vakgroep bosbeheer van UGent. Want bomen hebben een belangrijke regulerende en socioculturele waarde en maken daardoor onze leefomgeving aangenamer. Zo hebben ze invloed op de vastgoedprijzen in de buurt, op longziektes, op milieuvervuiling in het algemeen, op de stress, op het immuunsysteem en op de bloeddruk. Een boom vangt CO2 en fijn stof op in zijn bladeren en is daardoor niet alleen goed voor astmapatiënten maar voor nagenoeg iedereen. Ze vangen ook ongeveer 20 % regenwater op dat anders allemaal , en snel, door de riolering moet. Door hun natuurlijke schaduw en de verdamping is de temperatuur in een park tot 4 ° frisser dan erbuiten. Daardoor worden 10 tot 15 % minder fossiele brandstoffen voor de airco verbruikt. Tenslotte zijn huizen in de buurt van parken en groen gemiddeld 15 % meer waard. Mensen voelen zich gewoon beter in hun vel tussen het groen...

Bericht nr 3 in DM 12/9/11 : De plannen ( VIA) om Vlaanderen nog verder uit te bouwen tot logistieke draaischijf stuit gezondheidsspecialisten tegen de borst. Er worden amper plannen geformuleerd om de luchtvervuiling tegen te gaan en de bewoners te beschermen. Daardoor wordt het steeds moeilijker om ecologie en economie met elkaar te verzoenen.  Dat zegt Tim Nawrot, professor milieubiologie aan de universiteit van Hasselt.  Maar transporteconomie levert ook werkgelegenheid en belastinginkomsten, volgens andere specialisten. En de concurrentie in de sector is moordend...en de kans is groot dat industrietakken dan naar het buitenland zullen verkassen. Maar die argumenten worden dan weer gemakkelijk tegengesproken door Ivan Van de Cloot en Geert Noels : er zal meer lokale productie plaatsvinden, het goedkoop en ongezond vervoer kan opgevangen worden door veel meer transport via water of spoor. De bedrijven vinden dat ok, zolang hun vracht maar snel van A naar B kan geraken. Op die manier zal de levenskwaliteit verhogen en minder worden uitgegeven aan gezondheidskosten.

Hvandeker : Wat is ( volgens mij ) nu het verband tussen de 3 berichten ? Het korte gewin versus het lange termijndenken. De lusten voor de bedrijven versus de lasten voor de gemeenschap. De gezondheid van velen versus de bottomline van enkelen. Twee conclusies dringen zich steeds meer op : de vervuiler echt doen betalen via zeer strenge controles op het terrein. En verder steeds meer de aandacht trekken op de rol van bedrijven als maatschappelijk verantwoorde partij in het economische , ecologische en sociale  gebeuren. 

Nog gewichtiger luidt het ' procureur des Konings  ' en die heeft in Brussel zomaar de omstreden renovatiewerken in de Brusselse Havenlaan stilgelegd, na klacht van buurtbewoners die het niet nemen dat ze daar 300 gezonde platanen gaan neerleggen. Motivatie : de bouwvergunningen zijn onvoldoende gemotiveerd en daar nog eens bovenop zijn ze illegaal. Wist de Brusselse regering dat dan niet of waren ze dat even vergeten toen ze de plannen groen licht gaven ? Eigenlijk moest de pdK de machines verzegelen, maar ze waren er ( nog ) niet. Mogelijk wist men van wanten en ook dat de pdK zou langskomen ? Maar de pdK is dus belangrijk , ten minste als de machines die hij/zij moest verzegelen aanwezig zouden geweest zijn. Niet dus...

Waar zat de pdK eigenlijk op 19 augustus 2011 in de Bruynlaan te Antwerpen. Daar waren wel machines en die werden niet verzegeld, omdat er geen pdK in velden te bespeuren viel. RIP De Stadsboom schrijft Stijn Tormans in de Knack van 31 augustus 2011 en wie schrijft er eens iets over de districtsbossen, de districtsboom want Antwerpen is geen stad maar een verzameling van districten, op een paar bestuurlijke details na. De Bruynlaan, op de grens van de districten Hoboken, Wilrijk en Antwerpen, is nu plots geen groene laan meer maar een grijze straat. Zoals steeds meer lanen in straten worden vervormd, vooral op die locaties ver van het schoon verdiep, door de bestuurders gemakshalve de districten genoemd. Zoals je weet doen honden hun piske meestal en liefst tegen een boom... En nu ? En de mensen die gewoon waren aan het aangename, frisse en rustbrengende groen lopen helemaal tegen de muren op. Een boom kost geld, staat in de weg van plannenmakers, voor feesten en grote evenementen, niet waar ? Laat ons grote, boomloze vlakten maken met hier en daar enkele designers- en tekentafelbomen van 20 cm ( hoogte ) , een beetje zoals alle winkelstraten copy paste zijn overal te lande. Weg met fouten uit het verleden : ze werden slecht geplant, op de foute plaats, de foute soort, te dicht bij de kabels en bij de auto's en bovendien slecht onderhouden en soms ziek gesnoeid en dat gaan wij, de nieuwe verantwoordelijke bestuurders, nu moeten corrigeren. Maar het groen wordt steeds meer ondergeschikt gemaakt aan de architectuur, weg met de nostalgie, weg met de dromers, de dichters en zeker met de gevoelige zielen... zij die ontroerd geraken door een openbarstende bladknop of een vallend blad . Waarvoor kiezen we : parkeerplaatsen of bomen ? Vraag dat maar eens aan de Ekerenaars als je het woord Kristus Koningplein laat vallen. Sommigen zouden tot in de winkel willen rijden voor hun boodschappen en dan gaat het niet om gehandicapten of langdurig zieken. Alleen nog wat ' dwerggroen ' wordt getolereerd en dan houdt het op. En onder het mom van ziekten worden veel gezonde bomen een kopje kleiner gemaakt, zomaar. En de communicatie dient om te bewijzen wat men wil bewijzen : de bomen verdwijnen wel, maar er komen er andere. Lees de bomen ( zowel inheemse als uitheemse ) die ons zoveel diensten leveren moeten wijken voor kleinere prutsexemplaren die maar een fractie van diezelfde diensten leveren. En sommige milieuverenigingen zingen datzelfde liedje mee : het is wit of zwart, grijs is te moeilijk. Creatief en voorzichtig omspringen met de natuur, dat gaat blijkbaar moeilijk. Omdat er volgens velen geen enkel overtuigend wetenschappelijk bewijs is voor de exotentheorie. Zeker in een stad, waar mensen snakken naar de voordelen van alle grote bomen.    

Bron : DM 6-9 en Knack 31-8-2011